7 sierpnia 2022
 
19 NIEDZIELA ZWYKŁA
 
 

Komentarz dnia

 
Trzeba być trochę szaleńcem, żeby wierzyć. Wierzę, kiedy mam pewność, że Bóg jest, choćby wszystko temu przeczyło. Wierzę, kiedy mam pewność wbrew wszystkiemu, co mówią moje zmysły i rozum. Wierzę, kiedy znam fakty i jestem pewien, że będzie inaczej, niż powinno. Wierzę, kiedy mówię: nie ufam temu, co widzę, słyszę i rozumiem, ale jestem pewien Boga. Nie mogę ufać sobie, ale Jemu zawsze. Nie mogę Boga ograniczać moim pojmowaniem rzeczywistości. Bóg jest ponad wszystkim i robi, co chce, a nie to, co ja uważam, że On może, czy powinien. Także w moim życiu. Bo On jest Wszechmogący – El Szaddaj – i On ma najlepsze pomysły na moje życie.
ANTYFONA NA WEJŚCIEPor. Ps 74 (73), 20. 19. 22. 23
 
Wspomnij, Panie, na Twoje przymierze, * o życiu swych ubogich nie zapominaj na wieki. * Powstań, Boże, broń swojej sprawy * i nie zapominaj wołania tych, którzy Ciebie szukają.
HYMN: CHWAŁA NA WYSOKOŚCI BOGU
 
Chwała na wysokości Bogu* a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. * Chwalimy Cię. * Błogosławimy Cię. * Wielbimy Cię. * Wysławiamy Cię. * Dzięki Ci składamy, * bo wielka jest chwała Twoja. * Panie Boże, Królu nieba, * Boże, Ojcze wszechmogący. * Panie, Synu Jednorodzony, * Jezu Chryste. * Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. * Który gładzisz grzechy świata, * zmiłuj się nad nami. * Który gładzisz grzechy świata, * przyjm błaganie nasze. * Który siedzisz po prawicy Ojca, * zmiłuj się nad nami. * Albowiem tylko Tyś jest święty * Tylko Tyś jest Panem. * Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. * Z Duchem Świętym w chwale Boga Ojca. * Amen.
KOLEKTA
 
Wszechmogący, wieczny Boże, ośmielamy się Ciebie nazywać Ojcem,  umocnij w naszych sercach ducha przybranych dzieci, * abyśmy mogli osiągnąć obiecane dziedzictwo. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna,  który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
 

Wprowadzenie do czytania

 
„Czym bowiem pokarałeś przeciwników, tym uwielbiłeś nas, powołanych”. To stwierdzenie z pierwszego czytania jest potwierdzeniem prawdy, iż Pan Bóg miłuje zarówno złych, jak i dobrych. Dobroć Boża staje się karą dla tych, którzy sprzeciwiają się Jego przykazaniom, dla tych zaś, którzy im ufają, staje się realna i przynosząca trwałe szczęście. Błogosławiony, kto zaufał Panu i chodzi Jego ścieżkami.

PIERWSZE CZYTANIEMdr 18, 6-9
 
Izraelici oczekują wyzwolenia
Czytanie z Księgi Mądrości
Noc wyzwolenia oznajmiono wcześniej naszym ojcom, by nabrali otuchy, wiedząc dobrze, jakim przysięgom zawierzyli. I lud Twój wyczekiwał ocalenia sprawiedliwych, a zatraty wrogów. Czym bowiem pokarałeś przeciwników, tym wsławiłeś nas, powołanych.
      Pobożni potomkowie dobrych składali w ukryciu ofiary i ustanowili zgodnie Boskie prawo, że jednakowo te same dobra i niebezpieczeństwa podejmą święci, i już zaczęli śpiewać hymny przodków.
Oto słowo Boże.

Komentarz do czytania

 
Dawno, dawno temu, w dalekiej krainie pewien lud był bardzo uciskany. Ale miał obietnicę, że ich Bóg przyjdzie im z pomocą i odmieni ich ciężkie życie. Jeszcze pozostając w bólu i ucisku, już oddawali Bogu chwałę i śpiewali na Jego cześć, pewni Jego pomocy. Izraelici, będąc w trudnym położeniu, oddawali Bogu cześć, oczekując wyzwolenia. Moje życie nie jest ani bardziej ciężkie, ani bardziej pozbawione nadziei niż życie moich przodków, którzy przetrwali wojny, rozbiory i osobiste tragedie. Mogę powiedzieć: jestem szczęśliwy, bo wybrał mnie Bóg, żeby mnie kochać. Zawsze mogę Go wielbić, będąc pewnym Jego łaski.

Wprowadzenie do psalmu

 
Boża opieka nie jest iluzją, nie jest fatamorganą, złudzeniem na pustyni naszego ziemskiego życia. Ci, którzy zaufali Panu, mogą wołać z radością: Bóg „jest naszą pomocą i tarczą”. Tym niemniej ważny jest stopień ufności, jaki pokładamy w Bogu. Stąd psalmista zachęca nas, abyśmy wraz z nim wołali: „Panie, niech nas ogarnie Twoja łaska, według nadziei, którą pokładamy w Tobie”.
PSALM RESPONSORYJNYPs 33
 
Refren: Szczęśliwy naród wybrany przez Pana.
     Sprawiedliwi, radośnie wołajcie na cześć Pana, *
     prawym przystoi pieśń chwały.
     Błogosławiony lud, którego Pan jest Bogiem, *
     naród, który On wybrał na dziedzictwo dla siebie.
Refren: Szczęśliwy naród wybrany przez Pana.
     Oczy Pana zwrócone na bogobojnych, *
     na tych, którzy oczekują Jego łaski,
     aby ocalił ich życie od śmierci *
     i żywił ich w czasie głodu.
Refren: Szczęśliwy naród wybrany przez Pana.
     Dusza nasza oczekuje Pana, *
     On jest naszą pomocą i tarczą.
     Panie, niech nas ogarnie Twoja łaska, *
     według nadziei pokładanej w Tobie.
Refren: Szczęśliwy naród wybrany przez Pana.

Wprowadzenie do czytania

 
W Liście do Hebrajczyków znajdujemy klasyczną definicję wiary. Jest ona „poręką tych dóbr, których się spodziewamy, dowodem tych rzeczywistości, których nie widzimy”. I w dalszym fragmencie tego listu czytamy o tych, którzy Bogu uwierzyli i stali się dziedzicami Bożych obietnic. Naśladujmy ich postępowanie w wierze, a z pewnością i my również staniemy się dziedzicami wspaniałych obietnic Bożych.
DRUGIE CZYTANIEHbr 11, 1-2. 8-19
 
Wielkość wiary
Czytanie z Listu do Hebrajczyków
Bracia: Wiara jest poręką tych dóbr, których się spodziewamy, dowodem tych rzeczywistości, których nie widzimy. To dzięki niej przodkowie otrzymali świadectwo.
      Dzięki wierze ten, którego nazwano Abrahamem, usłuchał wezwania, by wyruszyć do ziemi, którą miał objąć w posiadanie. Wyszedł, nie wiedząc, dokąd idzie. Dzięki wierze przywędrował do Ziemi Obiecanej, jako ziemi obcej, pod namiotami mieszkając z Izaakiem i Jakubem, współdziedzicami tej samej obietnicy. Oczekiwał bowiem miasta zbudowanego na silnych fundamentach, którego architektem i budowniczym jest sam Bóg.
      Dzięki wierze także i sama Sara, mimo podeszłego wieku, otrzymała moc poczęcia. Uznała bowiem za godnego wiary Tego, który udzielił obietnicy. Przeto z człowieka jednego, i to już niemal obumarłego, powstało potomstwo tak liczne, jak gwiazdy na niebie, jak niezliczone ziarnka piasku, na wybrzeżu morza.
      W wierze pomarli oni wszyscy, nie osiągnąwszy tego, co im przyrzeczono, lecz patrzyli na to z daleka i witali, uznawszy siebie za obcych i gości na tej ziemi. Ci bowiem, co tak mówią, wykazują, że szukają ojczyzny. Gdyby zaś tę wspominali, z której wyszli, znaleźliby sposobność powrotu do niej. Teraz zaś do lepszej dążą, to jest do niebieskiej. Dlatego Bóg nie wstydzi się być nazwanym ich Bogiem, gdyż przysposobił im miasto.
      Dzięki wierze Abraham, wystawiony na próbę, ofiarował Izaaka, i to jedynego syna składał na ofiarę, on, który otrzymał obietnicę, któremu powiedziane było: «Z Izaaka będzie dla ciebie potomstwo».
      Pomyślał bowiem, iż Bóg mocen jest wskrzesić także umarłych, i dlatego odzyskał go, na podobieństwo śmierci i zmartwychwstania Chrystusa.
Oto słowo Boże.

Komentarz do czytania

 
Wiara to pewność, że Bóg jest, choć moje zmysły temu przeczą, a moje doświadczenia czasem mówią, że Go nie ma albo o mnie zapomniał. Wiara jest pewnością Tego, który jest ponad tym, co widzę, słyszę i rozumiem. Bóg, którego mógłbym ogarnąć, byłby mniejszy ode mnie. Wiara to pewność, że Bóg jest, choć ja Go nie widzę. Wiara to pewność, że On jest dobry, choć doświadczam zła. Wiara to pewność, że Bóg jest stale ze mną i mnie kocha, choć płaczę w samotności. Wiara to pewność, że Bóg chce dla mnie wiecznego szczęścia, choć cierpię i czuję, że umieram. Abraham wiedział, że jeśli zabije swoje jedyne dziecko, to nie będzie miał upragnionego dziedzica. Sara wiedziała, że nie może mieć dzieci. Oboje wiedzieli, jakie są fakty. Ale też oboje byli pewni, że Bóg to Bóg, co zechce, to się stanie.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄMt 24, 42a. 44
 
Alleluja, alleluja, alleluja.
     Czuwajcie i bądźcie gotowi,
     bo o godzinie, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie.
Alleluja, alleluja, alleluja.

Wprowadzenie do Ewangelii

 
W czym i gdzie upatrujemy nasze skarby, to jest dobra, o które warto zabiegać, tam też będzie skłaniało się nasze serce. Jeśli w dobrach materialnych i doczesnych, które przemijają, to będziemy zawiedzeni i przegrani. Jeśli zaś w dobrach duchowych, których złodziej ani mól nie zdołają zniszczyć, to wygramy. Dlatego potrzebujemy czujności, aby nie pozwolić się zwieść. Wzywa nas do tego dzisiejsza Ewangelia.
EWANGELIAŁk 12, 32-48
 
Gotowość na przyjście Pana
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus powiedział do swoich uczniów:
      «Nie bój się, mała trzódko, gdyż spodobało się Ojcu waszemu dać wam królestwo.
      Sprzedajcie wasze mienie i dajcie jałmużnę. Sprawcie sobie trzosy, które nie niszczeją, skarb niewyczerpany w niebie, gdzie złodziej się nie dostaje ani mól nie niszczy. Bo gdzie jest skarb wasz, tam będzie i serce wasze.
      Niech będą przepasane biodra wasze i zapalone pochodnie. A wy bądźcie podobni do ludzi, oczekujących swego pana, kiedy z uczty weselnej powróci; aby mu zaraz otworzyć, gdy nadejdzie i zakołacze. Szczęśliwi owi słudzy, których pan zastanie czuwających, gdy nadejdzie. Zaprawdę, powiadam wam: Przepasze się i każe im zasiąść do stołu, a obchodząc, będzie im usługiwał. Czy o drugiej, czy o trzeciej straży przyjdzie, szczęśliwi oni, gdy ich tak zastanie.
      A to rozumiejcie, że gdyby gospodarz wiedział, o której godzinie przyjść ma złodziej, nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Wy też bądźcie gotowi, gdyż o godzinie, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie».
      Wtedy Piotr zapytał: «Panie, czy do nas mówisz tę przypowieść, czy też do wszystkich?».
      Pan odpowiedział: «Któż jest owym rządcą wiernym i roztropnym, którego pan ustanowi nad swoją służbą, żeby rozdawał jej żywność we właściwej porze? Szczęśliwy ten sługa, którego pan, powróciwszy, zastanie przy tej czynności. Prawdziwie powiadam wam: Postawi go nad całym swoim mieniem. Lecz jeśli sługa ów powie sobie w sercu: Mój pan się ociąga z powrotem, i zacznie bić sługi i służące, a przy tym jeść, pić i upijać się, to nadejdzie pan tego sługi w dniu, kiedy się nie spodziewa, i o godzinie, której nie zna; surowo go ukarze i wyznaczy mu miejsce z niewiernymi.
      Ów sługa, który poznał wolę swego pana, a nic nie przygotował i nie uczynił zgodnie z jego wolą, otrzyma wielką chłostę. Ten zaś, który nie poznał jego woli, a uczynił coś godnego kary, otrzyma małą chłostę. Komu wiele dano, od tego wiele wymagać się będzie; a komu wiele powierzono, tym więcej od niego żądać będą».
Oto słowo Pańskie.

Komentarz do Ewangelii

 
 Miło byłoby dostać pokaźny spadek. Można by nie pracować i cieszyć się życiem. Znikłyby wszystkie problemy związane z rachunkami, kredytami i pracą. I Jezus mówi: Ojciec chce ci dać spadek, całe królestwo. Wszystkie skarby nieba, nieskończone szczęście – to wszystko jest dla mnie. Całkiem za darmo. Czy rozumiem, co to znaczy? Czy jestem gotów na takie wyzwanie? Gdyby ktoś chciał oddać mi swoją firmę i uczynił mnie jej właścicielem i zarządcą – czy nie musiałbym przygotować się do tej roli? Czy umiem być dzieckiem Króla wszechświata i mieć udział w Jego królestwie? Czy umiem rozszerzać Jego królestwo tu, gdzie teraz jestem? Jezus mówi: nie bój się, tylko przygotuj się i bierz!
WYZNANIE WIARY
Wierzę w jednego Boga, * Ojca Wszechmogącego, * Stworzyciela nieba i ziemi, * wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych. * I w jednego Pana Jezusa Chrystusa, * Syna Bożego Jednorodzonego, * który z Ojca jest zrodzony * przed wszystkimi wiekami. * Bóg z Boga, Światłość ze Światłości, * Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego. * Zrodzony a nie stworzony, * współistotny Ojcu, * a przez Niego wszystko się stało. * On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba.
W czasie następujących słów, aż do: stał się człowiekiem, wszyscy się pochylają.
I za sprawą Ducha Świętego * przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem. * Ukrzyżowany również za nas, * pod Poncjuszem Piłatem został umęczony i pogrzebany. * I zmartwychwstał dnia trzeciego, * jak oznajmia Pismo. * I wstąpił do nieba; siedzi po prawicy Ojca. * I powtórnie przyjdzie w chwale * sądzić żywych i umarłych, * a Królestwu Jego nie będzie końca. * Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, * który od Ojca i Syna pochodzi. * Który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę; * który mówił przez Proroków. * Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół. * Wyznaję jeden chrzest na odpuszczenie grzechów. * I oczekuję wskrzeszenia umarłych. * I życia wiecznego w przyszłym świecie. Amen.

Modlitwa wiernych

Jako umiłowane dzieci Boże prośmy wspólnie naszego Ojca w niebie o potrzebne dary:

1. O otwartość w wierze dla Kościoła.
2. O łaskę świętości w codzienności dla papieża, biskupów i prezbiterów.
3. O siłę trzeźwego życia dla wszystkich abstynentów.
4. O łaskę zdrowej wytrwałości dla pielgrzymów idących na Jasną Górę.
5. O upragniony pokój na Ukrainie i na całym świecie.
6. O łaskę wejścia do nieba dla pielgrzymów, którzy zmierzali do Medjugorie.
7. O łaskę odkrywania godności dziecka Bożego dla nas samych.
Ojcze, Ty troszczysz się o każde ze swoich dzieci. Niech nasza modlitwa wzniesie się przed Tobą jak woń kadzidła. Przez Chrystusa, Pana Naszego.
Amen.
 
 

31 lipca 2022
 
18 NIEDZIELA ZWYKŁA

 
 
 
Bóg jest wybawicielem swego ludu. Przychodzi mu z pomocą. Ale co jest największym złem, z którego Bóg zawsze chce uratować człowieka? Co niszczy życie ludzkie tak bardzo, że Bóg nigdy nie pozostanie obojętny? Dorośli kandydaci do chrztu proszą Kościół o wiarę, która da im życie wieczne. To jest najważniejszy dar, wiara i życie wieczne zapoczątkowane sakramentem chrztu, zjednoczeniem z Chrystusem pogrzebanym i zmartwychwstałym. To jest skarb, który Bóg chroni swą miłością. Pokarm słowa Bożego oraz Ciała i Krwi Chrystusa jest niemożliwym do zastąpienia źródłem siły i nadziei. W każdej Eucharystii Jezus mówi do nas: Jam jest chleb życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął, a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie (antyfona na komunię). Tylko czy my potrafimy odpowiedzieć: Panie, dałeś nam chleb z nieba zdolny dać wszelką rozkosz i wszelki smak zaspokoić? (antyfona na komunię).
ANTYFONA NA WEJŚCIEPs 70 (69), 2. 6
 
Racz mnie wybawić, Boże; * Panie, pośpiesz mi z pomocą, * Tyś wspomożycielem moim i wybawcą, * nie zwlekaj, Panie.
HYMN: CHWAŁA NA WYSOKOŚCI BOGU
 
Chwała na wysokości Bogu* a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. * Chwalimy Cię. * Błogosławimy Cię. * Wielbimy Cię. * Wysławiamy Cię. * Dzięki Ci składamy, * bo wielka jest chwała Twoja. * Panie Boże, Królu nieba, * Boże, Ojcze wszechmogący. * Panie, Synu Jednorodzony, * Jezu Chryste. * Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. * Który gładzisz grzechy świata, * zmiłuj się nad nami. * Który gładzisz grzechy świata, * przyjm błaganie nasze. * Który siedzisz po prawicy Ojca, * zmiłuj się nad nami. * Albowiem tylko Tyś jest święty * Tylko Tyś jest Panem. * Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. * Z Duchem Świętym w chwale Boga Ojca. * Amen.
KOLEKTA
 
Wszechmogący Boże, wspieraj swoich wiernych † i okaż wiekuistą dobroć proszącym, którzy uznają Ciebie za Stwórcę i Pana; * odnów życie im udzielone i odnowione zachowaj. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
 

Wprowadzenie do czytania

 
Przy okazji lektury Księgi Koheleta, której fragment zawiera pierwsze czytanie, warto przypomnieć sobie, że Biblia to nie jedna księga, ale zestaw ksiąg. Kluczem do ich zrozumienia jest postać Jezusa Chrystusa. To w świetle Jego słów i czynów należy czytać wszystkie księgi Biblii. Wówczas nawet z pozoru pesymistyczna i odbierająca nadzieję Księga Koheleta staje się zrozumiała, a nawet pokrzepiająca.

PIERWSZE CZYTANIEKoh 1, 2; 2, 21-23
 
Cóż ma człowiek z wszelkiego trudu swego?
Czytanie z Księgi Koheleta
Marność nad marnościami, powiada Kohelet, marność nad marnościami – wszystko jest marnością.
      Jest nieraz człowiek, który w swej pracy odznacza się mądrością, wiedzą i dzielnością, a udział swój musi on oddać człowiekowi, który nie włożył w nią trudu. To także jest marność i wielkie zło. Cóż bowiem ma człowiek z wszelkiego swego trudu i z pracy ducha swego, którą mozoli się pod słońcem? Bo wszystkie dni jego są cierpieniem, a zajęcia jego utrapieniem. Nawet w nocy serce jego nie zazna spokoju. To także jest marność.
Oto słowo Boże.

Komentarz do czytania

 
Trzydzieści razy w całej Księdze Koheleta powraca słowo marność, a zwrot wszystko jest marnością sześć razy. Mimo to w nauce Koheleta nie ma pogardy ani dla świata, ani dla jego bogactw, ani dla przyjaźni, rodziny czy też ludzkich przyjemności. Kohelet prowadzi nas do kresu refleksji nad każdą z rzeczy, którą można mieć, czuć czy pomyśleć. Nic nie jest w stanie poza Bogiem dać człowiekowi szczęścia, lecz to nie znaczy, że Bóg nie chce dać człowiekowi radości z tego, co jest dostępne, co dobre, co można uczynić, mieć, kupić. Korzeniem ludzkiego rozczarowania nie jest ograniczona zdolność do posiadania czy doświadczania miłości i przyjemności, ale przewrotność ludzkiego serca, która, jeśli nie jest kształtowana mądrością, prowadzi człowieka ku rozczarowaniu życiem.

Wprowadzenie do psalmu

 
Fragment psalmu, który dzisiaj towarzyszy nam w liturgii, wzywa nas do wdzięczności i otwarcia serca na słowo i obecność Bożą. Jest on również przypomnieniem, a zarazem przestrogą, aby nie zatwardzać serca przed Bogiem, jak to uczynili na pustyni Izraelici, którzy zapomnieli o wielkich dziełach, jakie Bóg pośród nich uczynił. W chwilach próby pamiętajmy o Bożej opiece i dobroci, której doświadczyliśmy.
PSALM RESPONSORYJNYPs 90
 
Refren: Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką.
     Obracasz w proch człowieka *
     i mówisz: «Wracajcie synowie ludzcy».
     Bo tysiąc lat w Twoich oczach 
     jest jak wczorajszy dzień, który minął, *
     albo straż nocna.
Refren: Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką.
     Porywasz ich, stają się niby sen poranny, *
     jak trawa, która rośnie:
     rankiem zielona i kwitnąca, *
     wieczorem więdnie i usycha.
Refren: Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką.
     Naucz nas liczyć dni nasze, *
     byśmy zdobyli mądrość serca.
     Powróć, Panie, jak długo będziesz zwlekał? *
     Bądź litościwy dla sług Twoich!
Refren: Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką.
     Nasyć nas o świcie swoją łaską, *
     abyśmy przez wszystkie dni nasze mogli się radować i cieszyć.
     Dobroć Pana, Boga naszego, niech będzie nad nami 
     i wspieraj pracę rąk naszych, *
     dzieło rąk naszych wspieraj!
Refren: Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką.

Wprowadzenie do czytania

 
Święty Paweł Apostoł we fragmencie Listu do Kolosan przypomina nam, co to znaczy być chrześcijaninem. Przez chrzest otrzymaliśmy nowe życie w Chrystusie. Dzięki łasce Bożej, którą wówczas otrzymaliśmy, mamy w sobie moc, aby unikać wszystkiego, co prowadzi do grzechu i w konsekwencji do śmierci duchowej. Zamiast grzeszyć, mamy wzrastać w poznaniu Boga i budowaniu jedności, której więzią jest miłość Chrystusowa.
DRUGIE CZYTANIEKol 3, 1-5. 9-11
 
Szukajcie tego, co w górze, zadajcie śmierć temu, co jest przyziemne
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Kolosan
Bracia: Jeśli razem z Chrystusem powstaliście z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus zasiadający po prawicy Boga. Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na ziemi. Umarliście bowiem i wasze życie jest ukryte z Chrystusem w Bogu. Gdy się ukaże Chrystus, nasze Życie, wtedy i wy razem z Nim ukażecie się w chwale.
      Zadajcie więc śmierć temu, co jest przyziemne w członkach: rozpuście, nieczystości, lubieżności, złej żądzy i chciwości, bo ona jest bałwochwalstwem.
      Nie okłamujcie się nawzajem, bo zwlekliście z siebie dawnego człowieka z jego uczynkami, a przyoblekliście nowego, który wciąż się odnawia ku głębszemu poznaniu Boga, na obraz Tego, który go stworzył. A tu już nie ma Greka ani Żyda, obrzezania ani nieobrzezania, barbarzyńcy, Scyty, niewolnika, wolnego, lecz wszystkim we wszystkich jest Chrystus.
Oto słowo Boże.

Komentarz do czytania

 
Przyjemności cielesne, pragnienie bogactwa, podziały „lepsi” i „gorsi” bracia we wspólnocie – tak można naszkicować obraz problemów pośród Kolosan. A to wszystko jest łączone z helleńsko-judaistycznymi wierzeniami o mocach niebieskich, którym należne jest posłuszeństwo i kult. Dlatego Paweł powraca do fundamentalnego wydarzenia, jakim jest chrzest, w którego centrum jest zjednoczenie z ukrzyżowanym i zmartwychwstałym Chrystusem, przyobleczenie się w nową naturę dzieci Bożych. Ktoś, kto umarł dla grzechu, mocy, dominacji, demiurgów, itp. umarł po to, aby żyć dla Boga, na wzór Chrystusa. Kult niebieskich mocy, sił czy energii kosmicznych sprowadza się zawsze do tego, aby tu na ziemi cieszyć się dostatkiem, dobrym zdrowiem i powodzeniem. A chrześcijanin jest wezwany do komunii z Chrystusem, natomiast jego aspiracją winno być niebo.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄMt 5, 3
 
Alleluja, alleluja, alleluja.
     Błogosławieni ubodzy w duchu,
     albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
Alleluja, alleluja, alleluja.

Wprowadzenie do Ewangelii

 
Jezus w Ewangelii wskazuje nam prawdziwą marność nad marnościami, a mianowicie gromadzenie bogactw ziemskich. Tak postępują ludzie zaślepieni chciwością. Uczeń Chrystusa powinien kierować się nie chciwością, lecz sercem otwartym na potrzeby innych i gotowością do dzielenia się swoimi dobrami. W ten sposób gromadzi sobie skarby duchowe przed Bogiem, które nigdy nie zostaną mu odebrane.
EWANGELIAŁk 12, 13-21
 
Marność dóbr doczesnych
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Ktoś z tłumu rzekł do Jezusa: «Nauczycielu, powiedz mojemu bratu, żeby się podzielił ze mną spadkiem».
      Lecz On mu odpowiedział: «Człowieku, któż Mnie ustanowił nad wami sędzią albo rozjemcą?».
      Powiedział też do nich: «Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości, bo nawet gdy ktoś ma wszystkiego w nadmiarze, to życie jego nie zależy od jego mienia».
      I opowiedział im przypowieść: «Pewnemu zamożnemu człowiekowi dobrze obrodziło pole. I rozważał w sobie: „Co tu począć? Nie mam gdzie pomieścić moich zbiorów”. I rzekł: „Tak zrobię: zburzę moje spichlerze, a pobuduję większe i tam zgromadzę całe zboże i dobra. I powiem sobie: Masz wielkie dobra, na długie lata złożone; odpoczywaj, jedz, pij i używaj”.
      Lecz Bóg rzekł do niego: „Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy od ciebie; komu więc przypadnie to, co przygotowałeś?”.
      Tak dzieje się z każdym, kto skarby gro￾madzi dla siebie, a nie jest bogaty u Boga».
Oto słowo Pańskie.

Komentarz do Ewangelii

 
Jezus nie chce elementarnej sprawiedliwości? Wymawia się od zajęcia stanowiska w tak ewidentnej sprawie? A może po prostu spogląda dużo głębiej w serce człowieka i tam, gdzie człowiek dostrzega krzywdę i niesprawiedliwość, On dostrzega idolatrię, obłudę oraz fałszywą wizję szczęśliwego życia. To dlatego skrzywdzonemu bratu oraz tym, którzy przysłuchiwali się jego skardze, opowiada przypowieść o człowieku bogatym, który naiwnie uwierzył, że mając olbrzymie zapasy na długie lata, osiągnął sedno ludzkiego szczęścia. Jezusowa przypowieść dotyczy w takim samym stopniu nieobecnego brata, który okradł, jak i tego, który denuncjuje doznaną krzywdę. Każdy człowiek musi się zmierzyć z fundamentalną prawdą o własnych przekonaniach i pragnieniach, niezależnie od tego, czy jest biedny, czy bogaty.
WYZNANIE WIARY
Wierzę w jednego Boga, * Ojca Wszechmogącego, * Stworzyciela nieba i ziemi, * wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych. * I w jednego Pana Jezusa Chrystusa, * Syna Bożego Jednorodzonego, * który z Ojca jest zrodzony * przed wszystkimi wiekami. * Bóg z Boga, Światłość ze Światłości, * Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego. * Zrodzony a nie stworzony, * współistotny Ojcu, * a przez Niego wszystko się stało. * On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba.
W czasie następujących słów, aż do: stał się człowiekiem, wszyscy się pochylają.
I za sprawą Ducha Świętego * przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem. * Ukrzyżowany również za nas, * pod Poncjuszem Piłatem został umęczony i pogrzebany. * I zmartwychwstał dnia trzeciego, * jak oznajmia Pismo. * I wstąpił do nieba; siedzi po prawicy Ojca. * I powtórnie przyjdzie w chwale * sądzić żywych i umarłych, * a Królestwu Jego nie będzie końca. * Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, * który od Ojca i Syna pochodzi. * Który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę; * który mówił przez Proroków. * Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół. * Wyznaję jeden chrzest na odpuszczenie grzechów. * I oczekuję wskrzeszenia umarłych. * I życia wiecznego w przyszłym świecie. Amen.

