Wprowadzenie do czytania

Wierzymy w Boga w Trójcy Jedynego. Bóg jest jednością Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Ta jedność ma swe odbicie w świecie, który stworzył Bóg. To była jedność człowieka z Bogiem, z przyrodą, z drugim człowiekiem. Jedność w różnorodności. Tak było do grzechu pierworodnego. Teraz, po grzechu pierworodnym, nie ma już takiej jedności. Lecz naszym zadaniem jest dążenie do jedności, tak jak potrafimy.

 

PIERWSZE CZYTANIERdz 2, 18-24

Stworzenie niewiasty

Czytanie z Księgi Rodzaju
Pan Bóg rzekł: «Nie jest dobrze, żeby mężczyzna był sam; uczynię mu zatem odpowiednią dla niego pomoc».
      Ulepiwszy z gleby wszelkie zwierzęta lądowe i wszelkie ptaki podniebne, Pan Bóg przyprowadził je do mężczyzny, aby się przekonać, jak on je nazwie. Każde jednak zwierzę, które określił mężczyzna, otrzymało nazwę „istota żywa”. I tak mężczyzna dał nazwy wszelkiemu bydłu, ptakom podniebnym i wszelkiemu zwierzęciu dzikiemu, ale nie znalazła się pomoc odpowiednia dla mężczyzny.
      Wtedy to Pan sprawił, że mężczyzna pogrążył się w głębokim śnie, i gdy spał, wyjął jedno z jego żeber, a miejsce to zapełnił ciałem. Po czym Pan Bóg z żebra, które wyjął z mężczyzny, zbudował niewiastę.
      A gdy ją przyprowadził do mężczyzny, mężczyzna powiedział:
      «Ta dopiero jest kością z moich kości i ciałem z mego ciała. Ta będzie się zwała niewiastą, bo ta z mężczyzny została wzięta».
      Dlatego to mężczyzna opuszcza ojca swego i matkę swoją i łączy się ze swą żoną tak ściśle, że stają się jednym ciałem.
Oto słowo Boże.

 

Komentarz do czytania

Małżeństwo nie jest tylko czysto ludzkim kontraktem. Nie jest też instytucją wymyśloną przez człowieka na początku istnienia ludzkości, ale ustanowioną przez Boga po to, by w niej ludzie uczestniczyli czynnie w dziele swego Stwórcy. Mężczyzna i kobieta w małżeństwie stają się jednym ciałem, czyli tworzą jedną rodzinę złączoną Bożymi więzami, z miłością troszczą się o siebie nawzajem jak o własne ciało i razem dążą do zbawienia. Dzięki temu, że pod wieloma względami różnią się między sobą, mogą wzajemnie sobie pomagać oraz uzupełniać to, czego brakuje współmałżonkowi.

  

Wprowadzenie do psalmu

Pan Bóg przewidział dla każdego człowieka jakąś szczególną misję. Nazywamy to naszym powołaniem. Do nas należy to powołanie odkryć. Jest to jednocześnie poznanie woli Bożej dotyczącej naszego życia. Każdego dnia Bóg powołuje nas do specjalnych zadań. Dlatego też nieustannie szukamy woli Bożej. A gdy ją poznajemy i wypełniamy, wtedy odczuwamy pokój w sercu.

 

PSALM RESPONSORYJNYPs 128

Refren: Niechaj nas zawsze Pan Bóg błogosławi.
     Szczęśliwy człowiek, który służy Panu 
*
     i chodzi Jego drogami.
     Będziesz spożywał owoc pracy rąk swoich, 
*
     szczęście osiągniesz i dobrze ci będzie.
Refren: Niechaj nas zawsze Pan Bóg błogosławi.
     Małżonka twoja jak płodny szczep winny 

     w zaciszu twego domu. 
*
     Synowie twoi jak oliwne gałązki 
*
     dokoła twego stołu.
     Tak będzie błogosławiony człowiek, który służy Panu.
Refren: Niechaj nas zawsze Pan Bóg błogosławi.
     Niech cię z Syjonu Pan błogosławi 

     i obyś oglądał pomyślność Jeruzalem 
*
     przez wszystkie dni twego życia.
     Obyś oglądał potomstwo swych dzieci. 
*
     Pokój nad Izraelem!
Refren: Niechaj nas zawsze Pan Bóg błogosławi.

 

Wprowadzenie do czytania

W ciągu całego naszego życia spotykamy setki, może tysiące osób. Często w jakiś sposób ludzi „szufladkujemy”. Wydaje się nam, że ich znamy, że wiemy o nich wystarczająco dużo. Każdy człowiek jest tajemnicą i tej tajemnicy do końca nie poznamy. Tak jak tajemnicy o nas samych. Tylko Pan Jezus zna serce każdego człowieka.

 

DRUGIE CZYTANIEHbr 2, 9-11

Chrystus, który uświęca, jak i ludzie, którzy mają być uświęcani, z Jednego są wszyscy

Czytanie z Listu do Hebrajczyków
Bracia: Widzimy Jezusa, który mało co od aniołów był mniejszy, chwałą i czcią uwieńczonego za mękę śmierci, iż z łaski Bożej zaznał śmierci za każdego człowieka.
      Przystało bowiem Temu, dla którego wszystko i przez którego wszystko istnieje, który wielu synów do chwały doprowadza, aby przewodnika ich zbawienia udoskonalił przez cierpienia. Tak bowiem Ten, który uświęca, jak ci, którzy mają być uświęceni, od Jednego wszyscy pochodzą. Z tej to przyczyny nie wstydzi się nazywać ich braćmi swymi.
Oto słowo Boże.

 

Komentarz do czytania

Jezus Chrystus przyjął na siebie dobrowolnie cierpienie i śmierć, aby dokonać zbawienia całego świata. Jako prawdziwy Człowiek stał się doskonałą ofiarą, miłą Bogu, jako Syn Boży natomiast był kapłanem, który sam siebie ofiarował na ołtarzu krzyża. Dzięki temu stał się godnym zaufania przewodnikiem naszego zbawienia. Po swym Zmartwychwstaniu bowiem pokazuje, że właśnie ów Krzyż jest niezawodną drogą do królestwa niebieskiego, gdzie – oczyszczeni z grzechów – wraz z Nim, z aniołami i wszystkimi świętymi będziemy tworzyli jedną rodzinę dzieci Bożych.

 

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄPor. 1 J 4, 12bcd

Alleluja, alleluja, alleluja.
     Jeżeli miłujemy się wzajemnie, Bóg w nas mieszka
     i miłość ku Niemu jest w nas doskonała.
Alleluja, alleluja, alleluja.

 

Wprowadzenie do Ewangelii

Tęsknię za pokojem wewnętrznym. Widzę swą niedoskonałość, słabość. Jestem sobą rozczarowany. Pan Bóg patrzy z troską na moje starania. Patrzy jak Ojciec na swe dziecko. I zaprasza mnie, abym odkrył w sobie to dziecko, którym rzeczywiście jestem. Ponowne odkrycie prawdy, że jestem dzieckiem Pana Boga, pozwala mi przyjąć siebie. I to pozwala zakończyć walkę z sobą samym.

 

Mk 10, 2-16

Co Bóg złączył, tego człowiek niech nie rozdziela

✠ Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Faryzeusze przystąpili do Jezusa, a chcąc Go wystawić na próbę, pytali Go, czy wolno mężowi oddalić żonę.
      Odpowiadając, zapytał ich: «Co wam przykazał Mojżesz?».
      Oni rzekli: «Mojżesz pozwolił napisać list rozwodowy i oddalić».
      Wówczas Jezus rzekł do nich: «Przez wzgląd na zatwardziałość serc waszych napisał wam to przykazanie. Lecz na początku stworzenia Bóg stworzył ich jako mężczyznę i kobietę: dlatego opuści człowiek ojca swego i matkę i złączy się ze swoją żoną, i będą oboje jednym ciałem. A tak już nie są dwojgiem, lecz jednym ciałem. Co więc Bóg złączył, tego niech człowiek nie rozdziela».
      W domu uczniowie raz jeszcze pytali Go o to. Powiedział im: «Kto oddala swoją żonę, a bierze inną, popełnia względem niej cudzołóstwo. I jeśli żona opuści swego męża, a wyjdzie za innego, popełnia cudzołóstwo». Przynosili Mu również dzieci, żeby ich dotknął; lecz uczniowie szorstko zabraniali im tego.
      A Jezus, widząc to, oburzył się i rzekł do nich: «Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie, nie przeszkadzajcie im; do takich bowiem należy królestwo Boże. Zaprawdę, powiadam wam: Kto nie przyjmie królestwa Bożego jak dziecko, ten nie wejdzie do niego».
      I biorąc je w objęcia, kładł na nie ręce i błogosławił je.
Oto słowo Pańskie.

 

Komentarz do Ewangelii

W Księdze Powtórzonego Prawa było napisane, że jeśli mężczyzna nie darzy życzliwością swej żony, gdyż znalazł u niej coś odrażającego, to może napisać jej list rozwodowy i odesłać ją z powrotem do domu rodzinnego. Jezus jest przeciwny takiej praktyce i wyjaśnia, że Mojżesz pozwolił na rozwód wyłącznie ze względu na zatwardziałość ludzkich serc. Tymczasem od chwili stworzenia świata wolą Bożą jest, by małżeństwo było nierozerwalne. W czasie zawierania małżeństwa, gdy mężczyzna i kobieta wyrażają wolę życia ze sobą, aktowi temu towarzyszy sam Bóg, wszechmocny Stwórca świata. To właśnie On w tym sakramentalnym akcie powołuje do istnienia instytucję małżeństwa oraz łączy ze sobą dwoje ludzi. Z tego powodu człowiek nie może samowolnie niszczyć tego, co sam Bóg stworzył i pobłogosławił.

 

Modlitwa wiernych

Bogu, który jest miłością, przedstawmy nasze potrzeby:
1. Módlmy się za cały Kościół święty, aby nieustannie ukazywał światu Boga, który kocha i zaprasza do kochania.
2. Módlmy się za naszych pracodawców i przełożonych, aby wykorzystali swoje stanowiska do szerzenia dobra i troski o potrzebujących.
3. Módlmy się za wdowy, wdowców i osoby samotne, aby doznały pocieszenia od Boga i wsparcia od ludzi.
4. Módlmy się za osoby, z którymi mieszkamy i pracujemy, aby łączyły nas relacje oparte na miłości bliźniego.
5. Módlmy się za zmarłych, aby mogli oglądać Boga twarzą w twarz i radować się Jego obecnością.
6. Módlmy się za nas samych, abyśmy prawdziwie kochali Boga, naszych przyjaciół i wrogów.

Boże, który jesteś miłością i pragniesz, abyśmy trwali w tej relacji miłości z Tobą i bliźnimi, prosimy, przyjmij naszą modlitwę. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

 

 

Wprowadzenie do czytania

Duch Święty pierwszy raz zstępuje na nas w czasie chrztu świętego. Obdarza nas swymi darami i prowadzi przez życie. Duch Święty nie jest jak deszcz, który pada na nas niezależnie od tego, czy tego chcemy, czy nie. Pragnie On naszej współpracy. To znaczy posługiwania się darami, które od Niego otrzymaliśmy. Duch Święty pragnie nas obdarzać wciąż nowymi darami, jednak czeka na to, kiedy my będziemy gotowi je przyjąć.

 

PIERWSZE CZYTANIELb 11, 25-29

Nie zazdrościć darów Bożych

Czytanie z Księgi Liczb
Pan zstąpił w obłoku i mówił z Mojżeszem. Wziął z ducha, który był w nim, i przekazał go owym siedemdziesięciu starszym. A gdy spoczął na nich duch, wpadli w uniesienie prorockie. Nie powtórzyło się to jednak.
      Dwóch mężów pozostało w obozie. Jeden nazywał się Eldad, a drugi Medad. Na nich też zstąpił duch, bo należeli do wezwanych, tylko nie przyszli do namiotu. Wpadli więc w obozie w uniesienie prorockie.
      Przybiegł młodzieniec i doniósł Mojżeszowi: «Eldad i Medad wpadli w obozie w uniesienie prorockie». Jozue, syn Nuna, który od młodości swojej był w służbie Mojżesza, zabrał głos i rzekł: «Mojżeszu, panie mój, zabroń im». Ale Mojżesz odparł: «Czyż zazdrosny jesteś o mnie? Oby tak cały lud Pana prorokował, oby mu dał Pan swego ducha!».
Oto słowo Boże.

Komentarz do czytania

W dzisiejszym czytaniu widzimy Boga, który postanawia obdarować duchem Mojżesza siedemdziesięciu starszych, tak, aby mogli wspomagać go w kierowaniu Narodem Wybranym na pustyni. Zachwycać może jego postawa. Człowiek, który mógł powiedzieć – to moja władza, to moje zadanie – chce się dzielić tym charyzmatem z innymi, chciałby, by cały lud był prorocki. I ciekawe, nie widać w dalszej części wędrówki Izraela po pustyni, aby Mojżesz przez to, że „podzielił się” swoim duchem z innymi, w jakiś sposób na tym stracił. Nie zazdrościć ludziom darów Bożych – każdy dar, od Boga otrzymany, mnoży się, gdy jest dzielony. Ta Boża „arytmetyka” wymaga od nas prawdziwego nawrócenia.

Wprowadzenie do psalmu

Gdy odnosimy w naszym życiu sukcesy, zagraża nam pycha. To samo dotyczy życia duchowego. Gdy zauważamy nasze postępy, pojawia się pokusa wywyższania się. Pan Bóg, znając nas, leczy naszą pychę. Zaprasza, abyśmy każdego dnia przeglądali się w „lustrze” Dziesięciu Przykazań Bożych. Codzienny rachunek sumienia sprowadza nas „na ziemię” i uczy pokory. Z pychy leczy nas również bojaźń Boża, czyli świadomość tajemnicy Boga. Ona zaprasza mnie do poszukiwań Jego śladów w moim życiu.

 

PSALM RESPONSORYJNYPs 19

Refren: Nakazy Pana są radością serca.
     Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, 
*
     świadectwo Pana jest pewne, nierozważnego uczy mądrości.
     Bojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki, 
*
     sądy Pana prawdziwe, wszystkie razem słuszne.
Refren: Nakazy Pana są radością serca.
     Zważa na nie Twój sługa 
*
     i nagrodę otrzyma za ich przestrzeganie.
     Kto jednak widzi swoje błędy? 
*
     Oczyść mnie z błędów przede mną ukrytych.
Refren: Nakazy Pana są radością serca.
     Także od pychy broń swojego sługę, 
*
     by nie panowała nade mną.
     Wtedy będę bez skazy 
*
     i wolny od wielkiego występku.
Refren: Nakazy Pana są radością serca.

 

Wprowadzenie do czytania

Dobro, które czynimy; miłość, którą dajemy i przyjmujemy – to nasze skarby. Wszystko inne przemija, odchodzi w zapomnienie. Nasze dobro czyni świat lepszym. Nasza miłość to przedsmak nieba, nie umiera, podobnie jak my. I dobro, i miłość przekładają się na nasze relacje z bliźnimi. To słowa, gesty, czyny. Tyle jesteśmy warci, ile w nich jest dobra i miłości.

 

DRUGIE CZYTANIEJk 5, 1-6

Marność dostatków doczesnych

Czytanie z Listu Świętego Jakuba
A teraz wy, bogacze, zapłaczcie wśród narzekań na utrapienia, jakie was czekają. Bogactwo wasze zbutwiało, szaty wasze stały się żerem dla moli, złoto wasze i srebro zardzewiało, a rdza ich będzie świadectwem przeciw wam i toczyć będzie ciała wasze niby ogień. Zebraliście w dniach ostatecznych skarby.
      Oto woła zapłata robotników, żniwiarzy z pól waszych, którą zatrzymaliście, a krzyk żniwiarzy doszedł do uszu Pana Zastępów. Żyliście beztrosko na ziemi i wśród dostatków tuczyliście serca wasze w dniu rzezi. Potępiliście i zabiliście sprawiedliwego. Nie stawiał wam oporu.
Oto słowo Boże.

 

Komentarz do czytania

Surowe ostrzeżenie bogatych jest jednym z głównych tematów Listu św. Jakuba. Był to z pewnością jeden z problemów wczesnego Kościoła, problem, który – niestety – pozostał do dzisiaj. Człowiek goni za mamoną z fałszywym przeświadczeniem, że ona przyniesie mu szczęście. Grzesznym nie jest złoto i srebro samo w sobie, ale sposób, w jaki jest zdobywane. Jeśli bogacenie się jest oparte na ludzkiej krzywdzie, jeśli przez to cierpią ubodzy, to należy się lękać sądu. Apostoł przestrzega dzisiaj, że to, co uważane jest za skarb, jest w gruncie rzeczy tylko przemijającym prochem. Wszystko niszczeje, ale krzywda ludzka pozostaje. Strzeżmy się wszelkiej chciwości.

 

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄJ 17, 17ba

Alleluja, alleluja, alleluja.
     Słowo Twoje, Panie, jest prawdą,
     uświęć nas w prawdzie.
Alleluja, alleluja, alleluja.

 

Nasze życie składa się z drobnych elementów. Z prostych słów, gestów. Dlatego moja wiara w Jezusa Chrystusa powinna wyrażać się w tych drobnych elementach życia. Czasem podanie komuś wody do picia może być świadectwem wiary. Gest bez słów może przemienić czyjeś życie. Jezus, czyniąc nas swymi uczniami, posługuje się całym bogactwem naszego człowieczeństwa, aby przekazać dobrą nowinę o tym, że On jest!

 

EWANGELIAMk 9, 38-43. 45. 47-48

Unikać okazji do grzechu

 Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Apostoł Jan rzekł do Jezusa: «Nauczycielu, widzieliśmy kogoś, kto nie chodzi z nami, jak w Twoje imię wyrzucał złe duchy, i zaczęliśmy mu zabraniać, bo nie chodzi z nami».
      Lecz Jezus odrzekł: «Przestańcie zabraniać mu, bo nikt, kto uczyni cud w imię moje, nie będzie mógł zaraz źle mówić o Mnie. Kto bowiem nie jest przeciwko nam, ten jest z nami.
      Kto wam poda kubek wody do picia, dlatego że należycie do Chrystusa, zaprawdę, powiadam wam, nie utraci swojej nagrody.
      A kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą, temu lepiej byłoby kamień młyński uwiązać u szyi i wrzucić go w morze.
      Jeśli twoja ręka jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie ułomnym wejść do życia wiecznego, niż z dwiema rękami pójść do piekła w ogień nieugaszony. I jeśli twoja noga jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie chromym wejść do życia, niż z dwiema nogami być wrzuconym do piekła. Jeśli twoje oko jest dla ciebie powodem grzechu, wyłup je; lepiej jest dla ciebie jednookim wejść do królestwa Bożego, niż z dwojgiem oczu być wrzuconym do piekła, gdzie robak ich nie ginie i ogień nie gaśnie».
Oto słowo Pańskie.

 

Komentarz do Ewangelii

O jakim grzechu mówi Jezus? Kontekst Jego ostrzeżenia jest bardzo ciekawy. Uczniowie zwracają uwagę swojego Mistrza na to, że są ludzie „nie z ich ekipy”, którzy robią to samo, co oni, ale nie są z nimi. Jezus ich ostrzega przed fałszywą próbą „obrony”, która tak naprawdę jest próbą obrony poczucia własnej ważności. Prawda, każdy czyn podjęty wobec Jego uczniów dlatego, że należą do Jezusa, jest ważny, nawet taki niepozorny, jak podanie kubka wody. Jednocześnie wpadanie w pychę z powodu wybrania może być przyczyną zgorszenia, odejścia od Boga innych. Pycha może zniszczyć każdą wspólnotę. Zgorszenie jest grzechem podwójnym – sam oddalam się od Boga i innych.

 

Modlitwa wiernych

Po tym poznaliśmy miłość Bożą, że Jezus oddał za nas swoje życie, dlatego z ufnością wołajmy:

—————————————————-
1. Za wszystkich chrześcijan, by przez świadectwo swego życia i czynione codziennie dobro pociągali innych do Chrystusa.
2. Za rządzących naszą Ojczyzną, by stanowili mądre prawo i w podejmowaniu decyzji kierowali się zawsze dobrem wspólnym.
3. Za pracodawców, by sprawiedliwie rozdzielali zapłatę pracującym i by żądza bogacenia się kosztem innych nigdy nie opanowała ich serc.

Komentarz dnia

Dzisiejsza liturgia słowa objawia nam pewien podział, który tkwi w każdym człowieku. Zło i dobro, sprawiedliwość i nieprawość, zaufanie Bogu i wystawianie na próbę, pragnienia i pożądania, być sługą albo być panującym, słabość i siła, pokora i pycha. Nasze życie to nieustanna walka tych dwóch światów, walka, która toczy się w naszych sumieniach i jest walką o życie wieczne. Święty Ignacy Loyola nauczał o dwóch sztandarach. Mamy poznać zamiary Szatana z jego podstępnymi sugestiami i podszeptami; poznać zamiary i naukę Jezusa, by móc pełniej do niej przylgnąć; skorygować naturalistyczną ocenę ludzkiej rzeczywistości, która krzyż, ubóstwo i upokorzenie postrzega wyłącznie jako zło sprzeczne z godnością i szczęściem człowieka. Prośmy, byśmy stawali zawsze pod zwycięskim sztandarem Jezusa.

 

Wprowadzenie do czytania

Pragnienie poznawania prawdy jest wpisane w powołanie każdego człowieka. Prawda o świecie, prawda o wydarzeniach, prawda o nas samych. Szukanie prawdy zakłada odwagę. Ten dar też w sobie posiadamy, bo Duch Święty obdarzył nas męstwem. Boimy się prawdy, wydaje się nam ona niewygodna. Tymczasem prawda czyni nas wolnymi. A jej poznawanie to szukanie Boga.

 


PIERWSZE CZYTANIEMdr 2, 12. 17-20

Jeśli sprawiedliwy jest synem Bożym, Bóg ujmie się za nim

Czytanie z Księgi Mądrości
Bezbożni mówili: «Zróbmy zasadzkę na sprawiedliwego, bo nam niewygodny: sprzeciwia się naszemu działaniu, zarzuca nam przekraczanie Prawa, wypomina nam przekraczanie zasad karności.
      Zobaczmy, czy prawdziwe są jego słowa, wybadajmy, co będzie przy jego zgonie. Bo jeśli sprawiedliwy jest synem Bożym, Bóg ujmie się za nim i wyrwie go z ręki przeciwników.
      Dotknijmy go obelgą i katuszą, by poznać jego łagodność i doświadczyć jego cierpliwości. Zasądźmy go na śmierć haniebną, bo – jak mówił – będzie ocalony».
Oto słowo Boże.

 

Komentarz do czytania

Zło nie może znieść dobra. Wbrew temu, co dzisiaj jest bardzo modne, a co przychodzi do nas z różnych wschodnich filozofii, zło nie jest dopełnieniem dobra. Ying i Yang nie mieszczą się w chrześcijańskiej wizji świata. Między złem a dobrem jest konflikt, walka o duszę ludzką. Czytanie wpisuje się w ten konflikt, objawiając postawę zła. Wynika z niego, że zło jest świadome tego, że jest złe. Bezbożni rozumieją, że są bezbożni, dlatego że mówi im o tym sprawiedliwy. Atak na niego jest też wystawianiem na próbę Pana Boga, podważaniem wiary w Jego moc i działanie. Rajski dialog Szatana z ludźmi jest gdzieś w tle tego czytania. Bóg objawia nam mechanizm diabelskiego myślenia, po to, abyśmy odkrywali go w sobie i umieli się przed nim bronić.

 

 

Wprowadzenie do psalmu

W klasztorze kamedułów w podkrakowskich Bielanach jest ogród. To właściwie część lasu. W tym ogrodzie stoi stara zniszczona już ławka. Na jej oparciu wyrzeźbiony jest pięknymi literami napis: „Samotni nie jesteśmy, Bóg jest z nami”. Kameduli żyją odgrodzeni od świata, w małych domkach. Milczą, modlą się, pracują. Ten napis wykonał jeden z nich, brat Tyburcy. To jego odkrycie jest dla nas przesłaniem o nieustannej Bożej obecności.

 

PSALM RESPONSORYJNYPs 54

Refren: Bóg podtrzymuje całe moje życie.
     Wybaw mnie, Boże, w imię Twoje, 
*
     mocą swoją broń mojej sprawy.
     Boże, słuchaj mojej modlitwy, 
*
     nakłoń ucha na słowo ust moich.
Refren: Bóg podtrzymuje całe moje życie.
     Bo powstają przeciwko mnie pyszni, 
*
     gwałtownicy czyhają na moje życie.
     Nie mają oni Boga 
*
     przed swymi oczyma.
Refren: Bóg podtrzymuje całe moje życie.
     Oto mi Bóg dopomaga, 
*
     Pan podtrzymuje me życie.
     Będę Ci chętnie składać ofiarę 
*
     i sławić Twe imię, bo jest dobre.
Refren: Bóg podtrzymuje całe moje życie.

 

Wprowadzenie do czytania

Poznanie prawdy jest drogą do posiadania mądrości – mądrości życiowej. Ta mądrość mówi nam o słabościach i niedoskonałościach naszych i bliźnich. Tacy jesteśmy. Zamiast walczyć z sobą i bliźnimi, uczmy się miłosierdzia, cierpliwości, ustępowania. To wszystko pomoże nam w budowaniu jedności. Bo życie ludzkie to wspólna droga do jednego celu. Do zbawienia.

 

DRUGIE CZYTANIEJk 3, 16 - 4, 3

Źródłem niepokojów jest nieład wewnętrzny

Czytanie z Listu Świętego Jakuba Apostoła
Najmilsi: Gdzie zazdrość i żądza sporu, tam też bezład i wszelki występek. Mądrość zaś zstępująca z góry jest przede wszystkim czysta, dalej – skłonna do zgody, ustępliwa, posłuszna, pełna miłosierdzia i dobrych owoców, wolna od względów ludzkich i obłudy. Owoc zaś sprawiedliwości sieją w pokoju ci, którzy zaprowadzają pokój.
      Skąd się biorą wojny i skąd kłótnie między wami? Nie skądinąd, tylko z waszych żądz, które walczą w członkach waszych. Pożądacie, a nie macie, żywicie morderczą zazdrość, a nie możecie osiągnąć. Prowadzicie walki i kłótnie, a nic nie posiadacie, gdyż się nie modlicie. Modlicie się, a nie otrzymujecie, bo się źle modlicie, starając się jedynie o zaspokojenie swych żądz.
Oto słowo Boże.

 

Komentarz do czytania

Jak refren w tym czytaniu pojawia się słowo: żądza. Czym ona jest? Pan Bóg, stwarzając człowieka, obdarował go sferą pragnień albo potrzeb. Są to rzeczy jak najbardziej dobre, są odbiciem w nas Boga, który pragnie szczęścia człowieka. Pragnienia są fundamentem życia duchowego, miłości, powołania, wiary. Ale, jak każdy dar Boży, po grzechu pierworodnym są przedmiotem ataku złego ducha, który ludzkie pragnienia chce sprowadzić na złą drogę. Pragnienia nieuporządkowane, bez hierarchii, stawiające doczesność ponad Boga, nazywamy pożądaniami. Święty Jakub w swoim liście ostrzega przed żądzą, pokazując, że ona niszczy nie tylko relacje międzyludzkie, ale również relację z Bogiem. Modlitwa, aby zaspokoić swoje pożądanie – to prawdziwie diabelski wynalazek.

 

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄPor. 2 Tes 2, 14

Alleluja, alleluja, alleluja.
     Bóg wezwał nas przez Ewangelię,
     abyśmy dostąpili chwały naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Alleluja, alleluja, alleluja.

 

Wprowadzenie do Ewangelii

Konkurencja jest zjawiskiem pożądanym w handlu, w biznesie. Tam, gdzie dotyczy to relacji międzyludzkich, konkurencja staje się niebezpieczna. Przeważnie zamienia się w walkę, u której podstaw znajduje się podświadome pragnienie wyeliminowania przeciwnika. Gdy znam swoją wartość i mam poczucie własnej godności, wtedy drugi człowiek to mój bliźni, a nie konkurent.

 

EWANGELIAMk 9, 30-37

Jeśli kto chce być pierwszym, niech będzie ostatnim ze wszystkich

 Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Jezus i Jego uczniowie przemierzali Galileę, On jednak nie chciał, żeby ktoś o tym wiedział. Pouczał bowiem swoich uczniów i mówił im: «Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi. Ci Go zabiją, lecz zabity, po trzech dniach zmartwychwstanie». Oni jednak nie rozumieli tych słów, a bali się Go pytać.
      Tak przyszli do Kafarnaum. Gdy był w domu, zapytał ich: «O czym to rozprawialiście w drodze?». Lecz oni milczeli, w drodze bowiem posprzeczali się między sobą o to, kto z nich jest największy.
      On usiadł, przywołał Dwunastu i rzekł do nich: «Jeśli ktoś chce być pierwszym, niech będzie ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich». Potem wziął dziecko; postawił je przed nimi i objąwszy je ramionami, rzekł do nich: «Kto jedno z tych dzieci przyjmuje w imię moje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, nie przyjmuje Mnie, lecz Tego, który Mnie posłał».
Oto słowo Pańskie.

 

Komentarz do Ewangelii

Ewangelie synoptyczne zawierają trzy zapowiedzi Męki, skierowane przez Jezusa do uczniów. Ich reakcje na te proroctwa są zatrważające, objawiają niedojrzałość wiary, zamknięcie się w pewnej wąskiej wizji Mesjasza, bunt przeciwko wizji Boga pokornego, słabego według ludzkich miar. Taka postawa jest przyczyną sporów między nimi, rywalizacji, walki o należne miejsca, o władzę i wpływy. Historia, która się powtarza. Zachwycająca jest natomiast cierpliwość Chrystusa, który, niezrażony ich postawą spokojnie wyjaśnia im, jaka ma być hierarchia ich wartości. Królować, to znaczy służyć. Być pierwszym, to znaczy być ostatnim. Co więcej, tylko w taki sposób można być autentycznym posłańcem Bożym – przyjęcie dziecka w imię Jezusa oznacza przyjęcie w wierze apostołów – misjonarzy. Bycie dzieckiem to zrobienie miejsca Bogu.

 

Modlitwa wiernych

Do Boga, w którego mocy jest życie każdego z nas, zanieśmy nasze prośby:
1. Módlmy się za papieża Franciszka, biskupów i prezbiterów, aby Bóg wspierał ich wysiłki głoszenia słowa i pomocy najbardziej bezbronnym i ubogim.
2. Módlmy się za sprawujących władzę, aby Bóg obdarzał ich mądrością w kierowaniu powierzonymi im społecznościami i trosce o potrzebujących wsparcia i pomocy.
3. Módlmy się za ludzi bogatych, aby Bóg uwrażliwiał ich serca na biedę i potrzeby ludzi dotkniętych wojną, chorobą, słabością.
4. Módlmy się za pracowników środków masowego przekazu, aby Bóg wspierał ich wysiłki rzetelnego wykonywania swojej pracy i przekazywania prawdy.
5. Módlmy się za ludzi pogrążonych w konfliktach i sporach, aby Bóg uleczył ich serca i obdarzył łaską pojednania i zgody.
6. Módlmy się za nas zgromadzonych na sprawowanie Eucharystii, aby Bóg był dla nas siłą w pokonywaniu trudności codziennego życia.
Boże, Ty podtrzymujesz życie każdego z nas, dlatego z ufnością zanieśliśmy do Ciebie nasze prośby, że Ty ich wysłuchasz. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.

 

Wprowadzenie do czytania

Lud Izraela przez cały Stary Testament oczekiwał na Mesjasza. Tego, który wyzwoli Izraela i przywróci czasy świetności. W Starym Testamencie spotykamy też inny opis Mesjasza. Jest to cierpiący i znieważany Sługa. Te dwa obrazy Mesjasza spełniły się w Jezusie. Okazało się, że zwycięstwo było tam, gdzie po ludzku znajdowała się przegrana. Krzyż Jezusa jest tego znakiem.

 

PIERWSZE CZYTANIEIz 50, 5-9a Bóg wspiera swego sługę w prześladowaniach

Czytanie z Księgi proroka Izajasza
Pan Bóg otworzył mi ucho, a ja się nie oparłem ani się nie cofnąłem. Podałem grzbiet mój bijącym i policzki moje rwącym mi brodę. Nie zasłoniłem mojej twarzy przed zniewagami i opluciem.
      Pan Bóg mnie wspomaga, dlatego jestem nieczuły na obelgi, dlatego uczyniłem twarz moją jak głaz i wiem, że wstydu nie doznam. Blisko jest Ten, który mnie uniewinni. Kto się odważy toczyć spór ze mną? Wystąpmy razem! Kto jest moim oskarżycielem? Niech się zbliży do mnie! Oto Pan Bóg mnie wspomaga. Któż mnie potępi?
Oto słowo Boże.

 

Komentarz do czytania

W drugiej części księgi proroka Izajasza możemy znaleźć cztery pieśni – proroctwa, wizje, w których prorok przedstawia nam tajemniczą postać Sługi Pańskiego. Tradycja Kościoła zawsze widziała w tych tekstach Jezusa Chrystusa, który wziął na siebie nasze grzechy. Słuchamy dzisiaj fragmentu tzw. trzeciej pieśni Sługi Pańskiego. Dzisiejsze słowo jest jakby opisem procesu sądowego, Sługa jest oskarżonym, a oskarżyciele na różne sposoby Go dręczą. On natomiast ma w sobie niezachwianą ufność w Boga, który Go uniewinnia, wspomaga, dlatego nie zniszczą go żadne cierpienia i upokorzenia ze strony ludzi. Sługa jest typem Jezusa, który udręczony, pobity, odrzucony przez swoich, ukrzyżowany zachowuje wiarę, opartą na posłuszeństwie woli Ojca. Jego posłuszeństwo jest dla nas odkupieńcze.

 

 Wprowadzenie do psalmu

Droga z Jezusem zawsze prowadzi od śmierci do życia. To droga ziarna, które musi obumrzeć, aby wydać plon. Dlatego też w naszym życiu duchowym potrzeba wytrwałości i cierpliwości. Proces przechodzenia przez strach, udrękę i ból jest trudny. Lecz gdy przechodzi się go z Jezusem, wtedy wydaje plon nowego życia.

PSALM RESPONSORYJNYPs 116A

Refren:W krainie życia będę widział Boga.
     Miłuję Pana, albowiem usłyszał
*
     głos mego błagania,
     bo skłonił ku mnie swe ucho
*
     w dniu, w którym wołałem.
Refren:W krainie życia będę widział Boga.
     Oplotły mnie więzy śmierci,

     dosięgły mnie pęta Otchłani,
*
     ogarnął mnie strach i udręka.
     Ale wezwałem imienia Pana:
*
     «Panie, ratuj moje życie!».
Refren:W krainie życia będę widział Boga.
     Pan jest łaskawy i sprawiedliwy,
*
     Bóg nasz jest miłosierny.
     Pan strzeże ludzi prostego serca:
*
     byłem w niedoli, a On mnie wybawił.
Refren:W krainie życia będę widział Boga.
     Uchronił bowiem moją duszę od śmierci,
*
     oczy od łez, nogi od upadku.
     Będę chodził w obecności Pana
*
     w krainie żyjących.
Refren:W krainie życia będę widział Boga.
 

Wprowadzenie do czytania

Codziennie docierają do nas tysiące słów. My też codziennie setki ich wymawiamy. Często są to nasze obietnice, które pozostają tylko słowami. Tymczasem słowo to nie tylko dźwięk. Ono domaga się dopełnienia czynem. Słowo które wyraża się w czynie, nie jest pustym dźwiękiem. Czasem dobrze byłoby zmniejszyć liczbę wymawianych słów, jeżeli nie są połączone z czynami.

 

DRUGIE CZYTANIEJk 2, 14-18Wiara niepołączona z uczynkami jest martwa

Czytanie z Listu Świętego Jakuba Apostoła
Jaki z tego pożytek, bracia moi, skoro ktoś będzie utrzymywał, że wierzy, a nie będzie spełniał uczynków? Czy sama wiara zdoła go zbawić?
      Jeśli na przykład brat lub siostra nie mają odzienia lub brak im codziennego chleba, a ktoś z was powie im: „Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i najedzcie do syta!”– a nie dacie im tego, czego koniecznie potrzebują dla ciała – to na co się to przyda? Tak też i wiara, jeśli nie byłaby połączona z uczynkami, martwa jest sama w sobie.
      Ale może ktoś powiedzieć: Ty masz wiarę, a ja spełniam uczynki. Pokaż mi wiarę swoją bez uczynków, to ja ci pokażę wiarę na podstawie moich uczynków.
Oto słowo Boże.

 

Komentarz do czytania

Warto dzisiejsze czytanie czytać razem z trzecim i czwartym rozdziałem Listu do Rzymian, gdzie usłyszymy słowo, że człowiek osiąga usprawiedliwienie na podstawie wiary niezależnie od pełnienia uczynków (Rz 3, 28). Dzisiaj natomiast słyszymy o wierze, która jest połączona z uczynkami, bo tylko wtedy jest żywa. Wbrew pozorom te dwa teksty nie są sobie przeciwstawne, lecz wzajemnie się dopełniają. Błędem jest mówić, że możemy dojść do zbawienia siłą swoich własnych zasług, uczynków. Błędem jest również mówić, że sama wiara wystarczy, aby dojść do nieba. Wiara nie polega na teoretycznym wyznawaniu (nie każdy, kto mi mówi: Panie, Panie, wejdzie do królestwa niebieskiego, Mt 7, 21). Wiara, która przenika nasze życie i jest pierwsza w porządku zbawienia, ma wydawać owoce. Święty Jakub mówi nam, co to są za owoce – to miłość wobec tych, którzy są potrzebujący. Wiara, która działa przez miłość (Ga 5, 6).

 

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄGa 6, 14

Alleluja, alleluja, alleluja.
     Nie daj Boże, bym się miał chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża Pana naszego, Jezusa Chrystusa,
     dzięki któremu świat stał się ukrzyżowany dla mnie, a ja dla świata.
Alleluja, alleluja, alleluja.

 

Wprowadzenie do Ewangelii

Czytając Ewangelię, mamy czasem wrażenie, że Pan Jezus żąda pogardy dla świata, przekreślenia naszej woli. Tymczasem On wzywa nas do wspólnej z Nim drogi. Na początku tej drogi pragnie, abyśmy Mu wszystko oddali. To znaczy powierzyli. Poczynając od naszego życia, przez nasze pasje i pragnienia. Jezus tego nie przekreśla i nie zabiera nam. Oddaje wszystko przemienione i oczyszczone. Wtedy łatwiej nam z Nim wędrować. Nie nosimy już w sercu niepotrzebnych balastów, a odczuwamy wolność.

 

EWANGELIAMk 8, 27-35Zapowiedź męki Chrystusa

Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Jezus udał się ze swoimi uczniami do wiosek pod Cezareą Filipową. W drodze pytał uczniów: „Za kogo uważają Mnie ludzie?”.
      Oni Mu odpowiedzieli: „Za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za jednego z proroków”.
      On ich zapytał: „A wy za kogo Mnie uważacie?”.
      Odpowiedział Mu Piotr: „Ty jesteś Mesjasz”. Wtedy surowo im przykazał, żeby nikomu o Nim nie mówili.
      I zaczął ich pouczać, że Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć, że będzie odrzucony przez starszych, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; że zostanie zabity, ale po trzech dniach zmartwychwstanie. A mówił zupełnie otwarcie te słowa.
      Wtedy Piotr wziął Go na bok i zaczął Go upominać. Lecz On obrócił się i patrząc na swych uczniów, zgromił Piotra słowami: „Zejdź Mi z oczu, szatanie, bo nie myślisz po Bożemu, lecz po ludzku”.
      Potem przywołał do siebie tłum razem ze swoimi uczniami i rzekł im: „Jeśli ktoś chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swe życie z powodu Mnie i Ewangelii, zachowa je”.
Oto słowo Pańskie.

 

Komentarz do Ewangelii

Można dzisiaj w Ewangelii zobaczyć, że nasze pójście za Jezusem, nasze uczniostwo, relacja z Nim, składają się z trzech części: wyznanie wiary, krzyż, naśladowanie Jezusa. Wyznanie wiary to uznanie, że Jezus jest Bogiem, Panem, Jedynym Zbawicielem. Krzyż – uczeń Jezusa zgadza się z wizją Boga cierpiącego, Boga, który działa w słabości, nie na sposób ludzki. Naśladowanie Jezusa to droga razem z Nim, naśladowanie Go w pokorze, miłości. Te trzy elementy są ze sobą złączone. Nie można mówić o wierze, jeśli któryś z nich odrzucamy, jeśli szukamy samych siebie, odrzucamy krzyż, nie uznajemy takiego Mesjasza, jakim On sam chce być. Święty Piotr nazwany jest dzisiaj szatanem, tzn. przeciwnikiem Boga. Ile takiego szatańskiego myślenia, działania jest obecne w naszym życiu?

 

Modlitwa wiernych

Bóg chce, abyśmy zanosili do Niego wszystkie nasze prośby, dlatego wołajmy z ufnością:

1. Za wszystkich chrześcijan o łaskę naśladowania Jezusa i łaskę wytrwania nawet w uciskach i prześladowaniach.
2. Za narody świata o dar pokoju i zgody między nimi.
3. Za organizacje charytatywne o mądrość w działaniu, aby ich pomoc docierała do najbardziej potrzebujących.
4. Za prześladowanych za wiarę lub przekonania o dar wytrwania, aby mogli doświadczyć życia w pokoju.
5. Za zmarłych o łaskę przebaczenia grzechów i oglądania Bożego oblicza w niebie.
6. Za nas samych o łaskę otwarcia na bliźnich, którzy są blisko nas, dla których możemy być realnym wsparciem przez codzienną życzliwość.