Modlitwa wiernych

Ofiarując Bogu naszą modlitwę, umacniając także więź między nami – wołajmy do Boga:
     Chryste, prowadź nas Twoimi drogami.
1. Niech papież, biskupi i kapłani w prostocie i pokorze głoszą naukę Ewangelii.
     Chryste, prowadź nas Twoimi drogami.
2. Niech ludzie, którzy posiadają wiele dóbr duchowych i materialnych, potrafią dzielić się z potrzebującymi.
     Chryste, prowadź nas Twoimi drogami.
3. Niech poszukujący prawdy otworzą się na to, co do nich dociera i szukają w tym zamysłu Bożej miłości.
     Chryste, prowadź nas Twoimi drogami.
4. Niech dzieci i młodzież dobrze i bezpiecznie wykorzystują czas wakacji, aby skutecznie odbudowały siły ciała i ducha.
     Chryste, prowadź nas Twoimi drogami.
5. Niech zmarli dopuszczeni do uwielbiania Boga w niebie wypraszają żyjącym łaskę umiejętności rozpoznawania znaków czasu.
     Chryste, prowadź nas Twoimi drogami.
6. Niech każdy z nas obecny na Eucharystii będzie wrażliwy na potrzeby braci i sióstr, by umiał im zaradzić.
     Chryste, prowadź nas Twoimi drogami.
Panie Boże, który oświecasz światłem szukających Ciebie szczerym sercem, udziel nam darów, o które prosimy. Który żyjesz i królujesz przez wszystkie wieki wieków.
Amen.

24 lipca 2022
 
17 NIEDZIELA ZWYKŁA

Komentarz dnia
 
Niedziela to szczególny dzień, kiedy wierzący zbierają się na wspólne świętowanie i celebrowanie Boga, ich Zbawcy. Idą do „domu Bożego”, aby tam słuchać Go i karmić się pokarmem na życie wieczne. Ale czy rzeczywiście miejsce zgromadzeń liturgicznych to dom Boży? Przecież Bóg pragnie zamieszkiwać serca wszystkich ludzi. To w sercach ma wznosić się prawdziwa świątynia, w której oddaje się Bogu cześć w Duchu i Prawdzie. Kiedy człowiek pozwala Bogu zamieszkiwać w swoim wnętrzu, wówczas dokonuje się zdumiewająca rzecz: człowiek odkrywa, że to Bóg jest jego zamieszkaniem, że to Bóg przygotowuje mu bezpieczny dom.
ANTYFONA NA WEJŚCIEPs 68 (67), 6. 7. 36
 
Bóg jest w swoim świętym mieszkaniu, * Bóg dom gotuje dla opuszczonych, * On sam swojemu ludowi daje potęgę i silę.
HYMN: CHWAŁA NA WYSOKOŚCI BOGU
 
Chwała na wysokości Bogu* a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. * Chwalimy Cię. * Błogosławimy Cię. * Wielbimy Cię. * Wysławiamy Cię. * Dzięki Ci składamy, * bo wielka jest chwała Twoja. * Panie Boże, Królu nieba, * Boże, Ojcze wszechmogący. * Panie, Synu Jednorodzony, * Jezu Chryste. * Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. * Który gładzisz grzechy świata, * zmiłuj się nad nami. * Który gładzisz grzechy świata, * przyjm błaganie nasze. * Który siedzisz po prawicy Ojca, * zmiłuj się nad nami. * Albowiem tylko Tyś jest święty * Tylko Tyś jest Panem. * Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. * Z Duchem Świętym w chwale Boga Ojca. * Amen.
KOLEKTA
 
Boże, Obrońco ufających Tobie, bez Ciebie nic nie jest mocne ani święte, † spraw w swoim wielkim miłosierdziu, abyśmy pod Twymi rządami i Twoim przewodnictwem dobrze używali rzeczy przemijających i nieustannie ubiegali się o dobra wieczne. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
 
Wprowadzenie do czytania
Abraham chciał ocalić wielkie miasta ze względu na sprawiedliwych, których spodziewał się tam znaleźć. Wiemy, że Bóg nie zdołał znaleźć w nich nawet dziesięciu sprawiedliwych i dlatego miasta musiały zostać zniszczone, bo zło trzeba zniszczyć. Tragiczna historia tych miast nie oznacza braku miłosierdzia Bożego, które w pełni miało się objawić w Chrystusie Synu Bożym. Jest jednak dla nas ostrzeżeniem, aby zła nie lekceważyć.

PIERWSZE CZYTANIERdz 18, 20-32
 
Abraham wstawia się za Sodomą
Czytanie z Księgi Rodzaju
Bóg rzekł do Abrahama: «Głośno się rozlega skarga na Sodomę i Gomorę, bo występki ich mieszkańców są bardzo ciężkie. Chcę więc zstąpić i zobaczyć, czy postępują tak, jak głosi oskarżenie, które do Mnie doszło, czy nie; dowiem się».
      Wtedy to dwaj mężowie odeszli w stronę Sodomy, a Abraham stał dalej przed Panem. Podszedłszy do Niego, Abraham rzekł: «Czy zamierzasz wygubić sprawiedliwych wespół z bezbożnymi? Może w tym mieście jest pięćdziesięciu sprawiedliwych; czy także zniszczysz to miasto i nie przebaczysz mu przez wzgląd na owych pięćdziesięciu sprawiedliwych, którzy w nim mieszkają? O, nie dopuść do tego, aby zginęli sprawiedliwi z bezbożnymi, aby stało się sprawiedliwemu to samo, co bezbożnemu! O, nie dopuść do tego. Czyż Ten, który jest sędzią nad całą ziemią, mógłby postąpić niesprawiedliwie?».
      Pan odpowiedział: «Jeżeli znajdę w Sodomie pięćdziesięciu sprawiedliwych, przebaczę całemu miastu przez wzgląd na nich».
      Rzekł znowu Abraham: «Pozwól, o Panie, że jeszcze ośmielę się mówić do Ciebie, choć jestem pyłem i prochem. Gdyby wśród tych pięćdziesięciu sprawiedliwych zabrakło pięciu, czy z braku tych pięciu zniszczysz całe miasto?».
      Pan rzekł: «Nie zniszczę, jeśli znajdę tam czterdziestu pięciu».
      Abraham znów odezwał się tymi słowami: «A może znalazłoby się tam czterdziestu?».
      Pan rzekł: «Nie dokonam zniszczenia przez wzgląd na tych czterdziestu».
      Wtedy Abraham powiedział: «Niech się nie gniewa Pan, jeśli rzeknę: może znalazłoby się tam trzydziestu?». A na to Pan: «Nie dokonam zniszczenia, jeśli znajdę tam trzydziestu».
      Rzekł Abraham: «Pozwól, o Panie, że ośmielę się zapytać: gdyby znalazło się tam dwudziestu?».
      Pan odpowiedział: «Nie zniszczę przez wzgląd na tych dwudziestu».
      Na to Abraham: «Niech mój Pan się nie gniewa, jeśli raz jeszcze zapytam: gdyby znalazło się tam dziesięciu?». Odpowiedział Pan: «Nie zniszczę przez wzgląd na tych dziesięciu».
Oto słowo Boże.

Komentarz do czytania

 
Przepiękny obraz targowania się z Bogiem, z którego zrodziła się żydowska tradycja, że aby móc w jakimś miejscu otworzyć synagogę i zebrać się tam na modlitwę, potrzeba dziesięciu sprawiedliwych. Jednak jest w tym obrazie coś o wiele głębszego niż tylko uzasadnienie dla tradycji. Abraham rozpoznaje w Bogu miłosiernego Ojca. To nie Abraham jest litościwy dla mieszkańców Sodomy i Gomory. To Bóg jest gotów ocalić wszystkich ze względu na nielicznych, choćby dziesięciu sprawiedliwych. Abraham jest w oczach Boga Jego przyjacielem, z którym dzieli się swoją troską o ludzi. Abraham odpowiada na przyjaźń Boga pełną ufności prośbą, której Bóg wysłuchuje. Bóg nie chce odmówić nikomu i nigdy swego miłosierdzia. Abraham, ojciec wiary, właśnie się tego nauczył.

Wprowadzenie do psalmu

 
Święty Paweł Apostoł uważał brak wdzięczności za jeden z cięższych grzechów, jaki możemy popełnić. Wobec Pana Boga mamy niezmierzony dług wdzięczności za otrzymane dobro: istnienie, życie i zbawienie w Chrystusie oraz za wiele innych uzyskanych łask w odpowiedzi na nasze osobiste modlitwy. Dlatego wraz z psalmistą wołamy: „Będę Cię sławił, Panie, z całego serca, bo usłyszałeś słowa ust moich…”.
PSALM RESPONSORYJNYPs 138
 
Refren: Pan mnie wysłuchał, kiedy Go wzywałem.
     Będę Cię sławił, Panie, z całego serca, *
     bo usłyszałeś słowa ust moich.
     Będę śpiewał Ci psalm wobec aniołów, *
     pokłon Ci oddam w Twoim świętym przybytku.
Refren: Pan mnie wysłuchał, kiedy Go wzywałem.
     I będę sławił Twe imię za łaskę i wierność Twoją, *
     bo ponad wszystko wywyższyłeś Twe imię i obietnicę.
     Wysłuchałeś mnie, kiedy Cię wzywałem, *
     pomnożyłeś moc mojej duszy.
Refren: Pan mnie wysłuchał, kiedy Go wzywałem.
     Zaprawdę, Pan jest wzniosły, 
     patrzy łaskawie na pokornego, *
     pyszałka zaś dostrzega z daleka.
     Gdy chodzę wśród utrapienia, Ty podtrzymujesz me życie, *
     wyciągasz swoją rękę przeciw gniewowi mych wrogów.
Refren: Pan mnie wysłuchał, kiedy Go wzywałem.
     Wybawia mnie Twoja prawica. *
     Pan za mnie wszystkiego dokona.
     Panie, Twa łaska trwa na wieki, *
     nie porzucaj dzieła rąk Twoich.
Refren: Pan mnie wysłuchał, kiedy Go wzywałem.

Wprowadzenie do czytania

 
Chrzest święty to jeden z największych darów, jakie otrzymaliśmy w Kościele. To nawet więcej niż dar, to nowe życie w Chrystusie zmartwychwstałym. W zwięzłych słowach przypomina nam o tym św. Paweł Apostoł. Mając to na uwadze, powinniśmy z całych sił dążyć do tego, aby w pełni żyć łaskami Bożymi, które są skutkiem i konsekwencją naszego chrztu.
DRUGIE CZYTANIEKol 2, 12-14
 
Chrzest udziałem w śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Kolosan
Bracia: Z Chrystusem pogrzebani jesteście w chrzcie, w którym też razem zostaliście wskrzeszeni przez wiarę w moc Boga, który Go wskrzesił.
      I was umarłych na skutek występków i «nieobrzezania» waszego grzesznego ciała, razem z Nim Bóg przywrócił do życia. Darował nam wszystkie występki, skreślił zapis dłużny, przygniatający nas nakazami.
      To właśnie, co było naszym przeciwnikiem, usunął z drogi, przygwoździwszy do krzyża.
Oto słowo Boże.

Komentarz do czytania

 
Życie chrześcijanina nie rozpoczyna się narodzinami, ale śmiercią. Paweł Apostoł w swej teologii chrztu będzie nieustannie powracał do tego obrazu. Chrzest najpierw jest śmiercią. Grzesznik dzięki wierze skazuje się na śmierć w wodach chrztu. Egoistyczny i pełen przemocy stary człowiek, który trwa w śmierci grzechu, bezowocności swego życia, zostaje pogrążony w wodach duchowego potopu, utopiony, aby te same wody, w tym samym momencie, stały się dla niego wodami płodowymi w łonie Matki Kościoła, z których wychodzi. Dosłownie powstaje z martwych nowy człowiek, wskrzeszony mocą Chrystusowej Śmierci i Zmartwychwstania. Grzech, który był jego więzieniem, został pokonany. Grzech bowiem, przez lęk przed śmiercią, czynił człowieka swym niewolnikiem. Dzięki zaś wierze wierzący wszedł w śmierć chrztu i powstał do nowego życia. Śmierć została pokonana, nie ma powodu, by się jej bać. Można kochać, oddając swoje życie dla braci.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄRz 8, 15bc
 
Alleluja, alleluja, alleluja.
     Otrzymaliście Ducha przybrania za synów,
     w którym wołamy: «Abba, Ojcze».
Alleluja, alleluja, alleluja.

Wprowadzenie do Ewangelii

 
Święty Augustyn w jednym ze swoich komentarzy do Modlitwy Pańskiej zauważył, że zawarte są w niej wszystkie godziwe prośby, jakie możemy z ufnością zanieść do Boga. W wezwaniach tej modlitwy, której nauczył nas Jezus, zawarte są wszelkie potrzebne nam dobra. Jezus, Jednorodzony Syn Boży, ośmiela nas również, abyśmy zwracali się do Boga jak do najlepszego Ojca. On nas zna, kocha i pragnie, abyśmy byli szczęśliwi.
EWANGELIAŁk 11, 1-13
 
Chrystus uczy modlitwy
 Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus, przebywając w jakimś miejscu, modlił się, a kiedy skończył, rzekł jeden z uczniów do Niego: «Panie, naucz nas modlić się, tak jak i Jan nauczył swoich uczniów».
      A On rzekł do nich: «Kiedy będziecie się modlić, mówcie: Ojcze, niech się święci Twoje imię; niech przyjdzie Twoje królestwo! Naszego chleba powszedniego dawaj nam na każdy dzień, i przebacz nam nasze grzechy, bo i my przebaczamy każdemu, kto przeciw nam zawini; i nie dopuść, byśmy ulegli pokusie».
      Dalej mówił do nich: «Ktoś z was, mając przyjaciela, pójdzie do niego o północy i powie mu: „Przyjacielu, pożycz mi trzy chleby, bo mój przyjaciel przybył do mnie z drogi, a nie mam, co mu podać”. Lecz tamten odpowie z wewnątrz: „Nie naprzykrzaj mi się! Drzwi są już zamknięte i moje dzieci są ze mną w łóżku. Nie mogę wstać i dać tobie”. Powiadam wam: Chociażby nie wstał i nie dał z tego powodu, że jest jego przyjacielem, to z powodu jego natręctwa wstanie i da mu, ile potrzebuje.
      I Ja wam powiadam: Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a zostanie wam otworzone. Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje; a kołaczącemu zostanie otworzone. Jeżeli któregoś z was, ojców, syn poprosi o chleb, czy poda mu kamień? Albo o rybę, czy zamiast ryby poda mu węża? Lub też gdy prosi o jajko, czy poda mu skorpiona? Jeśli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, o ileż bardziej Ojciec z nieba udzieli Ducha Świętego tym, którzy Go proszą».
Oto słowo Pańskie.

Komentarz do Ewangelii

 
Jezusowa katecheza o modlitwie nie jest nauczaniem nowej „techniki” czy „magicznej formuły”, które zastosowane będą zawsze skutecznie. Jezus wprowadza swoich uczniów w postawę zaufania Bogu, postawę dziecięcej wiary, która nie kalkuluje czasu ani sił, ale prowadzi ku spotkaniu syna z Ojcem. Tu kryje się prawdziwa moc Jezusowej nauki modlitwy. Ona ma zrodzić relację zaufania i pewności, że Ojciec mnie kocha i pragnie mojego dobra. To dlatego na końcu tej lekcji o modlitwie Jezus wskazuje na jej najważniejszy owoc, Ducha Świętego wstępującego w życie modlącego się. To nie chleb czy jajko są celem prośby, ale komunia z Bogiem, której owocem jest poznanie i zaufanie Jego miłosiernej miłości do mnie.
WYZNANIE WIARY
Wierzę w jednego Boga, * Ojca Wszechmogącego, * Stworzyciela nieba i ziemi, * wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych. * I w jednego Pana Jezusa Chrystusa, * Syna Bożego Jednorodzonego, * który z Ojca jest zrodzony * przed wszystkimi wiekami. * Bóg z Boga, Światłość ze Światłości, * Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego. * Zrodzony a nie stworzony, * współistotny Ojcu, * a przez Niego wszystko się stało. * On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba.
W czasie następujących słów, aż do: stał się człowiekiem, wszyscy się pochylają.
I za sprawą Ducha Świętego * przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem. * Ukrzyżowany również za nas, * pod Poncjuszem Piłatem został umęczony i pogrzebany. * I zmartwychwstał dnia trzeciego, * jak oznajmia Pismo. * I wstąpił do nieba; siedzi po prawicy Ojca. * I powtórnie przyjdzie w chwale * sądzić żywych i umarłych, * a Królestwu Jego nie będzie końca. * Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, * który od Ojca i Syna pochodzi. * Który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę; * który mówił przez Proroków. * Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół. * Wyznaję jeden chrzest na odpuszczenie grzechów. * I oczekuję wskrzeszenia umarłych. * I życia wiecznego w przyszłym świecie. Amen.

Modlitwa wiernych

Zachęceni dzisiejszym Słowem Bożym z ufnością wołajmy do Boga – naszego Ojca i Przyjaciela:
1. Boże Ojcze, polecamy Ci wszystkich chrześcijan, aby nieustannie pogłębiali przyjaźń z Tobą.
2. Boże Ojcze, polecamy Ci polityków, aby byli świadomi swojej służby dla narodu.
3. Boże Ojcze, polecamy Ci naszych przyjaciół i dobroczyńców, aby doświadczali Twojej miłującej obecności.
4. Boże Ojcze, polecamy Ci ludzi przeżywających trudne i bolesne doświadczenia, aby umieli Ci zaufać i spotkali ludzi, którzy im pomogą.
5. Boże Ojcze, polecamy ci zmarłych, aby dostąpili radości zmartwychwstania w dniu ostatecznym.
6.Boże Ojcze, polecamy Ci nas samych, aby nasze życie było nieustannym poszukiwaniem wiary.
Przyjmij, Boże, nasze prośby, nasze dziękczynienie, uwielbienie i chwałę, którą pragniemy oddać Tobie jako Twoje kochające dzieci. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.

17 lipca 2022
 
16 NIEDZIELA ZWYKŁA

 
 

Komentarz dnia

 
Tak więc trwają wiara, nadzieja, miłość – te trzy: największa z nich [jednak] jest miłość – kończy hymn o miłości św. Paweł. Trzy cnoty nazywane boskimi „uzdalniają chrześcijan do życia w jedności z Trójcą Świętą. Ich początkiem, motywem i przedmiotem jest Bóg Trójjedyny […]. Są wszczepione przez Boga w dusze wiernych, by uzdolnić ich do działania jako dzieci Boże i do zasługiwania na życie wieczne” (KKK 1812n). Dlatego sprowadzanie ich do czysto ludzkich „dobrych cech charakteru” pozbawia ich najdonioślejszego wymiaru, jakim jest trwanie w komunii z Bogiem oraz w komunii z braćmi. Poznanie zaś własnych słabości tym bardziej wzmaga pragnienie wiary, nadziei i miłości, dzięki którym można z głębi serca, szczerze powtarzać za psalmistą: Oto mi Bóg dopomaga, Pan podtrzymuje me życie.
ANTYFONA NA WEJŚCIEPs 54 (53), 6. 8
 
Oto mi Bóg dopomaga, * Pan podtrzymuje me życie. * Będę Ci chętnie składać ofiarę * i sławić Twe dobre imię.
Wprowadzenie do czytania
 
Spotkanie Abrahama z Bogiem pod dębami Mamre to jeden z najbardziej fascynujących opisów Starego Testamentu. Na pozór zwyczajne wydarzenie gościny trzech wędrowców zawiera w sobie elementy zaskakujące. Abraham jest świadomy niezwykłości tego spotkania. Jego owocem stanie się długo wyczekiwany syn Izaak, niezbity dowód na to, że to nie było urojenie. Podobnie bywa z naszymi spotkaniami Boga w wierze.

PIERWSZE CZYTANIERdz 18, 1-10a
 
Abraham przyjmuje Boga
Czytanie z Księgi Rodzaju
Pan ukazał się Abrahamowi pod dębami Mamre, gdy ten siedział u wejścia do namiotu w najgorętszej porze dnia. Abraham spojrzawszy, dostrzegł trzech ludzi naprzeciw siebie. Ujrzawszy ich u wejścia do namiotu, podążył na ich spotkanie.
      A pokłoniwszy się im głęboko, rzekł: «O Panie, jeśli darzysz mnie życzliwością, racz nie omijać swego sługi! Przyniosę trochę wody, wy zaś raczcie obmyć sobie nogi, a potem odpocznijcie pod drzewami. Ja zaś pójdę wziąć nieco chleba, abyście się pokrzepili, zanim pójdziecie dalej, skoro przechodzicie koło sługi waszego». A oni mu rzekli: «Uczyń tak, jak powiedziałeś».
      Abraham poszedł więc spiesznie do namiotu Sary i rzekł: «Prędko zaczyń ciasto z trzech miar najczystszej mąki i zrób podpłomyki». Potem podążył do trzody i wybrawszy tłuste i piękne cielę, dał je słudze, aby ten szybko je przyrządził. Po czym wziąwszy twaróg, mleko i przyrządzone cielę, postawił przed nimi, a gdy oni jedli, stał przed nimi pod drzewem.
      Zapytali go: «Gdzie jest żona twoja, Sara?». – Odpowiedział im: «W tym oto namiocie».
      Rzekł mu jeden z nich: «O tej porze za rok znów wrócę do ciebie, twoja zaś żona Sara, będzie miała wtedy syna».
Oto słowo Boże.

Komentarz do czytania

 
Abraham nie miał wątpliwości co do tego, że trzech mężów, którzy go nawiedzili w najgorętszej porze dnia, to wysłannicy Boga. A znakiem ich życzliwości jest przyjęcie naprędce przygotowanej gościny. Jednak potrzeba było 24 lat wędrówki i tułaczki, własnych interpretacji woli Boga i konfrontacji z własnymi lękami i krętactwami, aby Abraham nauczył się rozpoznawać i słuchać głosu Boga. Odpowiedzią Boga na taką wiarę jest zapewnienie Abrahama: Bóg jest ci wierny, Bóg dotrzymuje danego słowa. Doświadczysz tego całym twoim życiem, kiedy zobaczysz, jak wypełnia swe obietnice.

Wprowadzenie do psalmu

 
„Ko zamieszka na Twej górze świętej?” – pyta psalmista Pana Boga i daje szereg odpowiedzi. Znajdujemy w nich opis osoby świętej, a przynajmniej dążącej do świętości. Taka osoba zamieszka na „górze świętej”, to jest w niebie. Słuchając tego psalmu, warto zrobić sobie krótki rachunek sumienia. Czy odnalazłbym się w tym opisie?
PSALM RESPONSORYJNYPs 15
 
Refren: Prawy zamieszka w domu Twoim, Panie.
     Kto będzie przybywał w Twym przybytku, Panie, *
     kto zamieszka na Twej górze świętej?
     Ten, kto postępuje nienagannie, działa sprawiedliwie *
     i mówi prawdę w swym sercu.
Refren: Prawy zamieszka w domu Twoim, Panie.
     Kto swym językiem oszczerstw nie głosi, *
     kto nie czyni bliźniemu nic złego
     i nie ubliża swoim sąsiadom, *
     ale szanuje tego, który oddaje cześć Bogu.
Refren: Prawy zamieszka w domu Twoim, Panie.
     Kto dotrzyma przysięgi niekorzystnej dla siebie, *
     kto nie daje swych pieniędzy na lichwę
     i nie da się przekupić przeciw niewinnemu. *
     Kto tak postępuje, nigdy się nie zachwieje.
Refren: Prawy zamieszka w domu Twoim, Panie.

Wprowadzenie do czytania

 
Święty Paweł Apostoł w swym pragnieniu głoszenia Ewangelii nie cofa się nawet przed przyjęciem cierpienia, które go w związku z tą misją dotyka. Co więcej, raduje się z tego powodu. Apostoł ufa, że dzięki dobrowolnemu przyjęciu cierpienia jego głoszenie Chrystusa stanie się bardziej owocne. Postawa Apostoła przypomina nam o Jezusowym błogosławieństwie z Kazania na Górze i jest zachętą do naśladowania.
DRUGIE CZYTANIEKol 1, 24-28
 
Cierpiąc z Chrystusem, dopełniamy Jego dzieła
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Kolosan
Bracia: Teraz raduję się w cierpieniach za was i ze swej strony dopełniam niedostatki udręk Chrystusa w moim ciele dla dobra Jego Ciała, którym jest Kościół. Jego sługą stałem się z powodu zleconego mi wobec was Bożego włodarstwa: mam wypełnić posłannictwo głoszenia słowa Bożego.
      Tajemnica ta, ukryta od wieków i pokoleń, została teraz objawiona Jego świętym, którym Bóg zechciał oznajmić, jakie jest bogactwo chwały tej tajemnicy pośród pogan. Jest nią Chrystus pośród was – nadzieja chwały. Jego to głosimy, upominając każdego człowieka i ucząc każdego człowieka z całą mądrością, aby każdego człowieka okazać doskonałym w Chrystusie.
Oto słowo Boże.

Komentarz do czytania

 
Doskonałość w Chrystusie nie jest jakimś szczególnym zbiorem cnót moralnych, które czynią człowieka wierzącego lepszym od innych. Po pierwsze idea „doskonałości” jest wyrażona słowem teleios, co oznacza osiągnięcie celu, dojrzałość, pełnię, w której nie ma braków, dorosłość. Być dojrzałym, dorosłym w Chrystusie oznacza dla Pawła upodobnienie się do Niego, wydanie się w miłości, tak jak On to uczynił, oddając na krzyżu życie za każdego człowieka. Tylko tak przemieniony, w ten sposób dojrzały człowiek może radować się w cierpieniach za braci i przyjmować udręki dla dobra i wzrostu Kościoła. Drogą do takiej pełni jest tajemnica słuchania i głoszenie słowa Bożego.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄPor. Łk 8, 15
 
Alleluja, alleluja, alleluja.
     Błogosławieni, którzy w sercu dobrym i szlachetnym zatrzymują słowo Boże
     i wydają owoc dzięki swojej wytrwałości.
Alleluja, alleluja, alleluja.

Wprowadzenie do Ewangelii

 
Obie siostry, które ugościły Jezusa, wybrały dobre cząstki. Gościć w swym domu Zbawiciela, usługiwać Mu i słuchać Jego słów to wspaniała sprawa. A jednak Jezus bardziej pochwalił Marię, która słuchała Jego słów mądrości. W dobrym działaniu ważna jest bowiem kolejność. Najpierw trzeba dogłębnie poznać, co czynić należy, a dopiero później działać. Odwrotna kolejność może skutkować bezowocnym aktywizmem.
EWANGELIAŁk 10, 38-42
 
Marta i Maria przyjmują Chrystusa
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus przyszedł do jednej wsi. Tam niejaka niewiasta, imieniem Marta, przyjęła Go w swoim domu. Miała ona siostrę, imieniem Maria, która usiadłszy u nóg Pana, słuchała Jego słowa.
      Marta zaś uwijała się około rozmaitych posług. A stanąwszy przy Nim, rzekła: «Panie, czy Ci to obojętne, że moja siostra zostawiła mnie samą przy usługiwaniu? Powiedz jej, żeby mi pomogła».
      A Pan jej odpowiedział: «Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba mało albo tylko jednego. Maria obrała najlepszą cząstkę, której nie będzie pozbawiona».
Oto słowo Pańskie.