Boże, Ty pokazujesz nam, że tylko w Tobie jest wybawienie i pomoc, wysłuchaj naszych próśb, które z wiarą zanosimy do Ciebie. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.

 

Wprowadzenie do czytania

Tam, gdzie jest Bóg, jest życie. Można by zapytać: a gdzie jest Bóg, gdy człowiek umiera? Gdy obserwujemy przyrodę, to widzimy jej zmiany w różnych porach roku. Jesienią, gdy usycha trawa i opadają liście, wydaje się, że wszystko umiera. Tymczasem przyroda żyje przez czas zimy po to, by wiosną odrodzić się na nowo. Gdy człowiek umiera, to dla Boga wciąż żyje. Dusza jest nieśmiertelna. W ludzkiej śmierci znajduje się początek oczekiwania na zmartwychwstanie!

 

PIERWSZE CZYTANIEIz 35, 4-7a

Przejrzą oczy niewidomych i uszy głuchych się otworzą

Czytanie z Księgi proroka Izajasza
Powiedzcie małodusznym: «Odwagi! Nie bójcie się! Oto wasz Bóg, oto pomsta; przychodzi Boża odpłata; On sam przychodzi, by was zbawić».
      Wtedy przejrzą oczy niewidomych i uszy głuchych się otworzą. Wtedy chromy wyskoczy jak jeleń i język niemych wesoło wykrzyknie.
      Bo trysną zdroje wód na pustyni i strumienie na stepie; spieczona ziemia zmieni się w pojezierze, spragniony kraj w krynice wód.
Oto słowo Boże.

 

Komentarz do czytania

Dzisiejsze słowo Izajasza znajduje się przy końcu pierwszej części jego księgi zwanej księgą gróźb. Prorok Izajasz działał w trudnym czasie, tak historycznie oraz społecznie, jak i religijnie. Jego słowo miało być słowem opamiętania. Wezwanie do nawrócenia ostro pokazywało grzech władców, kapłanów narodu i innych ludów. Ale te wszystkie ostre słowa miały prowadzić ludzi do zmiany życia, do zwrócenia się do Boga jedynego. Izajasz daje dzisiaj obietnice zbawienia, uzdrowienia i ożywienia. Wszystkie te słowa są obietnicami, spełniają się w sposób ostateczny w Jezusie Chrystusie. To On przyszedł, aby nas zbawić. To On otwiera oczy i uszy głuchych. To On przynosi pocieszenie i uzdrowienie, daje Ducha, który jak woda tryska z wnętrz tych, którzy w Niego wierzą.

  

Wprowadzenie do psalmu

Bóg w Osobie Jezusa Chrystusa pokazał nam, że jest blisko tych, którzy „źle się mają”. Tak jak matka, która szczególną troską otacza chore dziecko. Jezus pochyla się nad tymi, którzy są wykluczeni z życia społeczeństwa, wspólnot. To ludzie chorzy, nielubiani, pogardzani, przestępcy. Jezus jest z nimi, lecz tylko wtedy, gdy oni tego chcą. Gdy zwrócą się do Chrystusa i zaproszą Go do swego życia. Mogą to uczynić słowami modlitwy, łzami, żalem za grzechy.

 

PSALM RESPONSORYJNYPs 146

Refren: Chwal, duszo moja, Pana, Stwórcę swego.
Albo: Alleluja.
     Bóg wiary dochowuje na wieki, 
*
     uciśnionym wymierza sprawiedliwość,
     chlebem karmi głodnych, 
*
     wypuszcza na wolność uwięzionych.
Refren: Chwal, duszo moja, Pana, Stwórcę swego.
Albo: Alleluja.
     Pan przywraca wzrok ociemniałym, 
*
     Pan dźwiga poniżonych.
     Pan kocha sprawiedliwych, 
*
     Pan strzeże przybyszów.
Refren: Chwal, duszo moja, Pana, Stwórcę swego.
Albo: Alleluja.
     Ochrania sierotę i wdowę, 
*
     lecz występnych kieruje na bezdroża.
     Pan króluje na wieki, 
*
     Bóg twój, Syjonie, przez pokolenia.
Refren: Chwal, duszo moja, Pana, Stwórcę swego.
Albo: Alleluja.

 

Wprowadzenie do czytania

Jezus pragnie, abyśmy Go codziennie naśladowali. Mamy do tego okazję – zapewniają nam ją nasi bliźni. Codziennie spotykamy ludzi, codziennie rozmawiamy, słuchamy. Jezus otacza szacunkiem każdego człowieka. Nikt dla Niego nie jest stracony, godny potępienia. Każdemu daje taką samą szansę odkrycia w sobie dobra. I dlatego jesteśmy zaproszeni do przebaczania, do miłosierdzia wobec bliźnich. A przede wszystkim do szacunku dla każdego człowieka.

 

DRUGIE CZYTANIEJk 2, 1-5

Bóg wybrał ubogich

Czytanie z Listu Świętego Jakuba Apostoła
Bracia moi, niech wiara wasza w Pana naszego, Jezusa Chrystusa uwielbionego, nie ma względu na osoby. Bo gdyby przyszedł na wasze zgromadzenie człowiek przystrojony w złote pierścienie i bogatą szatę i przybył także człowiek ubogi w zabrudzonej szacie, a wy spojrzycie na bogato przyodzianego i powiecie: «Ty usiądź na zaszczytnym miejscu», do ubogiego zaś powiecie: «Stań sobie tam albo usiądź u podnóżka mojego», to czy nie czynicie różnic między sobą i nie stajecie się sędziami przewrotnymi?
      Posłuchajcie, bracia moi umiłowani! Czy Bóg nie wybrał ubogich tego świata na bogatych w wierze oraz na dziedziców królestwa przyobiecanego tym, którzy Go miłują?
Oto słowo Boże.

 

Komentarz do czytania

Na pewno jest dramatem ludzkiej rasy fakt oceniania innych przez pryzmat tego, co się posiada, jak się wygląda, jaką się zajmuje pozycję w społeczeństwie. Święty Jakub w swoim liście, bardzo zresztą surowym i wymagającym, przestrzega chrześcijan przed wprowadzaniem światowych standardów wewnątrz wspólnoty i przypomina o umiłowaniu przez Boga ubóstwa. Pierwsze błogosławieństwo, Błogosławieni ubodzy w duchu…, to ci, których Biblia nazywa anawim. Ci, którzy nie mają materialnych zabezpieczeń, którzy całe swoje istnienie opierają wyłącznie na zaufaniu i zawierzeniu Bogu. Pan wybrał ubogich tego świata. On sam stał się ubogim, aby nas swoim ubóstwem ubogacić.

 

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄPor. Mt 4, 23

Alleluja, alleluja, alleluja.
     Jezus głosił Ewangelię o królestwie
     i leczył wszelkie choroby wśród ludu.
Alleluja, alleluja, alleluja.

 

Wprowadzenie do Ewangelii

Liturgia Mszy św. buduje z nas wspólnotę. To Jezus, posługując się słowami, ludzkimi gestami, buduje z nas tę jedność. Może niektórych ludzi, którzy stoją obok nas nie lubimy, albo też ich nie znamy. Lecz, jesteśmy tu razem. W jednej przestrzeni i w jednym czasie. W czasie Mszy św. Jezus pochyla się nad każdym człowiekiem indywidualnie. I do każdego przemawia inaczej. Tu i teraz odbywa się moje spotkanie z Jezusem. Razem z innymi, ale jednocześnie indywidualnie.

 

EWANGELIAMk 7, 31-37

Uzdrowienie głuchoniemego

 Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Jezus opuścił okolice Tyru i przez Sydon przyszedł nad Jezioro Galilejskie, przemierzając posiadłości Dekapolu.
      Przyprowadzili Mu głuchoniemego i prosili Go, żeby położył na niego rękę. On wziął go na bok, z dala od tłumu, włożył palce w jego uszy i śliną dotknął mu języka; a spojrzawszy w niebo, westchnął i rzekł do niego: «Effatha», to znaczy: Otwórz się. Zaraz otworzyły się jego uszy, więzy języka się rozwiązały i mógł prawidłowo mówić.
      Jezus przykazał im, żeby nikomu nie mówili. Lecz im bardziej przykazywał, tym gorliwiej to rozgłaszali. I przepełnieni zdumieniem mówili: «Dobrze wszystko uczynił. Nawet głuchym słuch przywraca i niemym mowę».
Oto słowo Pańskie.

 

Komentarz do Ewangelii

Słuchamy dzisiaj urywka, który nie ma żadnego odpowiednika w ewangeliach synoptycznych. Jest to tekst chrzcielny. Obrzęd „Effata” należy do rytuału chrztu. Kapłan dotyka uszu i ust nowo ochrzczonego, i modli się, aby ten mógł słuchać słowa Bożego i wyznawać go ustami. Powtarza w ten sposób gest Pana Jezusa z dzisiejszej Ewangelii. Jest to bardzo ważne wydarzenie, które podkreśla, że człowiek jest głuchy i niemy, to znaczy, że nie jest w stanie słyszeć Bożego słowa i wyznawać wiarę, nie jest w stanie wejść z Bogiem w osobistą relację. Grzech w swojej istocie narusza nasz związek z Bogiem, zrywa i rani więzy między ludźmi, wykrzywia poczucie własnej godności. Historia upadku pierwszych rodziców powtarza się w każdym z nas. Jezus otwiera nasze uszy, uzdrawia nasz język. Ślina w tłumaczeniu ojców Kościoła jest symbolem Ducha Świętego. Jeśli wierzymy, to dzięki łasce Ducha Świętego. Jeśli wyznajemy wiarę, to tylko dzięki Bożemu miłosierdziu. Dziękujemy dzisiaj za dar wiary.

 

Komentarz dnia

Słowo Boże tym różni się od ludzkiego, że jest żywe i ma moc stwórczą. Jeśli przyjmujemy je z wiarą, na pewno będzie działać w naszym życiu. A jest przecież tak wiele przestrzeni w nas, które oczekują na to słowo, by mogły zostać zintegrowane, oczyszczone i odnowione. Na tym właśnie polega świętość – nie wystarczy zaangażować się całkowicie tylko w jedną dziedzinę w naszej egzystencji, idąc jednocześnie na kompromis ze światem w innej. Postawa pozostawania nieskażonym od wpływów świata, musi łączyć się z zewnętrznymi dziełami miłości. Wszystko bowiem, co wpuszczamy do wnętrza, zaczyna kształtować nasze serce, z którego wychodzi wtedy to, czym tak naprawdę żyjemy.

 

Wprowadzenie do czytania

Gdy jesteśmy dziećmi, chodzimy do szkół, tam zdobywamy wiedzę. Gdy jesteśmy dorośli, nadal potrzebujemy pogłębiać naszą wiedzę, także tę o Panu Bogu. Przeważnie nie mamy na to czasu lub chęci. Pan Bóg daje nam jednak możliwość codziennej formacji duchowej. Ta formacja to Dziesięć Przykazań Bożych: Dekalog. Gdy zaczynamy żyć Dekalogiem i nauką Kościoła, wtedy idziemy za Bożymi wskazówkami, uczymy się. Stajemy się chrześcijanami.

 


PIERWSZE CZYTANIEPwt 4, 1-2. 6-8

Zachowywać prawo Boże

Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa
Mojżesz powiedział do ludu izraelskiego: «A teraz, Izraelu, słuchaj praw i nakazów, których uczę was wypełniać, abyście żyli i doszli do posiadania ziemi, którą wam daje Pan, Bóg waszych ojców. Nic nie dodacie do tego, co ja wam nakazuję, i nic z tego nie odejmiecie, zachowując nakazy Pana, Boga waszego, które na was nakładam.
      Strzeżcie ich i wypełniajcie je, bo one są waszą mądrością i umiejętnością w oczach narodów, które usłyszawszy o tych prawach, powiedzą: „Z pewnością ten wielki naród to lud mądry i rozumny”. Bo któryż naród wielki ma bogów tak bliskich, jak Pan, Bóg nasz, ilekroć Go wzywamy? Któryż naród wielki ma prawa i nakazy tak sprawiedliwe, jak całe to Prawo, które ja wam dziś daję?».
Oto słowo Boże.

 

Komentarz do czytania

Najgłębszym pragnieniem człowieka jest bliskość z Bogiem. Czy sobie to uświadamia, czy też nie, ta dążność w nim tkwi. Może być rozwijana w dobrym kierunku, lecz także wypaczona do tego stopnia, że naszym Bogiem czynimy różne bożki. Prawo, które Naród Wybrany otrzymał, miało być drogowskazem na drodze do prawdziwego Boga i światłem, dzięki któremu dokonywane przez nich wybory miały być zgodne z wolą Pana. Prawo nie było potrzebne wtedy, gdy człowiek żył bez grzechu, w niezmąconej przyjaźni z Bogiem. Dopiero gdy grzech pierworodny wprowadził wielki bałagan w nasze wnętrze i zdezintegrował duchowe władze, Prawo stało się wychowawcą i przewodnikiem w drodze do prawdziwego życia.

 

 

PSALM RESPONSORYJNYPs 15

Refren: Prawy zamieszka w domu Twoim, Panie
     Kto będzie przebywał w Twym przybytku, Panie, 
*
     kto zamieszka na Twej górze świętej? 
*
     Ten, kto postępuje nienagannie, działa sprawiedliwie
     i mówi prawdę w swym sercu.
Refren: Prawy zamieszka w domu Twoim, Panie
     Kto swym językiem oszczerstw nie głosi. 
*
     Kto nie czyni bliźniemu nic złego
     i nie ubliża swoim sąsiadom,
     kto za godnego wzgardy uważa złoczyńcę, 
*
     ale szanuje tego, który oddaje cześć Bogu.
Refren: Prawy zamieszka w domu Twoim, Panie
     Kto dotrzyma przysięgi niekorzystnej dla siebie, 
*
     kto nie daje swych pieniędzy na lichwę
     i nie da się przekupić przeciw niewinnemu. 
*
     Kto tak postępuje, nigdy się nie zachwieje.
Refren: Prawy zamieszka w domu Twoim, Panie

 

Wprowadzenie do czytania

Modlitwa w moim życiu nie jest obowiązkiem, który wypełniam. Modlitwa to potrzeba, taka jak oddychanie i jedzenie. Bez modlitwy umieramy duchowo. Jest ona też wyrazem naszej miłości do Boga. Wyrazem naszej wiary. Możemy ją wyrażać także w jeszcze inny sposób. Przez nasze codzienne czyny, gesty i słowa oraz to wszystko, co wykonujemy dla naszych bliźnich. To ciąg dalszy naszej modlitwy i to to czyni nas ludźmi autentycznie religijnymi.

 

DRUGIE CZYTANIEJk 1, 17-18. 21b-22. 27

Wprowadzać słowo w czyn

Czytanie z Listu Świętego Jakuba Apostoła
Bracia moi umiłowani:
      Każde dobro, jakie otrzymujemy, i wszelki dar doskonały zstępuje z góry, od Ojca świateł, u którego nie ma przemiany ani cienia zmienności. Ze swej woli zrodził nas przez słowo prawdy, byśmy byli jakby pierwocinami Jego stworzeń.
      Przyjmijcie w duchu łagodności zaszczepione w was słowo, które ma moc zbawić dusze wasze. Wprowadzajcie zaś słowo w czyn, a nie bądźcie tylko słuchaczami oszukującymi samych siebie.
      Religijność czysta i bez skazy wobec Boga i Ojca jest taka: opiekować się sierotami i wdowami w ich utrapieniach i zachować siebie samego nieskażonym wpływami świata.
Oto słowo Boże.

 

Komentarz do czytania

Jest dzisiaj w modzie mówić o samorealizacji, podkreślać swój wkład i wysiłek inwestowane w budowanie naszego życia, kariery, społeczeństwa. Zapominamy jednak w tym wszystkim o tym, że tak naprawdę sami nic nie możemy dobrego uczynić, jeśli nie pobudza nas i nie wspiera Boża łaska – ten dar doskonały . Odkrycie tej prawdy otwiera nam oczy i prowadzi do duchowego odrodzenia. Jest to uczestnictwo w tym nowym stworzeniu, które czyni nas na powrót przyjaciółmi Boga. Gdy przyjmujemy na poważnie jego słowo i współpracujemy z nim, stajemy się autentycznymi świadkami Bożej miłości, gdyż okazujemy ją na zewnątrz przez nasze czyny.

 

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄJk 1, 18

Alleluja, alleluja, alleluja.
     Ze swej woli zrodził nas Ojciec przez słowo prawdy,
     abyśmy byli jakby pierwocinami Jego stworzeń.
Alleluja, alleluja, alleluja.

 

Wprowadzenie do Ewangelii

Wiele jest lęków w naszym życiu. Bywa też strach przed karą Bożą. Człowiek stara się nie grzeszyć, bo… boi się kary. Lecz gdy uświadomimy sobie, czym jest grzech, wtedy walka z grzechami nie będzie podyktowana strachem, lecz miłością do Boga, bliźniego i nas samych. W głębinie serca mamy umieszczoną tę miłość, która sprawia w nas żal za każdy grzech. Grzech jest chorobą mego serca, a miłosierna miłość Jezusa leczy z tej choroby.

 

EWANGELIAMk 7, 1-8a. 14-15. 21-23

Prawo Boże a zwyczaje

 Słowa Ewangelii według Świętego Marka
U Jezusa zebrali się faryzeusze i kilku uczonych w Piśmie, którzy przybyli z Jerozolimy. I zauważyli, że niektórzy z Jego uczniów brali posiłek nieczystymi, to znaczy nie obmytymi rękami. Faryzeusze bowiem, i w ogóle Żydzi, trzymając się tradycji starszych, nie jedzą, jeśli sobie rąk nie obmyją, rozluźniając pięść. I gdy wrócą z rynku, nie jedzą, dopóki się nie obmyją. Jest jeszcze wiele innych zwyczajów, które przejęli i których przestrzegają, jak obmywanie kubków, dzbanków, naczyń miedzianych.
      Zapytali Go więc faryzeusze i uczeni w Piśmie: «Dlaczego Twoi uczniowie nie postępują według tradycji starszych, lecz jedzą nieczystymi rękami?».
      Odpowiedział im: «Słusznie prorok Izajasz powiedział o was, obłudnikach, jak jest napisane: „Ten lud czci mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode mnie. Ale czci Mnie na próżno, ucząc zasad podanych przez ludzi”. Uchyliliście przykazanie Boże, a trzymacie się ludzkiej tradycji».
      Potem przywołał znowu tłum do siebie i rzekł do niego: «Słuchajcie Mnie, wszyscy, i zrozumcie. Nic nie wchodzi z zewnątrz w człowieka, co mogłoby uczynić go nieczystym; lecz to, co wychodzi z człowieka, to czyni człowieka nieczystym. Z wnętrza bowiem, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa, cudzołóstwa, chciwość, przewrotność, podstęp, wyuzdanie, zazdrość, obelgi, pycha, głupota. Całe to zło z wnętrza pochodzi i czyni człowieka nieczystym».
Oto słowo Pańskie.

 

Komentarz do Ewangelii

Czy jest coś, czego się w życiu kurczowo trzymamy? Faryzeusze trzymali się literalnie tradycji ludzkich, nie chcąc ustąpić ani na prawo, ani na lewo. Gdy przychodzi Jezus, bardzo szybko „rozmontowuje” to ich uzależnienie od pustych i nieistotnych obrzędów, które zamiast rozwijać relację z Bogiem – całkowicie ją paraliżują. Gdy On wzywa swoich uczniów, nie mówi o „trzymaniu się”, lecz o pójściu za sobą. Pokazuje to, jak wielką wolność przynosi i jak bardzo angażuje człowieka we wspólnotę ze sobą. Nasza aktywna współpraca czyni to, czego nie dokonują żadne surowe ustalenia – otwiera serce na Boże działanie, które je oczyszcza i uzdrawia, czyniąc miejscem zamieszkania Ducha Świętego.

 

Modlitwa wiernych

Dobremu Bogu, który wszystkich powołuje do zbawienia, prze

26 sierpnia 2021

NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY CZĘSTOCHOWSKIEJ
uroczystość

Władysław, książę opolski, wybudował na Jasnej Górze klasztor dla paulinów i oddał im pod opiekę obraz Matki Bożej, czczony na jego zamku. Wkrótce obraz zasłynął cudami. Cześć jego wzrosła od czasów obrony Jasnej Góry przed Szwedami. W roku 1717 obraz został uroczyście ukoronowany i Jasna Góra stała się głównym ośrodkiem kultu Matki Bożej w Polsce. Teksty mszalne wysławiają opiekę Matki Bożej nad Polską i porównują twierdzę jasnogórską z Syjonem, siedzibą arki przymierza w Starym Testamencie.

 

Komentarz dnia

Maryja została darowana naszemu narodowi jako przedziwna pomoc i obrona (kolekta) – pomoc w dążeniu do Boga, a obrona przed wszelkimi atakami, jakie przypuszcza na nas zły duch, chcący odwieść nas od wiary, a w konsekwencji pozbawić daru zbawienia. Z tego wielkiego zadania Maryja wywiązywała się przez wieki i na zawsze będzie się wywiązywać, jeśli tylko zechcemy mieć Ją stale za Matkę i Królową. Doczesność jest bowiem czasem walki, która teraz wydaje się doprowadzona do granic. Bóg, wiara, Kościół i wierzący są atakowani z wielu stron. Mamy podjąć walkę, w której orężem są sakramenty, modlitwa, przebaczenie, praca nad kształtowaniem cnót. To jest droga Maryi – naszej Królowej.

 

PIERWSZE CZYTANIEPrz 8, 22-35

Maryja jest stolicą Mądrości

Czytanie z Księgi Przysłów
Tak mówi Mądrość Boża: «Pan mnie zrodził jako początek swej mocy, przed dziełami swymi, od pradawna. Od wieków zostałam ustanowiona, od początku, przed pradziejami ziemi.
      Przed oceanem zostałam zrodzona, przed źródłami pełnymi wód; gdy w górze utwierdzał obłoki, gdy źródła wielkiej Otchłani umacniał, gdy morzu ustawiał granice, by wody z brzegów nie wystąpiły; gdy ustalił fundamenty ziemi. I byłam przy Nim mistrzynią, rozkoszą Jego dzień po dnu, cały czas igrając przed Nim. Igrając na okręgu ziemi, rozradowałam się przy synach ludzkich.
      Więc teraz, synowie, słuchajcie mnie, błogosławieni ci, co dróg moich strzegą. Słuchajcie przestrogi i bądźcie mądrzy, a jej nie odrzucajcie. Błogosławiony jest człowiek, który mnie słucha, który co dzień u drzwi moich czeka, czuwając u progu mej bramy. Bo kto mnie znajdzie, ten znajdzie życie i osiągnie upodobanie Pana».
Oto słowo Boże.

 

Komentarz do czytania

Mądrość jest podstawą i źródłem wszelkich dzieł Boga. Księga Przysłów personifikuje ją i ukazuje jako wierną towarzyszkę Stwórcy, Jego inspirację i radość. Liturgia odnosi ten fragment do osoby Maryi i z pewnością nie jest to porównanie sentymentalne czy estetyczne. Ona bowiem miała udział w Bożej mądrości, przez całkowite otwarcie się na wolę swego Stwórcy. Stała się przez to Matką wcielonej mądrości – Jezusa Chrystusa. Przez swoje posłuszeństwo Maryja jest uczestniczką tej pierwotnej mądrości, której znaki możemy odczytywać w każdym Jej słowie i w każdej decyzji. To sprawia, że podążanie za przykładem Matki Pana jest najbezpieczniejszą i najkrótszą drogą do Boga.

 

Albo
PIERWSZE CZYTANIEIz 2, 2-5

Postępujmy w światłości Pańskiej

Czytanie z Księgi proroka Izajasza
Stanie się na końcu czasów, że góra świątyni Pańskiej stać będzie mocno na szczycie gór i wystrzeli ponad pagórki.
      Wszystkie narody do niej popłyną, mnogie ludy pójdą i rzekną: «Chodźcie, wstąpmy na górę Pańską do świątyni Boga Jakuba! Niech nas nauczy dróg swoich, byśmy kroczyli Jego ścieżkami. Bo Prawo pochodzi z Syjonu i słowo Pańskie – z Jeruzalem».
      On będzie rozjemcą pomiędzy ludami i sędzią dla licznych narodów. Wtedy swe miecze przekują na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Naród przeciw narodowi nie podniesie miecza, nie będą się więcej zaprawiać do wojny.
      Chodźcie, domu Jakuba, postępujmy w światłości Pańskiej!
Oto słowo Boże.

 

Komentarz do czytania

Maryja jest przykładem osoby, która potrafiła podjąć decyzję. W dzisiejszych czasach jest nam tak trudno to czynić. Żyjemy z dnia na dzień, odsuwając od siebie życiowe wybory, odkładając je na jakąś nieokreśloną przyszłość. Chodźcie, wejdźmy na górę Pańską – zdaje się wołać Maryja, zapraszając nas do ostatecznego opowiedzenia się za Bogiem. To On nas będzie pouczał i prowadził, lecz stanie się to tylko wtedy, gdy Mu na to pozwolimy. Oddanie Bogu władzy nad naszym życiem, nie odbiera nam wolności, gdyż ona ma swoje źródło właśnie w Nim. Jego panowanie niesie prawdziwy pokój, który jest najlepszą przestrzenią dla naszego rozwoju.

 

PSALM RESPONSORYJNYPs 48

Refren: Tyś wielką chlubą naszego narodu
     Wielki jest Pan i godzien wielkiej chwały 
*
     w mieście Boga naszego.
     Święta Jego góra, wspaniałe wzniesienie, 
*
     radością jest całej ziemi.
Refren: Tyś wielką chlubą naszego narodu
     Co słyszeliśmy, to zobaczyliśmy 
*
     w mieście Pana Zastępów,
     w mieście naszego Boga; 
*
     Bóg je umacnia na wieki.
Refren: Tyś wielką chlubą naszego narodu
     Rozważamy, Boże, łaskawość Twoją 
*
     we wnętrzu Twojej świątyni.
     Jak imię Twe, Boże, 

     tak i chwała Twoja sięga po krańce ziemi. 
*
     Prawica Twoja pełna jest sprawiedliwości.
Refren: Tyś wielką chlubą naszego narodu
     Obejdźcie Syjon dokoła, 
*
     policzcie jego wieże,
     by powiedzieć przyszłym pokoleniom, 
*
     że Bóg jest naszym Bogiem na wieki.
Refren: Tyś wielką chlubą naszego narodu

 

DRUGIE CZYTANIEGa 4, 4-7

Bóg zesłał swojego Syna, zrodzonego z niewiasty

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów
Bracia: Gdy nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z Niewiasty, zrodzonego pod Prawem, aby wykupił tych, którzy podlegali Prawu, byśmy mogli otrzymać przybrane synostwo.
      Na dowód tego, że jesteście synami, Bóg zesłał do serc naszych Ducha Syna swego, który woła: «Abba, Ojcze!». A zatem nie jesteś już niewolnikiem, lecz synem. Jeżeli zaś synem, to i dziedzicem z woli Bożej.
Oto słowo Boże.

 

Komentarz do czytania

Czym jest pełnia czasów? W naszym odczuciu pełnia to moment końcowy, w którym wszystko jest dokonane. Pełne naczynie to takie, do którego nic więcej już się nie zmieści. Jest to też najlepszy moment, optymalny czas do rozpoczęcia jakiegoś dzieła. Owa pełnia to nie jeden punkt, lecz historia rozciągająca się od Wcielenia Bożego Syna aż do kresu ziemskiej rzeczywistości, takiej, jaką znamy z doświadczenia. Otrzymawszy przybrane synostwo Boże, mamy otwartą drogę do łaski, która nasze konkretne, jednostkowe istnienie, również doprowadza do pełni, gdyż wiedzeni przez nią, osiągniemy zbawienie. Ono zaś jest udoskonaleniem naszej natury i otwarciem jej na jedność z samym Bogiem.

 

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄŁk 1, 28

Alleluja, alleluja, alleluja.
     Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą,
     błogosławiona jesteś między niewiastami.
Alleluja, alleluja, alleluja.

 

EWANGELIAJ 2, 1-11

Na weselu w Kanie Galilejskiej była Matka Jezusa

1. czytanie (Joz 24, 1-2a. 15-17. 18b)

Przypomnienie powołania narodu

Czytanie z Księgi Jozuego

Jozue zgromadził w Sychem wszystkie pokolenia Izraela. Wezwał też starszych Izraela, jego książąt, sędziów i zwierzchników, którzy się stawili przed Bogiem. Jozue przemówił wtedy do całego narodu:

«Gdyby wam się nie podobało służyć Panu, rozstrzygnijcie dziś, komu służyć chcecie, czy bóstwom, którym służyli wasi przodkowie po drugiej stronie Rzeki, czy też bóstwom Amorytów, w których kraju zamieszkaliście. Ja sam i mój dom służyć chcemy Panu».

Naród wówczas odrzekł tymi słowami: «Dalecy jesteśmy od tego, abyśmy mieli opuścić Pana, a służyć cudzym bogom. Czyż to nie Pan, Bóg nasz, wyprowadził nas i przodków naszych z ziemi egipskiej, z domu niewoli? Czyż nie On przed oczyma naszymi uczynił wielkie znaki i ochraniał nas przez całą drogę, którą szliśmy, i wśród wszystkich ludów, pomiędzy którymi przechodziliśmy? My również chcemy służyć Panu, bo On jest naszym Bogiem».

Psalm (Ps 34 (33), 2-3. 16-17. 18-19. 20-21. 22-23 (R.: por. 9a))

Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry

 

 

Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, *
Jego chwała będzie zawsze na moich ustach.
Dusza moja chlubi się Panem, *
niech słyszą to pokorni i niech się weselą.

Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry

Oczy Pana zwrócone na sprawiedliwych, *
uszy Jego otwarte na ich wołanie.
Pan zwraca swe oblicze przeciw zło czyniącym, *
by pamięć o nich wymazać z ziemi.

Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry

Pan słyszy wołających o pomoc *
i ratuje ich od wszelkiej udręki.
Pan jest blisko ludzi skruszonych w sercu, *
ocala upadłych na duchu.

Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry

Liczne są nieszczęścia, które cierpi sprawiedliwy, *
ale Pan go ze wszystkich wybawia.
On czuwa nad każdą jego kością *
i żadna z nich nie zostanie złamana.

Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry

Zło sprowadza śmierć na grzesznika, *
wrogów sprawiedliwego spotka kara.
Pan odkupi dusze sług swoich, *
nie zazna kary, kto się do Niego ucieka.

Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry

2. czytanie (Ef 5, 21-32)

Miłość małżeńska naśladowaniem miłości Chrystusa i Kościoła

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan

Bracia:

Bądźcie sobie wzajemnie poddani w bojaźni Chrystusowej. Żony niechaj będą poddane swym mężom, jak Panu, bo mąż jest głową żony, jak i Chrystus – Głową Kościoła: On – Zbawca Ciała. Lecz jak Kościół poddany jest Chrystusowi, tak i żony mężom – we wszystkim.

Mężowie, miłujcie żony, bo i Chrystus umiłował Kościół i wydał za niego samego siebie, aby go uświęcić, oczyściwszy obmyciem wodą, któremu towarzyszy słowo, aby samemu sobie przedstawić Kościół jako chwalebny, niemający skazy czy zmarszczki, czy czegoś podobnego, lecz aby był święty i nieskalany. Mężowie powinni miłować swoje żony, tak jak własne ciało. Kto miłuje swoją żonę, siebie samego miłuje. Przecież nigdy nikt nie odnosił się z nienawiścią do własnego ciała, lecz każdy je żywi i pielęgnuje, jak i Chrystus – Kościół, bo jesteśmy członkami Jego Ciała.

Dlatego opuści człowiek ojca i matkę, a połączy się z żoną swoją, i będą dwoje jednym ciałem. Tajemnica to wielka, a ja mówię: w odniesieniu do Chrystusa i do Kościoła.

Aklamacja (Por. J 6, 63c. 68c)

Alleluja, alleluja, alleluja

 

Słowa Twoje, Panie, są duchem i życiem.
Ty masz słowa życia wiecznego.

Alleluja, alleluja, alleluja

 

Ewangelia (J 6, 55. 60-69)

Do kogo pójdziemy, Ty masz słowa życia wiecznego

 

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

 

W synagodze w Kafarnaum Jezus powiedział:

«Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem».

A wielu spośród Jego uczniów, którzy to usłyszeli, mówiło: «Trudna jest ta mowa. Któż jej może słuchać?»

Jezus jednak, świadom tego, że uczniowie Jego na to szemrali, rzekł do nich: «To was gorszy? A gdy ujrzycie Syna Człowieczego wstępującego tam, gdzie był przedtem? To Duch daje życie; ciało na nic się nie zda. Słowa, które Ja wam powiedziałem, są duchem i są życiem. Lecz pośród was są tacy, którzy nie wierzą».

Jezus bowiem od początku wiedział, którzy nie wierzą, i kto ma Go wydać. Rzekł więc: «Oto dlaczego wam powiedziałem: Nikt nie może przyjść do Mnie, jeżeli nie zostało mu to dane przez Ojca». Od tego czasu wielu uczniów Jego odeszło i już z Nim nie chodziło. Rzekł więc Jezus do Dwunastu: «Czyż i wy chcecie odejść?»

Odpowiedział Mu Szymon Piotr: «Panie, do kogo pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego. A my uwierzyliśmy i poznaliśmy, że Ty jesteś Świętym Bożym».

 

Modlitwa wiernych

Zanieśmy nasze prośby do Boga, który posłał swojego Syna, aby dał nam słowa życia wiecznego:

1. Prośmy za pasterzy Kościoła, by światu doświadczonemu krzywdą, niesprawiedliwością i cierpieniem ukazywali nadzieję ostatecznego wyzwolenia w dniu powtórnego przyjścia Chrystusa na ziemię.
2. Prośmy za tych, którym powierzono władzę, aby zawsze pamiętali o tym, że władza jest służbą.
3. Prośmy za powracających z urlopów, aby z radością powrócili do swoich obowiązków oraz dostrzegli w nich możliwość wzrastania i rozwoju w duchu Ewangelii Chrystusa.
4. Prośmy za uzależnionych od alkoholu i używek oraz zniewolonych słabą wolą, aby powstali z upokarzających i niszczących nałogów.
5. Prośmy za zmarłych, aby dostąpili przebaczenia grzechów, a Pan przyjął ich do swojego królestwa.
6. Prośmy za nas samych, aby wzrastała w nas gorąca ufność w Bożą Opatrzność, a każda Eucharystia umacniała nas wewnętrznie.

Panie Boże Wszechmogący, uwielbiamy Cię za Twoją wielką miłość i łaskawość i prosimy, abyś wysłuchał naszych próśb. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.

 

 

1. czytanie (Jr 23, 1-6)

Bóg sam ustanowi pasterzy

 

Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza

 

Pan mówi:

«Biada pasterzom, którzy prowadzą do zguby i rozpraszają owce z mojego pastwiska.

Dlatego tak mówi Pan, Bóg Izraela, o pasterzach, którzy mają paść mój naród: Wy rozproszyliście moje owce, rozpędziliście i nie zajęliście się nimi. Oto Ja się zajmę nieprawością waszych uczynków.

Ja sam zbiorę Resztę mych owiec ze wszystkich krajów, do których je wypędziłem. Sprowadzę je na ich pastwisko, aby były płodne i liczne. Ustanowię zaś nad nimi pasterzy, by je paśli; i nie będą się już więcej lękać ani trwożyć, ani nie trzeba będzie szukać którejkolwiek.

Oto nadchodzą dni, kiedy wzbudzę Dawidowi Odrośl sprawiedliwą. Będzie panował jako król, postępując roztropnie, i będzie wykonywał prawo i sprawiedliwość na ziemi. W jego dniach Juda dostąpi zbawienia, a Izrael będzie mieszkał bezpiecznie. To zaś będzie imię, którym go będą nazywać: „Pan naszą sprawiedliwością”».


Oto słowo Boże

 

Psalm (Ps 23 (22), 1b-3a. 3b-4. 5. 6 (R.: por. 1b))

 

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

 

Pan jest moim pasterzem, † niczego mi nie braknie, *

pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.

Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, *

orzeźwia moją duszę.

 

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

 

Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach *

przez wzgląd na swoją chwałę.

Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę, †

zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. *

Kij Twój i laska pasterska są moją pociechą.

 

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

 

Stół dla mnie zastawiasz *

na oczach mych wrogów.

Namaszczasz mi głowę olejkiem, *

kielich mój pełny po brzegi.

 

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

 

Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną *

przez wszystkie dni życia

i zamieszkam w domu Pana *

po najdłuższe czasy.

 

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

 

 

2. czytanie (Ef 2, 13-18)

Chrystus jednoczy ludzkość

 

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan

 

Bracia:

W Chrystusie Jezusie wy, którzy niegdyś byliście daleko, staliście się bliscy przez krew Chrystusa.

On bowiem jest naszym pokojem. On, który obie części ludzkości uczynił jednością, bo zburzył rozdzielający je mur – wrogość. W swym ciele pozbawił On mocy Prawo przykazań, wyrażone w zarządzeniach, aby z dwóch rodzajów ludzi stworzyć w sobie jednego nowego człowieka, wprowadzając pokój, i w ten sposób jednych, jak i drugich znów pojednać z Bogiem, w jednym Ciele przez krzyż, w sobie zadawszy śmierć wrogości.

A przyszedłszy, zwiastował pokój wam, którzy jesteście daleko, i pokój tym, którzy są blisko, bo przez Niego jedni i drudzy w jednym Duchu mamy przystęp do Ojca.

Oto słowo Boże. 

 

Aklamacja (Por. J 10, 27)

 

Alleluja, alleluja, alleluja

 

Moje owce słuchają mego głosu, Ja znam je, a one idą za Mną.

 

Alleluja, alleluja, alleluja

 

Ewangelia (Mk 6, 30-34)

Jezus lituje się nad tłumem

 

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

 

Apostołowie zebrali się u Jezusa i opowiedzieli Mu wszystko, co zdziałali i czego nauczali. A On rzekł do nich: «Pójdźcie wy sami osobno na pustkowie i wypocznijcie nieco». Tak wielu bowiem przychodziło i odchodziło, że nawet na posiłek nie mieli czasu.

Odpłynęli więc łodzią na pustkowie, osobno. Lecz widziano ich odpływających. Wielu zauważyło to i zbiegli się tam pieszo ze wszystkich miast, a nawet ich wyprzedzili. Gdy Jezus wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi, byli bowiem jak owce nie mające pasterza. I zaczął ich nauczać o wielu sprawach.

 

MODLITWA WIERNYCH


Zanieśmy nasze błagania do Chrystusa, Dobrego Pasterza

 

1. Módlmy się za Kościół święty, by nauczając pamiętał, że przemawia w imieniu Chrystusa Najwyższego Pasterza

2. Módlmy się za cierpiących z powodu chorób, pożarów, powodzi czy innych nieszczęść, by doświadczali pomocy od ludzi dobrej woli

3. Módlmy się za wypoczywających na wakacjach by pamiętali o Panu Bogu w modlitwie, przez udział w mszach świętych i wypełnianiu Bożych przykazań

4. Módlmy się za naszą parafię, by każdy chciał iść zawsze za głosem Jezusa Dobrego Pasterza

5. Módlmy się za Macieja i Kubę, by Pan Jezus Eucharystyczny wspierał ich oraz ich rodziny potrzebnymi łaskami

6. Módlmy się za naszych zmarłych, by Pan Bóg okazał im swoje miłosierdzie

7. Módlmy się za nas, byśmy zawsze szli di Chrystusa po radę, światło i życie

 

Panie, przyjmij nasze Wolanie, spełnij nasze prośby, jeśli zgodne są z Twą wolą, który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen

 

1. czytanie (Hi 38, 1. 8-11)

Bóg jest władcą morza

 

Czytanie z Księgi Hioba

Z wichru Pan zwrócił się do Hioba i rzekł: «Kto bramą zamknął morze, gdy wyszło z łona wzburzone, gdy chmury mu dałem za ubranie, za pieluszki – ciemność pierwotną? Złamałem jego wielkość mym prawem, wprawiłem wrzeciądze i bramę. I rzekłem: Aż dotąd, nie dalej! Tu zapora dla twoich fal nadętych».

 

Psalm (Ps 107 (106), 23-24. 25-26. 28-29. 30-31 (R.: por. 1))

Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana
Ci, którzy statkami ruszyli na morze, *
by handlować na wodach ogromnych,
widzieli dzieła Pana *
i Jego cuda wśród głębin.

 

Rzekł, i zerwał się wicher, *
burzliwie piętrząc fale.
Wznosili się pod niebo, zapadali w otchłań, *
ich dusza truchlała w niedoli.

 

Wołali w nieszczęściu do Pana, *
a On ich wyzwolił od trwogi.
Zamienił burzę na powiew łagodny, *
umilkły morskie fale.

Radowali się ciszą, która nastała, *
przywiódł ich do upragnionej przystani.
Niech dziękują Panu za dobroć Jego, *
za Jego cuda wobec synów ludzkich.

 

 

Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana


2. czytanie (2 Kor 5, 14-17)

Wszystko stało się nowe

 

Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

 

Bracia:

Miłość Chrystusa przynagla nas, pomnych na to, że skoro Jeden umarł za wszystkich, to wszyscy pomarli. A właśnie za wszystkich umarł Chrystus po to, aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie, lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał.