Komentarz do Ewangelii

 
Święty Augustyn na podstawie tej Ewangelii rozwija naukę z jednej strony o charyzmacie kontemplacji Chrystusa (życie w ukryciu, zakonne), a z drugiej o charyzmacie miłości czynnej, dla tych, którzy pozostają w świecie i są wezwani do czynienia dobra. Jednak zatrzymywanie się wyłącznie na poziomie konfrontacji tych dwóch sposobów przeżywania wiary rodzi pytanie, który z nich jest ważniejszy lub lepszy? A Łukasz, teolog miłości praktycznej i radykalnej, wprowadza nas na drogę miłości dojrzałej, która nie sądzi, nie denuncjuje i nie przypisuje sobie zasług. Jej rada jest zwięzła: najpierw słuchaj Boga, Jego słowa, aby go znać i kochać, później będziesz mógł działać prawdziwie, kochając swoich braci.
WYZNANIE WIARY
Wierzę w jednego Boga, * Ojca Wszechmogącego, * Stworzyciela nieba i ziemi, * wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych. * I w jednego Pana Jezusa Chrystusa, * Syna Bożego Jednorodzonego, * który z Ojca jest zrodzony * przed wszystkimi wiekami. * Bóg z Boga, Światłość ze Światłości, * Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego. * Zrodzony a nie stworzony, * współistotny Ojcu, * a przez Niego wszystko się stało. * On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba.
W czasie następujących słów, aż do: stał się człowiekiem, wszyscy się pochylają.
I za sprawą Ducha Świętego * przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem. * Ukrzyżowany również za nas, * pod Poncjuszem Piłatem został umęczony i pogrzebany. * I zmartwychwstał dnia trzeciego, * jak oznajmia Pismo. * I wstąpił do nieba; siedzi po prawicy Ojca. * I powtórnie przyjdzie w chwale * sądzić żywych i umarłych, * a Królestwu Jego nie będzie końca. * Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, * który od Ojca i Syna pochodzi. * Który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę; * który mówił przez Proroków. * Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół. * Wyznaję jeden chrzest na odpuszczenie grzechów. * I oczekuję wskrzeszenia umarłych. * I życia wiecznego w przyszłym świecie. Amen.

Modlitwa wiernych

Bóg oświeca ciemności naszych ludzkich dróg, pozwalając nam spojrzeć na nie z perspektywy wieczności. Z ufnością przedstawiajmy Mu nasze sprawy i prośmy Go:
1. Za Kościół święty, by umiał oczy wierzących i niewierzących otwierać na Boga.
2. Za papieża Franciszka, biskupów i prezbiterów codziennie sprawiających zbawcze dzieła, aby to, co czynią, przyczyniło się także do ich zbawienia.
3. Za wszystkich, którzy stoją w życiu przed różnymi wyborami, by Chrystus pomógł im dobrze wybrać.
4. Za przebywających na urlopach i wypoczynku, by nie zapominali o codziennej modlitwie i niedzielnej Eucharystii.
5. Za zmarłych, zwłaszcza polecanych w tej Mszy św., by osiągnęli radość życia wiecznego.
6. Za nas samych, abyśmy potrafili przyjąć miłość Boga i mogli zarażać nią tych, których spotykamy.
Boże Ojcze, hojny dla wszystkich, którzy Cię wzywają wysłuchaj naszego wołania, abyśmy mogli Cię uwielbiać na wieki. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.

10 lipca 2022

15 NIEDZIELA ZWYKŁA

Komentarz dnia

Sprawiedliwość w języku Biblii nie oznacza prawego, uczciwego postępowania, nie jest także, jak to zdefiniowali Rzymianie, „stałą i niezmienną wolą przyznania każdemu należnego mu prawa”. Sprawiedliwość to pełnienie woli Boga, to nieustanne czynienie tego, co Bogu się podoba. To odnoszenie do Boga każdego wymiaru ludzkiego życia z zamiarem podporządkowania się Jego woli i prawom. Czyniąc sprawiedliwość, dostrzegam w niej Bożą obecność w świecie. Biblijna sprawiedliwość nie ma nic wspólnego z abstrakcyjnymi rozważaniami, co, kiedy i w jakich okolicznościach jest, a co nie jest sprawiedliwe. Bowiem w Biblii sprawiedliwe jest to, co prowadzi człowieka ku zbawieniu, ku stałej komunii z Bogiem, której najpełniejszym wymiarem na ziemi jest Eucharystia, słowo Boże wskazujące wolę Bożą oraz Ciało i Krew Chrystusa jako pokarm dający siłę, aby ją pełnić.

 

KOLEKTA

Boże, Ty ukazujesz błądzącym światło Twojej prawdy, aby mogli wrócić na drogę sprawiedliwości, † spraw, niech ci, którzy uważają się za chrześcijan, odrzucą wszystko, co się sprzeciwia tej godności, * a zabiegają o to, co jest z nią zgodne. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

Wprowadzenie do czytania

Deklaratywny i praktyczny ateizm wielu współczesnych ludzi nie wynika z rzetelnego zmierzenia się z problemem istnienia czy nieistnienia Boga. Jest raczej owocem wygodnej wymówki. Miłujący Bóg stawia bowiem przed człowiekiem pewne wymagania. Nie są one po to, jak czasem twierdzą ateiści, aby pognębić człowieka, ale by, wypełniając je, mógł wzrastać jako dziecko Boże do miary wielkości Chrystusa.

 


PIERWSZE CZYTANIEPwt 30, 10-14

Prawo Boże nie przekracza ludzkich możliwości

Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa
Mojżesz powiedział do ludu: «Będziesz słuchał głosu Pana Boga swego, przestrzegając Jego poleceń i postanowień zapisanych w księdze tego Prawa; wrócisz do Pana Boga swego z całego swego serca i z całej swej duszy.
      Polecenie to bowiem, które Ja ci dzisiaj daję, nie przekracza twych możliwości i nie jest poza twoim zasięgiem. Nie jest w niebiosach, by można było powiedzieć: „Któż dla nas wstąpi do nieba i przyniesie je nam, a będziemy słuchać i wypełnimy je”. I nie jest za morzem, aby można było powiedzieć: „Któż dla nas uda się za morze i przyniesie je nam, a będziemy słuchać i wypełnimy je”. Słowo to bowiem jest bardzo blisko ciebie: w twych ustach i w twoim sercu, byś je mógł wypełnić».
Oto słowo Boże.

 

Komentarz do czytania

Prawo Starego Testamentu, wbrew faryzejskiej interpretacji, pełnej kazusów, wyjątków i nieoczekiwanych rozwiązań, nie jest abstrakcyjnym systemem wartości, ale sposobem na spotkanie Boga, żyjącego i działającego w naszym świecie. Dlatego Mojżesz mówi: Będziesz słuchał głosu Pana Boga swego, przestrzegając […] poleceń i postanowień. Słuchanie Boga, otwarcie na Jego słowo, na Jego pragnienie relacji, wyraża się przestrzeganiem Prawa. Powinna nas zdumiewać łatwość, z jaką Mojżesz zastępuje terminy słowo i głos przez polecenie, postanowienie. Tu nie ma miejsca na Prawo abstrakcyjne, na dywagacje oderwane od życia. Wsłuchując się w Prawo przykazań, odkrywam miłującego mnie Boga, który w każdy możliwy sposób chce mnie zapewnić o swej miłości do mnie i prowadzić drogą życia.

 

 

Wprowadzenie do psalmu

Dzisiejszy psalm składa nam radosną obietnicę: „Ożyje serce szukających Boga”. Aby jednak rzeczywiście ożyło, trzeba nam szukać Boga „z całego swego serca i z całej swej duszy” (Pwt 30, 10).Niestety, czasem o tym zapominamy, a nawet przestajemy szukać Boga. Modlimy się, ale tylko ustami, a nie sercem. Kochamy bliźnich, ale tylko deklaratywnie. Dajmy się zatem nawrócić słowu, które dzisiaj do nas przychodzi.

 

PSALM RESPONSORYJNYPs 69

Refren: Ożyje serce szukających Boga.
     Panie, modlę się do Ciebie 
*
     w czas łaski, o Boże.
     Wysłuchaj mnie w Twojej wielkiej dobroci, 
*
     w Twojej zbawczej wierności.
Refren: Ożyje serce szukających Boga.
     Wysłuchaj mnie, Panie, bo miłość Twoja jest łaskawa, 
*
     spójrz na mnie w ogromie swego miłosierdzia.
     Jestem nędzny i pełen cierpienia; 
*
     niech pomoc Twa, Boże, mnie strzeże.
Refren: Ożyje serce szukających Boga.
     Pieśnią chcę chwalić imię Boga 
*
     i wielbić Go z dziękczynieniem.
     Patrzcie i cieszcie się, ubodzy, 

     niech ożyje serce szukających Boga. 
*
     Bo Pan wysłuchuje biednych, i swoimi więźniami nie gardzi.
Refren: Ożyje serce szukających Boga.
     Gdyż Bóg ocali Syjon i miasta Judy zbuduje, 
*
     tam będą mieszkać i mieć posiadłości.
     To będzie dziedzictwem potomstwa sług Jego, 
*
     miłujący Jego imię przebywać tam będą.
Refren: Ożyje serce szukających Boga.

Albo:

Ps 19



Refren: Nakazy Pana są radością serca.
     Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, 
*
     świadectwo Pana jest pewne, nierozważnego uczy mądrości.
     Jego słuszne nakazy radują serce, 
*
     jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy.
Refren: Nakazy Pana są radością serca.
     Bojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki, 
*
     sądy Pana prawdziwe, wszystkie razem słuszne.
     Cenniejsze nad złoto, nad złoto najczystsze, 
*
     słodsze od miodu płynącego z plastra.
Refren: Nakazy Pana są radością serca.

 

Wprowadzenie do czytania

Jak wielki jest Jezus Chrystus? Na to pytanie odpowiada św. Paweł Apostoł we wspaniałym hymnie o Chrystusie w Liście do Kolosan. Każde jego słowo uwydatnia wielkość Chrystusa. W pewnym momencie Apostoł stwierdza: „On jest przed wszystkim i wszystko ma w Nim istnienie” i dalej: „W Nim zamieszkała cała pełnia”. Nie dziwi zatem, że Pascal mówił: „Bez Chrystusa nie możemy poznać sensu życia ani śmierci, ani Boga, ani nas samych”.

 

DRUGIE CZYTANIEKol 1, 15-20

Wszystko zostało stworzone przez Chrystusa i dla Niego

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Kolosan
Chrystus Jezus jest obrazem Boga niewidzialnego – Pierworodnym wobec każdego stworzenia, bo w Nim zostało wszystko stworzone: i to, co w niebiosach, i to, co na ziemi, byty widzialne i niewidzialne, czy to Trony, czy Panowania, czy Zwierzchności, czy Władze. Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone. On jest przed wszystkim i wszystko w Nim ma istnienie
      I On jest Głową Ciała – Kościoła. On jest Początkiem, Pierworodnym spośród umarłych, aby sam zyskał pierwszeństwo we wszystkim. Zechciał bowiem Bóg, by w Nim zamieszkała cała Pełnia i aby przez Niego znów pojednać wszystko z sobą: przez Niego – i to, co na ziemi, i to, co w niebiosach, wprowadziwszy pokój przez krew Jego krzyża.
Oto słowo Boże.

 

Komentarz do czytania

Przepiękny hymn chrystologiczny, którym rozpoczyna się List do Kolosan, uświadamia nam, że listy Apostołów nie są wyłącznie teologicznymi wykładami czy też dzieleniem się nowinami z życia odległych od siebie chrześcijańskich wspólnot. Listy to także szkoła modlitwy i uwielbienia, to wyraz osobistego zachwytu i miłości do Stwórcy i Odkupiciela. Wyraża się to nie pogańskim pustosłowiem (por. Mt 6, 7), ale pełnią poznania Boga, poznaniem misterium zbawienia, które dla Apostołów jest ich osobistym doświadczeniem. Słowa o pojednaniu w Bogu, o zwycięstwie nad śmiercią stanowią osobisty zachwyt autora Listu i wyraz jego najgłębszego doświadczenia wiary. Z ontologicznych prawd Apostoł przeprowadza nas do życiowego doświadczenia, jakim jest pojednanie i pokój.

 

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄPor. J 6, 63c. 68c

Alleluja, alleluja, alleluja.
     Słowa Twoje, Panie, są duchem i życiem.
     Ty masz słowa życia wiecznego.
Alleluja, alleluja, alleluja.

 

Wprowadzenie do Ewangelii

Nie wystarczy wiedzieć, co jest dobre i prawdziwe, trzeba jeszcze postępować według poznanej prawdy. W dialogu z Jezusem uczony w Prawie poznaje prawdę o bliźnim. Nie jest nim tylko ktoś, kto należy do tej samej grupy, narodu, społeczeństwa. Bliźni to każdy człowiek, który potrzebuje naszej pomocy i któremu tej pomocy możemy dzielić. Miłość bliźniego nie zna wymówek.

 

EWANGELIAŁk 10, 25-37

Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie

 Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Powstał jakiś uczony w Prawie i wystawiając Jezusa na próbę, zapytał: «Nauczycielu, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?».
      Jezus mu odpowiedział: «Co jest napisane w Prawie? Jak czytasz?».
      On rzekł: «Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całą swoją mocą i całym swoim umysłem; a swego bliźniego jak siebie samego».
      Jezus rzekł do niego: «Dobrze odpowiedziałeś. To czyń, a będziesz żył».
      Lecz on, chcąc się usprawiedliwić, zapytał Jezusa: «A kto jest moim bliźnim?».
      Jezus, nawiązując do tego, rzekł: «Pewien człowiek schodził z Jeruzalem do Jerycha i wpadł w ręce zbójców. Ci nie tylko go obdarli, lecz jeszcze rany mu zadali i zostawiwszy na pół umarłego, odeszli. Przypadkiem przechodził tą drogą pewien kapłan; zobaczył go i minął. Tak samo lewita, gdy przyszedł na to miejsce i zobaczył go, minął.
      Pewien zaś Samarytanin, wędrując, przyszedł również na to miejsce. Gdy go zobaczył, wzruszył się głęboko: podszedł do niego i opatrzył mu rany, zalewając je oliwą i winem; potem wsadził go na swoje bydlę, zawiózł do gospody i pielęgnował go. Następnego zaś dnia wyjął dwa denary, dał gospodarzowi i rzekł: „Miej o nim staranie, a jeśli co więcej wydasz, ja oddam tobie, gdy będę wracał”.
      Kto z tych trzech okazał się, według ciebie bliźnim tego, który wpadł w ręce zbójców?».
      On odpowiedział: «Ten, który mu okazał miłosierdzie». Jezus mu rzekł: «Idź, i ty czyń podobnie!».
Oto słowo Pańskie.

 

Komentarz do Ewangelii

Życie wieczne to centralny temat inicjacji chrześcijańskiej. Dowodzi tego chrzcielny dialog, w którym dorosłym kandydatom do chrztu stawia się pytanie: „O co prosisz Kościół Boży? – O wiarę! Co daje ci wiara? – Życie wieczne!”. Ale czym jest życie wieczne? Czy chodzi o nieśmiertelność duszy? O zasłużenie na Bożą nagrodę w niebie? Odpowiedź, jakiej udziela Jezus uczonemu w Prawie, nie może być rozważana w kategoriach zasługi i nagrody, lecz jest obrazem człowieka, który nosi w sobie życie wieczne, czyli jest zdolny do miłości, do oddawania swego życia, swego wysiłku, czasu i pieniędzy bliźniemu, który ich potrzebuje. Jezus nie moralizuje mówiąc: Idź i ty czyń podobnie!, ale otwiera przed każdym człowiekiem przestrzeń łaski, która to umożliwia. On jest bowiem naszym życiem, On jest gwarancją, że oddając nasze życie za braci, nieustannie powstajemy z martwych, tak, jak On powstał.

 

WYZNANIE WIARY

Wierzę w jednego Boga, * Ojca Wszechmogącego, * Stworzyciela nieba i ziemi, * wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych. * I w jednego Pana Jezusa Chrystusa, * Syna Bożego Jednorodzonego, * który z Ojca jest zrodzony * przed wszystkimi wiekami. * Bóg z Boga, Światłość ze Światłości, * Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego. * Zrodzony a nie stworzony, * współistotny Ojcu, * a przez Niego wszystko się stało. * On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba.
W czasie następujących słów, aż do: stał się człowiekiem, wszyscy się pochylają.
I za sprawą Ducha Świętego 
* przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem. * Ukrzyżowany również za nas, * pod Poncjuszem Piłatem został umęczony i pogrzebany. * I zmartwychwstał dnia trzeciego, * jak oznajmia Pismo. * I wstąpił do nieba; siedzi po prawicy Ojca. * I powtórnie przyjdzie w chwale * sądzić żywych i umarłych, * a Królestwu Jego nie będzie końca. * Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, * który od Ojca i Syna pochodzi. * Który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę; * który mówił przez Proroków. * Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół. * Wyznaję jeden chrzest na odpuszczenie grzechów. * I oczekuję wskrzeszenia umarłych. * I życia wiecznego w przyszłym świecie. Amen.

 

Modlitwa wiernych

Stając w gotowości serca, zanośmy nasze prośby do Chrystusa bogatego w miłosierdzie:
1. Jezu Miłosierny, prosimy za wszystkich wyznawców Chrystusa, aby swym życiem i postępowaniem budowali królestwo miłości.
2. Jezu Miłosierny, prosimy za narody będące w stanie wojny, aby przyjęły dar pokoju i nie wykorzystywały religii do walki i nienawiści.
3. Jezu Miłosierny, prosimy za ludzi, którzy posiadają wiele dóbr duchowych i materialnych, aby umieli dzielić się z potrzebującymi.
4. Jezu Miłosierny, prosimy za polskich parlamentarzystów, aby rozumnie strzegli nienaruszalności prawa do życia osób nienarodzonych i starszych.
5. Jezu Miłosierny, prosimy za wypoczywających na wakacjach, aby podziwianie piękna Bożego stworzenia napełniło ich życie radością i dobrem.
6. Jezu Miłosierny, prosimy za nas samych, abyśmy wierzyli w skuteczność modlitwy i dostrzegali działanie łaski Bożej w naszym życiu.
Panie Jezu, który jesteś we wszystkim i w którym wszystko ma istnienie, Tobie wyznajemy naszą miłość i oddajemy chwałę, która do Ciebie należy teraz i na wieki wieków.
Amen.

 

3 lipca 2022
 
14 NIEDZIELA ZWYKŁA

 
 

Komentarz dnia

 
Każda Msza św. to czas szczególnego działania Bożego miłosierdzia. Bóg pochyla się nad naszym zmęczeniem, aby wydobyć z niego to, co jest wyrazem Jego woli, ale równocześnie odsłania przed nami korzeń najgorszego ze wszystkich udręczeń, udręczenie naszym własnym grzechem. To w nim, który zawsze jest nieprawością i sprzeciwem wobec woli Ojca, liturgia każe nam upatrywać przyczyny zniechęcenia, smutku, drażliwości, niezadowolenia i stanów im podobnych. Ale niewola grzechu została rozerwana przez Chrystusa. Na krzyżu dokonało się zwycięstwo nad naszym grzechem i w każdej Mszy św. na nowo je celebrujemy, odnawiając naszą przynależność do Boga, której początkiem jest chrzest, sakramentalna śmierć dla grzechu i powstanie do nowego życia w wolności, radości i pokoju.
ANTYFONA NA WEJŚCIEPs 48(47), 10-11
 
Przyjęliśmy, Boże, Twoje miłosierdzie * we wnętrzu Twej świątyni. * Jak imię Twe, Boże, tak i chwała Twoja sięga po krańce ziemi. H Prawica Twoja pełna jest sprawiedliwości.
HYMN: CHWAŁA NA WYSOKOŚCI BOGU
 
Chwała na wysokości Bogu* a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. * Chwalimy Cię. * Błogosławimy Cię. * Wielbimy Cię. * Wysławiamy Cię. * Dzięki Ci składamy, * bo wielka jest chwała Twoja. * Panie Boże, Królu nieba, * Boże, Ojcze wszechmogący. * Panie, Synu Jednorodzony, * Jezu Chryste. * Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. * Który gładzisz grzechy świata, * zmiłuj się nad nami. * Który gładzisz grzechy świata, * przyjm błaganie nasze. * Który siedzisz po prawicy Ojca, * zmiłuj się nad nami. * Albowiem tylko Tyś jest święty * Tylko Tyś jest Panem. * Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. * Z Duchem Świętym w chwale Boga Ojca. * Amen.
KOLEKTA
 
Boże, Ty przez uniżenie się Twojego Syna podźwignąłeś upadłą ludzkość, † udziel swoim wiernym duchowej radości * i spraw, aby oswobodzeni z niewoli grzechu osiągnęli wieczne szczęście. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
 

Wprowadzenie do czytania

 
Proroctwo Izajasza pomimo upływu stuleci od jego wygłoszenia nie straciło na aktualności. Pan Bóg i dzisiaj pragnie obdarowywać tych, którzy słuchają Jego słowa i są Jego sługami. Jerozolima, o której w pięknych, poetyckich obrazach opowiada Izajasz, może być symbolem naszych serc, które Pan również pragnie pocieszać i obdarzać swym pokojem, podobnie jak to wielokrotnie czynił w przeszłości.

PIERWSZE CZYTANIEIz 66, 10-14c
 
Radość ery mesjańskiej
Czytanie z Księgi proroka Izajasza
Radujcie się wraz z Jerozolimą, weselcie się w niej wszyscy, co ją miłujecie! Cieszcie się z nią bardzo wy wszyscy, którzy się nad nią smuciliście.
      Tak bowiem mówi Pan: «Oto skieruję do niej pokój jak rzekę i chwałę narodów – jak strumień wezbrany. Ich niemowlęta będą noszone na biodrach i na kolanach będą pieszczone. Jak kogoś pociesza własna matka, tak Ja was pocieszać będę; w Jerozolimie doznacie pociechy».
      Na ten widok rozradują się serca wasze, a kości wasze nabiorą świeżości jak murawa. Ręka Pana da się poznać Jego sługom.
Oto słowo Boże.

Komentarz do czytania

 
Powrót z niewoli babilońskiej do Ziemi Obiecanej nie dokonywał się ani szybko, ani łatwo. Trzecie pokolenie Hebrajczyków nie znało ziemi ojców, przyzwyczaiło się do życia w diasporze, zadomowiło się na wygnaniu, prowadząc interesy, zdobywając stanowiska, po prostu układając sobie nowe życie z dala od Izraela. Dlatego prorok chce wzbudzić wśród wygnańców najpierw świadomość ich tożsamości, której znakiem jest Jerozolima, miasto, które Bóg wybrał sobie na swoje zamieszkanie, a następnie pragnienie nowego życia. Bóg nie porzuca swego ludu, a Jego miłość jest jak najpiękniejsza miłość macierzyńska, która znajduje skuteczne słowa, aby swym dzieciom przywracać radość.

Wprowadzenie do psalmu

 
Jednym z najpiękniejszych doświadczeń, jakie mogą stać się naszym udziałem, jest świadectwo kogoś, kogo dotknęła łaska Boża. To może być narkoman ocalony z nałogu, niewierzący, który nagle spotkał na swej drodze Boga i odnalazł sens swego życia, matka zadziwiona i uradowana cudem życia, które się w niej rozwija. Wszyscy oni z pewnością odnajdą się w dzisiejszym psalmie, który pragnie wychwalać i błogosławić Boga.
PSALM RESPONSORYJNYPs 66
 
Refren: Niech cała ziemia chwali swego Pana.
     Z radością sławcie Boga, wszystkie ziemie,*
     opiewajcie chwałę Jego imienia,
     cześć Mu wspaniałą oddajcie. *
     Powiedzcie Bogu: «Jak zadziwiające są Twe dzieła!
Refren: Niech cała ziemia chwali swego Pana.
     Niechaj Cię wielbi cała ziemia i niechaj śpiewa Tobie, *
     niech Twoje imię opiewa».
     Przyjdźcie i patrzcie na dzieła Boga: *
     zadziwiających rzeczy dokonał wśród ludzi!
Refren: Niech cała ziemia chwali swego Pana.
     Morze na suchy ląd zamienił, *
     pieszo przeszli przez rzekę:
     Nim się przeto radujmy! *
     Jego potęga włada na wieki.
Refren: Niech cała ziemia chwali swego Pana.
     Przyjdźcie i słuchajcie mnie wszyscy, 
     którzy boicie się Boga, *
     opowiem, co uczynił mej duszy.
     Błogosławiony Bóg, który nie odepchnął mej prośby *
     i nie oddalił ode mnie swej łaski.
Refren: Niech cała ziemia chwali swego Pana.

Wprowadzenie do czytania

 
Czym stał się dla św. Pawła Apostoła krzyż Jezusa Chrystusa, dowiadujemy się z dzisiejszego fragmentu jego Listu do Galatów. W tym krótkim fragmencie Apostoł Narodów dzieli się z nami głębokim zrozumieniem znaczenia krzyża Chrystusowego. Krzyża, który stał się dla wierzących źródłem głębokiego pokoju i niezmierzonego miłosierdzia Bożego.
DRUGIE CZYTANIEGa 6, 14-18
 
Krzyż Chrystusa chlubą chrześcijan
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów
Bracia: Co do mnie, to nie daj Boże, bym się miał chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża Pana naszego, Jezusa Chrystusa, dzięki któremu świat stał się ukrzyżowany dla mnie, a ja dla świata. Bo ani obrzezanie nic nie znaczy, ani nieobrzezanie, tylko nowe stworzenie.
      Na wszystkich tych, którzy się tej zasady trzymać będą, i na Izraela Bożego niech zstąpi pokój i miłosierdzie!
      Odtąd niech już nikt nie sprawia mi przykrości: przecież ja na ciele swoim noszę blizny, znamię przynależności do Jezusa.
      Łaska Pana naszego, Jezusa Chrystusa, niech będzie z duchem waszym, bracia! Amen.
Oto słowo Boże.

Komentarz do czytania

 
„Moją chlubą jest to, co Chrystus dla mnie uczynił, umarł za mnie, abym narodził się na nowo, wyzwolony z niewoli grzechu i śmierci”. W taki sposób możemy sparafrazować pierwsze zdanie drugiego czytania. „Powodem do dumy nie są ani moje osiągnięcia, ani moje pochodzenie, ani dokonania moich przodków, ani przynależność do mniej lub bardziej elitarnych środowisk. Jedynym powodem do chluby jest fakt, że Syn Boży umarł dla mnie i za mnie na krzyżu”. Dla Pawła centralnym wydarzeniem jego życia jest nieustanne powracanie do paschalnej tajemnicy, która realizuje się zarówno w radościach, jak i trudach apostolskiego życia. Chrystus przez krzyż wszedł do chwały Ojca, aby człowiek na Jego wzór mógł doświadczyć w swej codzienności miłości krzyża i wkraczał w nowe, wyzwolone ze strachu przed śmiercią, życie.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄKol 3, 15a. 16a
 
Alleluja, alleluja, alleluja.
     W sercach waszych niech panuje pokój Chrystusowy;
     słowo Chrystusa niech w was mieszka w całym swym bogactwie.
Alleluja, alleluja, alleluja.

Wprowadzenie do Ewangelii

 
Ewangelia raz jeszcze podejmuje temat pokoju. Jego nosicielami są Boży wysłannicy. Liczba siedemdziesięciu dwóch uczniów Jezusa, wysłanych z misją pokoju, o której wspomina Ewangelista, odnosi się do liczby narodów ziemi wspomnianych w greckiej wersji Księgi Rodzaju. Oczywiście ma to znaczenie symboliczne i oznacza, że Pan Bóg pragnie, aby Jego pokój i zbawienie zostały zaniesione do wszystkich narodów świata.
EWANGELIAŁk 10, 1-12. 17-20
 
Pokój królestwa Bożego
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch uczniów i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich:
      «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie! Oto posyłam was jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie.
      Gdy wejdziecie do jakiegoś domu, najpierw mówcie: Pokój temu domowi. Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co będą mieli; bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże».
      «Lecz jeśli do jakiegoś miasta wejdziecie, a nie przyjmą was, wyjdźcie na jego ulice i powiedzcie: Nawet proch, który z waszego miasta przylgnął nam do nóg, strząsamy wam. Wszakże to wiedzcie, że bliskie jest królestwo Boże. Powiadam wam: Sodomie lżej będzie w ów dzień niż temu miastu».
      Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością, mówiąc: «Panie, przez wzgląd na Twoje imię nawet złe duchy nam się poddają».
      Wtedy rzekł do nich: «Widziałem Szatana, który spadł z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednakże nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie».
Oto słowo Pańskie.