Tak więc i my odtąd już nikogo nie znamy według ciała; a jeśli nawet według ciała poznaliśmy Chrystusa, to już więcej nie znamy Go w ten sposób. Jeżeli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe.

 

Aklamacja (Por. Łk 7, 16)

 

Alleluja, alleluja, alleluja

Wielki prorok powstał między nami i Bóg nawiedził lud swój.

Alleluja, alleluja, alleluja

 

Ewangelia (Mk 4, 35-41)

Jezus ucisza burzę

 

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Owego dnia, gdy zapadł wieczór, Jezus rzekł do swoich uczniów: «Przeprawmy się na drugą stronę». Zostawili więc tłum, a Jego zabrali, tak jak był w łodzi. Także inne łodzie płynęły z Nim.

A nagle zerwał się gwałtowny wicher. Fale biły w łódź, tak że łódź już się napełniała wodą. On zaś spał w tyle łodzi na wezgłowiu. Zbudzili Go i powiedzieli do Niego: «Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?» On, powstawszy, zgromił wicher i rzekł do jeziora: «Milcz, ucisz się!» Wicher się uspokoił i nastała głęboka cisza.

Wtedy rzekł do nich: «Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże brak wam wiary!» Oni zlękli się bardzo i mówili między sobą: «Kim On jest właściwie, że nawet wicher i jezioro są Mu posłuszne?»

 

 

Do Chrystusa, któremu poddany jest cały świat, z wiarą zanieśmy nasze wołanie:

1. Módlmy się za Papieża, biskupów, prezbiterów i diakonów, aby potrafili wiernie trwać przy Bogu i stać na straży Jego przykazań. 2. Módlmy się za rządzących państwami, aby potrafili uznać pierwszeństwo władzy i panowania Boga nad światem. 3. Módlmy się za ekologów, aby potrafili stawiać dobro człowieka ponad troskę o pozostałe stworzenie. 4. Módlmy się za osoby pracujące w żegludze, na morzu i oceanach, aby potrafili swą pracę czynić służbą Bogu. 5. DARNAWA: Módlmy się za śp. Emilię i Jóżefa GALIMSKCH, aby mogli dostąpić oglądania Boga w niebie.

5. RADOSZYN: Módlmy się za śp. Stanisławę, Zenona KNIEWSKICH, Marię i Andrzeja GAŁEK, aby mogli dostąpić oglądania Boga w niebie

5. SKĄPE: Módlmy się za śp. Jana, Michała ŁOZIŃSKICH, aby mogli dostąpić oglądania Boga w niebie 6. Módlmy się za nas zgromadzonych wokół stołu słowa i Eucharystii, abyśmy posileni świętym Pokarmem potrafili ufać Bogu w każdym życiowym położeniu.

Jezu Chryste, uwielbiamy Cię za to, że jesteś Panem wszelkiego stworzenia i umiłowałeś nas aż po śmierć. Udziel według swego miłosierdzia potrzebnych darów swemu ludowi. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

 

 

 

1. czytanie (Ez 34, 11-12. 15-17)

Chrystus zna swoje owce

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela

Tak mówi Pan Bóg: «Oto Ja sam będę szukał moich owiec i będę sprawował nad nimi pieczę. Jak pasterz dokonuje przeglądu swojej trzody, gdy znajdzie się wśród rozproszonych owiec, tak Ja dokonam przeglądu moich owiec i uwolnię je ze wszystkich miejsc, dokąd się rozproszyły w dni ciemne i mroczne.

Ja sam będę pasł moje owce i Ja sam będę je układał na legowisku» – mówi Pan Bóg. «Zagubioną odszukam, zabłąkaną sprowadzę z powrotem, skaleczoną opatrzę, chorą umocnię, a tłustą i mocną będę ochraniał. Będę pasł sprawiedliwie».

Do was zaś, owce moje, tak mówi Pan Bóg: «Oto Ja osądzę poszczególne owce, barany i kozły».

Psalm (Ps 23 (22), 1b-2a. 2b-3. 5. 6 (R.: por. 1b))

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Pan jest moim pasterzem, *
niczego mi nie braknie,
pozwala mi leżeć *
na zielonych pastwiskach.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, *
orzeźwia moją duszę.
Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach *
przez wzgląd na swoją chwałę.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Stół dla mnie zastawiasz *
na oczach mych wrogów.
Namaszczasz mi głowę olejkiem, *
kielich mój pełny po brzegi.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną *
przez wszystkie dni życia
i zamieszkam w domu Pana *
po najdłuższe czasy.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

2. czytanie (1 Kor 15, 20-26. 28)

Królestwo Boże

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:

Chrystus zmartwychwstał jako pierwociny spośród tych, co pomarli. Ponieważ bowiem przez człowieka przyszła śmierć, przez Człowieka też dokona się zmartwychwstanie. I jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni, lecz każdy według własnej kolejności: Chrystus jako pierwociny, potem ci, co należą do Chrystusa, w czasie Jego przyjścia. Wreszcie nastąpi koniec, gdy przekaże królowanie Bogu i Ojcu i gdy pokona wszelką Zwierzchność, Władzę i Moc.

Trzeba bowiem, ażeby królował, «aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy». Jako ostatni wróg zostanie pokonana śmierć. A gdy już wszystko zostanie Mu poddane, wtedy i sam Syn zostanie poddany Temu, który Synowi poddał wszystko, aby Bóg był wszystkim we wszystkich.

Aklamacja (Por. Mk 11, 9c. 10a)

Alleluja, alleluja, alleluja

Błogosławiony, który przybywa w imię Pańskie.
Błogosławione Jego królestwo, które nadchodzi.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Mt 25, 31-46)

Chrystus będzie sądził z uczynków miłości

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swej chwale, a z Nim wszyscy aniołowie, wtedy zasiądzie na swoim tronie pełnym chwały. I zgromadzą się przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jednych ludzi od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów. Owce postawi po prawej, a kozły po swojej lewej stronie.

Wtedy odezwie się Król do tych po prawej stronie: „Pójdźcie, błogosławieni u Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane dla was od założenia świata!

Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść;
byłem spragniony, a daliście Mi pić;
byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie;
byłem nagi, a przyodzialiście Mnie;
byłem chory, a odwiedziliście Mnie;
byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie”.

Wówczas zapytają sprawiedliwi: „Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym i nakarmiliśmy Ciebie? Albo spragnionym i daliśmy Ci pić? Kiedy widzieliśmy Cię przybyszem i przyjęliśmy Cię, lub nagim i przyodzialiśmy Cię? Kiedy widzieliśmy Cię chorym lub w więzieniu i przyszliśmy do Ciebie?”

A Król im odpowie: „Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnie uczyniliście”.

Wtedy odezwie się i do tych po lewej stronie: „Idźcie precz ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom!

Bo byłem głodny, a nie daliście Mi jeść;
byłem spragniony, a nie daliście Mi pić;
byłem przybyszem, a nie przyjęliście Mnie;
byłem nagi, a nie przyodzialiście Mnie;
byłem chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście Mnie”.

Wówczas zapytają i ci: „Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym albo spragnionym, albo przybyszem, albo nagim, kiedy chorym albo w więzieniu, a nie usłużyliśmy Tobie?”

Wtedy odpowie im: „Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, tego i Mnie nie uczyniliście”.

I pójdą ci na wieczną karę, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego».

 

Modlitwa wiernych

Jezus Chrystus pragnie być Królem naszych serc i władać nimi w miłości. Powierzając siebie, przedstawiajmy z ufnością nasze prośby.
     Chryste Królu, wysłuchaj nas.


1. Królu Wszechświata, który rządzisz z mocą i mądrością, spraw, aby wszyscy poznali Ciebie jako Jedynego Pana i Zbawiciela.
     Chryste Królu, wysłuchaj nas.
2. Synu Boży, któremu powierzone jest panowanie, spraw, aby rządzący narodami kierowali się prawym sumieniem i uznali daną im władzę jako służbę narodowi.
     Chryste Królu, wysłuchaj nas.
3. Dobry Pasterzu, który prowadzisz ludzi po właściwych ścieżkach, spraw, aby błądzący po bezdrożach niewiary znaleźli orzeźwienie przy zdroju Twojej łaski i miłości.
     Chryste Królu, wysłuchaj nas.
4. Sędzio Miłosierny i Sprawiedliwy, który powołujesz do swej służby w kapłaństwie, otaczaj opieką nasze seminarium duchowne w Gorzowie, dając nowe i święte powołania kapłańskie
     Chryste Królu, wysłuchaj nas.
5. Zmartwychwstały Panie, w którym wszyscy będą ożywieni, spraw, aby zmarli mieli udział w Twoim zwycięstwie nad śmiercią i zamieszkali w Twym domu po najdłuższe czasy.
     Chryste Królu, wysłuchaj nas.
6. Odkupicielu świata, który na końcu czasów przyjdziesz w swojej chwale, spraw, aby uczestnictwo w tej Eucharystii ożywiało w nas wiarę i prowadziło do wyznawania jej przez służbę braciom.
     Chryste Królu, wysłuchaj nas.


Panie Jezu Chryste, uznajemy w Tobie Króla wszechświata. Władaj naszymi sercami, które oddajemy Ci z pokorą, prosząc o wysłuchanie naszych modlitw. Który żyjesz i królujesz przez wszystkie wieki wieków.
Amen.

 

1. czytanie (Mdr 6, 12-16)

Mądrość znajdą ci, którzy jej szukają

Czytanie z Księgi Mądrości

Mądrość jest wspaniała i nie więdnie, ci łatwo ją dostrzegą, którzy ją miłują, ci ją znajdą, którzy jej szukają, uprzedza bowiem tych, co jej pragną, wpierw dając się im poznać.

Kto dla niej wstanie o świcie, ten się nie natrudzi, znajdzie ją bowiem siedzącą u drzwi swoich. O niej rozmyślać – to szczyt roztropności, a kto z jej powodu nie śpi, wnet się trosk pozbędzie, sama bowiem obchodzi i szuka tych, co są jej godni, objawia się im łaskawie na ścieżkach i wychodzi naprzeciw wszystkim ich zamysłom.

Psalm (Ps 63 (62), 2. 3-4. 5-6. 7-8 (R.: por. 2ab))

Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza

Boże, mój Boże, szukam Ciebie *
i pragnie Ciebie moja dusza.
Ciało moje tęskni za Tobą *
jak zeschła ziemia łaknąca wody.

Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza

Oto wpatruję się w Ciebie w świątyni, *
by ujrzeć Twą potęgę i chwałę.
Twoja łaska jest cenniejsza od życia, *
więc sławić Cię będą moje wargi.

Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza

Będę Cię wielbił przez całe me życie *
i wzniosę ręce w imię Twoje.
Moja dusza syci się obficie, *
a usta Cię wielbią radosnymi wargami.

Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza

Gdy myślę o Tobie na moim posłaniu *
i o Tobie rozważam w czasie moich czuwań.
Bo stałeś się dla mnie pomocą *
i w cieniu Twych skrzydeł wołam radośnie.

Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza

2. czytanie (1 Tes 4, 13-14)

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tesaloniczan

Nie chcemy, bracia, byście trwali w niewiedzy co do tych, którzy umierają, abyście się nie smucili jak wszyscy ci, którzy nie mają nadziei. Jeśli bowiem wierzymy, że Jezus istotnie umarł i zmartwychwstał, to również tych, którzy umarli w Jezusie, Bóg wyprowadzi wraz z Nim.

Aklamacja (Por. Mt 24, 42a. 44)

Alleluja, alleluja, alleluja

 

Czuwajcie i bądźcie gotowi,
bo o godzinie, której się nie domyślacie,
Syn Człowieczy przyjdzie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Mt 25, 1-13)

Przypowieść o dziesięciu pannach

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus opowiedział swoim uczniom tę przypowieść:

«Podobne będzie królestwo niebieskie do dziesięciu panien, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie pana młodego. Pięć z nich było nierozsądnych, a pięć roztropnych. Nierozsądne wzięły lampy, ale nie wzięły z sobą oliwy. Roztropne zaś razem z lampami zabrały również oliwę w swoich naczyniach. Gdy się pan młody opóźniał, senność ogarnęła wszystkie i posnęły.

Lecz o północy rozległo się wołanie: „Oto pan młody idzie, wyjdźcie mu na spotkanie!” Wtedy powstały wszystkie owe panny i opatrzyły swe lampy. A nierozsądne rzekły do roztropnych: „Użyczcie nam swej oliwy, bo nasze lampy gasną”. Odpowiedziały roztropne: „Mogłoby i nam, i wam nie wystarczyć. Idźcie raczej do sprzedających i kupcie sobie”.

Gdy one szły kupić, nadszedł pan młody. Te, które były gotowe, weszły z nim na ucztę weselną, i drzwi zamknięto. Nadchodzą w końcu i pozostałe panny, prosząc: „Panie, panie, otwórz nam!” Lecz on odpowiedział: „Zaprawdę, powiadam wam, nie znam was”.

Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny».

 

 

 

 

 

Modlitwa wiernych

Stojąc w najgłębszej pokorze przed Bogiem, który nas poucza i obdarza mądrością, przedstawmy nasze błagania:
1.
 Za biskupów i prezbiterów, aby prowadząc wiernych drogami Boga i Jego mądrości, pobudzali dzieci Kościoła do czujności i poszukiwania wiecznych wartości.
2. Za rządzących państwami, by otwierali swoje serca na światło Ducha Świętego i kierowali się dobrem powierzonych im obywateli.
3. Za rodziny, aby były bezpiecznym miejscem wzrastania w wierze młodych pokoleń oraz drogowskazem w poszukiwaniu Boga będącego odwieczną tęsknotą serc ludzkich.
4. Za niewierzących i poszukujących sensu życia, aby najgłębsze pragnienie poznania prawdy o sobie doprowadziło ich do światła wiary.
5. Za zmarłych żyjących na ziemi nadzieją zmartwychwstania, aby dostąpili wprowadzenia do niebieskiej chwały.
6. Za nas samych, abyśmy nie poddawali się uśpieniu ducha i byli zawsze gotowi na przyjście naszego Niebieskiego Oblubieńca – Jezusa Chrystusa.

Panie Boże, który jesteś naszą pomocą i napełniasz obficie nasze dusze, wejrzyj na pokorne modlitwy Twoich wyznawców i udziel nam potrzebnych łask, byśmy mogli wielbić Cię na wieki. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

 

1. czytanie (Ap 7, 2-4. 9-14)

Wielki tłum zbawionych

Czytanie z Księgi Apokalipsy świętego Jana Apostoła

Ja, Jan, ujrzałem innego anioła, wstępującego od wschodu słońca, mającego pieczęć Boga żywego. Zawołał on donośnym głosem do czterech aniołów, którym dano moc wyrządzić szkodę ziemi i morzu: «Nie wyrządzajcie szkody ziemi ani morzu, ani drzewom, aż opieczętujemy na czołach sługi Boga naszego». I usłyszałem liczbę opieczętowanych: sto czterdzieści cztery tysiące opieczętowanych ze wszystkich pokoleń synów Izraela.

Potem ujrzałem wielki tłum, którego nikt nie mógł policzyć, z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków, stojący przed tronem i przed Barankiem. Odziani są w białe szaty, a w ręku ich palmy. I głosem donośnym tak wołają: «Zbawienie Bogu naszemu, Zasiadającemu na tronie, i Barankowi».

A wszyscy aniołowie stanęli wokół tronu i Starców, i czworga Zwierząt, i na oblicze swe padli przed tronem, i pokłon oddali Bogu, mówiąc: «Amen. Błogosławieństwo i chwała, i mądrość, i dziękczynienie, i cześć, i moc, i potęga Bogu naszemu na wieki wieków. Amen!»

A jeden ze Starców odezwał się do mnie tymi słowami: «Ci przyodziani w białe szaty kim są i skąd przybyli?» I powiedziałem do niego: «Panie, ty wiesz». I rzekł do mnie: «To ci, którzy przychodzą z wielkiego ucisku, i opłukali swe szaty, i wybielili je we krwi Baranka».

Psalm (Ps 24, 1-2. 3-4ab. 5-6 (R.: por. 6))

Oto lud wierny, szukający Boga

Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia, *
świat i jego mieszkańcy.
Albowiem On go na morzach osadził *
i utwierdził ponad rzekami.

Oto lud wierny, szukający Boga

Kto wstąpi na górę Pana, *
kto stanie w Jego świętym miejscu?
Człowiek rąk nieskalanych i czystego serca, *
który nie skłonił swej duszy ku marnościom.

Oto lud wierny, szukający Boga

On otrzyma błogosławieństwo od Pana *
i zapłatę od Boga, swego Zbawcy.
Oto pokolenie tych, co Go szukają, *
którzy szukają oblicza Boga Jakuba.

Oto lud wierny, szukający Boga

2. czytanie (1 J 3, 1-3)

Ujrzymy Boga takim, jaki jest

Czytanie z Pierwszego listu świętego Jana Apostoła

Najmilsi:

Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi i rzeczywiście nimi jesteśmy. Świat zaś dlatego nas nie zna, że nie poznał Jego.

Umiłowani, obecnie jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie ujawniło, czym będziemy. Wiemy, że gdy się objawi, będziemy do Niego podobni, bo ujrzymy Go takim jaki jest.

Każdy zaś, kto pokłada w Nim nadzieję, uświęca się, podobnie jak On jest święty.

Aklamacja (Mt 11, 28)

Alleluja, alleluja, alleluja

Przyjdźcie do Mnie wszyscy,
którzy utrudzeni i obciążeni jesteście,
a Ja was pokrzepię.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Mt 5, 1-12a)

Błogosławieni ubodzy duchem

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył swoje usta i nauczał ich tymi słowami:

«Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.

Błogosławieni, którzy płaczą, albowiem oni będą pocieszeni.

Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię.

Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni.

Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.

Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.

Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi.

Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.

Błogosławieni jesteście, gdy ludzie wam urągają i prześladują was, i gdy mówią kłamliwie wszystko złe na was z mego powodu. Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie».

 

Modlitwa wiernych

Ten, kto pokłada nadzieję w Bogu, uświęca się. Z ufnością więc zanośmy nasze modlitwy:
     
1. Prosimy, niech Kościół Boży żyjący wzorem ośmiu błogosławieństw promieniuje w świecie przykładem świętości swoich wyznawców, aby wszyscy doszli do poznania prawdy objawionej.
     
2. Prosimy, niech rządzący państwami kierują się zasadą sprawiedliwości, szanując ubogich i zepchniętych na margines społeczny.
     
3. Prosimy, niech pełniący dzieła miłosierdzia doświadczają wparcia w podejmowanych działaniach na rzecz osób pogardzanych i nic nieznaczących w oczach świata.
     
4. Prosimy, niech wszyscy cierpiący z powodu wyznawanej wiary doznają duchowego umocnienia i staną się światłem w mrokach niewiary dzisiejszego świata.
     
5. Prosimy, niech zmarli, którzy na ziemi wypełniali swoim życiem wezwania z góry błogosławieństw dostąpią oglądania Bożego oblicza w wieczności.
     
6. Prosimy, niech wszyscy uczestniczący i przyjmujący zadatek świętości w tej Eucharystii otrzymają błogosławieństwo i zapłatę tu na ziemi i w wieczności.
     
Wszechmogący Boże, Tobie chwała, mądrość i dziękczynienie, cześć i moc. Błagamy, wysłuchaj pokornych modlitw Twoich dzieci. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.

 

ROCZNICA POŚWIĘCENIA KOŚCIOŁA WŁASNEGO 
- UROCZYSTOŚĆ


Uroczystość tę obchodzi się we wszystkich już poświęconych kościołach, z wyjątkiem kościołów katedralnych, w ostatnią niedzielę października. 


PIERWSZE CZYTANIE (1 Krl 8, 22-23. 27-30) 

Modlitwa Salomona

Czytanie z Pierwszej Księgi Królewskiej.

Salomon stanął przed ołtarzem Pana wobec całego zgromadzenia izraelskiego i wyciągnąwszy ręce do nieba, rzekł: «O Panie, Boże Izraela! Nie ma takiego Boga, jak Ty, ani w górze na niebie, ani w dole na ziemi, tak zachowującego przymierze i łaskę względem Twoich sług, którzy czczą Cię z całego swego serca.
Czy jednak naprawdę zamieszka Bóg na ziemi? Przecież niebo i niebiosa najwyższe nie mogą Cię objąć, a tym mniej ta świątynia, którą zbudowałem.
Zważ więc na modlitwę Twego sługi i jego błaganie, o Boże mój, Panie, i wysłuchaj to wołanie i tę modlitwę, w której dziś Twój sługa stara się ubłagać Cię o to, aby w nocy i w dzień Twoje oczy patrzyły na tę świątynię. Jest to miejsce, o którym powiedziałeś: 
Tam będzie moje imię, tak aby wysłuchać modlitwę, którą zanosi Twój sługa na tym miejscu. Dlatego wysłuchaj błaganie Twego sługi i Twego ludu, Izraela, ilekroć modlić się będzie na tym miejscu. Ty zaś wysłuchaj na miejscu Twego przebywania w niebie. Nie tylko wysłuchaj, ale też przebacz!».


Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 84, 3-5. 10-11)

Refren: Jak miła, Panie, jest świątynia Twoja.

Dusza moja stęskniona pragnie przedsionków Pańskich. 
*
Serce moje i ciało radośnie wołają do Boga żywego.
Nawet wróbel znajduje swój dom, a jaskółka gniazdo, +
gdzie złoży swe pisklęta: *
przy ołtarzach Twoich, Panie Zastępów, Królu mój i Boże!

Szczęśliwi, którzy mieszkają w domu Twoim, Panie, *
nieustannie Cię wielbiąc.
Spójrz, Boże, tarczo nasza, *
wejrzyj na twarz Twego Pomazańca.

Doprawdy, dzień jeden w przybytkach Twoich *
lepszy jest niż innych tysiące:

wolę stać w progu mojego Boga 
*
niż mieszkać w namiotach grzeszników.


DRUGIE CZYTANIE (1 Kor 3, 9b-11. 16-17)

Jesteście świątynią Boga

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian.

Bracia:

Jesteście Bożą budowlą. Według danej mi łaski Bożej, jako roztropny budowniczy, położyłem fundament, ktoś inny zaś wznosi budynek. Niech każdy jednak baczy na to, jak buduje. Fundamentu bowiem nikt nie może położyć innego niż ten, który jest położony, a którym jest Jezus Chrystus.
Czyż nie wiecie, żeście świątynią Boga i że Duch Boży mieszka w was? Jeżeli ktoś zniszczy świątynię Boga, tego zniszczy Bóg. Świątynia Boga jest święta, a wy nią jesteście.

Oto słowo Boże.



ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mt 16, 18)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Ty jesteś Piotr - Opoka,
i na tej opoce zbuduję mój Kościół,
a bramy piekielne go nie przemogą.


Aklamacja: 
Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (Mt 16, 13-19)

Kościół zbudowany na Piotrze

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: «Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?».
A oni odpowiedzieli: 
«Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków».
Jezus zapytał ich: 
«A wy za kogo Mnie uważacie?».
Odpowiedział Szymon Piotr: 
«Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego».
Na to Jezus mu rzekł: 
«Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem ciało i krew nie objawiły ci tego, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr - Opoka, i na tej opoce zbuduję mój Kościół, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie».

Oto słowo Pańskie.

 

Modlitwa powszechna
Zgromadzeni w widzialnej świątyni, wzniesionej ludzkimi rękami na chwałę Boga, módlmy się do Tego, którego najwyższe niebiosa nie mogą ogarnąć, aby wysłuchał nas na miejscu swego przebywania w niebie.

1. Kościół jest żyjącym dzisiaj Chrystusem; prośmy, aby serca wszystkich dzieci Kościoła były żywą świątynią Boga. Ciebie prosimy...

2. Kościół jest widzialnym znakiem przymierza Boga z ludźmi; prośmy za widzialną głową Kościoła papieżem Franciszkiem, aby prowadził nas do niewidzialnej świątyni nieba.

3. Kościół jest domem wszystkich ochrzczonych; błagajmy, aby chrześcijanie przyczynili się do jedności wszystkich synów ludzkich.

4. Kościół jest duchową świątynią opartą na kamieniu węgielnym, którym jest Chrystus; prośmy, aby w Polsce można było budować materialne świątynie, jako znak duchowej więzi z Bogiem i ludźmi.

5. Świątynia materialna jest wyrazem wiary i znakiem miłości ludzi do Boga; módlmy się za architektów, artystów, budowniczych, którzy wznosili tę naszą świątynię, aby ich dzieło jak najdłużej chwaliło Boga

6. Świątynia jest miejscem, gdzie Chrystus przez sakramenty udziela swej łaski; prośmy za kapłanów, którzy tutaj pracowali i pracują, aby ich życie i nauczanie służyło duchowemu dobru wszystkich parafian.

7. Nasze ciała są świątynią Boga i Duch Święty w nich mieszka; błagajmy Boga, aby nasi zmarli znaleźli się w wiecznej świątyni nieba.

8. Nasza świątynia jest miejscem naszego spotkania z Bogiem; módlmy się, aby wszyscy, którzy gromadzą się tutaj na modlitwę, otrzymali przebaczenie i radość, a ich modlitwy zostały wysłuchane.

 

Boże, Ty z żywych i wybranych kamieni przygotowujesz swojemu majestatowi wiekuistą świątynię; wysłuchaj prośby swojego ludu i daj modlącym się w tym kościele radość z otrzymania Twoich darów. Przez Chrystusa Pana naszego.

 

 

1. czytanie (Iz 45, 1. 4-6)

Król Cyrus narzędziem Boga

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Tak mówi Pan o swym pomazańcu, Cyrusie: «Ja mocno ująłem go za prawicę, aby ujarzmić przed nim narody i królom odpiąć broń od pasa, aby otworzyć przed nim podwoje, żeby się bramy nie zatrzasnęły.

Przez wzgląd na mego sługę, Jakuba, Izraela, mojego wybrańca, nadałem ci twój tytuł, bardzo zaszczytny, chociaż Mnie nie znałeś. Ja jestem Pan, i nie ma innego. Poza Mną nie ma boga. Przypaszę ci broń, chociaż Mnie nie znałeś, aby wiedziano od wschodu słońca aż do zachodu, że poza Mną nie ma nic. Ja jestem Pan i nikt poza Mną».

Psalm (Ps 96 (95), 1 i 3. 4-5. 7-8. 9 i 10ac (R.: por. 3))

Pośród narodów głoście chwałę Pana

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
śpiewaj Panu, ziemio cała.
Głoście Jego chwałę wśród wszystkich narodów, *
rozgłaszajcie Jego cuda pośród wszystkich ludów.

Pośród narodów głoście chwałę Pana

Wielki jest Pan, godzien wszelkiej chwały, *
budzi trwogę najwyższą, większą niż inni bogowie.
Bo wszyscy bogowie pogan są tylko ułudą, *
Pan zaś stworzył niebiosa.

Pośród narodów głoście chwałę Pana

Oddajcie Panu, rodziny narodów, *
oddajcie Panu chwałę i uznajcie Jego potęgę.
Oddajcie Panu chwałę należną Jego imieniu, *
przynieście dary i wejdźcie na Jego dziedzińce.

Pośród narodów głoście chwałę Pana

Uwielbiajcie Pana w świętym przybytku, *
zadrżyj, ziemio cała, przed Jego obliczem.
Głoście wśród ludów, że Pan jest królem, *
będzie sprawiedliwie sądził ludy.

Pośród narodów głoście chwałę Pana

2. czytanie (1 Tes 1, 1-5b)

Paweł dziękuje Bogu za wiarę, nadzieję i miłość Tesaloniczan

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tesaloniczan

Paweł, Sylwan i Tymoteusz do Kościoła Tesaloniczan w Bogu Ojcu i Panu Jezusie Chrystusie. Łaska wam i pokój!

Zawsze dziękujemy Bogu za was wszystkich, wspominając o was nieustannie w naszych modlitwach, pomni przed Bogiem i Ojcem naszym na wasze dzieło wiary, na trud miłości i na wytrwałą nadzieję w Panu naszym, Jezusie Chrystusie.

Wiemy, bracia przez Boga umiłowani, o wybraniu waszym, bo nasze głoszenie Ewangelii wśród was nie dokonało się samym tylko słowem, lecz mocą i działaniem Ducha Świętego oraz wielką siłą przekonania.

Aklamacja (Por. Flp 2, 15d. 16a)

Alleluja, alleluja, alleluja

Jawicie się jako źródło światła w świecie,
trzymając się mocno Słowa Życia.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Mt 22, 15-21)

Oddajcie cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by podchwycić Jezusa w mowie.

Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby mu powiedzieli: «Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bo nie oglądasz się na osobę ludzką. Powiedz nam więc, jak Ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek cezarowi, czy nie?»

Jezus przejrzał ich przewrotność i rzekł: «Czemu wystawiacie Mnie na próbę, obłudnicy? Pokażcie Mi monetę podatkową!» Przynieśli Mu denara.

On ich zapytał: «Czyj jest ten obraz i napis?» Odpowiedzieli: «Cezara». Wówczas rzekł do nich: «Oddajcie więc cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga».

 

 

 

 

 

Modlitwa wiernych

Rozpoczynając Tydzień Misyjny, z ufnością błagajmy dobrego Boga, aby wzbudził w całym Kościele ducha gorliwości i zapału misyjnego.

1. Módlmy się za Kościół święty, który na całej ziemi wzywa imienia Pana, głosi Jego Ewangelię i potwierdza ją dziełami miłości, aby pomnażał w sobie zapał misyjny i oświecony darami Ducha Świętego, znajdował skuteczne sposoby docierania do tych, którzy jeszcze nie znają Chrystusa.
2. Módlmy się za misjonarki i misjonarzy, aby całkowicie oddali się swemu powołaniu misyjnemu i byli znakiem Chrystusa w świecie spragnionym Jego miłości, przebaczenia i pokoju.
3. Módlmy się za darczyńców misji, aby Chrystus wynagrodził ich ofiarność swoją łaską i błogosławieństwem.
4. Módlmy się za chorych, starszych i niepełnosprawnych, aby swe cierpienia i trudy życia, niedostatki i ograniczenia, wielkodusznie ofiarowywali Panu Bogu w intencji misji ewangelizacyjnych wśród tych, którzy jeszcze Boga nie znają.
5. Módlmy się o powołania misyjne wśród kapłanów, sióstr zakonnych i wiernych świeckich, aby nie zabrakło głosicieli Ewangelii, szafarzy sakramentów świętych i świadków miłości bliźniego w młodych Kościołach misyjnych.
6. Módlmy się za nas samych, abyśmy pamiętali o tym, że na mocy chrztu świętego, bierzmowania i Eucharystii jesteśmy uczniami misjonarzami Chrystusa wśród narodów.

Boże, nasz Ojcze, Ty posłałeś swego Syna na świat z Ewangelią miłości i nadziei, spójrz litościwie na ludy i narody, które jeszcze nie poznały Twego Syna. Wzbudź w swoim Kościele misjonarki i misjonarzy, i wysłuchaj naszego wołania. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.

 

 

Czytanie z Księgi Przysłów. 

 

Niewiastę dzielną któż znajdzie? Jej wartość przewyższa perły.

Serce małżonka jej ufa, na zyskach mu nie zbywa; nie czyni mu źle, ale dobrze przez wszystkie dni jego życia. O len się stara i wełnę, pracuje starannie rękami. 

Wyciąga ręce po kądziel, jej palce chwytają wrzeciono. Otwiera dłoń ubogiemu, do nędzarza wyciąga swe ręce. 

Kłamliwy wdzięk i marne jest piękno: chwalić należy niewiastę, co boi się Pana. Z owocu jej rąk jej dajcie, niech w bramie chwalą jej czyny.

 

Oto słowo Boże.

 

Refren: Chwal i błogosław, duszo moja, Pana.

 

Błogosław, duszo moja, Pana, *

i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego.

Błogosław, duszo moja, Pana, *

i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach.

Refren: Chwal i błogosław, duszo moja, Pana.

 

On odpuszcza wszystkie twoje winy *

i leczy wszystkie choroby,

On twoje życie ratuje od zguby, *

obdarza cię łaską i zmiłowaniem.

Refren: Chwal i błogosław, duszo moja, Pana.

 

Miłosierny jest Pan i łaskawy, *

nieskory do gniewu i bardzo cierpliwy.

Jak ojciec lituje się nad dziećmi, *

tak Pan się lituje nad tymi, którzy się Go boją.

 

Refren: Chwal i błogosław, duszo moja, Pana.

 

Łaska zaś Boga jest wieczna dla Jego wyznawców, *

a Jego sprawiedliwość nad ich potomstwem,

nad wszystkimi, którzy strzegą Jego przymierza *

i pamiętają, by spełniać Jego przykazania.

 

Refren: Chwal i błogosław, duszo moja, Pana.

 

 

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza. 

 

Najmilszy! Miej we czci te wdowy, które są rzeczywiście wdowami. Jeśli zaś jakaś wdowa ma dzieci albo wnuki, niechże się one uczą najpierw pieczołowitości względem własnej rodziny i odpłacania się rodzicom wdzięcznością. Jest to bowiem rzeczą miłą w oczach Bożych.

Ta zaś, która rzeczywiście jest wdową, jako osamotniona złożyła nadzieję w Bogu i trwa w zanoszeniu próśb i modlitw we dnie i w nocy. Lecz ta, która żyje rozpustnie, za życia umarła. I to nakazuj, ażeby były nienaganne. 

A jeśli kto nie dba o swoich, a zwłaszcza o domowników, wyparł się wiary i gorszy jest od niewierzącego. 

Do spisu należy wciągać taką wdowę, która ma co najmniej lat sześćdziesiąt, była żoną jednego męża, ma za sobą świadectwo o takich dobrych czynach: że dzieci wychowała, że była gościnna, że obmyła nogi świętych, że zasmuconym przyszła z pomocą, że pilnie brała udział we wszelkim dobrym dziele.

 

Oto słowo Boże.

 

Alleluja, alleluja, alleluja.

Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, 

albowiem oni będą nasyceni.

 

Alleluja, alleluja, alleluja.

 

Słowa Ewangelii według św. Marka. 

 

Nadeszła Matka Jezusa i bracia i stojąc na dworze, posłali po Niego, aby Go przywołać.

Właśnie tłum ludzi siedział wokół Niego, gdy Mu powiedzieli: "Oto Twoja Matka i bracia na dworze pytają się o Ciebie". 

Odpowiedział im: "Któż jest moją matką i którzy są braćmi?" 

I spoglądając na siedzących dokoła Niego, rzekł: "Oto moja matka i moi bracia. Bo kto pełni wolę Bożą, ten Mi jest bratem, siostrą i matką".

 

Oto słowo Pańskie.

 

 

 

 

Ksiądz:  Za wstawiennictwem św. Jadwigi Śląskiej zanieśmy do Boga nasze modlitwy

 

Módlmy się za Kościół Święty, aby pełen Bożego pokoju potrafił skutecznie głosić światu Dobrą Nowinę.

 

Módlmy się za rządzących naszą ojczyzną, aby Pan Bóg kierował ich umysłami i sercami według swojej woli.

 

Módlmy się za papieża Franciszka, biskupów, kapłanów, polecając szczególnie księdza Zbigniewa Matwiejowa – aby swą duszpasterską posługą kierowali ludzi na drogę zbawienia

 

Módlmy się za chorych i cierpiących, aby mogli doznać w swym utrapieniu Bożego miłosierdzia.

 

Módlmy się za zmarłych parafian z Radoszyna, aby Pan jak najszybciej obdarzył ich łaską zbawienia.

 

Módlmy się za nas, tu zgromadzonych, abyśmy za wstawiennictwem św. Jadwigi Śląskiej  otrzymali od Pana Boga potrzebne nam łaski.

 

Ksiądz:

Wszechmogący Wieczny Boże, ty dajesz w świętych obraz cnót, prosimy byśmy wzywając orędownictwa św. Jadwigi Śląskiej zasłużyli na życie wieczne w Twoim królestwie, który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen

 

1. czytanie (Iz 25, 6-10a)

Uczta mesjańska

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Pan Zastępów przygotuje dla wszystkich ludów na tej górze ucztę z tłustego mięsa, ucztę z wybornych win, z najpożywniejszego mięsa, z najwyborniejszych win. Zedrze On na tej górze zasłonę, zapuszczoną na twarz wszystkich ludów, i całun, który okrywał wszystkie narody; raz na zawsze zniszczy śmierć. Wtedy Pan Bóg otrze łzy z każdego oblicza, zdejmie hańbę ze swego ludu na całej ziemi, bo Pan przyrzekł.

I powiedzą w owym dniu: Oto nasz Bóg, Ten, któremu zaufaliśmy, że nas wybawi; oto Pan, w którym złożyliśmy naszą ufność; cieszmy się i radujmy z Jego zbawienia! Albowiem ręka Pana spocznie na tej górze.

Psalm (Ps 23 (22), 1b-3a. 3b-4. 5. 6 (R.: por. 6cd))

Po wieczne czasy zamieszkam u Pana

Pan jest moim pasterzem, †
niczego mi nie braknie, *
pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.
Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, *
orzeźwia moją duszę.

Po wieczne czasy zamieszkam u Pana

Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach *
przez wzgląd na swoją chwałę.
Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę, †
zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. *
Kij Twój i laska pasterska są moją pociechą.

Po wieczne czasy zamieszkam u Pana

Stół dla mnie zastawiasz *
na oczach mych wrogów.
Namaszczasz mi głowę olejkiem, *
kielich mój pełny po brzegi.

Po wieczne czasy zamieszkam u Pana

Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną *
przez wszystkie dni życia
i zamieszkam w domu Pana *
po najdłuższe czasy.

Po wieczne czasy zamieszkam u Pana

2. czytanie (Flp 4, 12-14. 19-20)

Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian

Bracia:

Umiem cierpieć biedę, umiem też korzystać z obfitości. Do wszystkich w ogóle warunków jestem zaprawiony: i być sytym, i głód cierpieć, korzystać z obfitości i doznawać niedostatku. Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia. W każdym razie dobrze uczyniliście, biorąc udział w moim ucisku.

A Bóg mój według swego bogactwa zaspokoi wspaniale w Chrystusie Jezusie każdą waszą potrzebę. Bogu zaś i Ojcu naszemu chwała na wieki wieków. Amen.

Aklamacja (Por. Ef 1, 17-18)

Alleluja, alleluja, alleluja

Niech Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa, przeniknie nasze serca swoim światłem,
abyśmy wiedzieli, czym jest nadzieja naszego powołania.

Alleluja, alleluja, alleluja

Wersja dłuższa

Ewangelia (Mt 22, 1-14)

Przypowieść o zaproszonych na ucztę

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus w przypowieściach mówił do arcykapłanów i starszych ludu: «Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi. Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść.

Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: „Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę; woły i tuczne zwierzęta ubite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę!” Lecz oni zlekceważyli to i odeszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy, pozabijali.

Na to król uniósł się gniewem. Posłał swe wojska i kazał wytracić owych zabójców, a miasto ich spalić.

Wtedy rzekł swoim sługom: „Uczta weselna wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie”. Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala weselna zapełniła się biesiadnikami.

Wszedł król, żeby się przypatrzyć biesiadnikom, i zauważył tam człowieka nieubranego w strój weselny. Rzekł do niego: „Przyjacielu, jakże tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego?” Lecz on oniemiał. Wtedy król rzekł sługom: „Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz, w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”. Bo wielu jest powołanych, lecz mało wybranych».

Wersja krótsza

Ewangelia (Mt 22, 1-10)

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus w przypowieściach mówił do arcykapłanów i starszych ludu: «Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi. Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść.

Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: „Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę; woły i tuczne zwierzęta ubite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę!” Lecz oni zlekceważyli to i odeszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy, pozabijali.

Na to król uniósł się gniewem. Posłał swe wojska i kazał wytracić owych zabójców, a miasto ich spalić.

Wtedy rzekł swoim sługom: „Uczta weselna wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie”. Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala weselna zapełniła się biesiadnikami.

 

 

 

 

 

 

Modlitwa wiernych

Bogu najlepszemu, który zgromadził nas na uczcie eucharystycznej, abyśmy umocnieni przez słowo i Ciało Jego Syna, Chrystusa, wytrwale podążali do niebieskiej Ojczyzny, przedstawmy naszą modlitwę:

     1. Prośmy Pana, aby wszystkie ludy ziemi zjednoczyły się w wierze i miłości braterskiej, aby ustały wojny, prześladowania i wszelkie przejawy niesprawiedliwości.
2. Prośmy Pana, aby Kościół umacniany Jego słowem i łaską był wiernym głosicielem Ewangelii i umacniał w ludziach nadzieję nieśmiertelności.
3. Prośmy Pana, aby udzielił łaski nawrócenia zatwardziałym grzesznikom i rozpalił serca ludzi obojętnych religijnie i zaniedbanych duchowo.
4. Prośmy Pana za tych, którzy marnują codzienne okazje do czynienia dobra i wzrastania w łasce Bożej, aby odnowili się w wierze i zatroszczyli o swą szatę weselną.
5. Prośmy Pana, aby nasze rodziny i parafie były wspólnotami, w których rodzą się i umacniają powołania kapłańskie, zakonne i misyjne.
6. Prośmy Pana, aby umacniał naszą ufność w Jego ojcowskie miłosierdzie i przebaczenie, abyśmy innych w niej umacniali.

Panie Boże, Ty jesteś radością naszych serc. Wielbimy Cię i wysławiamy za Twe miłosierdzie, łaskawość i ojcowską troskę. Wysłuchaj naszego wołania i spraw, abyśmy stale pamiętali o zaproszeniu do wzrastania w przyjaźni z Tobą, jakie kierujesz do nas przez posługę Kościoła. Który żyjesz i królujesz przez wszystkie wieki wieków. Amen.

 

 

1. czytanie (Iz 5, 1-7)

Pieśń o winnicy

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Chcę zaśpiewać memu Przyjacielowi pieśń o Jego miłości ku swojej winnicy!

Przyjaciel mój miał winnicę na żyznym pagórku. Otóż okopał ją i oczyścił z kamieni, i zasadził w niej szlachetną winorośl; pośrodku niej zbudował wieżę, także i tłocznię w niej wykuł. I spodziewał się, że wyda winogrona, lecz ona cierpkie wydała jagody.

«Teraz więc, o mieszkańcy Jeruzalem i mężowie z Judy, rozsądźcie, proszę, między Mną a winnicą moją. Co jeszcze miałem uczynić winnicy mojej, a nie uczyniłem w niej? Czemu, gdy czekałem, by winogrona wydała, ona cierpkie dała jagody?

Więc dobrze! Pokażę wam, co uczynię winnicy mojej: rozbiorę jej żywopłot, by ją rozgrabiono, rozwalę jej ogrodzenie, by ją stratowano. Zamienię ją w pustynię, nie będzie przycinana ni plewiona, tak iż wzejdą osty i ciernie. Chmurom zakażę spuszczać na nią deszcz».

Otóż winnicą Pana Zastępów jest dom Izraela, a ludzie z Judy szczepem Jego wybranym. Oczekiwał On tam sprawiedliwości, a oto rozlew krwi, i prawowierności, a oto krzyk grozy.

Psalm (Ps 80 (79), 9 i 12. 13-14. 15-16. 19-20 (R.: por. Iz 5, 7a))

Winnicą Pana jest dom Izraela

Przeniosłeś winorośl z Egiptu *
i zasadziłeś ją, wygnawszy pogan.
Rozpostarła swe pędy aż do Morza, *
aż do Rzeki swoje latorośle.

Winnicą Pana jest dom Izraela

Dlaczego zburzyłeś jej ogrodzenie *
i każdy przechodzień zrywa jej grona?
Niszczy ją dzik leśny *
i obgryzają polne zwierzęta.

Winnicą Pana jest dom Izraela

Powróć, Boże Zastępów, *
wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl.
Chroń to, co zasadziła Twoja prawica, *
latorośl, którą umocniłeś dla siebie.

Winnicą Pana jest dom Izraela

Już więcej nie odwrócimy się od Ciebie, *
daj nam nowe życie, a będziemy Cię chwalili.
Odnów nas, Panie, Boże Zastępów, †
i rozjaśnij nad nami swoje oblicze, *
a będziemy zbawieni.

Winnicą Pana jest dom Izraela

2. czytanie (Flp 4, 6-9)

Czyńcie to, czego się nauczyliście, a Bóg pokoju będzie z wami

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian

 

O nic się już nie martwcie, ale w każdej sprawie wasze prośby przedstawiajcie Bogu w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem. A pokój Boży, który przewyższa wszelki umysł, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie.

Na koniec, bracia, wszystko, co jest prawdziwe, co godne, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co zasługuje na uznanie: jeśli jest jakąś cnotą i czynem chwalebnym – to bierzcie pod rozwagę.

Czyńcie to, czego się nauczyliście, co przejęliście, co usłyszeliście i co zobaczyliście u mnie, a Bóg pokoju będzie z wami.

Aklamacja (Por. J 15, 16)

Alleluja, alleluja, alleluja

Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem,
abyście szli i owoc przynosili.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Mt 21, 33-43)

Przypowieść o dzierżawcach winnicy

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu:

«Posłuchajcie innej przypowieści. Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej tłocznie, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał.

Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego zaś ukamienowali. Wtedy posłał inne sługi, więcej niż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili. W końcu posłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: Uszanują mojego syna.

Lecz rolnicy, zobaczywszy syna, mówili do siebie: „To jest dziedzic; chodźcie, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo”. Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili. Kiedy więc przybędzie właściciel winnicy, co uczyni z owymi rolnikami?»

Rzekli Mu: «Nędzników marnie wytraci, a winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze».

Jezus im rzekł: «Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: „Ten właśnie kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił, i jest cudem w naszych oczach”. Dlatego powiadam wam: Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce».

 

Modlitwa wiernych

Wdzięczni Bogu za dar wiary, który sprawił, że jesteśmy Jego winnicą, z ufnością przedstawmy Mu nasze wspólne modlitwy:

1. Módlmy się za Kościół święty, który jest Winnicą Pana, aby wydawał dobre owoce modlitwy, cierpienia, wyrzeczeń i pracy, sprawiając radość Bogu, naszemu Panu i Zbawcy.
2. Módlmy się za misjonarki i misjonarzy, którzy w krajach misyjnych głoszą Ewangelię Chrystusa i potwierdzają ją czynami miłosierdzia, aby Bóg błogosławił ich misyjnym wysiłkom, umacniał i wspierał swą łaską.
3. Módlmy się za tych, którzy poznali Ewangelię, aby przez pychę, zarozumialstwo i uwikłania w grzechy i nałogi nie utracili cennego daru wiary.
4. Módlmy się o nawrócenie tych, którzy nienawidzą Ewangelii i zwalczają Kościół Chrystusowy, aby mogli wraz z nami cieszyć się z odnalezionego zbawienia.
5. Módlmy się za tych, którzy oddalili się od Boga, popadli w obojętność religijną, aby spotkali na swojej drodze tych, którzy zachwycą ich swą wiarą i pomogą powrócić do gorliwości.
6. Módlmy się za nas samych, abyśmy posłuszni natchnieniom Ducha Świętego nigdy nie odrzucili Chrystusa jako jedynego Pana i Zbawiciela i wiernie podążali Jego śladami.

Panie Boże, który objawiasz swą wielkość, majestat i potęgę w przebaczeniu grzechów, spójrz łaskawie na Kościół, który ustanowiłeś swoją winnicą. Wysłuchaj naszego wołania i spraw, abyśmy miłowali Kościół tak, jak miłujemy Ciebie. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.

 

 

1. czytanie (Ez 18, 25-28)

Bóg nie chce śmierci grzesznika

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela

Tak mówi Pan Bóg:

«Wy mówicie: „Sposób postępowania Pana nie jest słuszny”. Słuchaj jednakże, domu Izraela: Czy mój sposób postępowania jest niesłuszny, czy raczej wasze postępowanie jest przewrotne?

Jeśli sprawiedliwy odstąpił od sprawiedliwości, dopuszczał się grzechu i umarł, to umarł z powodu grzechów, które popełnił. A jeśli bezbożny odstąpił od bezbożności, której się oddawał, i postępuje według prawa i sprawiedliwości, to zachowa duszę swoją przy życiu. Zastanowił się i odstąpił od wszystkich swoich grzechów, które popełniał, i dlatego na pewno żyć będzie, a nie umrze».

Psalm (Ps 25 (24), 4-5. 6-7. 8-9 (R.: por. 6a))

Wspomnij, o Panie, na swe miłosierdzie

 

Daj mi poznać Twoje drogi, Panie, *
naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.
Prowadź mnie w prawdzie według swych pouczeń, *
Boże i Zbawco, w Tobie mam nadzieję.

Wspomnij, o Panie, na swe miłosierdzie

Wspomnij na swoje miłosierdzie, Panie, *
na swoją miłość, która trwa od wieków.
Nie pamiętaj mi grzechów i win mej młodości, †
lecz o mnie pamiętaj w swoim miłosierdziu *
ze względu na dobroć Twą, Panie.

Wspomnij, o Panie, na swe miłosierdzie

Dobry jest Pan i łaskawy, *
dlatego wskazuje drogę grzesznikom.
Pomaga pokornym czynić dobrze, *
uczy ubogich dróg swoich.

Wspomnij, o Panie, na swe miłosierdzie

Wersja dłuższa

2. czytanie (Flp 2, 1-5)

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian

Bracia:

Jeśli jest jakieś napomnienie w Chrystusie, jeśli jakaś moc przekonująca Miłości, jeśli jakieś uczestnictwo w Duchu, jeśli jakieś serdeczne współczucie – dopełnijcie mojej radości przez to, że będziecie mieli te same dążenia: tę samą miłość i wspólnego ducha, pragnąc tylko jednego, a niczego nie pragnąc dla niewłaściwego współzawodnictwa ani dla próżnej chwały, lecz w pokorze oceniając jedni drugich za wyżej stojących od siebie. Niech każdy ma na oku nie tylko swoje własne sprawy, ale też i drugich.

To dążenie niech was ożywia; ono też było w Chrystusie Jezusie.

 

Aklamacja (Por. J 10, 27)

Alleluja, alleluja, alleluja

Moje owce słuchają mego głosu,
Ja znam je, a one idą za Mną.

Alleluja, alleluja, alleluja

 

Ewangelia (Mt 21, 28-32)

Grzesznicy uwierzyli Janowi

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu: «Co myślicie? Pewien człowiek miał dwóch synów. Zwrócił się do pierwszego i rzekł: „Dziecko, idź i pracuj dzisiaj w winnicy”. Ten odpowiedział: „Idę, panie!”, lecz nie poszedł. Zwrócił się do drugiego i to samo powiedział. Ten odparł: „Nie chcę”. Później jednak opamiętał się i poszedł. Który z tych dwóch spełnił wolę ojca?» Mówią Mu: «Ten drugi».

Wtedy Jezus rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Celnicy i nierządnice wchodzą przed wami do królestwa niebieskiego. Przyszedł bowiem do was Jan drogą sprawiedliwości, a wy mu nie uwierzyliście. Uwierzyli mu zaś celnicy i nierządnice. Wy patrzyliście na to, ale nawet później nie opamiętaliście się, żeby mu uwierzyć».

 

 

 

 

 

Modlitwa wiernych

Przedstawmy nasze prośby Bogu, który zaprasza nas dzisiaj do pracy w swojej winnicy:

1. Módlmy się za papieża, biskupów, prezbiterów i diakonów, aby nieustannie wzrastali w świętości i miłości do Boga i ludzi.
2. Módlmy się za rządzących naszym krajem, aby swoją pracę traktowali jako służbę Bogu i Jego dzieciom.
3. Módlmy się za narody pogrążone w konfliktach zbrojnych, aby ich przywódcy dążyli do pojednania i wzajemnego przebaczenia.
4. Módlmy się za ludzi, z którymi pracujemy i mieszkamy, aby nasze relacje były pełne szacunku i życzliwości.
5. Módlmy się za zmarłych z naszych rodzin, aby otrzymali niewiędnący wieniec chwały.
6. Módlmy się za nas, abyśmy zawsze pragnęli służyć Bogu, wypełniając Jego wolę i chętnie odpowiadając na Jego zaproszenia, które codziennie do nas kieruje.

Boże, Panie Zastępów, wysłuchaj naszych próśb i naucz nas wypełniać Twoją wolę. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.

 

 

1. czytanie (Iz 55, 6-9)

Myśli moje nie są myślami waszymi

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Szukajcie Pana, gdy się pozwala znaleźć, wzywajcie Go, dopóki jest blisko! Niechaj bezbożny porzuci swą drogę i człowiek nieprawy swoje knowania. Niech się nawróci do Pana, a Ten się nad nim zmiłuje, do Boga naszego, gdyż hojny jest w przebaczaniu.

Bo myśli moje nie są myślami waszymi ani wasze drogi moimi drogami – mówi Pan. Bo jak niebiosa górują nad ziemią, tak drogi moje – nad waszymi drogami i myśli moje – nad myślami waszymi.

Psalm (Ps 145 (144), 2-3. 8-9. 17-18 (R.: 18a))

Pan blisko wszystkich, którzy Go wzywają

Każdego dnia będę błogosławił Ciebie *
i na wieki wysławiał Twoje imię.
Wielki jest Pan i godzien wielkiej chwały, *
a wielkość Jego niezgłębiona.

Pan blisko wszystkich, którzy Go wzywają

Pan jest łagodny i miłosierny, *
nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.
Pan jest dobry dla wszystkich, *
a Jego miłosierdzie nad wszystkim, co stworzył.

Pan blisko wszystkich, którzy Go wzywają

Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogach *
i łaskawy we wszystkich swoich dziełach.
Pan jest blisko wszystkich, którzy Go wzywają, *
wszystkich wzywających Go szczerze.

Pan blisko wszystkich, którzy Go wzywają

2. czytanie (Flp 1, 20c-24. 27a)

Dla mnie żyć – to Chrystus

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian

Bracia:

Chrystus będzie uwielbiony w moim ciele: czy to przez życie, czy przez śmierć. Dla mnie bowiem żyć – to Chrystus, a umrzeć – to zysk. Jeśli zaś żyć w ciele – to dla mnie owocna praca, cóż mam wybrać? Nie umiem powiedzieć.

Z dwóch stron doznaję nalegania: pragnę odejść, a być z Chrystusem, bo to o wiele lepsze; pozostawać zaś w ciele – to bardziej konieczne ze względu na was. Tylko sprawujcie się w sposób godny Ewangelii Chrystusowej.

Aklamacja (Por. Dz 16, 14b)

Alleluja, alleluja, alleluja

Otwórz, Panie, nasze serca,
abyśmy uważnie słuchali słów Syna Twojego.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Mt 20, 1-16a)

Przypowieść o robotnikach w winnicy

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść:

«Królestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników do swej winnicy. Umówił się z robotnikami o denara za dzień i posłał ich do winnicy.

Gdy wyszedł około godziny trzeciej, zobaczył innych, stojących na rynku bezczynnie, i rzekł do nich: „Idźcie i wy do mojej winnicy, a co będzie słuszne, dam wam”. Oni poszli. Wyszedłszy ponownie około godziny szóstej i dziewiątej, tak samo uczynił.

Gdy wyszedł około godziny jedenastej, spotkał innych stojących i zapytał ich: „Czemu tu stoicie cały dzień bezczynnie?” Odpowiedzieli mu: „Bo nas nikt nie najął”. Rzekł im: „Idźcie i wy do winnicy”.

A gdy nadszedł wieczór, rzekł właściciel winnicy do swego rządcy: „Zwołaj robotników i wypłać im należność, począwszy od ostatnich aż do pierwszych”. Przyszli najęci około jedenastej godziny i otrzymali po denarze. Gdy więc przyszli pierwsi, myśleli, że więcej dostaną; lecz i oni otrzymali po denarze.

Wziąwszy go, szemrali przeciw gospodarzowi, mówiąc: „Ci ostatni jedną godzinę pracowali, a zrównałeś ich z nami, którzy znosiliśmy ciężar dnia i spiekotę”. Na to odrzekł jednemu z nich: „Przyjacielu, nie czynię ci krzywdy; czyż nie o denara umówiłeś się ze mną? Weź, co twoje, i odejdź. Chcę też i temu ostatniemu dać tak samo jak tobie. Czy mi nie wolno uczynić ze swoim, co chcę? Czy na to złym okiem patrzysz, że ja jestem dobry?” Tak ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi».

 

 

 

 

Modlitwa wiernych

Skierujmy pokorne prośby do naszego Ojca, który jest w niebie, ale pragnie, abyśmy go szukali i wzywali:

1. Módlmy się za Kościół święty, aby wykorzystywał radio, telewizję oraz inne środki społecznego przekazu jako narzędzia ewangelizacji i w ten sposób przyczyniał się do pogłębiania kultury chrześcijańskiej.
2. Módlmy się za dziennikarzy, twórców stron internetowych, pracowników mediów, aby owoce ich pracy służyły rozwojowi ich własnemu i ich odbiorców.
3. Módlmy się za rodziców, aby uczyli swoje dzieci mądrego i krytycznego korzystania ze współczesnych środków masowego przekazu.
4. Módlmy się za naszych pracodawców, aby szanowali prawa pracowników do godnej zapłaty i wypoczynku.
5. Módlmy się za zmarłych cierpiących w czyśćcu z powodu złego używania środków społecznego przekazu, aby mieli udział w niebieskiej uczcie.
6. Módlmy się za nas i naszych bliskich, abyśmy mądrze korzystali z mediów i wykorzystywali je do głoszenia Ewangelii naszym bliźnim.

Ojcze nasz, który jesteś blisko wszystkich zwracających się do Ciebie, zechciej przyjąć nasze błagania. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.

 

1. czytanie (Syr 27, 30 – 28, 7)

Odpuść winę bliźniemu

Czytanie z Mądrości Syracha

Złość i gniew są obrzydliwościami, których trzyma się grzesznik.

Tego, kto się mści, spotka pomsta od Pana, On grzechy jego dokładnie zachowa w pamięci.

Odpuść przewinę bliźniemu, a wówczas, gdy błagać będziesz, zostaną ci odpuszczone grzechy.

Gdy człowiek żywi złość przeciw drugiemu, jakże u Pana szukać będzie uzdrowienia? Nie ma on miłosierdzia nad człowiekiem do siebie podobnym, jakże błagać będzie o odpuszczenie swoich własnych grzechów? Sam, będąc ciałem, trwa w nienawiści, któż więc zyska dla niego odpuszczenie grzechów? Pamiętaj o rzeczach ostatecznych i przestań nienawidzić – o rozkładzie ciała, o śmierci, i trzymaj się przykazań!

Pamiętaj o przykazaniach i nie miej w nienawiści bliźniego – o przymierzu Najwyższego, i daruj obrazę!

Psalm (Ps 103 (102), 1b-2. 3-4. 9-10. 11-12 (R.: por. 8a))

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia

Błogosław, duszo moja, Pana, *
i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego.
Błogosław, duszo moja, Pana *
i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach.

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia

On odpuszcza wszystkie twoje winy *
i leczy wszystkie choroby.
On twoje życie ratuje od zguby, *
obdarza cię łaską i zmiłowaniem.

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia

Nie zapamiętuje się w sporze, *
nie płonie gniewem na wieki.
Nie postępuje z nami według naszych grzechów *
ani według win naszych nam nie odpłaca.

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia

Bo jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią, *
tak wielka jest łaska Pana dla Jego czcicieli.
Jak odległy jest wschód od zachodu, *
tak daleko odsuwa od nas nasze winy.

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia

2. czytanie (Rz 14, 7-9)

I w życiu, i w śmierci należymy do Pana

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia:

Nikt z nas nie żyje dla siebie i nikt nie umiera dla siebie: jeżeli bowiem żyjemy, żyjemy dla Pana; jeżeli zaś umieramy, umieramy dla Pana. I w życiu więc, i w śmierci należymy do Pana. Po to bowiem Chrystus umarł i powrócił do życia, by zapanować tak nad umarłymi, jak nad żywymi.

Aklamacja (J 13, 34)

Alleluja, alleluja, alleluja

Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłowali,
tak jak Ja was umiłowałem.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Mt 18, 21-35)

Przebaczenie Boga uwarunkowane przebaczeniem drugiemu człowiekowi

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Piotr podszedł do Jezusa i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?»

Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy.

Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby dług w ten sposób odzyskać.

Wtedy sługa padł mu do stóp i prosił go: „Panie, okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam”. Pan ulitował się nad owym sługą, uwolnił go i dług mu darował.

Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: „Oddaj, coś winien!” Jego współsługa padł przed nim i prosił go: „Okaż mi cierpliwość, a oddam tobie”. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu.

Współsłudzy jego, widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło.

Wtedy pan jego, wezwawszy go, rzekł mu: „Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?” I uniósłszy się gniewem, pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu nie odda całego długu.

Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu».

 

 

 

Modlitwa wiernych

Do Boga, który jest łaskawy i nieskory do gniewu, skierujmy nasze prośby:

1. Módlmy się za papieża Franciszka, aby głosił światu miłość cierpliwą i miłosierną.
2. Módlmy się za rządzących państwami, aby dążyli do porozumienia i pokoju na świecie.
3. Módlmy się za spowiedników, aby ukazywali penitentom miłosierne serce Boga.
4. Módlmy się za naszych wrogów i osoby, które wyrządziły nam krzywdę, aby Bóg obdarzył ich miłosierdziem.
5. Módlmy się za osoby, które niebawem odejdą z tego świata, aby zdążyły pojednać się z ludźmi i Bogiem.
6. Módlmy się za nas, abyśmy byli gotowi nieustannie wybaczać naszym braciom i okazywać im miłosierdzie.

Boże, który obdarzasz nas łaską i zmiłowaniem, przyjmij nasze błagania. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.

 

 

1. czytanie (Syr 27, 30 – 28, 7)

Odpuść winę bliźniemu

Czytanie z Mądrości Syracha

Złość i gniew są obrzydliwościami, których trzyma się grzesznik.

Tego, kto się mści, spotka pomsta od Pana, On grzechy jego dokładnie zachowa w pamięci.

Odpuść przewinę bliźniemu, a wówczas, gdy błagać będziesz, zostaną ci odpuszczone grzechy.