Komentarz do Ewangelii

 
Misjonarz nie głosi własnej mądrości ani własnej wizji świata, nie zwraca uwagi na to, czy okazują mu szacunek, czy pogardę. Misjonarz idzie głosić królestwo Boże, swoim świadectwem wiary przygotowywać dzieła łaski Bożej w życiu tych, którzy przyjmą Dobrą Nowinę. Pierwszym elementem tego świadectwa jest życie jak „owce między wilkami”. Owca nie może przeżyć wśród drapieżników, ale misjonarz żyje pośród tych, którzy bywają wrogo do niego nastawieni. Drugi cud to życie misjonarza pozbawione elementarnych zabezpieczeń. Jednym bogactwem, które zapewnia życie misjonarzowi, jest Boży pokój, który ma ogłaszać. A jeśli zdarza się, że działalność misjonarzy nie prowadzi do spektakularnych nawróceń, to on sam jest zawsze zwycięskim doświadczeniem mocy Boga pośród wrogości, obojętności lub odrzucenia.
WYZNANIE WIARY
Wierzę w jednego Boga, * Ojca Wszechmogącego, * Stworzyciela nieba i ziemi, * wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych. * I w jednego Pana Jezusa Chrystusa, * Syna Bożego Jednorodzonego, * który z Ojca jest zrodzony * przed wszystkimi wiekami. * Bóg z Boga, Światłość ze Światłości, * Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego. * Zrodzony a nie stworzony, * współistotny Ojcu, * a przez Niego wszystko się stało. * On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba.
W czasie następujących słów, aż do: stał się człowiekiem, wszyscy się pochylają.
I za sprawą Ducha Świętego * przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem. * Ukrzyżowany również za nas, * pod Poncjuszem Piłatem został umęczony i pogrzebany. * I zmartwychwstał dnia trzeciego, * jak oznajmia Pismo. * I wstąpił do nieba; siedzi po prawicy Ojca. * I powtórnie przyjdzie w chwale * sądzić żywych i umarłych, * a Królestwu Jego nie będzie końca. * Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, * który od Ojca i Syna pochodzi. * Który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę; * który mówił przez Proroków. * Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół. * Wyznaję jeden chrzest na odpuszczenie grzechów. * I oczekuję wskrzeszenia umarłych. * I życia wiecznego w przyszłym świecie. Amen.

Modlitwa wiernych

Jako wspólnota Kościoła zbudowanego na fundamencie wiary Apostołów i Proroków wołajmy do Boga:
1. Za Kościół Święty, aby wiernie podążał za Jezusem i dawał o Nim świadectwo aż po krańce ziemi.
2. Za wątpiących i poszukujących, aby poznali Jezusa i otrzymali łaskę wiary.
3. Za osoby ubogie w wartości duchowe, aby otworzyły się na sakramentalną obecność Chrystusa w Kościele.
4. Za przebywających na wakacjach, aby dobrze wykorzystali czas wypoczynku i zbliżyli się do Boga.
5. Za zmarłych z naszych rodzin, aby po oczyszczeniu z grzechów przeszli przez bramy nieba.
6. Za nas samych, abyśmy nie odmawiali Jezusowi wiary w Jego moc uzdrowienia naszego serca.
Boże miłości, Boże cudów, Ty jesteś godny wszelkiej chwały i dziękczynienia teraz i na wieki wieków.
Amen

29 czerwca 2022
 
ŚWIĘTYCH APOSTOŁÓW PIOTRA I PAWŁA
uroczystość

 
 
Święci apostołowie Piotr i Paweł ponieśli śmierć męczeńską w Rzymie podczas prześladowania chrześcijan za czasów Nerona, który panował w latach 64-67. Piotr i Paweł "obdarzeni różnymi darami zbudowali jeden Kościół Chrystusa".

Komentarz dnia

 
Kościół z woli Jezusa jest zbudowany na fundamencie Apostołów. W naszym Credo wyznajemy: „wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół”. Apostołowie Piotr i Paweł, mając różne dary i temperamenty, zbudowali jeden Kościół. Odmienne były ich funkcje i zadania w Kościele, ale powołanie i misja ta sama, zanieść wszystkim orędzie zbawienia w Jezusie. Święty Piotr zasadniczo czynił to wobec Żydów, a Święty Paweł wobec narodów pogańskich. Kościół jest zawsze jeden, Chrystusowy, ale zadań i specyfiki misji wiele. Komunia św. utwierdza nas w miłości, abyśmy stanowili jedno serce i jedną duszę (por. modlitwa po komunii).
ANTYFONA NA WEJŚCIE
 
Radujmy się w Panu w uroczystość apostołów Piotra i Pawła, * którzy własną krwią użyźnili Kościół, * pili kielich Pański i stali się przyjaciółmi Boga.
HYMN: CHWAŁA NA WYSOKOŚCI BOGU
 
Chwała na wysokości Bogu* a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. * Chwalimy Cię. * Błogosławimy Cię. * Wielbimy Cię. * Wysławiamy Cię. * Dzięki Ci składamy, * bo wielka jest chwała Twoja. * Panie Boże, Królu nieba, * Boże, Ojcze wszechmogący. * Panie, Synu Jednorodzony, * Jezu Chryste. * Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. * Który gładzisz grzechy świata, * zmiłuj się nad nami. * Który gładzisz grzechy świata, * przyjm błaganie nasze. * Który siedzisz po prawicy Ojca, * zmiłuj się nad nami. * Albowiem tylko Tyś jest święty * Tylko Tyś jest Panem. * Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. * Z Duchem Świętym w chwale Boga Ojca. * Amen.
KOLEKTA
 
Boże, Ty nam dałeś dzień świętej radości w uroczystość apostołów Piotra i Pawła,  spraw, aby Twój Kościół wiernie zachowywał naukę Apostołów, * od których otrzymał zaczątek wiary. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna,  który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
 

PIERWSZE CZYTANIEDz 12, 1-11
 
Cudowne uwolnienie Piotra z więzienia
Czytanie z Dziejów Apostolskich
W owych dniach król Herod zaczął prześladować niektórych członków Kościoła. Ściął mieczem Jakuba, brata Jana, a gdy spostrzegł, że to spodobało się Żydom, uwięził nadto Piotra. A były to dni Przaśników. Pojmawszy go, osadził w więzieniu i oddał pod straż czterech oddziałów, po czterech żołnierzy każdy, zamierzając po Święcie Paschy wydać go ludowi.
      Strzeżono więc Piotra w więzieniu, a Kościół modlił się za niego nieustannie do Boga.
      W nocy, po której Herod miał go wydać, Piotr, skuty podwójnym łańcuchem, spał między dwoma żołnierzami, a strażnicy przed bramą strzegli więzienia.
      Wtem zjawił się anioł Pański i światłość zajaśniała w celi. Trąciwszy Piotra w bok, obudził i powiedział: «Wstań szybko!». Równocześnie z rąk Piotra opadły kajdany.
      «Przepasz się i włóż sandały!» – powiedział mu anioł.
      A gdy to zrobił, rzekł do niego: «Narzuć płaszcz i chodź za mną!».
      Wyszedł więc i szedł za nim, ale nie wiedział, czy to, co czyni anioł, jest rzeczywistością; zdawało mu się, że to widzenie. Minęli pierwszą i drugą straż i doszli do żelaznej bramy, prowadzącej do miasta. Ta otwarła się sama przed nimi. Wyszli więc, przeszli jedną ulicę i natychmiast anioł odstąpił od niego.
      Wtedy Piotr przyszedł do siebie i rzekł: «Teraz wiem na pewno, że Pan posłał swego anioła i wyrwał mnie z ręki Heroda i z tego wszystkiego, czego oczekiwali Żydzi».
Oto słowo Boże.

Komentarz do czytania

 
Czytany dzisiaj fragment Dziejów Apostolskich poświęcony jest relacji o prześladowaniu chrześcijan przez Heroda Agryppę. Opowiadanie skupia się na aresztowaniu Piotra i jego cudownym uwolnieniu. Nowo powstała wspólnota wierzących w Jezusa napotyka krwawe prześladowania, wymierzone głównie w jego przywódców. Pierwszą ofiarą był Jakub Starszy, brat Jana Ewangelisty. Śmierć męczeńska Jakuba spotkała się z wielką aprobatą Żydów. Następnym w kolejce miał być św. Piotr, który w więzieniu oczekiwał wyroku. Jednak opatrzność Boża ratuje Piotra nie tylko z kajdan, ale z okowów śmierci. Piotr ma zaświadczyć o Jezusie aż po Rzym. Bóg czuwa nad ludzką historią, ale przede wszystkim nad historią zbawienia człowieka. Historia cudownego uwolnienia Piotra ukazuje też moc modlitwy Pierwszego Kościoła, która zmienia dzieje i losy świata.
PSALM RESPONSORYJNYPs 34
 
Refren: Od wszelkiej trwogi Pan Bóg mnie wyzwolił.
     Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, *
     Jego chwała będzie zawsze na moich ustach.
     Dusza moja chlubi się Panem, *
     niech słyszą to pokorni i niech się weselą.
Refren: Od wszelkiej trwogi Pan Bóg mnie wyzwolił.
     Wysławiajcie razem ze mną Pana, *
     wspólnie wywyższajmy Jego imię.
     Szukałem pomocy u Pana, a On mnie wysłuchał *
     i wyzwolił od wszelkiej trwogi.
Refren: Od wszelkiej trwogi Pan Bóg mnie wyzwolił.
     Spójrzcie na Niego, a rozpromienicie się radością, *
     oblicza wasze nie zapłoną wstydem.
     Oto biedak zawołał i Pan go usłyszał, *
     i uwolnił od wszelkiego ucisku.
Refren: Od wszelkiej trwogi Pan Bóg mnie wyzwolił.
     Anioł Pański otacza szańcem bogobojnych, *
     aby ich ocalić.
     Skosztujcie i zobaczcie, jak Pan jest dobry, *
     szczęśliwy człowiek, który znajduje w Nim ucieczkę.
Refren: Od wszelkiej trwogi Pan Bóg mnie wyzwolił.
DRUGIE CZYTANIE2 Tm 4, 6-9. 17-18
 
Paweł przewiduje bliską śmierć i nagrodę
Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza
Najmilszy: Krew moja już ma być wylana na ofiarę, a chwila mojej rozłąki nadeszła. W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiarę ustrzegłem. Na ostatek odłożono dla mnie wieniec sprawiedliwości, który mi w owym dniu odda Pan, sprawiedliwy Sędzia, a nie tylko mnie, ale i wszystkim, którzy umiłowali pojawienie się Jego.
      Pośpiesz się, by przybyć do mnie szybko. Pan stanął przy mnie i wzmocnił mnie, żeby się przeze mnie dopełniło głoszenie Ewangelii i żeby wszystkie narody je posłyszały; wyrwany też zostałem z paszczy lwa. Wyrwie mnie Pan od wszelkiego złego czynu i wybawi mnie, przyjmując do swego królestwa niebieskiego; Jemu chwała na wieki wieków. Amen.
Oto słowo Boże.

Komentarz do czytania

 
Święty Paweł przewiduje swoją bliską śmierć, a jednocześnie nagrodę. Nie jest to zatem słowo smutku, ale pełne nadziei i zaufania Bogu. Apostoł używa tutaj kilku metafor. Opisuje swoje ziemskie życie i odejście jako złożenie ofiary z własnego życia dla Boga, mówiąc o krwi przelanej, podobnie jak spływa krew po ołtarzu podczas kultu ofiarniczego. Kolejna metafora zaczerpnięta jest z życia sportowego. Cały jego wysiłek i poświęcenie porównane jest do wysiłku zawodnika, który poświęca całego siebie, przygotowując się do igrzysk, by potem uczestniczyć w morderczej rywalizacji. W trzeciej odsłonie Apostoł jest przekonany o ukończeniu biegu, dotarciu do mety, a jednocześnie ceremonii wręczenia nagrody. W takiej perspektywie śmierć zatraca swoje groźne oblicze, jest dotarciem do celu dążeń, jednocześnie pełnym nadziei oczekiwaniem nagrody, z pełną spokoju i pogodą ducha tęsknotą za spotkaniem z Jezusem Chrystusem.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄMt 16, 18
 
Alleluja, alleluja, alleluja.
     Ty jesteś Piotr – Opoka,
     i na tej Opoce zbuduję mój Kościół,
     a bramy piekielne go nie przemogą.
Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIAMt 16, 13-19
 
Tobie dam klucze królestwa niebieskiego
 Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: «Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?».
      A oni odpowiedzieli: «Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków».
      Jezus zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?».
      Odpowiedział Szymon Piotr: «Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego».
      Na to Jezus mu rzekł: «Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem ciało i krew nie objawiły ci tego, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr – Opoka, i na tej Opoce zbuduję mój Kościół, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego: cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie».
Oto słowo Pańskie.

Komentarz do Ewangelii

 
Jezus obdarza Piotra przywilejem i odpowiedzialnością prymatu, przewodniczenia wspólnocie Kościoła w Jego Imieniu. Odpowiedź, jaką daje Jezusowi Piotr, jest nie tylko w pełni wyczerpująca, ale jest zarazem wyznaniem, że Jezus jest jedynym Zbawicielem świata. Sceneria tego wyznania ma charakter niezwykły. Działo się to w Cezarei Filipowej, około czterdziestu kilometrów na północ od Jeziora Galilejskiego. Było miejsce kultu bożka Pana (grecka etymologia oznacza „wszystko”). Uważany był za pana i władcę wszystkiego. Bierze tam swe źródło rzeka Jordan, która jest błogosławieństwem życia dla Ziemi Świętej. To tam św. Piotr jako pierwszy z Apostołów wyznał wiarę w mesjańską i boską godność Jezusa.
WYZNANIE WIARY
Wierzę w jednego Boga, * Ojca Wszechmogącego, * Stworzyciela nieba i ziemi, * wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych. * I w jednego Pana Jezusa Chrystusa, * Syna Bożego Jednorodzonego, * który z Ojca jest zrodzony * przed wszystkimi wiekami. * Bóg z Boga, Światłość ze Światłości, * Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego. * Zrodzony a nie stworzony, * współistotny Ojcu, * a przez Niego wszystko się stało. * On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba.
W czasie następujących słów, aż do: stał się człowiekiem, wszyscy się pochylają.
I za sprawą Ducha Świętego * przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem. * Ukrzyżowany również za nas, * pod Poncjuszem Piłatem został umęczony i pogrzebany. * I zmartwychwstał dnia trzeciego, * jak oznajmia Pismo. * I wstąpił do nieba; siedzi po prawicy Ojca. * I powtórnie przyjdzie w chwale * sądzić żywych i umarłych, * a Królestwu Jego nie będzie końca. * Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, * który od Ojca i Syna pochodzi. * Który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę; * który mówił przez Proroków. * Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół. * Wyznaję jeden chrzest na odpuszczenie grzechów. * I oczekuję wskrzeszenia umarłych. * I życia wiecznego w przyszłym świecie. Amen.

Modlitwa wiernych

Jako cząstka wspólnoty Kościoła, którego fundamentem jest wyznanie wiary złożone przez Świętych Apostołów Piotra i Pawła, zwróćmy się do naszego Mistrza i Pana:
1. Za Kościół jeden, święty, powszechny i apostolski, aby pomimo nieraz skromnych i ubogich środków nie ustawał w głoszeniu Dobrej Nowiny.
2. Za Kościół podzielony, aby modlitwa Chrystusa o jedność pozwoliła poróżnionym chrześcijanom na nowo wspólnie celebrować Eucharystię.
3. Za Kościół prześladowany, aby żył wiarą, że nic nie zdoła go odłączyć od miłości Boga.
4. Za Kościół cierpiący, aby – na wzór Apostoła Narodów – uczestniczył w Męce Chrystusa dla dobra Jego członków.
5. Za Kościół oczyszczający się, aby oczekując na wybawienie nieustannie wysławiał Boga.
6. Za Kościół pielgrzymujący, którego częścią jest nasza wspólnota, aby każde z jego dzieci świadczyło, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Boga żywego.
Panie, umocnij nasze pragnienia w dążeniu do tego, co w górze, i wysłuchaj próśb, które z ufnością Tobie przedstawiliśmy. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.
Amen.

26 czerwca 2022
 
13 NIEDZIELA ZWYKŁA
 
 

Komentarz dnia

 
Dzień Pański jaśnieje blaskiem Zmartwychwstania. Uczestnicząc w Eucharystii, zostajemy opromienieni blaskiem Bożej miłości. Bóg uczynił nas dziećmi światłości przez łaskę przybrania i usynowienia w Jezusie (por. kolekta). Eucharystia oświeca nasz umysł i serce, aby nie ogarnęły nas ciemności błędu (por. kolekta). Ci, którzy miłują Boga, zbliżają się do tej światłości, aby zostali przeniknięci blaskiem Bożej prawdy. Ona wyzwala z ludzkich lęków i obdarza chwałą Zmartwychwstania.
ANTYFONA NA WEJŚCIEPs 47 (46), 2
 
Wszystkie narody, klaskajcie w dłonie, * radosnym głosem wykrzykujcie Bogu.
HYMN: CHWAŁA NA WYSOKOŚCI BOGU
 
Chwała na wysokości Bogu* a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. * Chwalimy Cię. * Błogosławimy Cię. * Wielbimy Cię. * Wysławiamy Cię. * Dzięki Ci składamy, * bo wielka jest chwała Twoja. * Panie Boże, Królu nieba, * Boże, Ojcze wszechmogący. * Panie, Synu Jednorodzony, * Jezu Chryste. * Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. * Który gładzisz grzechy świata, * zmiłuj się nad nami. * Który gładzisz grzechy świata, * przyjm błaganie nasze. * Który siedzisz po prawicy Ojca, * zmiłuj się nad nami. * Albowiem tylko Tyś jest święty * Tylko Tyś jest Panem. * Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. * Z Duchem Świętym w chwale Boga Ojca. * Amen.
KOLEKTA
 
Boże, Ty przez łaskę przybrania uczyniłeś nas dziećmi światłości, † nie dopuść, aby nas ogarnęły ciemności błędu, * lecz spraw, abyśmy żyli w blasku Twojej prawdy. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
 

Wprowadzenie do czytania

 
Elizeusz zostawia dom, rodziców, pracę i dwanaście par wołów, i staje się sługą Eliasza. Jego pozycja społeczna i ekonomiczna zmienia się radykalnie. Wezwanie Boże, które słyszy, jest wyjątkowe. Pan nie wybiera ludzi nadzwyczajnych. Wybiera ludzi do nadzwyczajnych dzieł. Wymaga to jednak od człowieka czasem radykalnych kroków, rezygnacji z dotychczasowego życia. Czy jestem gotowy na taki krok?

PIERWSZE CZYTANIE1 Krl 19, 16b. 19-21
 
Powołanie Elizeusza
Czytanie z Pierwszej Księgi Królewskiej
Pan rzekł do Eliasza: «Elizeusza, syna Szafata z Abel-Mechola, namaścisz na proroka po tobie».
      Eliasz zszedł góry i odnalazł Elizeusza, syna Szafata, orzącego: dwanaście par wołów przed nim, a on przy dwunastej. Wtedy Eliasz, podszedłszy do niego, zarzucił na niego swój płaszcz.
      Wówczas Elizeusz zostawił woły i pobiegłszy za Eliaszem, powiedział: «Pozwól mi ucałować mego ojca i moją matkę, abym potem poszedł za tobą». On mu odpowiedział: «Idź i wracaj, bo po co to ci uczyniłem?».
      Wtedy powrócił do niego i zaraz wziął parę wołów, złożył ją na ofiarę, a na jarzmie wołów ugotował ich mięso oraz dał ludziom, aby zjedli. Następnie zabrał się i poszedłszy za Eliaszem, stał się jego sługą.
Oto słowo Boże.

Komentarz do czytania

 
Boża opatrzność czuwa nad światem. Bóg nakazuje Eliaszowi namaścić na króla Aramu Hazaela, na króla Izraela Jehu, i na następcę po sobie Elizeusza. Bóg w ten sposób nie tylko kieruje losami świata, ale powołuje ludzi, którzy będą rozwijać dzieło Boże. Najważniejsze ogniwo stanowi prorok Elizeusz, który stanie się sumieniem narodu i obrońcą wiary w Boga. On ma dopełnić Bożej sprawiedliwości. Elizeusz odpowiada Bogu w sposób hojny. Dwanaście par wołów, przy których pracuje, świadczy o wielkiej zamożności rodziny. Poświadcza to także ofiara i uczta, jaką urządził dla rodziny i przyjaciół.

Wprowadzenie do psalmu

 
Pan moim dziedzictwem. Ten psalm odmawiali lewici, którzy jako jedyne pokolenie synów Izraela, pozbawieni byli części Ziemi Obiecanej. Oddani na służbę Bogu Jedynemu, całą swoją egzystencję budowali na zaufaniu Panu. Jesteśmy jako Kościół ludem kapłańskim. Psalm, którym się modlimy, może się stać rachunkiem sumienia, w którym pytamy się, czy potrafimy w naszej codzienności zaufać Panu, gdzie budujemy nasze zabezpieczenia.
PSALM RESPONSORYJNYPs 16
 
Refren: Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem.
     Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się do Ciebie, *
     mówię do Pana: «Ty jesteś Panem moim».
     Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem, *
     To On mój los zabezpiecza.
Refren: Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem.
     Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek, *
     bo serce napomina mnie nawet nocą.
     Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy, *
     On jest po mojej prawicy, nic mną nie zachwieje.
Refren: Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem.
     Dlatego cieszy się moje serce i dusza raduje, *
     a ciało moje będzie spoczywać bezpiecznie,
     bo w kraju zmarłych duszy mej nie zostawisz *
     i nie dopuścisz, bym pozostał w grobie.
Refren: Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem.
     Ty ścieżkę życia mi ukażesz, *
     pełnię radości przy Tobie
     i wieczne szczęście *
     po Twojej prawicy.
Refren: Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem.

Wprowadzenie do czytania

 
Święty Paweł przypomina Galatom o nieustannej walce, która trwa w duszy każdego wierzącego. Walce starego człowieka z nowym. Walce łaski z pożądliwością. Pójście za Jezusem oznacza wolność od zła, od niewoli, w jaką wprowadza nas nienawiść. Niestety, bywa, że na tej drodze wolności jesteśmy zwodzeni. Stąd potrzebne pokorne wołanie o Ducha, którym napełnieni i przez którego prowadzeni będziemy w stanie wytrwać w wolności dzieci Bożych.
DRUGIE CZYTANIEGa 5, 1. 13-18
 
Postępowanie według ducha daje wolność
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów
Bracia: Ku wolności wyswobodził nas Chrystus. A zatem trwajcie w niej i nie poddawajcie się na nowo pod jarzmo niewoli!
      Wy zatem, bracia, powołani zostaliście do wolności. Tylko nie bierzcie tej wolności jako zachęty do hołdowania ciału, wręcz przeciwnie, miłością ożywieni służcie sobie wzajemnie. Bo całe Prawo wypełnia się w tym jednym nakazie: «Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego». A jeśli u was jeden drugiego kąsa i pożera, baczcie, byście się wzajemnie nie zjedli.
      Oto, czego uczę: postępujcie według Ducha, a nie spełnicie pożądania ciała. Ciało bowiem do czego innego dąży niż duch, a duch do czego innego niż ciało, i stąd nie ma między nimi zgody, tak że nie czynicie tego, co chcecie. Jeśli jednak pozwolicie się prowadzić duchowi, nie będziecie podlegać Prawu.
Oto słowo Boże.

Komentarz do czytania

 
Święty Paweł rozważa na temat wolności chrześcijańskiej. Sercem tej wolności jest naśladowanie Jezusa. Ma ona wyrażać się w postawie ducha, by ujarzmiać popędy ciała. Prawo jest ukierunkowane na praktyki zewnętrzne. Apostoł pokazuje sens wolności w wymiarze wewnętrznym, opartym na miłości bliźniego, jak siebie samego. Prawo Mojżeszowe było nastawione na postawy zewnętrzne, a przez to mogło prowadzić do zagubienia serca i duchowości, czy też ulegania pewnym instynktom samozachowawczym i pokazania się wobec innych, co niejednokrotnie Jezus potępia jako obłudę. Dlatego św. Paweł przestrzega uważajcie, żebyście się „nie pozjadali wzajemnie” z powodu przepisów Prawa. Prawdziwą godność i człowieczeństwo daje nam łaska w Jezusie Chrystusie.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ1 Sm 3, 9; J 6, 68c
 
Alleluja, alleluja, alleluja.
     Mów, Panie, bo sługa Twój słucha.
     Ty masz słowa życia wiecznego.
Alleluja, alleluja, alleluja.

Wprowadzenie do Ewangelii

 
Jezus postanowił nieodwołalnie udać się do Jerozolimy. Sporą część Ewangelii św. Łukasz poświęca drodze Jezusa do Świętego Miasta. Jezus idzie świadomy tego, co ma się tam wydarzyć, wiedząc, że czeka go krzyż i śmierć. Tą samą drogą za Nim idą Jego uczniowie. Każdy, kto chce naśladować Mistrza, musi wiedzieć, że nie może iść z sercem napełnionym pragnieniem zemsty, posiadania, przywiązaniem do osób i swojego życia. Droga za Jezusem jest drogą wyrzeczenia się samego siebie. Czy jestem gotowy iść za Nim?
EWANGELIAŁk 9, 51-62
 
Trzeba porzucić wszystko, aby iść za Jezusem
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Gdy dopełniały się dni wzięcia Jezusa z tego świata, postanowił udać się do Jeruzalem i wysłał przed sobą posłańców. Ci wybrali się w drogę i przyszli do pewnego miasteczka samarytańskiego, by Mu przygotować pobyt. Nie przyjęto Go jednak, ponieważ zmierzał do Jeruzalem.
      Widząc to, uczniowie Jakub i Jan rzekli: «Panie, czy chcesz, byśmy powiedzieli: Niech ogień spadnie z nieba i pochłonie ich?».
      Lecz On odwróciwszy się, zgromił ich. I udali się do innego miasteczka.
      A gdy szli drogą, ktoś powiedział do Niego: «Pójdę za Tobą, dokądkolwiek się udasz».
      Jezus mu odpowiedział: «Lisy mają nory i ptaki podniebne – gniazda, lecz Syn Człowieczy nie ma miejsca, gdzie by głowę mógł położyć».
      Do innego rzekł: «Pójdź za Mną». Ten zaś odpowiedział: «Panie, pozwól mi najpierw pójść i pogrzebać mojego ojca». Odparł mu: «Zostaw umarłym grzebanie ich umarłych, a ty idź i głoś królestwo Boże».
      Jeszcze inny rzekł: «Panie, chcę pójść za Tobą, ale pozwól mi najpierw pożegnać się z moimi w domu». Jezus mu odpowiedział: «Ktokolwiek przykłada rękę do pługa, a wstecz się ogląda, nie nadaje się do królestwa Bożego».
Oto słowo Pańskie.

Komentarz do Ewangelii

 
Jezus rozpoczyna najważniejszą misję swego ziemskiego życia, drogę do Jerozolimy. Musi się to wszystko wypełnić w Jerozolimie, aby Szatan i jego zło zostało ostatecznie pokonane i człowiek został zbawiony, w pełni przywrócony Bogu Ojcu. Ta misja już na samym początku spotyka się z niegościnnością Samarytan, odrzuceniem przez przywódców Izraela, a nawet niezrozumieniem wśród grona najbliższych Apostołów. Jezus jest pielgrzymem, wyszedł z Domu Ojca, a teraz powraca, dokonując znaku największej miłości, ofiarowania swego życia za wszystkich, których spotyka na swej drodze. Ta misja i droga życia jest i naszą drogą, byśmy nieśli Chrystusowe zbawienie wszystkim napotkanym, kierując się Jego miłością i miłosierdziem. Ta droga to przede wszystkim ofiarowanie swego życia braciom i siostrom, współcierpiąc z Chrystusem dla dobra i zbawienia wszystkich, bez wyjątku.
WYZNANIE WIARY
Wierzę w jednego Boga, * Ojca Wszechmogącego, * Stworzyciela nieba i ziemi, * wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych. * I w jednego Pana Jezusa Chrystusa, * Syna Bożego Jednorodzonego, * który z Ojca jest zrodzony * przed wszystkimi wiekami. * Bóg z Boga, Światłość ze Światłości, * Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego. * Zrodzony a nie stworzony, * współistotny Ojcu, * a przez Niego wszystko się stało. * On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba.
W czasie następujących słów, aż do: stał się człowiekiem, wszyscy się pochylają.
I za sprawą Ducha Świętego * przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem. * Ukrzyżowany również za nas, * pod Poncjuszem Piłatem został umęczony i pogrzebany. * I zmartwychwstał dnia trzeciego, * jak oznajmia Pismo. * I wstąpił do nieba; siedzi po prawicy Ojca. * I powtórnie przyjdzie w chwale * sądzić żywych i umarłych, * a Królestwu Jego nie będzie końca. * Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, * który od Ojca i Syna pochodzi. * Który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę; * który mówił przez Proroków. * Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół. * Wyznaję jeden chrzest na odpuszczenie grzechów. * I oczekuję wskrzeszenia umarłych. * I życia wiecznego w przyszłym świecie. Amen.

Modlitwa wiernych

Dobremu Bogu, który jest źródłem pokoju i miłości dla współczesnego świata, przedstawmy nasze prośby.
     Dobry Boże, zmiłuj się nad nami.
1. Prosimy, aby Kościół był widzialnym znakiem obecności Chrystusa we współczesnym świecie.
     Dobry Boże, zmiłuj się nad nami.
2. Prosimy, aby osoby, które oddały życie na służbę Bogu, doświadczały nieustannej Bożej pomocy i opieki.
     Dobry Boże, zmiłuj się nad nami.
3. Prosimy, aby Pan odmienił serca ludzi, których ogarnęła nienawiść i chęć odwetu i przemienił je w źródła miłości.
     Dobry Boże, zmiłuj się nad nami.
4. Prosimy, aby dla ludzi opłakujących śmierć swoich bliskich wiara w życie wieczne była źródłem nadziei i pokoju.
     Dobry Boże, zmiłuj się nad nami.

ODPUST KU CZCI ŚW. ALOJZEGO GONZAGI, ZAKONNIKA

PIERWSZE CZYTANIE (1 J 5,1-5)Czytanie z Pierwszego Listu świętego Jana Apostoła

 

Umiłowani:

Każdy, kto wierzy, że Jezus jest Mesjaszem, z Boga się narodził, i każdy miłujący Tego, który dał życie, miłuje również tego, który życie od Niego otrzymał. Po tym poznajemy, że miłujemy dzieci Boże, gdy miłujemy Boga i wypełniamy Jego przykazania1, albowiem miłość względem Boga polega na spełnianiu Jego przykazań, a przykazania Jego nie są ciężkie. Wszystko bowiem, co z Boga zrodzone, zwycięża świat; tym właśnie zwycięstwem, które zwyciężyło świat, jest nasza wiara. A kto zwycięża świat, jeśli nie ten, kto wierzy, że Jezus jest Synem Bożym? 

Oto słowo Boże.

 

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 33)Ps 33 (32), 12-13. 18-19. 20 i 22 (R.: por. 20b)

Naszą pomocą jest nasz Pan i Stwórca.

Błogosławiony lud, którego Pan jest Bogiem, 

*naród, który On wybrał na dziedzictwo dla siebie.

Pan spogląda z nieba, 

*widzi wszystkich ludzi.

Naszą pomocą jest nasz Pan i Stwórca.

Oczy Pana zwrócone na bogobojnych, 

*na tych, którzy czekają na Jego łaskę,

aby ocalił ich życie od śmierci *

i żywił ich w czasie głodu.

Naszą pomocą jest nasz Pan i Stwórca.

Dusza nasza oczekuje Pana, 

*On jest naszą pomocą i tarczą.

Panie, niech nas ogarnie Twoja łaska, *

według nadziei, którą pokładamy w Tobie.

Naszą pomocą jest nasz Pan i Stwórca.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (2 Kor 8,9)Aklamacja: 


Alleluja, alleluja, alleluja.

Jezus Chrystus będąc bogaty, dla was stał się ubogim, 

aby was swoim ubóstwem ubogacić. 


Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (Mt 22,34-40)Największe przykazanie 


Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.


Gdy faryzeusze dowiedzieli się, że Jezus zamknął usta saduceuszom, zebrali się razem, a jeden z nich, uczony w Prawie, zapytał Go, wystawiając Go na próbę:  «Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?»  On mu odpowiedział: «Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem.  To jest największe i pierwsze przykazanie.  Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego.  Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy».Oto słowo Pańskie.

 

 

 

MODLITWA WIERNYCH

Zanieśmy nasze ufne prośby do Boga:

 

1. Módlmy się za Kościół święty, aby uczył chrześcijan umiłowania służby wobec Boga i bliźniego. Ciebie prosimy….


2. Módlmy się o nawrócenie Rosji i upragniony pokój na Ukrainie

 

3. Módlmy się za naszego biskupa Tadeusza w dzisiątą rocznicę Jego święceń biskupich, aby cieszył się zdrowiem i potrzebnymi łaskami

 

3. Módlmy się za ludzi młodych, by za wzorem św. Alojzego ukochali Pana Boga swymi młodzieńczymi sercami

 

4. Módlmy się za naszą ministrantów i lektorów, którym patronuje św. Alojzy, by kochali Pana Jezusa Eucharystycznego

 

5. Módlmy się za o nowe, liczne i święte powołania do kapłaństwa z naszej parafii

 

6. Módlmy się o upragniony deszcz, który nawodni spieczoną ziemię i da wzrost roślinom

 

7. Módlmy się za zmarłych Parafian z Darnawy, by otrzymali od Pana Boga nagrodę życia wiecznego

 

8. Módlmy się za wszystkich mieszkańców Darnawy oraz uczestników odpustu, by przyjmowali łaski Boże wyproszone przez św. Alojzego

 

Dobry Boże, Ty dałeś nam św. Alojzego jako wzór cnót, przyjmij nasze modlitwy zanoszone za jego wstawiennictwem i pomóż nam wzrastać w świętości. Przez Chrystusa Pana naszego.

Wprowadzenie do czytania

Melchizedek – tajemniczy król Szalemu, któremu Abraham, ojciec wierzących, składa ofiarę dziesięciny, kapłan, błogosławi Abrama w imię Boga najwyższego, a jego ofiara jest zapowiedzią Jezusa i Jego ofiary. Tak Kościół odczytuje to wydarzenie. Eucharystia jest Ofiarą, w której Jezus Chrystus – Król Sprawiedliwy, sam siebie ofiaruje pod postacią chleba i wina. A Kościół do tej Ofiary dołącza sam siebie.

 


PIERWSZE CZYTANIERdz 14, 18-20

Ofiara Melchizedeka

Czytanie z Księgi Rodzaju
W owych dniach: Melchizedek, król Szalemu, wyniósł chleb i wino; a ponieważ był on kapłanem Boga Najwyższego, błogosławił Abrama, mówiąc: «Niech będzie błogosławiony Abram przez Boga Najwyższego, Stwórcę nieba i ziemi. Niech będzie błogosławiony Bóg Najwyższy, który w twe ręce wydał twoich wrogów». Abram dał mu dziesiątą część ze wszystkiego.
Oto słowo Boże.

 

Komentarz do czytania

Ofiara Melchizedeka wprowadza nas w tajemniczą zapowiedź ofiary Chrystusa. Oto znaki chleba i wina są pierwotną prefigurą Mszy Świętej. Te pierwotne dary poprzedzają wszystkie dary ofiarne Starego Testamentu. Dopiero realizację tej ofiary, spotkania Abrahama z Melchizedekiem dopełni Ostatnia Wieczerza, kiedy Jezus dokładnie wyjaśni i objawi znak chleba i wina. Zostaje on dopełniony Ofiarą Krzyżową, złożeniem Ciała Jezusa i przelania Krwi jako ofiara doskonała, jedyna i wieczna. To, co Abraham, ojciec wiary, oglądał i smakował przez wiarę, my możemy w sposób realny dotykać i spożywać jako Ciało i Krew naszego Zbawiciela, wiecznego Kapłana na wzór Melchizedeka.

 

 

Wprowadzenie do psalmu

W dzisiejszej liturgii słowa słyszymy Psalm mesjański, czytany przez Kościół w kluczu chrystologicznym. To Jezus, najwyższy i wieczny kapłan, wstępuje triumfalnie do nieba, złożywszy ofiarę z siebie, aby panować nad całą ziemią. Jego panowanie jest panowaniem wiecznym. Jako kapłan – jest jedynym pośrednikiem między Bogiem a ludźmi. Przez Niego mamy dostęp do chwały nieba.

 

PSALM RESPONSORYJNYPs 110

Refren: Jesteś kapłanem tak jak Melchizedek.
     Rzekł Pan do Pana mego: «Siądź po mojej prawicy, 
*
     aż uczynię Twych wrogów podnóżkiem stóp Twoich».
     Pan rozciągnie moc Twego berła ze Syjonu: 
*
     «Panuj wśród swych nieprzyjaciół.
Refren: Jesteś kapłanem tak jak Melchizedek.
     Przy Tobie panowanie w dniu Twojego triumfu 

     w blasku świętości 
*
     z łona jutrzenki zrodziłem Cię jak rosę».
     Pan przysiągł i tego nie odwoła: 
*
     «Ty jesteś kapłanem na wieki na wzór Melchizedeka».
Refren: Jesteś kapłanem tak jak Melchizedek.

 

Wprowadzenie do czytania

Otrzymałem i przekazuję – tak św. Paweł pisze o obrzędzie łamania chleba. Eucharystia została dana apostołom przez Jezusa tej nocy, w której był wydany. Apostołowie, wierni przykazaniu Pana, sami zbierali się na łamanie chleba i przekazali swoim następcom nakaz Jezusa, aby czynić to na Jego pamiątkę. Biorąc udział w Mszy św., jako Kościół zbudowany na fundamencie apostołów, włączamy się w tę Tradycję. Najświętszy Sakrament Ciała i Krwi Chrystusa jest uobecnieniem Jego Paschy i oczekiwaniem na powtórne przyjście.

 

DRUGIE CZYTANIE1 Kor 11, 23-26

Eucharystia jest pamiątką śmierci Chrystusa

Czytanie z Pierwszego listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian
Bracia: Ja otrzymałem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, której został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy, połamał i rzekł: «To jest Ciało moje za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę».
      Podobnie skończywszy wieczerzę, wziął kielich, mówiąc: «Kielich ten jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę».
      Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb i pijecie kielich, śmierć Pana głosicie, aż przyjdzie.
Oto słowo Boże.

 

Komentarz do czytania

Święty Paweł wprowadza nas w tajemnicę Eucharystii. Eucharystia jest przede wszystkich pamiątką i obecnością Pana między nami. Uobecnienie Ofiary Chrystusa trwa tak długo, jak długo gromadzi się wspólnota wierzących przy Jego ołtarzu: Ilekroć spożywacie ten chleb albo pijecie kielich, śmierć Pańską głosicie, aż przyjdzie. Eucharystia będzie trwała do powtórnego przyjścia Jezusa. Jest ona przygotowaniem na spotkanie z Nim, a jednocześnie pokarmem na drogę do domu Ojca. Słowa: Czyńcie to na Moją pamiątkę, wyznaczają istotę sprawowania Eucharystii jako uobecnienia Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Jezusa.

 

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄJ 6, 51ab

Alleluja, alleluja, alleluja.
     Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba.
     Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki.
Alleluja, alleluja, alleluja.

 

Wprowadzenie do Ewangelii

W Ewangelii warto zwrócić uwagę na płynącą z serca Jezusa troskę o ludzi, którzy do Niego przychodzą. Są spragnieni słowa, są doświadczeni przez choroby. Jezus zaspokaja ich pragnienia i przekazuje ich Kościołowi pod opiekę. „Wy dajcie im jeść”. Kościół odpowiada na to wezwanie Jezusa, dając ludziom Eucharystię. Karmi słowem i chlebem życia. Przez skromne, niepozorne znaki Pan przychodzi do swojego ludu.

 

EWANGELIAŁk 9, 11b-17

Rozmnożenie chleba

 Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus mówił tłumom o królestwie Bożym, a tych, którzy leczenia potrzebowali, uzdrowił. Dzień począł się chylić ku wieczorowi. Wtedy przystąpiło do Niego Dwunastu, mówiąc: «Odpraw tłum; niech idą do okolicznych wsi i zagród, gdzie znajdą schronienie i żywność, bo jesteśmy tu na pustkowiu». Lecz On rzekł do nich: «Wy dajcie im jeść». Oni odpowiedzieli: «Mamy tylko pięć chlebów i dwie ryby; chyba że pójdziemy i zakupimy żywności dla wszystkich tych ludzi». Było bowiem mężczyzn około pięciu tysięcy.
      Wtedy rzekł do swych uczniów: «Każcie im rozsiąść się gromadami mniej więcej po pięćdziesięciu». Uczynili tak i porozsadzali wszystkich.
      A On wziął te pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo i odmówiwszy błogosławieństwo, połamał i dawał uczniom, by podawali tłumowi. Jedli i nasycili się wszyscy, a zebrano jeszcze z tego, co im zostawało, dwanaście koszów ułomków.
Oto słowo Pańskie.

 

Komentarz do Ewangelii

Cud nakarmienia ludzi na pustkowiu jest znakiem i zapowiedzią Eucharystii. Centrum tego znaku jest działanie Jezusa: A On wziął te pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo i odmówiwszy błogosławieństwo, połamał i dawał uczniom, by podawali ludowi. To Bóg sam nas karmi i zbawia. Wspólnota żyje Jezusem, karmi się Jego Słowem i Ciałem. To źródło bije od samego Jezusa. Wszyscy spożywamy ten sam Chleb, który błogosławi i uświęca Jezus. Tym chlebem jest jego Przenajświętsze Ciało ofiarowane na Krzyżu zbawienia, a zarazem zmartwychwstałe i chwalebne. Liczne gromady, które spożywają ten sam Chleb, to mniejsze wspólnoty Kościoła, które jednoczą się w jeden Kościół Chrystusowy, który jest Jego Ciałem, żywym organizmem Jego zbawczej miłości.

 

 

 

 

 

 

 

Modlitwa wiernych

Dziękując Bogu za to, że w znaku Chleba chciał zostać z nami, z pokorą zawierzmy Mu nasze prośby.

     1. Prosimy Cię, aby świętość Twojego Kościoła wypływała z wiernego trwania w szkole Eucharystii.
     
2. Prosimy Cię za biskupów i prezbiterów, aby sprawowane przez nich sakramenty przemieniały ich życie oraz życie tych, do których są posłani.
3. Prosimy Cię za dzieci, które, w tym roku po raz pierwszy przystąpiły do Stołu Pańskiego, aby ich przyjaźń z Bogiem trwała całe życie.

4. Prosimy Cię o nawrócenie Rosji, by upragniony pokój zapanował w naszych granicach

5. Prosimy Cię o błogosławieństwo w pracy na roli, deszcz, by nie zabrakło nikomu chleba powszedniego
     
6. Prosimy Cię za zmarłych, którzy za życia karmili się Bożym Ciałem, aby mogli brać udział w wiecznej uczcie Pana w niebie.
     
7. Prosimy Cię za osoby z naszej wspólnoty parafialnej, które nie czują potrzeby uczestniczenia w niedzielnej Eucharystii, aby przyjęły Boże zaproszenie.
     

Panie Jezu, niech nasze prośby dotrą do Ciebie, a dzięki uczestnictwu w Twojej Ofierze, staniemy się zdolni do składania siebie w ofierze w naszym codziennym życiu. Który żyjesz i królujesz przez wszystkie wieki wieków.
Amen.

 

 

 

PIERWSZE CZYTANIEPrz 8, 22-31
 
Mądrość zrodzona przed stworzeniem świata
Czytanie z Księgi Przysłów
Tak mówi Mądrość Boża: «Pan mnie zrodził jako początek swej mocy, przed dziełami swymi, od pradawna. Od wieków zostałam ustanowiona, od początku, przed pradziejami ziemi.
      Przed oceanem zostałam zrodzona, przed źródłami pełnymi wód; zanim góry zostały założone, przed pagórkami zostałam zrodzona. Nim glebę i pola uczynił, przed pierwszymi skibami roli.
      Gdy niebo umacniał, z Nim byłam, gdy kreślił sklepienie nad bezmiarem wód; gdy w górze utwierdzał obłoki, gdy źródła wielkiej Otchłani umacniał, gdy morzu ustawiał granice, by wody z brzegów nie wystąpiły, gdy ustalił fundamenty ziemi. I byłam przy Nim mistrzynią, rozkoszą Jego dzień po dniu, cały czas igrając przed Nim. Igrając na okręgu ziemi, radowałam się przy synach ludzkich».
Oto słowo Boże.
Strefa PREMIUM
KOMENTARZ DO CZYTANIA
Strefa PREMIUM
WPROWADZENIE DO PSALMU
PSALM RESPONSORYJNYPs 8
 
Refren: Jak jest przedziwne imię Twoje, Panie!
     Gdy patrzę na Twoje niebo, dzieło palców Twoich, *
     na księżyc i gwiazdy, które Ty utwierdziłeś:
     czym jest człowiek, że o nim pamiętasz, *
     czym syn człowieczy, że troszczysz się o niego?
Refren: Jak jest przedziwne imię Twoje, Panie!
     Uczyniłeś go niewiele mniejszym od aniołów, *
     uwieńczyłeś go czcią i chwałą.
     Obdarzyłeś go władzą nad dziełami rąk Twoich, *
     wszystko złożyłeś pod jego stopy:
Refren: Jak jest przedziwne imię Twoje, Panie!
     Owce i bydło wszelakie, *
     i dzikie zwierzęta,
     ptaki niebieskie i ryby morskie, *
     wszystko, co szlaki mórz przemierza.
Refren: Jak jest przedziwne imię Twoje, Panie!
Strefa PREMIUM
WPROWADZENIE DO CZYTANIA
DRUGIE CZYTANIERz 5, 1-5
 
Pokój z Bogiem przez Chrystusa w Duchu Świętym
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian
Bracia: Dostąpiwszy usprawiedliwienia dzięki wierze, zachowajmy pokój z Bogiem przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa; dzięki Niemu uzyskaliśmy na podstawie wiary dostęp do tej łaski, w której trwamy i chlubimy się nadzieją chwały Bożej. Ale nie tylko tym, lecz chlubimy się także z ucisków, wiedząc, że ucisk wyrabia wytrwałość, a wytrwałość – wypróbowaną cnotę, wypróbowana zaś cnota – nadzieję. A nadzieja zawieść nie może, ponieważ miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany.
Oto słowo Boże.
Strefa PREMIUM
KOMENTARZ DO CZYTANIA
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄAp 1, 8
 
Alleluja, alleluja, alleluja.
     Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu,
     Bogu, który jest i który był, i który przychodzi.
Alleluja, alleluja, alleluja.
Strefa PREMIUM
WPROWADZENIE DO EWANGELII
EWANGELIAJ 16, 12-15
 
Wszystko, co ma Ojciec, jest moje; Duch z mojego weźmie i wam objawi
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Jezus powiedział do swoich uczniów: «Jeszcze wiele mam wam do powiedzenia, ale teraz znieść nie możecie. Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy. Bo nie będzie mówił od siebie, ale powie wszystko, cokolwiek usłyszy, i oznajmi wam rzeczy przyszłe. On Mnie otoczy chwałą, ponieważ z mojego weźmie i wam objawi.
      Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedziałem, że z mojego weźmie i wam objawi».
Oto słowo Pańskie.
Strefa PREMIUM
KOMENTARZ DO EWANGELII
WYZNANIE WIARY
Wierzę w jednego Boga, * Ojca Wszechmogącego, * Stworzyciela nieba i ziemi, * wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych. * I w jednego Pana Jezusa Chrystusa, * Syna Bożego Jednorodzonego, * który z Ojca jest zrodzony * przed wszystkimi wiekami. * Bóg z Boga, Światłość ze Światłości, * Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego. * Zrodzony a nie stworzony, * współistotny Ojcu, * a przez Niego wszystko się stało. * On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba.
W czasie następujących słów, aż do: stał się człowiekiem, wszyscy się pochylają.
I za sprawą Ducha Świętego * przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem. * Ukrzyżowany również za nas, * pod Poncjuszem Piłatem został umęczony i pogrzebany. * I zmartwychwstał dnia trzeciego, * jak oznajmia Pismo. * I wstąpił do nieba; siedzi po prawicy Ojca. * I powtórnie przyjdzie w chwale * sądzić żywych i umarłych, * a Królestwu Jego nie będzie końca. * Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, * który od Ojca i Syna pochodzi. * Który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę; * który mówił przez Proroków. * Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół. * Wyznaję jeden chrzest na odpuszczenie grzechów. * I oczekuję wskrzeszenia umarłych. * I życia wiecznego w przyszłym świecie. Amen.
Strefa PREMIUM
MODLITWA WIERNYCH
 

Modlitwa zanoszona w imię Trójcy Przenajświętszej jest wyrazem naszej wiary w Boga, który jest jeden, choć w Trzech Osobach. Przedstawmy Mu z pokorą nasze wołania.

1. Boże, który przez tajemnicę Trójcy Świętej uczysz nas wspólnoty - prosimy Cię, uzdrawiaj Twój Kościół, by ustały w nim wszelkie spory.
2. Boże, który jesteś Jednością w Trzech Osobach, wspieraj Ojca Świętego - fundament jedności Twoich wyznawców.
3. Boże, który na tym świecie pozostaniesz nieprzenikniony - wspomagaj teologów i filozofów, by przez swój wysiłek pomagali ludziom zbliżyć się do Ciebie.

4. Boże, dawco pokoju, wlej pokój w serca ludzi, którzy wywołują wojny

5. Boże, Ojcze troskliwy, obdarz upargioną ziemię deszczem, aby nikomu nie zabrakło chleba powszedniego
6. Boże, źródło kipiące życiem - przyjmij do siebie wszystkich, którzy odeszli do wieczności.
7. Boże, który jednoczysz nas wokół ołtarza Twojego Syna - obdarzaj nas zawsze światłem Ducha Świętego.

 

Prosimy o to w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

 

8 maja 2022
 
4 NIEDZIELA WIELKANOCY
 
 

Komentarz dnia

 
Pan Jezus jest Dobrym Pasterzem. To On jest tym, który nie pozwala, by zginęła choć jedna owca z Jego stada; troszczy się o wszystkie bez wyjątku. Nie zawahał się nawet oddać życie za swoje owce. Obraz Dobrego Pasterza pojawia się zarówno na kartach Starego, jak i Nowego Testamentu; był to także jeden z chętnej wykorzystywanych motywów w sztuce pierwotnego Kościoła – pojawiał się na freskach w katakumbach, na bizantyjskich mozaikach czy w postaci rzeźby. Owczarnia z Dobrym Pasterzem na czele jest bowiem jednym z najstarszych symbolicznych obrazów Kościoła. My wszyscy, którzy tworzymy Kościół, jesteśmy owczarnią najlepszego Pasterza – Jezusa Chrystusa, który oddał za nas swoje życie, o czym wspominają wszystkie dzisiejsze teksty liturgiczne i biblijne.
ANTYFONA NA WEJŚCIEPs 33(32), 5-6
 
Ziemia jest pełna łaski Pana, * przez Jego słowo powstały niebiosa. * Alleluja.
HYMN: CHWAŁA NA WYSOKOŚCI BOGU
 
Chwała na wysokości Bogu* a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. * Chwalimy Cię. * Błogosławimy Cię. * Wielbimy Cię. * Wysławiamy Cię. * Dzięki Ci składamy, * bo wielka jest chwała Twoja. * Panie Boże, Królu nieba, * Boże, Ojcze wszechmogący. * Panie, Synu Jednorodzony, * Jezu Chryste. * Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. * Który gładzisz grzechy świata, * zmiłuj się nad nami. * Który gładzisz grzechy świata, * przyjm błaganie nasze. * Który siedzisz po prawicy Ojca, * zmiłuj się nad nami. * Albowiem tylko Tyś jest święty * Tylko Tyś jest Panem. * Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. * Z Duchem Świętym w chwale Boga Ojca. * Amen.
KOLEKTA
 
Wszechmogący, wieczny Boże, prowadź nas do niebieskich radości,  niech pokorny lud dojdzie do Ciebie, * podążając za zwycięskim Pasterzem. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
 

Wprowadzenie do czytania

 
Wydarzenie z Dziejów Apostolskich przypomina słowa Jezusa o owcach, które nie są z Jego zagrody, a które chce przyprowadzić i będą słuchały Jego głosu i nastanie jedna owczarnia i jeden Pasterz. Apostołowie realizują to pragnienie Mistrza, głosząc Ewangelię tak Żydom, jak i poganom. Wywołuje to zazdrość u Żydów. Święty Franciszek powiedział, że zazdrość o Boże dary jest bałwochwalstwem. Niech to, o czym będziemy słyszeć pomoże nam stawać się coraz bardziej wielkodusznymi.

PIERWSZE CZYTANIEDz 13, 14. 43-52
 
Apostołowie zwracają się do pogan
Czytanie z Dziejów Apostolskich
W owym czasie Paweł i Barnaba, przeszedłszy przez Perge, dotarli do Antiochii Pizydyjskiej, weszli w dzień sobotni do synagogi i usiedli.
      A wielu pobożnych prozelitów towarzyszyło Pawłowi i Barnabie, którzy w rozmowie starali się zachęcić ich do wytrwania w łasce Boga.
      W następny szabat zebrało się niemal całe miasto, aby słuchać słowa Bożego. Gdy Żydzi zobaczyli tłumy, ogarnęła ich zazdrość, i bluźniąc, sprzeciwiali się temu, co mówił Paweł.
      Wtedy Paweł i Barnaba powiedzieli odważnie: «Należało głosić słowo Boże najpierw wam. Skoro jednak odrzucacie je i sami uznajecie się za niegodnych życia wiecznego, zwracamy się do pogan. Tak bowiem nakazał nam Pan: „Ustanowiłem cię światłością dla pogan, abyś był zbawieniem aż po krańce ziemi”».
      Poganie, słysząc to, radowali się i wielbili słowo Pańskie, a wszyscy, przeznaczeni do życia wiecznego, uwierzyli. Słowo Pańskie szerzyło się na cały kraj.
      Ale Żydzi podburzyli pobożne a wpływowe niewiasty i znaczniejszych obywateli, wzniecili prześladowanie Pawła i Barnaby i wyrzucili ich ze swoich granic. A oni, strząsnąwszy na nich pył z nóg, przyszli do Ikonium. A uczniowie byli pełni wesela i Ducha Świętego.
Oto słowo Boże.

Komentarz do czytania

 
Sam Pan Jezus niejednokrotnie powtarzał, że został posłany do owiec, które poginęły z domu Izraela (por. np. Mt 15, 24), czyli do Żydów. Ci jednak w dużej mierze przeciwstawiali się Jego nauce i Jemu samemu, dlatego z czasem zarówno Jezus, jak i Apostołowie zwrócili się także do pogan, potęgując tym samym złość Żydów. Jeśli bowiem ktoś z własnej woli odrzuca Jezusa i Jego naukę, ten zostanie bez niczego, ci natomiast, którzy tęsknią za prawdą i otwierają się na nią, na pewno tę łaskę otrzymają. Podobną sytuację obserwujemy dziś na świecie. Europa, choć chrześcijańska od najdawniejszych czasów, często odrzuca Chrystusa, podczas gdy kraje misyjne wciąż są spragnione Dobrej Nowiny i z radością ją przyjmują, mimo iż czasem przychodzi im płacić za to bardzo wysoką cenę. Pierwsze czytanie zachęca nas, abyśmy nigdy nie przestali postępować za naszym Dobrym Pasterzem.

Wprowadzenie do psalmu

 
Jesteśmy własnością Boga, Jego ludem, owcami Jego pastwiska. Człowiek pragnie być wolny, niezależny od nikogo. Paradoksem naszej wiary jest to, że naprawdę wolni stajemy się wtedy, gdy całkowicie podporządkowujemy się Panu, będziemy Mu służyć i uwielbiać Go. Wielbić Boga, żyć dla Niego może tylko ktoś, kto uzna swoją całkowitą zależność od Stwórcy.
PSALM RESPONSORYJNYPs 100
 
Refren: My ludem Pana i Jego owcami.
Albo: Alleluja.
     Służcie Panu z weselem, *
     stańcie przed obliczem Pana z okrzykami radości.
     Wiedzcie, że Pan jest Bogiem, 
     On sam nas stworzył, jesteśmy Jego własnością, *
     Jego ludem, owcami Jego pastwiska.
Refren: My ludem Pana i Jego owcami.
Albo: Alleluja.
     W Jego bramy wstępujcie z dziękczynieniem, 
     z hymnami w Jego przedsionki; *
     chwalcie i błogosławcie Jego imię.
     Albowiem Pan jest dobry, 
     Jego łaska trwa na wieki, *
     a Jego wierność przez pokolenia.
Refren: My ludem Pana i Jego owcami.
Albo: Alleluja.

Wprowadzenie do czytania

 
Widzenie Świętego Jana przedstawia Kościół chwalebny. To owce, które weszły przez bramę chrztu i męczeństwa, złożyły świadectwo wiary. To owczarnia, która osiągnęła już chwałę nieba, wielbiąca Baranka. Chciejmy zobaczyć pomiędzy nimi samych siebie. Tam też jest miejsce dla nas.
DRUGIE CZYTANIEAp 7, 9. 14b-17
 
Baranek będzie ich pasł i prowadził ich do źródeł wód życia
Czytanie z Księgi Apokalipsy Świętego Jana Apostoła
Ja, Jan, ujrzałem: a oto wielki tłum, którego nie mógł nikt policzyć, z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków, stojący przed tronem i przed Barankiem. Odziani są w białe szaty, a w ręku ich palmy.
      I rzekł do mnie jeden ze Starców: «To ci, którzy przychodzą z wielkiego ucisku i opłukali swe szaty, i w krwi Baranka je wybielili. Dlatego są przed tronem Boga i w Jego świątyni cześć Mu oddają we dnie i w nocy. A Zasiadający na tronie rozciągnie namiot nad nimi. Nie będą już łaknąć ani nie będą już pragnąć, i nie porazi ich słońce ani żaden upał, bo pasł ich będzie Baranek, który jest pośrodku tronu, i poprowadzi ich do źródeł wód życia: i każdą łzę otrze Bóg z ich oczu».
Oto słowo Boże.

Komentarz do czytania

 
Pan Jezus jest nie tylko Dobrym Pasterzem, ale także Barankiem – na pamiątkę baranka paschalnego, którego Hebrajczycy spożywali w noc wyzwolenia z niewoli egipskiej oraz tego, którego symbolicznie obarczali swymi grzechami i wyganiali na pustynię, by zginął wraz z ich przewinieniami. Łatwo dopatrzyć się tu podobieństwa do ofiary krzyżowej Jezusa. Trzeba jednak podkreślić jeszcze jedno podobieństwo: baranek szedł na rzeź spokojnie, jakby pogodzony ze swoim losem; tak samo Jezus szedł na śmierć pokornie, bez złorzeczeń, z miłością. Dlatego św. Jan w Apokalipsie przedstawia nam Zmartwychwstałego jako Baranka, który choć króluje wraz z Ojcem, nadal pasie swoje owce, ochrania i daje pokarm życia. Jest to wizja królestwa niebieskiego przypominająca nam, abyśmy nigdy nie stracili z oczu tego celu, do którego zdążamy.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄJ 10, 14
 
Alleluja, alleluja, alleluja.
     Ja jestem dobrym Pasterzem
     i znam owce moje, a moje Mnie znają.
Alleluja, alleluja, alleluja.

Wprowadzenie do Ewangelii

 
W Ewangelii słyszymy dziś bardzo kategoryczne stwierdzenia Jezusa: znam owce…, daję im życie…, nie zginą one na wieki…, nikt ich nie wyrwie z mojej ręki. Tak, jakby Pan Jezus chciał rozwiać wszelkie wątpliwości, które mogą się pojawiać w sercach Jego uczniów. Gdy patrzymy na dzisiejszy czas, problemy wokoło, trudności, może zrodzić się pytanie: gdzie jest Pan Bóg? Jezus dzisiaj na te pytania chce odpowiedzieć.
EWANGELIAJ 10, 27-30
 
Jezus daje owcom życie wieczne
 Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Jezus powiedział: «Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je. Idą one za Mną, a Ja daję im życie wieczne. Nie zginą na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki. Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy od wszystkich. I nikt nie może ich wyrwać z ręki mego Ojca. Ja i Ojciec jedno jesteśmy».
Oto słowo Pańskie.

Komentarz do Ewangelii

 
Jezus oddał za nas swoje życie, tak jak dobry pasterz jest gotowy oddać życie za swoje owce. Oddał życie za nas, nie tylko po to, byśmy mogli dalej żyć, ale byśmy żyli wiecznie. Święty Jan Paweł II podkreślał także: „Dobry Pasterz zna każdego z nas znajomością zbawczej miłości, i prowadzi nas do Ojca. Prowadzi nawet te owce, które nie są z tej owczarni (J 10, 16). Jego miłość i Jego zbawcza troska rozciągają się na wszystkich ludzi. Także ci, którzy są poza Kościołem, są objęci dziełem zbawienia. Miłość jest najpełniejszym objawieniem Dobra”. Dzisiejszy fragment Ewangelii zachęca nas, abyśmy podążali za Dobrym Pasterzem, nasłuchując Jego głosu, bo tylko w Jego owczarni możemy osiągnąć życie wieczne.
WYZNANIE WIARY
Wierzę w jednego Boga, * Ojca Wszechmogącego, * Stworzyciela nieba i ziemi, * wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych. * I w jednego Pana Jezusa Chrystusa, * Syna Bożego Jednorodzonego, * który z Ojca jest zrodzony * przed wszystkimi wiekami. * Bóg z Boga, Światłość ze Światłości, * Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego. * Zrodzony a nie stworzony, * współistotny Ojcu, * a przez Niego wszystko się stało. * On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba.
W czasie następujących słów, aż do: stał się człowiekiem, wszyscy się pochylają.
I za sprawą Ducha Świętego * przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem. * Ukrzyżowany również za nas, * pod Poncjuszem Piłatem został umęczony i pogrzebany. * I zmartwychwstał dnia trzeciego, * jak oznajmia Pismo. * I wstąpił do nieba; siedzi po prawicy Ojca. * I powtórnie przyjdzie w chwale * sądzić żywych i umarłych, * a Królestwu Jego nie będzie końca. * Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, * który od Ojca i Syna pochodzi. * Który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę; * który mówił przez Proroków. * Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół. * Wyznaję jeden chrzest na odpuszczenie grzechów. * I oczekuję wskrzeszenia umarłych. * I życia wiecznego w przyszłym świecie. Amen.

Modlitwa wiernych

Wsłuchani w głos Chrystusa, Dobrego Pasterza, przedstawmy Mu nasze prośby i pragnienia z nadzieją, że zostaniemy wysłuchani:
1. Módlmy się za Kościół święty, aby podążając za głosem Dobrego Pasterza, stawał się dla wszystkich wiernych miejscem zjednoczenia.
2. Módlmy się za papieża Franciszka i wszystkich pasterzy Kościoła, aby na wzór Chrystusa prowadzili powierzonych im ludzi do życia wiecznego.
3. Módlmy się za prześladowanych chrześcijan, aby przez swoje mężne wyznanie wiary pociągali do Chrystusa nowe zastępy Jego wyznawców.
4. Módlmy się za osoby odczuwające powołanie do życia konsekrowanego, aby z radością odpowiedziały na Boże zaproszenie.
5. Módlmy się za zmarłych, którzy poświęcili swoje życie w służbie Bogu i ludziom, aby Dobry Pasterz wprowadził ich do krainy życia wiecznego.
6. Módlmy się za nas samych, abyśmy troszcząc się o naszą wspólnotę (parafialną) i budowanie jedności, pociągali innych do pójścia za Chrystusem.
Panie Jezu Chryste, Dobry Pasterzu, Ty pociągasz do siebie wielu młodych i starszych, wysłuchaj naszego wołania, aby Twój Kościół stawał się domem wszystkich, których pragniesz w nim zgromadzić. Który żyjesz i królujesz przez wszystkie wieki wieków.
Amen.
MODLITWA NAD DARAMI
Panie, nasz Boże, spraw, abyśmy zawsze składali Tobie dziękczynienie przez sprawowanie paschalnej Ofiary,  niech nieustanne działanie łaski odkupienia * stanie się dla nas źródłem wiecznej radości. Przez Chrystusa, Pana naszego.
1.-5. PREFACJA WIELKANOCNA
 
1.-5. prefację wielkanocną [nr 20-24] znajdziesz w zakładce: obrzędy Mszy św., prefacje.
ANTYFONA NA KOMUNIĘ
 
Zmartwychwstał Dobry Pasterz, * który oddał życie za swoje owce * i umarł, aby nas zbawić. * Alleluja.
MODLITWA PO KOMUNII
Boże, Dobry Pasterzu, wejrzyj łaskawie na lud swój odkupiony najdroższą krwią Twojego Syna, * i wprowadź go na ucztę życia wiecznego. Przez Chrystusa, Pana naszego.
 

PIERWSZE CZYTANIEAp 11, 19a; 12, 1. 3-6a. 10ab

Wielki znak ukazał się na niebie

Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła
Świątynia Boga w niebie się otwarła i Arka Jego Przymierza ukazała się w Jego świątyni. Potem wielki znak ukazał się na niebie: Niewiasta obleczona w słońce, i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu. A jest brzemienna. I woła, cierpiąc bóle i męki rodzenia.
      I inny znak się ukazał na niebie: Oto wielki Smok barwy ognia, mający siedem głów i dziesięć rogów – a na głowach jego siedem diademów. A ogon jego zmiata trzecią część gwiazd nieba: i rzucił je na ziemię. I stanął Smok przed mającą rodzić Niewiastą, ażeby skoro porodzi, pożreć jej Dziecię.
      I porodziła Syna – Mężczyznę, który wszystkie narody będzie pasł rózgą żelazną. I zostało uniesione jej Dziecię do Boga i do Jego tronu. A Niewiasta zbiegła na pustynię, gdzie miejsce ma przygotowane przez Boga.
      I usłyszałem donośny głos mówiący w niebie: «Teraz nastało zbawienie, potęga i królowanie Boga naszego i władza Jego Pomazańca».
Oto słowo Boże.

 

PSALM RESPONSORYJNYJdt 13, 18-20

Refren: Tyś wielką chlubą naszego narodu.
     Błogosławiona jesteś, córko, przez Boga Najwyższego, 
*
     spomiędzy wszystkich niewiast na ziemi,
     i niech będzie błogosławiony Pan Bóg, 
*
     Stwórca nieba i ziemi.
Refren: Tyś wielką chlubą naszego narodu.
     Twoja ufność nie zatrze się aż na wieki 
*
     w sercach ludzkich wspominających moc Boga.
     Niech Bóg to sprawi, 
*
     abyś była wywyższona na wieki.
Refren: Tyś wielką chlubą naszego narodu.

 

DRUGIE CZYTANIEKol 1, 12-16

Bóg nas przeniósł do królestwa swojego Syna

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Kolosan
Bracia: Dziękujcie Ojcu, który was uzdolnił do uczestnictwa w dziale świętych w światłości. On to uwolnił nas spod władzy ciemności i przeniósł do królestwa swego umiłowanego Syna, w którym mamy odkupienie – odpuszczenie grzechów.
      On jest obrazem Boga niewidzialnego – Pierworodnym wobec każdego stworzenia, bo w Nim zostało wszystko stworzone: i to, co w niebiosach, i to, co na ziemi, byty widzialne i niewidzialne, czy to Trony, czy Panowania, czy Zwierzchności, czy Władze. Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone.
Oto słowo Boże.

 

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄJ 19, 27

Alleluja, alleluja, alleluja.
     Jezus powiedział do ucznia: «Oto Matka twoja»,
     i od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.
Alleluja, alleluja, alleluja.

 

EWANGELIAJ 19, 25-27

Oto Syn Twój. Oto Matka twoja

 Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena.
      Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja».
      I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.
Oto słowo Pańskie.

 

Modlitwa wiernych

 

Wielbiąc Boga za dar świętości, którą obdarzył swoją Matkę i Królową naszego narodu, z ufnością powierzmy Mu nasze prośby.
     
Niech Pełna Łaski wstawia się za nami.

1. Powierzamy Ci, Boże, Kościół w Polsce, niech wpatrzony w Maryję, naszą Królową, towarzyszy wiernym w drodze do pełnego zjednoczenia z Tobą.
     
Niech Pełna Łaski wstawia się za nami.
2. Powierzamy Ci, Boże, rządzących naszym krajem, niech szanują Boże prawo i strzegą ustawodawstwa, które będzie stało na straży ludzkiej godności i pełnej ochrony każdego życia.
     
Niech Pełna Łaski wstawia się za nami.
3. Powierzamy Ci, Boże, wszystkich mieszkańców naszej ojczyzny, niech strzegąc swojego dziedzictwa, nie odmawiają pomocy innym ludziom, którzy właśnie w naszym kraju jej szukają.
     
Niech Pełna Łaski wstawia się za nami.
4. Powierzamy Ci, Boże, nasze rodziny, niech będą miejscem, w którym dorośli i dzieci nieustannie wzrastają we wzajemnym szacunku, otaczając się troską i miłością.
     
Niech Pełna Łaski wstawia się za nami.
5. Powierzamy Ci, Boże, wszystkich, którzy oddali życie za ojczyznę, niech radość przebywania z Tobą będzie ich wieczną nagrodą.
     
Niech Pełna Łaski wstawia się za nami.
6. Powierzamy Ci, Boże, nas samych, zgromadzonych wokół eucharystycznego stołu, niech każdy z nas jak Maryja pielęgnuje i zachowuje w sercu usłyszane słowo Boże.
     
Niech Pełna Łaski wstawia się za nami.
Boże, Ty uczyniłeś Maryję naczyniem pełnym Twojej łaski, wysłuchaj nas, gdy razem z Nią do Ciebie wołamy. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Amen.

 

PIERWSZE CZYTANIEDz 5, 27b-32. 40b-41

Cierpienie dla imienia Jezusa

Czytanie z Dziejów Apostolskich
Arcykapłan zapytał Apostołów: «Surowo wam zakazaliśmy nauczać w to imię, a oto napełniliście Jeruzalem waszą nauką i chcecie ściągnąć na nas krew tego Człowieka?».
      «Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi – odpowiedział Piotr, a także apostołowie. Bóg naszych ojców wskrzesił Jezusa, którego wy straciliście, zawiesiwszy na drzewie. Bóg wywyższył Go na miejscu po prawicy swojej jako Władcę i Zbawiciela, aby zapewnić Izraelowi nawrócenie i odpuszczenie grzechów. Dajemy temu świadectwo my właśnie oraz Duch Święty, którego Bóg udzielił tym, którzy Mu są posłuszni».
      I zabronili apostołom przemawiać w imię Jezusa, a potem zwolnili. A oni odchodzili sprzed Sanhedrynu i cieszyli się, że stali się godni cierpieć dla Imienia Jezusa.
Oto słowo Boże.

 

PSALM REPONSORYJNYPs 30

Refren: Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś.
Albo: Alleluja.
     Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś 
*
     i nie pozwoliłeś mym wrogom naśmiewać się ze mnie.
     Panie, mój Boże, 

     z krainy umarłych wywołałeś moją duszę 
*
     i ocaliłeś mi życie spośród schodzących do grobu.
Refren: Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś.
Albo: Alleluja.
     Śpiewajcie psalm wszyscy miłujący Pana 
*
     i pamiętajcie o Jego świętości.
     Gniew Jego bowiem trwa tylko przez chwilę, 

     a Jego łaska przez całe życie. 
*
     Płacz nadchodzi z wieczora, a rankiem wesele.
Refren: Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś.
Albo: Alleluja.
     Wysłuchaj mnie, Panie, zmiłuj się nade mną, 
*
     Panie, bądź moją pomocą.
     Zamieniłeś w taniec mój żałobny lament, 
*
     Boże mój i Panie, będę Cię sławił na wieki.
Refren: Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś.
Albo: Alleluja.

 

DRUGIE CZYTANIEAp 5, 11-14

Chwała Baranka

Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła
Ja, Jan, ujrzałem i usłyszałem głos wielu aniołów dokoła tronu i Istot żyjących, i Starców, a liczba ich była miriady miriad i tysiące tysięcy, mówiących głosem donośnym: «Baranek zabity jest godzien otrzymać potęgę i bogactwo, i mądrość, i moc, i cześć, i chwałę, i błogosławieństwo».
      A wszelkie stworzenie, które jest w niebie i na ziemi, i pod ziemią, i na morzu, i wszystko, co w nich przebywa, usłyszałem, jak mówiło: «Zasiadającemu na tronie i Barankowi błogosławieństwo i cześć, i chwała, i moc, na wieki wieków!». A cztery Istoty żyjące mówiły: «Amen». Starcy zaś upadli i oddali pokłon.
Oto słowo Boże.

 

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Alleluja, alleluja, alleluja.
     Zmartwychwstał Chrystus, który wszystko stworzył
     i zlitował się nad ludźmi.
Alleluja, alleluja, alleluja.

 

EWANGELIAJ 21, 1-19

Trzecie zjawienie się Zmartwychwstałego Apostołom

 Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Jezus znowu ukazał się nad Jeziorem Tyberiadzkim. A ukazał się w ten sposób: Byli razem Szymon Piotr, Tomasz, zwany Didymos, Natanael z Kany Galilejskiej, synowie Zebedeusza oraz dwaj inni z Jego uczniów. Szymon Piotr powiedział do nich: «Idę łowić ryby». Odpowiedzieli mu: «Idziemy i my z tobą». Wyszli więc i wsiedli do łodzi, ale tej nocy nic nie ułowili.
      A gdy ranek zaświtał, Jezus stanął na brzegu. Jednakże uczniowie nie wiedzieli, że to był Jezus.
      A Jezus rzekł do nich: «Dzieci, macie coś do jedzenia?».
      Odpowiedzieli Mu: «Nie».
      On rzekł do nich: «Zarzućcie sieć po prawej stronie łodzi, a znajdziecie». Zarzucili więc i z powodu mnóstwa ryb nie mogli jej wyciągnąć.
      Powiedział więc do Piotra ów uczeń, którego Jezus miłował: «To jest Pan!». Szymon Piotr usłyszawszy, że to jest Pan, przywdział na siebie wierzchnią szatę – był bowiem prawie nagi – i rzucił się wpław do jeziora. Pozostali uczniowie przypłynęli łódką, ciągnąc za sobą sieć z rybami. Od brzegu bowiem nie było daleko – tylko około dwustu łokci.
      A kiedy zeszli na ląd, ujrzeli rozłożone ognisko, a na nich ułożoną rybę oraz chleb. Rzekł do nich Jezus: «Przynieście jeszcze ryb, które teraz złowiliście». Poszedł Szymon Piotr i wyciągnął na brzeg sieć pełną wielkich ryb w liczbie stu pięćdziesięciu trzech. A pomimo tak wielkiej ilości, sieć nie rozerwała się. Rzekł do nich Jezus: «Chodźcie, posilcie się!». Żaden z uczniów nie odważył się zadać Mu pytania: «Kto Ty jesteś?», bo wiedzieli, że to jest Pan. A Jezus przyszedł, wziął chleb i podał im – podobnie i rybę.
      To już trzeci raz Jezus ukazał się uczniom od chwili, gdy zmartwychwstał.
      A gdy spożyli śniadanie, rzekł Jezus do Szymona Piotra: «Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?».
      Odpowiedział Mu: «Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham».
      Rzekł do niego: «Paś baranki moje».
      I znowu po raz drugi, powiedział do niego: «Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie?».
      Odparł Mu: «Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham».
      Rzekł do niego: «Paś owce moje».
      Powiedział mu po raz trzeci: «Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie?».
      Zasmucił się Piotr, że mu po raz trzeci powiedział: «Czy kochasz Mnie?». I rzekł do Niego: «Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham».
      Rzekł do niego Jezus: «Paś owce moje.
      Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: Gdy byłeś młodszy, opasywałeś się sam i chodziłeś, gdzie chciałeś. Ale gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce swoje, a inny cię opasze i poprowadzi, dokąd nie chcesz».
      To powiedział, aby zaznaczyć, jaką śmiercią uwielbi Boga. A wypowiedziawszy to, rzekł do niego: «Pójdź za Mną!».
Oto słowo Pańskie.

 

Modlitwa wiernych

Barankowi zasiadającemu na tronie, któremu należy się błogosławieństwo, cześć, chwała i moc, przedstawmy potrzeby całego Kościoła:
1. Prosimy Cię, Panie, za Piotra naszych czasów, papieża (Franciszka), umacniaj go swoją bliskością, aby z miłością prowadził Twój Kościół do zbawienia.
2. Prosimy Cię, Panie, za zwaśnione narody, otwórz ich uszy i serca na Twoją naukę, aby wkroczyły na drogę pojednania i przebaczenia.
3. Prosimy Cię, Panie, za liderów różnych wspólnot kościelnych, udzielaj im Twojej mądrości, aby wszystkim, do których zostali posłani, ogłaszali, że jesteś Zmartwychwstaniem i Życiem.
4. Prosimy Cię, Panie, za pracowników fizycznych, osoby podejmujące trudne prace wymagające ryzyka oraz narażających swoje życie i zdrowie dla ratowania innych, niech wpatrzeni w św. Józefa, ziemskiego opiekuna Jezusa, od niego uczą się zawierzania Bogu życia własnego i innych.
5. Prosimy Cię, Panie, za tych, którzy odeszli od nas z nadzieją zmartwychwstania, dopuść ich do oglądania Twojego oblicza w niebie.
6. Prosimy Cię, Panie, za nas zgromadzonych na tej świętej liturgii, prowadź nas Twoimi drogami, abyśmy poznając Twoje słowa, zawsze zgodnie z nim postępowali.
Jednorodzony Synu Boży, który jesteś Wcielonym Słowem Ojca, wysłuchaj naszego wołania, abyśmy wsłuchując się nieustannie w Twoje słowo i zgłębiając je, kształtowali nasze życie zgodnie z Twoim planem miłości wobec nas. Który żyjesz i królujesz przez wszystkie wieki wieków.
Amen.

 

 

 

 

24 kwietnia 2022

2 NIEDZIELA WIELKANOCY, CZYLI MIŁOSIERDZIA BOŻEGO

PIERWSZE CZYTANIE Dz 5, 12-16

Wiara, która uzdrawia

Czytanie z Dziejów Apostolskich
Wiele znaków i cudów działo się wśród ludu przez ręce apostołów. Trzymali się wszyscy razem w krużganku Salomona. A z obcych nikt nie miał odwagi dołączyć się do nich, lud zaś ich wychwalał.
      Coraz bardziej też rosła liczba mężczyzn i kobiet przyjmujących wiarę w Pana. Wynoszono też chorych na ulice i kładziono na łożach i noszach, aby choć cień przechodzącego Piotra padł na któregoś z nich. Także z miast sąsiednich zbiegały się wielkie rzesze do Jeruzalem, znosząc chorych i dręczonych przez duchy nieczyste, a wszyscy doznawali uzdrowienia.
Oto słowo Boże.

 

 

PSALM RESPONSORYJNY Ps 118

Refren: Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny.
Albo: Alleluja.
     Niech dom Izraela głosi: «Jego łaska na wieki». 
*
     Niech dom Aarona głosi: «Jego łaska na wieki»
     Niech wyznawcy Pana głoszą: 
*
     «Jego łaska na wieki».
Refren: Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny.
Albo: Alleluja.
     Kamień odrzucony przez budujących 

     stał się kamieniem węgielnym. 
*
     Stało się to przez Pana i cudem jest w naszych oczach.
     Oto dzień, który Pan uczynił, 
*
     radujmy się nim i weselmy.
Refren: Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny.
Albo: Alleluja.
     O Panie, Ty nas wybaw, 
*
     pomyślność daj nam, o Panie!
     Błogosławiony, który przybywa w imię Pańskie, 

     błogosławimy wam z Pańskiego domu. 
*
     Pan jest Bogiem i daje nam światło.
Refren: Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny.
 

DRUGIE CZYTANIE Ap 1, 9-11a. 12-13. 17-19

Byłem umarły, oto jestem żyjący na wieki

 

Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła
Ja, Jan, wasz brat i współuczestnik w ucisku i królestwie, i wytrwaniu w Jezusie, byłem na wyspie, zwanej Patmos, ze powodu słowa Bożego i świadectwa Jezusa. Doznałem zachwycenia w dzień Pański i posłyszałem za sobą potężny głos, jak gdyby trąby mówiącej: «Co widzisz, napisz w księdze i poślij siedmiu Kościołom: do Efezu, Smyrny, Pergamonu, Tiatyry, Sardes, Filadelfii i Laodycei».
      I obróciłem się, by patrzeć, co to za głos do mnie mówił; a obróciwszy się, ujrzałem siedem złotych świeczników i pośród świeczników kogoś podobnego do Syna Człowieczego, przyobleczonego w szatę do stóp i przepasanego na piersiach złotym pasem.
      Kiedy Go ujrzałem, do Jego stóp padłem jak martwy, a On położył na mnie prawą rękę, mówiąc: «Przestań się lękać! Ja jestem Pierwszy i Ostatni, i Żyjący. Byłem umarły, a oto jestem żyjący na wieki wieków i mam klucze śmierci i Otchłani. Napisz więc to, co widziałeś, i co jest, i co potem musi się stać».
Oto słowo Boże.

 

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄPor. J 20, 29

Alleluja, alleluja, alleluja.
     Uwierzyłeś, Tomaszu, bo Mnie ujrzałeś;
     błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.
Alleluja, alleluja, alleluja.

 

EWANGELIAJ 20, 19-31

Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli

 

Modlitwa wiernych

Dobremu Bogu, który każdego dnia obdarza nas swoim niezgłębionym miłosierdziem, przedstawmy nasze prośby:

1. Módlmy się za ojca świętego Franciszka, biskupów i prezbiterów, aby ukazywali współczesnemu światu niezgłębioną tajemnicę miłosiernej miłości Boga do człowieka.
2. Módlmy się za narody, w których neguje się wiarę i przynależność do Kościoła, by otwierały się na przyjęcie światła prawdy płynącej z Ewangelii.
3. Módlmy się za prowadzone w naszej ojczyźnie dzieła miłosierdzia, by nigdy nie zabrakło gorliwych osób oddanych służbie i pomocy innym.
4. Módlmy się za trwających w grzechach ciężkich, aby Boża łaska i świadectwo wierzących doprowadziły ich do szczerego nawrócenia.
5. Módlmy się za naszych zmarłych, aby Bóg okazał im swoje miłosierdzie i obdarzył wiecznym szczęściem.
6. Módlmy się za nas samych, abyśmy doświadczając Bożego miłosierdzia, umieli okazywać je innym.

Miłosierny Boże, wysłuchaj naszej modlitwy i obdarz nas wyobraźnią miłosierdzia. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen

 

 

18 kwietnia 2022

Poniedziałek w oktawie Wielkanocy

PIERWSZE CZYTANIEDz 2, 14. 22b-32

Piotr głosi zmartwychwstanie Chrystusa

Czytanie z Dziejów Apostolskich
W dniu Pięćdziesiątnicy stanął Piotr razem z Jedenastoma i przemówił donośnym głosem: «Mężowie Judejczycy i wszyscy mieszkańcy Jeruzalem, przyjmijcie do wiadomości i posłuchajcie uważnie mych słów! Jezusa Nazarejczyka, Męża, którego posłannictwo Bóg potwierdził wam niezwykłymi czynami, cudami i znakami, jakich Bóg przez Niego dokonał wśród was, o czym sami wiecie, tego Męża, który z woli, postanowienia i przewidzenia Boga został wydany, przybiliście rękami bezbożnych do krzyża i zabiliście. Lecz Bóg wskrzesił Go, zerwawszy więzy śmierci, gdyż niemożliwe było, aby ona panowała nad Nim, bo Dawid mówi o Nim:
      „Miałem Pana zawsze przed oczami, gdyż stoi po mojej prawicy, abym się nie zachwiał. Dlatego ucieszyło się moje serce i rozradował się mój język, także i moje ciało spoczywać będzie w nadziei, że nie zostawisz duszy mojej w Otchłani ani nie dasz Świętemu Twemu ulec rozkładowi. Dałeś mi poznać drogi życia i napełnisz mnie radością przed obliczem Twoim”.
      Bracia, wolno powiedzieć do was otwarcie, że patriarcha Dawid umarł i został pochowany w grobie, który znajduje się u nas aż po dzień dzisiejszy. Więc jako prorok, który wiedział, że Bóg przysiągł mu uroczyście, iż jego Potomek zasiądzie na jego tronie, widział przyszłość i przepowiedział zmartwychwstanie Mesjasza, że ani nie pozostanie w Otchłani, ani ciało Jego nie ulegnie rozkładowi.
      Tego właśnie Jezusa wskrzesił Bóg, a my wszyscy jesteśmy tego świadkami».
Oto słowo Boże.

 

PSALM RESPONSORYJNYPs 16

Refren: Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem.
     Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się do Ciebie, 
*
     mówię do Pana: «Ty jesteś Panem moim».
     Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem, 
*
     to On mój los zabezpiecza.
Refren: Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem.
Albo: Alleluja.
     Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek, 
*
     bo serce napomina mnie nawet nocą.
     Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy, 
*
     On jest po mojej prawicy, nic mną nie zachwieje.
Refren: Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem.
Albo: Alleluja.
     Dlatego cieszy się moje serce i dusza raduje, 
*
     a ciało moje będzie spoczywać bezpiecznie,
     bo w kraju zmarłych duszy mej nie zostawisz 
*
     i nie dopuścisz, bym pozostał w grobie.
Refren: Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem.

     Ty ścieżkę życia mi ukażesz, 
*
     pełnię radości przy Tobie
     i wieczne szczęście 
*
     po Twojej prawicy.
Refren: Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄPs 118 (117), 24

Alleluja, alleluja, alleluja.
     Oto dzień, który Pan uczynił,
     radujmy się nim i weselmy.
Alleluja, alleluja, alleluja.

 

EWANGELIAMt 28, 8-15

 

Modlitwa wiernych

Nasze życie ukryte jest z Chrystusem w Bogu. Przeżywając radosne Święto Paschalnej Ofiary, zanośmy do naszego Zbawiciela gorące prośby:
1. Zmartwychwstały Jezu, Ty nas gromadzisz w jednym Kościele, spraw, by wszyscy wierzący byli świadkami Twojej obecności w świecie.
2. Zmartwychwstały Jezu, Ty dla naszego zbawienia oddałeś życie na krzyżu, przyciągnij do siebie wszystkich niewierzących i wrogów chrześcijaństwa, by w blasku Twojej miłości odnaleźli sens życia.
3. Zmartwychwstały Jezu, Ty przez Ducha Świętego zachowujesz nas w jedności i dopełniasz dzieła uświęcenia, zgromadź w jedno wszystkie narody, by trwały w pokoju i wzajemnym poszanowaniu.
4. Zmartwychwstały Jezu, Ty wzywasz każdego do wypełnienia swojego powołania, wzbudź w sercach ludzkich gorące pragnienie szerzenia Twojego królestwa w swoim otoczeniu.
5. Zmartwychwstały Jezu, Ty przez chrzest dałeś nam zadatek życia wiecznego, wprowadź wszystkich zmarłych do swojej chwały.
6. Zmartwychwstały Jezu, Ty każesz nam szukać tego co w górze, spraw, abyśmy przeżywając święta wielkanocne, zgłębiali prawdy naszej wiary.
Panie Jezu Chryste Zmartwychwstały, wysłuchaj naszych modlitw, które z pokorą do Ciebie zanosimy. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.
Amen.

 

24 kwietnia 2022

2 NIEDZIELA WIELKANOCY, CZYLI MIŁOSIERDZIA BOŻEGO

PIERWSZE CZYTANIE Dz 5, 12-16

Wiara, która uzdrawia

Czytanie z Dziejów Apostolskich
Wiele znaków i cudów działo się wśród ludu przez ręce apostołów. Trzymali się wszyscy razem w krużganku Salomona. A z obcych nikt nie miał odwagi dołączyć się do nich, lud zaś ich wychwalał.
      Coraz bardziej też rosła liczba mężczyzn i kobiet przyjmujących wiarę w Pana. Wynoszono też chorych na ulice i kładziono na łożach i noszach, aby choć cień przechodzącego Piotra padł na któregoś z nich. Także z miast sąsiednich zbiegały się wielkie rzesze do Jeruzalem, znosząc chorych i dręczonych przez duchy nieczyste, a wszyscy doznawali uzdrowienia.
Oto słowo Boże.

 

 

PSALM RESPONSORYJNY Ps 118

Refren: Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny.
Albo: Alleluja.
     Niech dom Izraela głosi: «Jego łaska na wieki». 
*
     Niech dom Aarona głosi: «Jego łaska na wieki»
     Niech wyznawcy Pana głoszą: 
*
     «Jego łaska na wieki».
Refren: Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny.
Albo: Alleluja.
     Kamień odrzucony przez budujących 

     stał się kamieniem węgielnym. 
*
     Stało się to przez Pana i cudem jest w naszych oczach.
     Oto dzień, który Pan uczynił, 
*
     radujmy się nim i weselmy.
Refren: Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny.
Albo: Alleluja.
     O Panie, Ty nas wybaw, 
*
     pomyślność daj nam, o Panie!
     Błogosławiony, który przybywa w imię Pańskie, 

     błogosławimy wam z Pańskiego domu. 
*
     Pan jest Bogiem i daje nam światło.
Refren: Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny.
 

DRUGIE CZYTANIE Ap 1, 9-11a. 12-13. 17-19

Byłem umarły, oto jestem żyjący na wieki

 

Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła
Ja, Jan, wasz brat i współuczestnik w ucisku i królestwie, i wytrwaniu w Jezusie, byłem na wyspie, zwanej Patmos, ze powodu słowa Bożego i świadectwa Jezusa. Doznałem zachwycenia w dzień Pański i posłyszałem za sobą potężny głos, jak gdyby trąby mówiącej: «Co widzisz, napisz w księdze i poślij siedmiu Kościołom: do Efezu, Smyrny, Pergamonu, Tiatyry, Sardes, Filadelfii i Laodycei».
      I obróciłem się, by patrzeć, co to za głos do mnie mówił; a obróciwszy się, ujrzałem siedem złotych świeczników i pośród świeczników kogoś podobnego do Syna Człowieczego, przyobleczonego w szatę do stóp i przepasanego na piersiach złotym pasem.
      Kiedy Go ujrzałem, do Jego stóp padłem jak martwy, a On położył na mnie prawą rękę, mówiąc: «Przestań się lękać! Ja jestem Pierwszy i Ostatni, i Żyjący. Byłem umarły, a oto jestem żyjący na wieki wieków i mam klucze śmierci i Otchłani. Napisz więc to, co widziałeś, i co jest, i co potem musi się stać».
Oto słowo Boże.

 

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄPor. J 20, 29

Alleluja, alleluja, alleluja.
     Uwierzyłeś, Tomaszu, bo Mnie ujrzałeś;
     błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.
Alleluja, alleluja, alleluja.

 

EWANGELIA

NIEDZIELA PALMOWA

 

PIERWSZE CZYTANIE (Iz 50, 4-7)

Nie zasłoniłem mojej twarzy przed zniewagami i wiem, że nie doznam wstydu

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Pan Bóg mnie obdarzył językiem wymownym, bym umiał pomóc strudzonemu krzepiącym słowem. Każdego rana pobudza me ucho, bym słuchał jak uczniowie. Pan Bóg otworzył mi ucho, a ja się nie oparłem ani się nie cofnąłem.
Podałem grzbiet mój bijącym i policzki moje rwącym mi brodę. Nie zasłoniłem mojej twarzy przed zniewagami i opluciem.
Pan Bóg mnie wspomaga, dlatego jestem nieczuły na obelgi, dlatego uczyniłem twarz moją jak głaz i wiem, że wstydu nie doznam.

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 22 (21), 8-9. 17-18a. 19-20. 23-24)

Refren: Boże mój, Boże, czemuś mnie opuścił?

Szydzą ze mnie wszyscy, którzy na mnie patrzą, 
*
wykrzywiają wargi i potrząsają głowami:
«Zaufał Panu, niech go Pan wyzwoli, 
*
niech go ocali, jeśli go miłuje».

Refren: Boże mój, Boże, czemuś mnie opuścił?

Sfora psów mnie opadła, 
*
otoczyła mnie zgraja złoczyńców.
Przebodli moje ręce i nogi, 
*
policzyć mogę wszystkie moje kości.

Refren: Boże mój, Boże, czemuś mnie opuścił?

Dzielą między siebie moje szaty 
*
i los rzucają o moją suknię.
Ty zaś, Panie, nie stój z daleka, 
*
pomocy moja, śpiesz mi na ratunek.

Refren: Boże mój, Boże, czemuś mnie opuścił?

Będę głosił swym braciom Twoje imię 
*
i będę Cię chwalił w zgromadzeniu wiernych:
«Chwalcie Pana, wy, którzy Go wielbicie, 

niech sławi Go całe potomstwo Jakuba, 
*
niech się Go lęka całe potomstwo Izraela».

Refren: Boże mój, Boże, czemuś mnie opuścił?

DRUGIE CZYTANIE (Flp 2, 6-11)

Chrystus uniżył samego siebie, dlatego Bóg Go wywyższył

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian

Chrystus Jezus, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stając się podobnym do ludzi. A w zewnętrznej postaci uznany za człowieka, uniżył samego siebie, stając się posłusznym aż do śmierci – i to śmierci krzyżowej.
Dlatego też Bóg Go nad wszystko wywyższył i darował Mu imię ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano istot niebieskich i ziemskich, i podziemnych. I aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem – ku chwale Boga Ojca.

Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. Flp 2, 8-9)

Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.

Dla nas Chrystus stał się posłusznym aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej.
Dlatego Bóg wywyższył Go nad wszystko i darował Mu imię ponad wszelkie imię.

Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.

EWANGELIA (Łk 23, 1-49 - krótsza)

Męka naszego Pana Jezusa Chrystusa według Świętego Łukasza

Jezus przed Piłatem

E. Starsi ludu, arcykapłani i uczeni w Piśmie powstali i poprowadzili Jezusa przed Piłata. Tam zaczęli oskarżać Go: T. Stwierdziliśmy, że ten człowiek podburza nasz naród, że odwodzi od płacenia podatków cezarowi i że siebie podaje za Mesjasza-Króla. E. Piłat zapytał Go: I. Czy Ty jesteś Królem żydowskim? E. Jezus odpowiedział mu:  Tak. E. Piłat więc oświadczył arcykapłanom i tłumom: I. Nie znajduję żadnej winy w tym człowieku. E. Lecz oni nastawali i mówili: T. Podburza lud, szerząc swą naukę po całej Judei, od Galilei, gdzie rozpoczął, aż dotąd. E. Gdy Piłat to usłyszał, zapytał, czy człowiek ten jest Galilejczykiem. A gdy się upewnił, że jest spod władzy Heroda, odesłał Go do Heroda, który w tych dniach również przebywał w Jerozolimie.

Jezus przed Herodem

Na widok Jezusa Herod bardzo się ucieszył. Od dawna bowiem chciał Go ujrzeć, ponieważ słyszał o Nim i spodziewał się, że zobaczy jakiś znak, zdziałany przez Niego. Zasypał Go też wieloma pytaniami, lecz Jezus nic mu nie odpowiedział. Arcykapłani zaś i uczeni w Piśmie stali i gwałtownie Go oskarżali. Wówczas wzgardził Nim Herod wraz ze swoją strażą; na pośmiewisko kazał Go ubrać w lśniący płaszcz i odesłał do Piłata. W tym dniu Herod i Piłat stali się przyjaciółmi. Przedtem bowiem byli z sobą w nieprzyjaźni.

Jezus ponownie przed Piłatem

Piłat więc kazał zwołać arcykapłanów, członków Sanhedrynu oraz lud i rzekł do nich: 
I. Przywiedliście mi tego człowieka pod zarzutem, że podburza lud. Otóż ja przesłuchałem Go wobec was i nie znalazłem w Nim żadnej winy w sprawach, o które Go oskarżacie. Ani też Herod – bo odesłał Go do nas; przecież nie popełnił On nic godnego śmierci. Każę Go więc wychłostać i uwolnię.

Jezus odrzucony przez swój naród

E. A był obowiązany uwalniać im jednego na święta. Zawołali więc wszyscy razem: T.

Wprowadzenie do czytania

Prorok Izajasz za pomocą obrazów zapowiada swym rodakom bliskie wyzwolenie z niewoli babilońskiej. Podobnie jak niegdyś po wyjściu z Egiptu, tak też w tym przypadku lud uda się do ojczyzny przez pustynię, która dzięki interwencji Bożej zmieni się, da radość i ludziom, i żyjącym na niej zwierzętom. Tak samo Bóg swą łaską może z pustyni naszych serc uczynić ziemię żyzną i obfitującą w dobre czyny.


PIERWSZE CZYTANIEIz 43, 16-21

Obietnica nowego wyzwolenia

Czytanie z Księgi proroka Izajasza
Tak mówi Pan, który otworzył drogę przez morze i ścieżkę przez potężne wody; który wyprowadził wozy i konie, także i potężne wojsko; upadli, już nie powstaną, zgaśli, jak knotek zostali zdmuchnięci.
      «Nie wspominajcie wydarzeń minionych, nie roztrząsajcie w myśli dawnych rzeczy. Oto Ja dokonuję rzeczy nowej: pojawia się właśnie. Czyż jej nie poznajecie? Otworzę też drogę na pustyni, ścieżyny na pustkowiu. Sławić Mnie będą zwierzęta polne, szakale i strusie, gdyż na pustyni dostarczę wody i rzek na pustkowiu, aby napoić mój lud wybrany. Lud ten, który sobie utworzyłem, opowiadać będzie moją chwałę».
Oto słowo Boże.

 

Komentarz do czytania

Bóg wciąż czyni rzeczy nowe i nie ustaje w obdarowaniu nas dobrem płynącym z Jego miłości. Niestety mamy tendencję do szybkiego zapominania o Jego dziełach. Oto Ja dokonuję rzeczy nowej: pojawia się właśnie. Dziś Bóg obiecuje wydostać nas z naszych pustyń i braków. Słyszymy wyraźne „nie” dla wspominania wyznanych i przebaczonych już grzechów, „wczorajszych” bied i krzywd, zmarnowanych okazji i źle wykorzystanego czasu, dla tęsknoty za tym, co minęło. On, który wyprowadził na wolność naród wybrany przez morze i przez pustynię, ma też moc wyprowadzić nas z każdej naszej niewoli i zaspokoić pragnienia, których nie mogą ugasić dobra tego świata. W Bogu nie ma nawet cienia zmienności: wszystkie Jego obietnice są prawdą. Przez wiarę możemy doświadczyć tej stałości i rozgłaszać Bożą chwałę.

 

 

Wprowadzenie do psalmu

Wszystko w naszym życiu duchowym jest łaską. Nawet nasze nawrócenie jest owocem ofiary Jezusa na krzyżu. On jednak szanuje naszą godność i wolność i czeka na naszą współpracę z Jego łaską. Tą współpracą jest posłuszne i ufne słuchanie Jego Ewangelii, przyjmowanie sakramentów świętych, trud pokuty oraz nieustanne zaczynanie od nowa po każdym upadku, by kiedyś osiągnąć wieczną radość.

 

PSALM RESPONSORYJNYPs 126

Refren: Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla nas.
      Gdy Pan odmienił los Syjonu, 
*
      wydawało się nam, że śnimy.
      Usta nasze były pełne śmiechu, 
*
      a język śpiewał z radości.
Refren: Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla nas.
      Mówiono wtedy między narodami: 
*
      «Wielkie rzeczy im Pan uczynił».
      Pan uczynił nam wielkie rzeczy 
*
      i radość nas ogarnęła.
Refren: Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla nas.
      Odmień znowu nasz los, o Panie, 
*
      jak odmieniasz strumienie na Południu.
      Ci, którzy we łzach sieją, 
*
      żąć będą w radości.
Refren: Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla nas.
      Idą i płaczą, 
*
      niosąc ziarno na zasiew,
      lecz powrócą z radością, 
*
      niosąc swoje snopy.
Refren: Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla nas.

 

Wprowadzenie do czytania

Pod Damaszkiem Jezus zupełnie niespodziewanie zawładnął umysłem i wolą Szawła-Pawła. To wydarzenie całkowicie odmieniło jego życie: z zagorzałego obrońcy judaizmu stał się gorliwym i niestrudzonym apostołem Chrystusa. Również my, gdy jako prawdziwi uczniowie Jezusa spojrzymy na świat oczami Bożymi, możemy uznać za śmieci to, co wcześniej miało dla nas jakąś wartość.

 

DRUGIE CZYTANIEFlp 3, 8-14

Upodabniając się do śmierci Chrystusa, dojdę do powstania z martwych

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian
Bracia: Wszystko uznaję za stratę ze względu na najwyższą wartość poznania Chrystusa Jezusa, Pana mojego.
      Dla Niego wyzułem się ze wszystkiego i uznaję to za śmieci, bylebym pozyskał Chrystusa i znalazł się w Nim – nie mając mojej sprawiedliwości, pochodzącej z Prawa, lecz Bożą sprawiedliwość, otrzymaną dzięki wierze w Chrystusa, sprawiedliwość pochodzącą od Boga, opartą na wierze – przez poznanie Go: zarówno mocy Jego zmartwychwstania, jak i udziału w Jego cierpieniach – w nadziei, że upodabniając się do Jego śmierci, dojdę jakoś do pełnego powstania z martwych.
      Nie mówię, że już to osiągnąłem i już się stałem doskonały, lecz pędzę, abym też to zdobył, bo i sam zostałem zdobyty przez Chrystusa Jezusa.
      Bracia, ja nie sądzę o sobie samym, że już zdobyłem, ale to jedno czynię: zapominając o tym, co za mną, a wytężając siły ku temu, co przede mną, pędzę ku wyznaczonej mecie, ku nagrodzie, do jakiej Bóg wzywa w górę, w Chrystusie Jezusie.
Oto słowo Boże.

 

Komentarz do czytania

Jak pierwsze czytanie przestrzega nas przed patrzeniem wstecz i niedostrzeganiem działania Boga tu i teraz, tak św. Paweł zachęca nas do patrzenia w przód. Zatrzymanie się na tym, co dotychczas osiągnęliśmy, może powstrzymać przed pragnieniem więcej. Pędzę, w oryginale greckim nawet ścigam, to czasownik bardzo dynamiczny. Wyraża pasję, której św. Paweł mimo wszelkich przeciwności (pisze te słowa, będąc w więzieniu) nigdy nie utracił. Poznać i posiąść Chrystusa, to dla niego najwyższa wartość. Obietnica nagrody, którą osiąga się przez wiarę w słowo Pana, przez naśladowanie Go i udział w Jego życiu, jest dla św. Pawła bardziej pewna, niż to, co go otacza. Dlatego wszystko stawia na Jezusa i także nas zaprasza do tego wysiłku.

 

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄJl 2, 13bc

Chwała Tobie, Słowo Boże.
     Nawróćcie się do Boga waszego,
     On bowiem jest łaskawy i miłosierny.
Chwała Tobie, Słowo Boże.

 

Wprowadzenie do Ewangelii

Nikt z nas nie może powiedzieć o sobie, że jest bez grzechu. Z tego też powodu nie możemy potępiać tych, z którymi żyjemy, lub nimi pogardzać. Wzorem jest Jezus, który – czysty, niewinny i sprawiedliwy – nie potępia ani nas, ani naszych bliźnich. Gdy widzi naszą skruchę, przebacza grzech, łagodnie upomina, na nowo wskazuje drogę do zbawienia i mówi z miłością: „Idź i odtąd już nie grzesz”.

 

EWANGELIAJ 8, 1-11

Od tej chwili już nie grzesz

 Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Jezus udał się na Górę Oliwną, ale o brzasku zjawił się znów w świątyni. Cały lud schodził się do Niego, a On, usiadłszy, nauczał ich.
      Wówczas uczeni w Piśmie i faryzeusze przyprowadzili do Niego kobietę, którą dopiero co pochwycono na cudzołóstwie, a postawiwszy ją pośrodku, powiedzieli do Niego: «Nauczycielu, kobietę tę dopiero co pochwycono na cudzołóstwie. W Prawie Mojżesz nakazał nam takie kamienować. A Ty co powiesz?». Mówili to, wystawiając Go na próbę, aby mieli o co Go oskarżyć.
      Lecz Jezus, schyliwszy się, pisał palcem po ziemi. A kiedy w dalszym ciągu Go pytali, podniósł się i rzekł do nich: «Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci w nią kamieniem». I powtórnie schyliwszy się, pisał na ziemi.
      Kiedy to usłyszeli, jeden po drugim zaczęli odchodzić, poczynając od starszych, aż do ostatnich. Pozostał tylko Jezus i kobieta, stojąca na środku.
      Wówczas Jezus, podniósłszy się, rzekł do niej: «Kobieto, gdzież oni są? Nikt cię nie potępił?». A ona odrzekła: «Nikt, Panie!». Rzekł do niej Jezus: «I Ja ciebie nie potępiam. Idź i odtąd już nie grzesz».
Oto słowo Pańskie.

 

Komentarz do Ewangelii

Zdarzają się sytuacje określane mianem „beznadziejne”, „bez wyjścia”. Nie jest to jednak język chrześcijanina. Trwając w Jezusie Chrystusie, możemy mieć pewność ratunku nawet w najtrudniejszej sprawie. Dzisiejsza bohaterka z Ewangelii została upokorzona i skazana na śmierć. Przez spotkanie Jezusa odzyskała życie, doświadczyła miłosierdzia i została przywrócona jej godność. Ci, którzy ją osądzili, sami zostali osądzeni i zawstydzeni. Wymowne jest milczenie Jezusa wobec gwałtownej reakcji faryzeuszy. Potrzebujemy ciszy, by spojrzeć w głąb siebie, poznać ukrytą tam prawdę i potem móc doświadczyć wyzwalającego i miłującego spojrzenia Jezusa. I Ja ciebie nie potępiam. Idź i odtąd już nie grzesz – to słowa, które Jezus wypowiada dziś do każdego z nas.

 

Modlitwa wiernych

Do Boga, który zawsze jest gotowy nam przebaczać i czyni dla nas wielkie rzeczy, zanieśmy ufne prośby:
1. Módlmy się za papieża Franciszka i naszych biskupów, aby umocnieni słowem Bożym wspierali wątpiących.
2. Módlmy się za naszą Ojczyznę, aby wszystkie inicjatywy podejmowane na rzecz obrony wiary katolickiej spotkały się z szacunkiem i akceptacją.
3. Módlmy się za ludzi wykluczanych, pogardzanych i zepchniętych na margines społeczny, aby chrześcijańskie spojrzenie wierzących przywróciło im godność i właściwe miejsce w społeczeństwie.
4. Módlmy się za wszystkich pragnących szczerego nawrócenia, by na swojej drodze spotkali ludzi, którzy wskażą im właściwą drogę powrotu do Boga i Kościoła.
5. Módlmy się za cierpiących w czyśćcu, by czerpiąc z owoców Męki Chrystusa, dostąpili życia wiecznego.
6. Módlmy się za nas tu obecnych, abyśmy dobrze wykorzystali kończący się okres Wielkiego Postu i przygotowali serca na wydarzenia paschalne.
Panie Boże, ty napełniasz łaską nasze życie. Wysłuchaj próśb, które z ufnością do Ciebie zanosimy. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

 

Pewien współczesny teolog, trafnie opisał jeden z wymiarów tajemnicy Bożego miłosierdzia, stwierdzając, że wielką pociechą dla nas grzeszników jest to, że nawet, jeśli czasem nasza słabość okazuje się większa niż nasza wiara – Jezus nawet wtedy nami nie gardzi, lecz chce nam podać rękę i nas ocalić. Bylebyśmy tylko starali się być blisko Niego. Doświadczył tego syn marnotrawny. Doświadczyło wielu świętych grzeszników, którzy powstając ze swoich upadków, odnaleźli w Bogu sens swojego życia. Wielki Post ma nas prowadzić do coraz pełniejszego odkrywania prawdy o Bożej miłości wobec każdego grzesznika. O miłości, która wiernie czeka i raduje się wielce z każdego, kto był umarły duchowo, a znowu ożył, kto zaginął, a się odnalazł.

  

Wprowadzenie do czytania

Gdy naród wybrany po czterdziestu latach pobytu na pustyni zamierzał przekroczyć granice Ziemi Obiecanej, Bóg uroczyście oświadcza, że definitywnie skończył się czas egipskiej hańby, która wynikała z życia pod jarzmem pogańskiego ludu. Teraz Izraelici przestaną wreszcie żywić się manną, otrzymają bowiem własną ojczyznę, w której będą mogli uprawiać ziemię i karmić się jej plonami.

 

PIERWSZE CZYTANIEJoz 5, 9a. 10-12

Naród wybrany obchodzi pierwszą Paschę w Ziemi Obiecanej

Czytanie z Księgi Jozuego
Pan rzekł do Jozuego: «Dziś zrzuciłem z was hańbę egipską».
      Rozłożyli się obozem Izraelici w Gilgal i tam obchodzili Paschę czternastego dnia miesiąca wieczorem, na stepach Jerycha. Następnego dnia Paschy jedli z plonu tej krainy, chleby przaśne i ziarna prażone tego samego dnia.
      Manna ustała następnego dnia, gdy zaczęli jeść plon tej ziemi. Nie mieli już więcej Izraelici manny, lecz żywili się tego roku plonami ziemi Kanaan.
Oto słowo Boże.

 

Komentarz do czytania

Oto czas niewoli dobiegł końca. Naród wybrany po długiej wędrówce dotarł wreszcie do Ziemi Obiecanej. To pierwsza Pascha, którą Izraelici będą mogli obchodzić w swojej krainie. Staje się ona coraz bardziej pamiątką wyzwolenia spod panowania władców Egiptu. Bożym znakiem potwierdzającym, że zaczyna się nowy okres w dziejach narodu, jest ustanie daru manny. Odtąd ziemia będzie rodziła pokarm. Nie jest już potrzebna, jak przez lata wędrówki na pustyni, cudowna Boża interwencja. Teraz w codzienności, także przez pracę własnymi rękoma i troskę o zwyczajne życie, ma wyrażać się wierność Bogu. Dlatego nas także nie powinno martwić zwyczajne działanie Boga. Jego cicha i subtelna obecność przeniknięta miłością.

 

 

Wprowadzenie do psalmu

Aby zobaczyć, że nasz Pan jest dobry, trzeba na Niego patrzeć i Go kontemplować. Czynimy to, gdy z wiarą wpatrujemy w białą Hostię, adorując Jezusa, który na krzyżu oddał za nas swe życie, a teraz jako zmartwychwstały Pan prowadzi nas do niebiańskiej ojczyzny. Gdy zbliżymy się do Niego, a Jego łaska oczyści nas z grzechu, będziemy mogli iść dalej z podniesionym czołem, sławiąc Go za dar zbawienia.

Kto się nawrócił i doświadczył łaski miłosierdzia, zwykle pragnie dzielić się z innymi radością nowego życia. Tak czyni psalmista, wołając: Wysławiajcie razem ze mną Pana, wspólnie wywyższajmy Jego imię. Wszyscy jesteśmy zaproszeni do dawania świadectwa wierze i mówienia o działaniu Pana Boga w naszym życiu. Tak głoszona Dobra Nowina ma wielką moc i bywa nieocenionym wsparciem dla ludzi pogrążonych w smutku i życiowych trudnościach.

 

PSALM RESPONSORYJNYPs 34

Refren: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry.
     Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, 
*
     Jego chwała będzie zawsze na moich ustach.
     Dusza moja chlubi się Panem, 
*
     niech słyszą to pokorni i niech się weselą.
Refren: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry.
     Wysławiajcie razem ze mną Pana, 
*
     wspólnie wywyższajmy Jego imię.
     Szukałem pomocy u Pana, a On mnie wysłuchał 
*
     i wyzwolił od wszelkiej trwogi.
Refren: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry.
     Spójrzcie na Niego, a rozpromienicie się radością, 
*
     oblicza wasze nie zapłoną wstydem.
     Oto zawołał biedak i Pan go usłyszał, 
*
     i uwolnił od wszelkiego ucisku.
Refren: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry.

 

Wprowadzenie do czytania

Jezus Chrystus wziął na siebie skutki wszystkich ludzkich grzechów i swą ofiarą na krzyżu sprawił, że grzech przestał być między nami a Bogiem murem nie do pokonania. Również teraz nie przestaje burzyć tego muru za pośrednictwem osób, którym w Kościele zlecił posługę jednania. Kapłani spełniają to dzieło, gdy udzielają chrztu świętego lub gdy odpuszczają grzechy w sakramencie pokuty.

 

DRUGIE CZYTANIE2 Kor 5, 17-21

Bóg pojednał nas z sobą w Chrystusie

Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian
Bracia: Jeżeli ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe. Wszystko zaś to pochodzi od Boga, który pojednał nas z sobą przez Chrystusa i zlecił nam posługę jednania. Albowiem w Chrystusie Bóg pojednał z sobą świat, nie poczytując ludziom ich grzechów, nam zaś przekazując słowo jednania. Tak więc w imieniu Chrystusa spełniamy posłannictwo jakby Boga samego, który przez nas udziela napomnień.
      W imię Chrystusa prosimy: pojednajcie się z Bogiem! On to dla nas grzechem uczynił Tego, który nie znał grzechu, abyśmy się stali w Nim sprawiedliwością Bożą.
Oto słowo Boże.

 

Komentarz do czytania

W jaki sposób Bóg w Chrystusie pojednał świat ze sobą? – pytał, komentując Pawłowy Drugi List do Koryntian, św. Jan Chryzostom. I odpowiadał, że dokonało się to przez odpuszczenie grzechów, ponieważ inaczej niemożliwa byłaby przyjaźń między Bogiem a człowiekiem. Chrystus „uczynił nas przyjaciółmi swoimi, Jemu zawdzięczamy wszystko, co Bóg ofiarował przyjaciołom. Gdyby Bóg zapragnął pociągnąć nas do odpowiedzialności za grzechy, bylibyśmy zgubieni, ponieważ wszyscy pomarli. Pomimo wielkości i wielości grzechów Bóg, zamiast ukarać, pojednał nas ze sobą. Nie tylko odpuścił nam grzechy, ale nawet nie wspomniał o nich. Dlatego i my powinniśmy darować wrogom, abyśmy i my stali się udziałowcami podobnego darowania”.

 

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄŁk 15, 18

Chwała Tobie, Królu wieków.
     Zabiorę się i pójdę do mego ojca, i powiem:
     «Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Niebu i względem ciebie».
Chwała Tobie, Królu wieków.

 

Wprowadzenie do Ewangelii

Ojciec z przypowieści Jezusa jest obrazem miłosiernego Boga. To On z tęsknotą wyczekuje swego dziecka, które się oddaliło i bezmyślnie traci łaskę uświęcającą. I szczerze się raduje, gdy grzesznik powraca do Niego „z daleka”, przechodząc z duchowej śmierci do życia. Nawróconemu człowiekowi przywraca synowską godność i zaprasza na uroczystą ucztę, w której karmi Ciałem i Krwią swego Boskiego Syna.

 

EWANGELIAŁk 15, 1-3. 11-32

Przypowieść o synu marnotrawnym

 Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
W owym czasie przybliżali się do Jezusa wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać. Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie, mówiąc: «Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi».
      Opowiedział im wtedy następującą przypowieść:
      «Pewien człowiek miał dwóch synów. Młodszy z nich rzekł do ojca: „Ojcze, daj mi część własności, która na mnie przypada”. Podzielił więc majątek między nich. Niedługo potem młodszy syn, zabrawszy wszystko, odjechał w dalekie strony i tam roztrwonił swoją własność, żyjąc rozrzutnie.
      A gdy wszystko wydał, nastał ciężki głód w owej krainie i on sam zaczął cierpieć niedostatek. Poszedł i przystał do jednego z obywateli owej krainy, a ten posłał go na swoje pola, żeby pasł świnie. Pragnął on napełnić swój żołądek strąkami, którymi żywiły się świnie, lecz nikt mu ich nie dawał.
      Wtedy zastanowił się i rzekł: „Iluż to najemników mojego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja tu przymieram głodem. Zabiorę się i pójdę do mego ojca, i powiem mu: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Niebu i względem ciebie; już nie jestem godzien nazywać się twoim synem: uczyń mnie choćby jednym z twoich najemników”. Zabrał się więc i poszedł do swojego ojca.
      A gdy był jeszcze daleko, ujrzał go jego ojciec i wzruszył się głęboko; wybiegł naprzeciw niego, rzucił mu się na szyję i ucałował go. A syn rzekł do niego: „Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Niebu i względem ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem”.
      Lecz ojciec powiedział do swoich sług: „Przynieście szybko najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie mu też pierścień na rękę i sandały na nogi! Przyprowadźcie utuczone cielę i zabijcie: będziemy ucztować i weselić się, ponieważ ten syn mój był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się”. I zaczęli się weselić.
      Tymczasem starszy jego syn przebywał na polu. Gdy wracał i był blisko domu, usłyszał muzykę i tańce. Przywołał jednego ze sług i pytał go, co to ma znaczyć. Ten mu rzekł: „Twój brat powrócił, a ojciec twój kazał zabić utuczone cielę, ponieważ odzyskał go zdrowego”.
      Rozgniewał się na to i nie chciał wejść; wtedy ojciec jego wyszedł i tłumaczył mu. Lecz on odpowiedział ojcu: „Oto tyle lat ci służę i nie przekroczyłem nigdy twojego nakazu; ale mnie nigdy nie dałeś koźlęcia, żebym się zabawił z przyjaciółmi. Skoro jednak wrócił ten syn twój, który roztrwonił twój majątek z nierządnicami, kazałeś zabić dla niego utuczone cielę”.
      Lecz on mu odpowiedział: „Moje dziecko, ty zawsze jesteś ze mną i wszystko, co moje, do ciebie należy. A trzeba było weselić się i cieszyć z tego, że ten brat twój był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się”».
Oto słowo Pańskie.

 

Komentarz do Ewangelii

Jakże pięknie została opisana scena powrotu marnotrawnego syna do domu. Ojciec wita go z wielką czułością. Oto spełniło się zapewne największe pragnienie ojcowskiego serca – odzyskać syna! Oczekiwał na jego powrót przez cały czas. Spoglądał w dal, czy aby nie nadchodzi. Aż wreszcie go zobaczył. Wtedy wzruszył się głęboko; wybiegł naprzeciw niego, rzucił mu się na szyję i ucałował go. „Uścisk i pocałunek pozwalają mu zrozumieć, że zawsze był uważany za syna, mimo wszystko. To nauczanie Jezusa jest ważne: nasz stan dzieci Bożych jest owocem miłości serca Ojca; nie zależy od naszych zasług czy naszych działań, a zatem nikt nie może go nam odebrać, nawet diabeł. Nikt nie może odebrać nam tej godności” (Franciszek).

 

Modlitwa wiernych

Wszystko pochodzi od Boga, który pojednał nas ze sobą przez Jezusa Chrystusa, dlatego prośmy z wiarą:
1. Za Kościół święty, aby był miejscem doświadczenia miłosierdzia i miłości Boga.
2. Za prześladowanych chrześcijan, aby z cierpliwością znosili cierpienia, a ich niezłomna wiara przyczyniała się do przemiany serc tych, którzy ich prześladują.
3. Za rządzących państwami, aby ustalając prawa, kierowali się sprawiedliwością i miłosierdziem.
4. Za spowiedników, aby w swej posłudze ukazywali obraz miłosiernego Ojca.
5. Za zmarłych, aby dane im było oglądanie Bożego oblicza.
6. Za nas, abyśmy dla wszystkich ludzi stawali się znakiem Bożej dobroci.
Boże, miłosierny Ojcze, usłysz nasze prośby i napełniaj nas coraz większą ufnością względem Ciebie. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.

 

 

20 marca 2022

3 NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU
 

Komentarz dnia

Święty Ambroży zachęcał do postu, twierdząc, że „tą drogą szybciej dociera się do Boga”. Modlitwa liturgiczna przypomina nam dziś, że sam Bóg wskazał, jako lekarstwo na grzech, post, modlitwę i jałmużnę. Te trzy wielkopostne środki nawrócenia pomagają w pokornym stanięciu w prawdzie i przyznaniu się do naszych win. Święty Leon Wielki twierdził bowiem, że zbyteczny byłby trud głodzenia się, bez wyzbywania się przewrotnej woli. „Próżny mozół dręczyć ciało postem, a nie cofać się od zamiaru grzeszenia”. Prawdziwie chrześcijański post ma prowadzić do Boga, który pragnie nas podźwigać z grzechów łaską miłosierdzia.

 

Wprowadzenie do czytania

Imię Boga brzmi „Jestem”. Jest w nim zawarta prawda, że jest On czynnie obecny w życiu ludzi, troszczy się o ich dobro i gdy trzeba, posyła do nich swych wybranych, by działali w Jego imieniu. Dowodem tego jest cudowne wyprowadzenie Izraela z niewoli egipskiej dokonane za pośrednictwem Mojżesza. Również my w swym życiu możemy znaleźć liczne dowody na to, że Bóg jest z nami jako nasz Zbawca.

 


PIERWSZE CZYTANIEWj 3, 1-8a. 13-15

Powołanie Mojżesza

Czytanie z Księgi Wyjścia
Gdy Mojżesz pasł owce swego teścia imieniem Jetro, kapłana Madianitów; zaprowadził owce w głąb pustyni i doszedł do Góry Bożej Horeb. Wtedy ukazał mu się Anioł Pański w płomieniu ognia, ze środka krzewu. Mojżesz widział, jak krzew płonął ogniem, a nie spłonął od niego.
      Wtedy Mojżesz powiedział do siebie: «Podejdę, żeby się przyjrzeć temu niezwykłemu zjawisku. Dlaczego krzew się nie spala?». Gdy zaś Pan ujrzał, że podchodzi, by się przyjrzeć, zawołał Bóg do niego ze środka krzewu: «Mojżeszu, Mojżeszu!».
      On zaś odpowiedział: «Oto jestem». Rzekł mu Bóg: «Nie zbliżaj się tu! Zdejm sandały z nóg, gdyż miejsce, na którym stoisz, jest ziemią świętą». Powiedział jeszcze Pan: «Jestem Bogiem ojca twego, Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba».
      Mojżesz zasłonił twarz, bał się bowiem zwrócić oczy na Boga.
      Pan mówił: «Dosyć napatrzyłem się na udrękę ludu mego w Egipcie i nasłuchałem się narzekań jego na ciemięzców, znam więc jego uciemiężenie. Zstąpiłem, aby go wyrwać z rąk Egiptu i wyprowadzić z tej ziemi do ziemi żyznej i przestronnej, do ziemi, która opływa w mleko i miód».
      Mojżesz zaś rzekł Bogu: «Oto pójdę do Izraelitów i powiem im: Bóg ojców naszych posłał mnie do was. Lecz gdy oni mnie zapytają, jakie jest Jego imię, cóż im mam powiedzieć?». Odpowiedział Bóg Mojżeszowi: «Jestem, który jestem». I dodał: «Tak powiesz synom Izraela: Jestem posłał mnie do was».
      Mówił dalej Bóg do Mojżesza: «Tak powiesz Izraelitom: Pan, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba posłał mnie do was. To jest imię moje na wieki i to jest moje zawołanie na najdalsze pokolenia».
Oto słowo Boże.

 

Komentarz do czytania

Powołując Mojżesza, Bóg nie tylko powierza mu konkretne zadanie do wykonania, by stanął na czele ludu i wyprowadził go z niewoli egipskiej, ale przede wszystkim objawia mu swoje imię: Jestem, który jestem. To imię będzie dla Żydów święte i oznaczane tylko za pomocą czterech spółgłosek (JHWH). Nie wolno go będzie nawet wymawiać. Imię dla ludów biblijnych było czymś znacznie ważniejszym niż jedynie oznaczeniem czyjejś tożsamości. Ono zawierało w sobie tajemnicę tego, kim jest osoba, która je nosi. Imię objawione Mojżeszowi Jestem, który jestem wyraża bliskość Boga i Jego szczególną troskę o ludzi.

 

 

Wprowadzenie do psalmu

Miłosierdzie Boże objawia się najpełniej w darowaniu win, które ukazuje wymownie cierpliwość i dobroć Boga wobec grzesznika, Jego ojcowską miłość i czułość. Choć przez grzech odwracamy się od swego Stwórcy, to jednak Bóg nigdy nie przestaje nas traktować jak swoje dzieci i ciągle nas kocha. Ta właśnie niezgłębiona miłość Boga, a nie ludzkie zasługi, jest najgłębszym motywem odpuszczenia grzechów.

Psalm 103 był zawsze uważany za perłę Psałterza. Jeden ze współczesnych biblistów nazwał go nawet Te Deum Starego Testamentu, a inny stwierdził, że jego autor o kilkaset lat uprzedził to, co później wyraził św. Jan: Bóg jest miłością (1 J 4, 8). Komentując Psalm 103, św. Augustyn wskazywał m.in. na motyw boskiego lekarza: „Dla wszechmogącego lekarza nie ma nieuleczalnej choroby. Daj się leczyć i nie odpychaj jego ręki. Pozwól mu działać, kiedy tnie po żywym ciele, znoś leczniczy ból, pamiętając o zdrowiu, jakie dzięki temu uzyskasz. Wielu godzi się powierzyć w ludzkie ręce chirurgów, akceptując niewątpliwy ból i płacąc ogromne wynagrodzenia za niepewne uzdrowienie. Czy ty będziesz się wahał, kiedy Bóg, który uczynił Ci duszę i ciało, który zna cię i obiecuje uzdrowienie, chce ofiarować ci bezpłatne leczenie i pewne powodzenie?”.

 

PSALM RESPONSORYJNYPs 103

Refren: Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.
     Błogosław, duszo moja, Pana 
*
     i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego.
     Błogosław, duszo moja, Pana 
*
     i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach.
Refren: Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.
     On odpuszcza wszystkie twoje winy 
*
     i leczy wszystkie choroby,
     On twoje życie ratuje od zguby, 
*
     obdarza cię łaską i zmiłowaniem.
Refren: Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.
     Dzieła Pana są sprawiedliwe, 
*
     wszystkich uciśnionych ma w swojej opiece.
     Drogi swoje objawił Mojżeszowi, 
*
     swoje dzieła synom Izraela.
Refren: Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.
     Miłosierny jest Pan i łaskawy, 
*
     nieskory do gniewu i bardzo cierpliwy.
     Bo jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią, 
*
     tak wielka jest łaska Pana dla Jego czcicieli.
Refren: Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.

 

Wprowadzenie do czytania

Wyzwalając naród wybrany z niewoli egipskiej, a potem prowadząc przez pustynię do Ziemi Obiecanej, Bóg dokonał wielu cudów ukazujących Jego moc i wielkość. Izraelici jednak wielokrotnie buntowali się przeciw Niemu, dlatego prawie wszyscy z pierwszego pokolenia umarli na pustyni. Ta ich historia jest przestrogą dla nas, byśmy nie ulegli pokusie zniechęcenia i nigdy nie przestali ufać swemu Zbawcy.

 

DRUGIE CZYTANIE1 Kor 10, 1-6. 10-12

Życie Izraela na pustyni jest zapowiedzią rzeczy przyszłych

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian
Nie chciałbym, bracia, byście nie wiedzieli, że nasi ojcowie wszyscy co prawda zostawali pod obłokiem, wszyscy przeszli przez morze i wszyscy byli ochrzczeni w imię Mojżesza, w obłoku iw morzu; wszyscy też spożywali ten sam pokarm duchowy i pili ten sam duchowy napój. Pili zaś z towarzyszącej im duchowej skały, a skałą był Chrystus. Lecz w większości z nich nie upodobał sobie Bóg; polegli bowiem na pustyni.
      Stało się zaś to wszystko, by mogło posłużyć za przykład dla nas, abyśmy nie byli skłonni do złego, tak jak oni zła pragnęli. Nie szemrajcie, jak niektórzy z nich szemrali – i zostali wytraceni przez dokonującego zagłady.
      A wszystko to przydarzyło się im jako zapowiedź rzeczy przyszłych, spisane zaś zostało ku pouczeniu nas, których dosięga kres czasów. Niech przeto ten, komu się zdaje, że stoi, baczy, aby nie upadł.
Oto słowo Boże.

 

Komentarz do czytania

Niech przeto ten, komu się zdaje, że stoi, baczy, aby nie upadł – te słowa przestrogi wypowiedziane przez św. Pawła warto zapamiętać. Poprzedza je przypomnienie wielu łask, jakich doznał naród wybrany, a mimo to okazał się niewierny, sprowadzając na siebie zgubę. Zbytnia pewność siebie, przekonanie o własnej nieomylności i brak pokory są gotową receptą na życiowy upadek. Prawo to odnosi się zarówno do naszych indywidualnych historii, jak i większych wspólnot, grup czy nawet Kościoła. Jako wspólnota wierzących, tak hojnie obdarowana łaskami przez Chrystusa, powinniśmy być szczególnie czujni i prosić o łaskę pokory. Jak trafnie stwierdził Hans Urs von Balthasar: „nikt nie schodzi na większe manowce od tych, których Bóg przeznaczył na to, by wskazywali innym drogę, oni zaś sprzeniewierzają się swej misji”.

 

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄPor. Mt 4, 17

Chwała Tobie, Słowo Boże.
     Pan mówi: Nawracajcie się,
     bliskie jest Królestwo niebieskie.
Chwała Tobie, Słowo Boże.

 

Wprowadzenie do Ewangelii

Niektórzy ciągle odkładają nawrócenie na potem. Uważają, że będą mieli jeszcze wiele okazji, by zmienić swe życie. Ta prawda jednak, że Bóg jest cierpliwy, nie oznacza, że możemy się czuć bezkarni w dopuszczaniu się zła i lekceważyć Boże przykazania. Również każdy z nas kiedyś będzie musiał stanąć przed Bogiem i zdać sprawę ze swego życia. Jakie czyny przedstawimy wówczas przed Jego Obliczem?

 

EWANGELIAŁk 13, 1-9

Jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie

 Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
W tym czasie przyszli jacyś ludzie i donieśli Jezusowi o Galilejczykach, których krew Piłat zmieszał z krwią ich ofiar.
      Jezus im odpowiedział: «Czyż myślicie, że ci Galilejczycy byli większymi grzesznikami niż inni mieszkańcy Galilei, iż to ucierpieli? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie. Albo myślicie, że owych osiemnastu, na których zwaliła się wieża w Siloam i zabiła ich, było większymi winowajcami niż inni mieszkańcy Jeruzalem? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy tak samo zginiecie».
      I opowiedział im następującą przypowieść: «Pewien człowiek miał zasadzony w swojej winnicy figowiec; przyszedł i szukał na nim owoców, ale nie znalazł. Rzekł więc do ogrodnika: „Oto już trzy lata, odkąd przychodzę i szukam owocu na tym figowcu, a nie znajduję. Wytnij go, po co jeszcze ziemię wyjaławia?”. Lecz on mu odpowiedział: „Panie, jeszcze na ten rok go pozostaw, aż okopię go i obłożę nawozem; i może wyda owoc. A jeśli nie, w przyszłości możesz go wyciąć”».
Oto słowo Pańskie.

 

Komentarz do Ewangelii

Poruszająca jest przypowieść o ogrodniku, który choć powinien już dawno wyciąć nieurodzajne drzewo, ale ponieważ sam je zasadził, wciąż czeka cierpliwie, dając mu kolejną szansę. Może jednak zacznie owocować? Tym współczującym ogrodnikiem jest Pan Jezus. Nieurodzajnym figowcem jest człowiek. A przypowieść przypomina palec Jezusa skierowany w moją stronę: „może to już ostatni moment, żebyś się wreszcie nawrócił i stał się człowiekiem naprawdę Bożymi?”.

 

Modlitwa wiernych

Chrystus przychodzi do nas jako Ten, który zbawia, a nie potępia. Ufni w Jego miłość prośmy pokornie:
1. Panie, polecamy Ci papieża Franciszka i wszystkich pasterzy Kościoła. Niech z mocą głoszą Twoje słowo, stając się wiarygodnymi przewodnikami na drogach zbawienia.
2. Panie, polecamy Ci rządzących narodami. Niech w podejmowaniu decyzji kierują się prawdą o niepodważalnym prawie każdego człowieka do życia w szacunku i godności.
3. Panie, polecamy Ci spowiedników, rekolekcjonistów i kierowników duchowych. Niech swoją posługą umacniają wiernych w oczyszczaniu swoich serc i przemianie życia.
4. Panie, polecamy Ci poszukujących prawdy i sensu życia. Niech spotykają na swoich drogach ludzi będących dla nich dobrym przykładem i moralnym wsparciem.
5. Panie, polecamy Ci naszych drogich zmarłych. Niech dzięki Twemu miłosierdziu radują się uczestnictwem w chwale zbawionych.
6. Panie, polecamy Ci nas samych. Niech czynne uczestnictwo w sakramentalnym życiu Kościoła przygotuje nasze serca na święta Twojego Zmartwychwstania.
Chryste, Ty przez krzyż wskazujesz nam drogę zbawienia, wysłuchaj nas i tak przemieniaj nasze serca, abyśmy mieli pełny udział w Twoim misterium paschalnym. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.
Amen.

 

13 marca 2022

Okres czterdziestodniowego postu nazywany jest wielkim także dlatego, że zaprasza do stawiania wielkich pytań i poszukiwania na nie odpowiedzi. Jednym z nich jest kwestia ostatecznego celu naszego życia. W prosty i konkretny sposób mówi o tym dziś św. Paweł: nasza ojczyzna jest w niebie. To znaczy, że Bóg obdarzył nas łaską życia wiecznego i zaprasza każdego człowieka do wspólnoty życia w swoim królestwie. Niebo, do którego zdążamy, wcale nie musi być czymś tak odległym jak gwiazdy rozsiane w bezkresnym kosmosie. Ono jest już teraz wokół nas, tylko grzech sprawia, że nie potrafimy go doświadczyć. Dlatego czas Wielkiego Postu jest przynagleniem do nawrócenia. Chodzi o to, byśmy oczyszczeni przez pokutę i przemianę życia mogli przejrzeć.

 

Wprowadzenie do czytania

Abraham uwierzył danej przez Boga obietnicy licznego potomstwa, choć po ludzku rzecz biorąc, jako starzec, nie miał już wielkiej nadziei na otrzymanie choćby jednego potomka. Aby umocnić Jego wiarę, Bóg posłużył się rytuałem znanym ówczesnym ludom, w którym zawarł z nim przymierze. Objawił się mu wtedy w znaku ognia i dymu, gdyż żaden człowiek swymi zmysłami nie może Go zobaczyć lub dotknąć.

PIERWSZE CZYTANIERdz 15, 5-12. 17-18

Bóg zawiera przymierze z Abrahamem

Czytanie z Księgi Rodzaju
Bóg, poleciwszy Abramowi wyjść z namiotu, rzekł: «Spójrz na niebo i policz gwiazdy, jeśli zdołasz to uczynić»; potem dodał: «Tak liczne będzie twoje potomstwo». Abram uwierzył i Pan poczytał mu to za zasługę.
      Potem rzekł do niego: «Ja jestem Pan, który ciebie wywiodłem z Ur chaldejskiego, aby ci dać ten oto kraj na własność». A na to Abram: «O Panie, mój Boże, jak będę mógł się upewnić, że otrzymam go na własność?».
      Wtedy Pan rzekł: «Wybierz dla Mnie trzyletnią jałowicę, trzyletnią kozę i trzyletniego barana, a nadto synogarlicę i gołębicę».
      Wybrawszy to wszystko, Abram poprzerąbywał je wzdłuż na połowy i przerąbane części ułożył jedną naprzeciw drugiej; ptaków nie porozcinał. Kiedy zaś do tego mięsa zaczęło zlatywać się ptactwo drapieżne, Abram je odpędził. A gdy słońce chyliło się ku zachodowi, Abram zapadł w głęboki sen i opanowało go uczucie lęku, jak gdyby ogarnęła go wielka ciemność.
      A kiedy słońce zaszło i nastał mrok nieprzenikniony, ukazał się dym jakby wydobywający się z pieca i ogień niby gorejąca pochodnia i przesunęły się między tymi połowami zwierząt. Wtedy to właśnie Pan zawarł przymierze z Abramem, mówiąc: «Potomstwu twemu daję ten kraj od Rzeki Egipskiej aż do rzeki wielkiej, rzeki Eufrat».
Oto słowo Boże.

Komentarz do czytania

Abraham całkowicie zdał się na Boga. Nie opierał się ani na swoich siłach, ani na zamiarach i planach, ani też na majątku, ale jedynie na obietnicach Boga i Jego słowie. Stąd czytamy w Księdze Rodzaju: Abram uwierzył i Pan poczytał mu to za zasługę. W języku hebrajskim słowo „wierzyć” wyraża się za pomocą terminu „amàn”, od którego pochodzi polskie słowo „amen”. Oznacza on: „być mocnym”, „opierać się na czymś”. Takie jest najgłębsze biblijne znaczenie wiary. To nie przekonanie o istnieniu Boga, ani też zespół prawd o Nim. Wiara to przede wszystkim całkowite zaufanie. Tak wierzył Abraham, dlatego podobał się Bogu.

 

 Wprowadzenie do psalmu

Światło wyraża duchową naturę Boga oraz symbolizuje Jego zbawcze działanie w świecie. Jak bowiem światło pozwala zobaczyć kształt i barwę rzeczy, tak też Bóg swoim słowem przekazywanym przez proroków prowadzi ludzi do poznania prawdy o sobie i o godności człowieka. Światłość usuwającą ciemność śmierci i grzechu przyniósł Jezus Chrystus, który w pełni objawił Ojca oraz dokonał zbawienia.

Szukanie oblicza Pana oznacza głęboką potrzebę zaznania bliskości z Bogiem. Doświadczamy tego przede wszystkim na modlitwie osobistej oraz w liturgii Kościoła. I choć nigdy w naszym ziemskim życiu nie będziemy mogli bezpośrednio oglądać oblicza Bożego (por. Wj 33, 20), to jednak możemy otrzymać łaskę zbliżenia się do Niego. Chrystus objawił nam bowiem Ojca w sposób dla nas dostępny. Wpatrując się w Syna, możemy doświadczyć realnej bliskości Boga.

 

PSALM RESPONSORYJNYPs 27

Refren: Pan moim światłem i zbawieniem moim.
     Pan moim światłem i zbawieniem moim, 
*
     kogo miałbym się lękać?
     Pan obrońcą mego życia, 
*
     przed kim miałbym czuć trwogę?
Refren: Pan moim światłem i zbawieniem moim.
     Usłysz, o Panie, kiedy głośno wołam, 
*
     zmiłuj się nade mną i wysłuchaj mnie.
     O Tobie mówi serce moje: 

     «Szukaj Jego oblicza!». 
*
     Będę szukał oblicza Twego, Panie.
Refren: Pan moim światłem i zbawieniem moim.
     Nie zakrywaj przede mną swojej twarzy, 
*
     nie odtrącaj w gniewie Twojego sługi.
     Ty jesteś moją pomocą, 
*
     więc mnie nie odrzucaj.
Refren: Pan moim światłem i zbawieniem moim.
     Wierzę, że będę oglądał dobra Pana 
*
     w krainie żyjących.
     Oczekuj Pana, bądź mężny, 
*
     nabierz odwagi i oczekuj Pana.
Refren: Pan moim światłem i zbawieniem moim.

 

Wprowadzenie do czytania

Po swym nawróceniu św. Paweł starał się duchowo naśladować Jezusa oraz upodabniać się do Niego w nieustannym składaniu swego życia w ofierze za innych. Mógł zatem chrześcijanom stawiać siebie samego za wzór do naśladowania. Czyniąc tak, nie szukał dla siebie uznania lub pochwały, lecz pragnął doprowadzić nas do Chrystusa, którego ujrzymy twarzą w twarz w naszej prawdziwej Ojczyźnie, w niebie.

 

DRUGIE CZYTANIE DŁUŻSZEFlp 3, 17 – 4, 1

Chrystus przekształci nasze ciała na podobne do swego chwalebnego ciała

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian
Bracia, bądźcie wszyscy razem moimi naśladowcami i wpatrujcie się w tych, którzy tak postępują, jak tego wzór macie w nas. Wielu bowiem postępuje jak wrogowie krzyża Chrystusowego, o których często wam mówiłem, a teraz mówię z płaczem. Ich losem – zagłada, ich bogiem – brzuch, a chwała – w tym, czego winni się wstydzić. To ci, których dążenia są przyziemne.
      Nasza bowiem ojczyzna jest w niebie. Stamtąd też jako Zbawcy wyczekujemy Pana Jezusa Chrystusa, który przekształci nasze ciało poniżone w podobne do swego chwalebnego ciała, tą mocą, jaką może On także wszystko, co jest, sobie podporządkować.
      Przeto bracia umiłowani, za którymi tęsknię – radości i chwało moja! – tak trwajcie mocno w Panu, umiłowani!
Oto słowo Boże.

 

Komentarz do czytania

Święty Paweł, mówiąc o wrogach krzyża Chrystusowego, podkreśla, że ich dążenia są przyziemne. Można więc stwierdzić, że skoro jesteśmy powołani do czegoś więcej, obdarzeni nieśmiertelną duszą, a nasza ojczyzna jest w niebie, to skupiając się wyłącznie na tym, co przyziemne, niweczymy w swoim życiu ofiarę Chrystusowego krzyża. Czy zatem powinniśmy całkowicie oderwać się od codziennych spraw i zająć się wyłącznie modlitwą oraz życiem duchowym? Zdecydowanie nie o to chodzi – tak radykalne podejście, właściwe dla życia mniszego, z pewnością nie jest ideałem, do którego wszyscy powinni zmierzać. Owa „przyziemność”, to nie c