Gdy człowiek żywi złość przeciw drugiemu, jakże u Pana szukać będzie uzdrowienia? Nie ma on miłosierdzia nad człowiekiem do siebie podobnym, jakże błagać będzie o odpuszczenie swoich własnych grzechów? Sam, będąc ciałem, trwa w nienawiści, któż więc zyska dla niego odpuszczenie grzechów? Pamiętaj o rzeczach ostatecznych i przestań nienawidzić – o rozkładzie ciała, o śmierci, i trzymaj się przykazań!

Pamiętaj o przykazaniach i nie miej w nienawiści bliźniego – o przymierzu Najwyższego, i daruj obrazę!

Psalm (Ps 103 (102), 1b-2. 3-4. 9-10. 11-12 (R.: por. 8a))

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia

Błogosław, duszo moja, Pana, *
i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego.
Błogosław, duszo moja, Pana *
i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach.

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia

On odpuszcza wszystkie twoje winy *
i leczy wszystkie choroby.
On twoje życie ratuje od zguby, *
obdarza cię łaską i zmiłowaniem.

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia

Nie zapamiętuje się w sporze, *
nie płonie gniewem na wieki.
Nie postępuje z nami według naszych grzechów *
ani według win naszych nam nie odpłaca.

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia

Bo jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią, *
tak wielka jest łaska Pana dla Jego czcicieli.
Jak odległy jest wschód od zachodu, *
tak daleko odsuwa od nas nasze winy.

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia

2. czytanie (Rz 14, 7-9)

I w życiu, i w śmierci należymy do Pana

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia:

Nikt z nas nie żyje dla siebie i nikt nie umiera dla siebie: jeżeli bowiem żyjemy, żyjemy dla Pana; jeżeli zaś umieramy, umieramy dla Pana. I w życiu więc, i w śmierci należymy do Pana. Po to bowiem Chrystus umarł i powrócił do życia, by zapanować tak nad umarłymi, jak nad żywymi.

Aklamacja (J 13, 34)

Alleluja, alleluja, alleluja

Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłowali,
tak jak Ja was umiłowałem.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Mt 18, 21-35)

Przebaczenie Boga uwarunkowane przebaczeniem drugiemu człowiekowi

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Piotr podszedł do Jezusa i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?»

Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy.

Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby dług w ten sposób odzyskać.

Wtedy sługa padł mu do stóp i prosił go: „Panie, okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam”. Pan ulitował się nad owym sługą, uwolnił go i dług mu darował.

Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: „Oddaj, coś winien!” Jego współsługa padł przed nim i prosił go: „Okaż mi cierpliwość, a oddam tobie”. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu.

Współsłudzy jego, widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło.

Wtedy pan jego, wezwawszy go, rzekł mu: „Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?” I uniósłszy się gniewem, pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu nie odda całego długu.

Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu».

 

 

 

Modlitwa wiernych

Do Boga, który jest łaskawy i nieskory do gniewu, skierujmy nasze prośby:

1. Módlmy się za papieża Franciszka, aby głosił światu miłość cierpliwą i miłosierną.
2. Módlmy się za rządzących państwami, aby dążyli do porozumienia i pokoju na świecie.
3. Módlmy się za spowiedników, aby ukazywali penitentom miłosierne serce Boga.
4. Módlmy się za naszych wrogów i osoby, które wyrządziły nam krzywdę, aby Bóg obdarzył ich miłosierdziem.
5. Módlmy się za osoby, które niebawem odejdą z tego świata, aby zdążyły pojednać się z ludźmi i Bogiem.
6. Módlmy się za nas, abyśmy byli gotowi nieustannie wybaczać naszym braciom i okazywać im miłosierdzie.

Boże, który obdarzasz nas łaską i zmiłowaniem, przyjmij nasze błagania. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.

 

 

Święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny

 

Czytanie z Księgi proroka Micheasza

A ty, Betlejem Efrata, najmniejsze jesteś wśród plemion judzkich!

Z ciebie Mi wyjdzie Ten, który będzie władał w Izraelu,

a pochodzenie Jego od początku, od dni wieczności. Przeto Pan wyda ich aż do czasu, kiedy porodzi mająca porodzić. Wtedy reszta braci Jego powróci do synów Izraela. Powstanie On i paść będzie mocą Pańską, w majestacie imienia Pana Boga swego. Osiądą wtedy,

bo odtąd rozciągnie swą potęgę aż po krańce ziemi. A On będzie pokojem. Oto słowo Boże

 

(Ps 96,1-2.11-13)

REFREN: Duch mój się raduje w Bogu, Zbawcy moim

 

Śpiewajcie Panu pieśń nową,

 śpiewaj Panu, ziemio cała.

 Śpiewajcie Panu, sławcie Jego imię,

 każdego dnia głoście Jego zbawienie.

 

Niech się radują niebiosa i ziemia weseli,

 niech szumi morze i wszystko, co je napełnia.

 Niech się cieszą pola i wszystko, co na nich rośnie,

 niech wszystkie drzewa w lasach wykrzykują z radości.

 

Przed obliczem Pana, który już się zbliża,

 który już się zbliża osądzić ziemię.

 On będzie sądził świat sprawiedliwie,

 a ludy według swej prawdy.

 

Czytanie z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian(Rz 8,28-30)

Bracia, wiemy, że Bóg z tymi, którzy Go miłują, współdziała we wszystkim dla ich dobra, z tymi, którzy są powołani według Jego zamiaru. Albowiem tych, których od wieków poznał, tych też przeznaczył na to, by się stali na wzór obrazu Jego Syna, aby On był pierworodnym między wielu braćmi. Tych zaś, których przeznaczył, tych też powołał, a których powołał - tych też usprawiedliwił, a których usprawiedliwił - tych też obdarzył chwałą. Oto słowo Boże

 

 

Alleluja

Szczęśliwa jesteś, Najświętsza Panno Maryjo,

i godna wszelkiej chwały,

bo z Ciebie narodziło się słońce sprawiedliwości,

Chrystus, który jest naszym Bogiem.

EWANGELIA KRÓTSZA  (Mt 1,18-23)

Maryja poczęła Jezusa za sprawą Ducha Świętego

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie.
Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: „Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów”.
A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez Proroka: „Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emanuel”, to znaczy „Bóg z nami”.

Oto słowo Pańskie.

Modlitwa wiernych

Wzywając wstawiennictwa Maryi, w święto Jej Narodzenia, prośmy Boga o potrzebne łaski dla Kościoła i Ojczyzny. Módlmy się dzisiaj szczególnie za wszystkich, którzy trudzą się pracą na roli, aby nam nie brakowało codziennego chleba:

1. Módlmy się za Kościół Święty, za papieża Franciszka, pasterzy, duchowieństwo i wiernych świeckich, aby wierni Bogu i Ewangelii przynosili obfite owoce świętości.

2. Módlmy się za naszą Ojczyznę, za rządzących i obywateli, aby zgodnie z tysiącletnią tradycją chrześcijańską budowali dobro wspólne na fundamencie wartości ewangelicznych.

3. Módlmy się za wszystkich powołanych do służby Bogu w kapłaństwie, przygotowujących się w naszym Seminarium Duchownym w Gorzowie,  aby za wzorem Maryi dochowali wierności swemu powołaniu.

4. Módlmy się za naszych księży proboszczów parafii w Ołoboku i w Skąpem, by Chrystus Najwyższy Kapłan błogosławił im w ich posłudze

5. Módlmy się za rolników naszej parafii, którzy z nadzieją na przyszłoroczne plony wsiewają ziarno w ziemię, aby za wstawiennictwem Matki Najświętszej mogli się cieszyć owocami swojej pracy.

6. Módlmy się za naszych zmarłych, by krew Zbawiciela była dla nich źródłem usprawiedliwienia, oczyszczenia i życia.

7. Módlmy się za nas uczestniczących w tej Mszy św. odpustowej u stóp Matki Bożej, abyśmy przez prawdziwie chrześcijańskie życie zasługiwali na miano dzieci Bożych.

Przyjmij, Boże, nasze modlitwy, które zanosimydo Ciebie, czcząc Najświętszą Maryję Pannę.Niech Jej opieka i wstawiennictwo wyjedna nam Twoją łaskawość. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

1. czytanie (Ez 33, 7-9)

Obowiązek upominania

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela

Tak mówi Pan:

«Ciebie, o synu człowieczy, wyznaczyłem na stróża domu Izraela po to, byś słysząc z mych ust napomnienia, przestrzegał ich w moim imieniu. Jeśli do występnego powiem: Występny musi umrzeć – a ty nic nie mówisz, by występnego sprowadzić z jego drogi – to on umrze z powodu swej przewiny, ale odpowiedzialnością za jego śmierć obarczę ciebie. Jeśli jednak ostrzegłeś występnego, by odstąpił od swojej drogi i zawrócił, on jednak nie odstępuje od swojej drogi, to on umrze z własnej winy, ty zaś ocaliłeś swoją duszę».

Psalm (Ps 95 (94), 1-2. 6-7c. 7d-9 (R.: por. 7d-8a))

Słysząc głos Pana, serc nie zatwardzajcie

Przyjdźcie, radośnie śpiewajmy Panu, *
wznośmy okrzyki ku chwale Opoki naszego zbawienia.
Stańmy przed obliczem Jego z uwielbieniem, *
z weselem śpiewajmy Mu pieśni.

 

Słysząc głos Pana, serc nie zatwardzajcie

 

 

Przyjdźcie, uwielbiajmy Go, padając na twarze, *
klęknijmy przed Panem, który nas stworzył.
Albowiem On jest naszym Bogiem, *
a my ludem Jego pastwiska i owcami w Jego ręku.

 

Słysząc głos Pana, serc nie zatwardzajcie

 

Obyście dzisiaj usłyszeli głos Jego: †
«Niech nie twardnieją wasze serca jak w Meriba, *
jak na pustyni w dniu Massa,
gdzie Mnie kusili wasi ojcowie, *
doświadczali Mnie, choć widzieli moje dzieła».

 

Słysząc głos Pana, serc nie zatwardzajcie

2. czytanie (Rz 13, 8-10)

Miłość jest wypełnieniem Prawa

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia:

Nikomu nie bądźcie nic dłużni poza wzajemną miłością. Kto bowiem miłuje drugiego, wypełnił Prawo. Albowiem przykazania: «Nie cudzołóż, nie zabijaj, nie kradnij, nie pożądaj» i wszystkie inne – streszczają się w tym nakazie: «Miłuj bliźniego swego jak siebie samego!» Miłość nie wyrządza zła bliźniemu. Przeto miłość jest doskonałym wypełnieniem Prawa.

Aklamacja (Por. 2 Kor 5, 19)

Alleluja, alleluja, alleluja

W Chrystusie Bóg pojednał świat z sobą,
nam zaś przekazał słowo jednania.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Mt 18, 15-20)

Braterskie upomnienie

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

 

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Gdy brat twój zgrzeszy przeciw tobie, idź i upomnij go w cztery oczy. Jeśli cię usłucha, pozyskasz swego brata. Jeśli zaś nie usłucha, weź z sobą jeszcze jednego albo dwóch, żeby na słowie dwóch albo trzech świadków oparła się cała sprawa. Jeśli i tych nie usłucha, donieś Kościołowi. A jeśli nawet Kościoła nie usłucha, niech ci będzie jak poganin i celnik.

Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, cokolwiek zwiążecie na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążecie na ziemi, będzie rozwiązane w niebie.

Dalej, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli dwóch z was na ziemi zgodnie o coś prosić będzie, to wszystko otrzymają od mojego Ojca, który jest w niebie. Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich».

 

 Modlitwa wiernych

Do Boga, który jest Miłością, skierujmy nasze prośby:

1. Módlmy się za Kościół święty, aby z miłością upominał błądzących i pomagał im wracać do Boga.
2. Módlmy się za rządzących państwami i wszystkich sprawujących władzę, aby kierowali się miłością Boga i bliźniego.
3.Módlmy się za więźniów i przestępców pozostających na wolności, aby uznali swój grzech, doświadczyli Bożej miłości i naprawili wyrządzone krzywdy.
4. Módlmy się za ludzi, którzy trwają w grzechach, aby otworzyli serca na upomnienie i wrócili do Boga.
5. Módlmy się za zmarłych, którzy odeszli z tego świata niepojednani z ludźmi i z Bogiem, aby dostąpili Bożego miłosierdzia.
6. Módlmy się za nas tu zgromadzonych, abyśmy w duchu braterskiej miłości wzajemnie się upominali i przyjmowali upomnienia.

Boże, który jesteś Miłością, prosimy, wysłuchaj nasze błagania. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.

 

1. czytanie (Jr 20, 7-9)

Prorok poddany próbie

Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza

Uwiodłeś mnie, Panie, a ja pozwoliłem się uwieść; ujarzmiłeś mnie i przemogłeś. Stałem się codziennym pośmiewiskiem, wszyscy mi urągają. Albowiem ilekroć mam zabierać głos, muszę obwieszczać: «Gwałt i ruina!» Tak, słowo Pańskie stało się dla mnie codzienną zniewagą i pośmiewiskiem.

I powiedziałem sobie: Nie będę Go już wspominał ani mówił w Jego imię! Ale wtedy zaczął trawić moje serce jakby ogień, żarzący się w moim ciele. Czyniłem wysiłki, by go stłumić, lecz nie potrafiłem.

Psalm (Ps 63 (62), 2. 3-4. 5-6. 8-9 (R.: por. 2ab))

Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza

 

Boże, mój Boże, szukam Ciebie *
i pragnie Ciebie moja dusza.
Ciało moje tęskni za Tobą *
jak zeschła ziemia łaknąca wody.

Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza

Oto wpatruję się w Ciebie w świątyni, *
by ujrzeć Twą potęgę i chwałę.
Twoja łaska jest cenniejsza od życia, *
więc sławić Cię będą moje wargi.

Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza

Będę Cię wielbił przez całe me życie *
i wzniosę ręce w imię Twoje.
Moja dusza syci się obficie, *
a usta Cię wielbią radosnymi wargami.

Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza

Bo stałeś się dla mnie pomocą *
i w cieniu Twych skrzydeł wołam radośnie:
Do Ciebie lgnie moja dusza, *
prawica Twoja mnie wspiera.

Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza

2. czytanie (Rz 12, 1-2)

Rozumna służba Boża

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Proszę was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście dali ciała swoje na ofiarę żywą, świętą, Bogu miłą, jako wyraz waszej rozumnej służby Bożej. Nie bierzcie więc wzoru z tego świata, lecz przemieniajcie się przez odnawianie umysłu, abyście umieli rozpoznać, jaka jest wola Boża: co jest dobre, co Bogu miłe i co doskonałe.

Aklamacja (Por. Ef 1, 17-18)

Alleluja, alleluja, alleluja

 

Niech Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa, przeniknie nasze serca swoim światłem,
abyśmy wiedzieli, czym jest nadzieja naszego powołania.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Mt 16, 21-27)

Jeśli ktoś chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus zaczął wskazywać swoim uczniom na to, że musi udać się do Jerozolimy i wiele wycierpieć od starszych i arcykapłanów oraz uczonych w Piśmie; że będzie zabity i trzeciego dnia zmartwychwstanie. A Piotr wziął Go na bok i począł robić Mu wyrzuty: «Panie, niech Cię Bóg broni! Nie przyjdzie to nigdy na Ciebie». Lecz On odwrócił się i rzekł do Piotra: «Zejdź Mi z oczu, szatanie! Jesteś Mi zawadą, bo nie myślisz po Bożemu, lecz po ludzku».

Wtedy Jezus rzekł do swoich uczniów: «Jeśli ktoś chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je. Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł? Albo co da człowiek w zamian za swoją duszę?

Albowiem Syn Człowieczy przyjdzie w chwale Ojca swego razem z aniołami swoimi i wtedy odda każdemu według jego postępowania».

 

 

Modlitwa wiernych

Bogu, który przenika ludzkie serca swoim światłem, przedstawmy nasze prośby:

1. Módlmy się za Kościół, aby przez bezkompromisowe głoszenie Ewangelii stawał się znakiem nadziei dla ludzi całego świata.
2. Módlmy się za sprawujących władzę, aby podejmując wszelkie decyzje, wsłuchiwali się w głos Ducha Świętego.
3. Módlmy się za ludzi, którzy zostali głęboko zranieni i mają trudność w przebaczeniu doznanych krzywd, aby Bóg dotknął ich serc swoim miłosierdziem i uzdolnił ich do pojednania z bliźnimi.
4. Módlmy się za wszystkich odpowiedzialnych za wychowywanie dzieci i młodzieży, aby potrafili przekazywać im wiedzę zgodnie z ich zdolnościami i umiejętnościami.
5. Módlmy się za konających, aby popełnione z ludzkiej ułomności grzechy zostały im odpuszczone i zostali przyjęci do królestwa Bożego.
6. Módlmy się za nas uczestniczących w tej Eucharystii, abyśmy wsłuchując się w słowo Boże, odważnie nieśli swój krzyż i naśladowali Jezusa Chrystusa.

Boże, nasz Ojcze, Twoja łaska jest cenniejsza od życia, a Twoja mądrość przewyższa nasze poznanie. Wysłuchaj naszych próśb, które zanosimy do Ciebie z ufnością. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.

 

 

1. czytanie (Iz 22, 19-23)

Klucz domu Dawidowego

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Tak mówi Pan do Szebny, zarządcy pałacu:

«Gdy strącę cię z twego urzędu i przepędzę cię z twojej posady, tego dnia powołam sługę mego, Eliakima, syna Chilkiasza. Oblokę go w twoją tunikę, przepaszę go twoim pasem, twoją władzę oddam w jego ręce; on będzie ojcem dla mieszkańców Jeruzalem oraz dla domu Judy.

Położę klucz domu Dawidowego na jego ramieniu; gdy on otworzy, nikt nie zamknie, gdy on zamknie, nikt nie otworzy. Wbiję go jak kołek na miejscu pewnym; i stanie się on tronem chwały dla domu swego ojca».

Psalm (Ps 138 (137), 1b-2a. 2b-3. 6 i 8bc (R.: por. 8b))

Panie, Twa łaska trwa po wszystkie wieki

Będę Cię sławił, Panie, z całego serca, *
bo usłyszałeś słowa ust moich.
Będę śpiewał Ci psalm wobec aniołów, *
pokłon Ci oddam w Twoim świętym przybytku.

Panie, Twa łaska trwa po wszystkie wieki

I będę sławił Twe imię za łaskę i wierność Twoją, *
bo ponad wszystko wywyższyłeś Twe imię i obietnicę.
Wysłuchałeś mnie, kiedy Cię wzywałem, *
pomnożyłeś moc mojej duszy.

Panie, Twa łaska trwa po wszystkie wieki

Zaprawdę Pan jest wzniosły, †
patrzy łaskawie na pokornego, *
pyszałka zaś dostrzega z daleka.
Panie, Twa łaska trwa na wieki, *
nie porzucaj dzieła rąk swoich.

Panie, Twa łaska trwa po wszystkie wieki

2. czytanie (Rz 11, 33-36)

Hymn na cześć mądrości Bożej

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

O głębokości bogactw, mądrości i wiedzy Boga! Jakże niezbadane są Jego wyroki i nie do wyśledzenia Jego drogi! Kto bowiem poznał myśl Pana albo kto był Jego doradcą? Lub kto Go pierwszy obdarował, aby nawzajem otrzymać odpłatę?

Albowiem z Niego i przez Niego, i dla Niego jest wszystko. Jemu chwała na wieki! Amen.

Aklamacja (Mt 16, 18)

Alleluja, alleluja, alleluja

Ty jesteś Piotr, czyli Opoka,
i na tej opoce zbuduję mój Kościół,
a bramy piekielne go nie przemogą.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Mt 16, 13-20)

Ty jesteś Piotr i tobie dam klucze królestwa niebieskiego

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: «Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?»

A oni odpowiedzieli: «Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków».

Jezus zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?»

Odpowiedział Szymon Piotr: «Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego».

Na to Jezus mu rzekł: «Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr, czyli Opoka, i na tej opoce azbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie».

Wtedy surowo zabronił uczniom, aby nikomu nie mówili, że On jest Mesjaszem.

 

Modlitwa wiernych

Umocnieni prawdą, że Jezus Chrystus jest Panem i Mesjaszem, zanieśmy naszą modlitwę do Boga, prosząc Go, aby nas wysłuchał i prowadził do pełni wiary:
1. Módlmy się za papieża [Franciszka], biskupów, prezbiterów i diakonów, by przez gorliwe głoszenie Ewangelii przybliżali wiernym tajemnice przebaczenia i zbawienia.
2. Módlmy się za narody dotknięte konfliktami, szczególnie na Bliskim Wschodzie, by ich przywódcy dążyli do pokoju i pojednania.
3. Módlmy się za odrzucających istnienie Boga, by z otwartym umysłem szczerze szukali prawdy i przyjęli do swojego życia Jezusa Chrystusa.
4. Módlmy się za młode pokolenie, by znajdowało w rodzinach mocne oparcie dla swego człowieczeństwa i wzrastało w prawdzie i miłości.
5. Módlmy się za naszych zmarłych krewnych i przyjaciół, by dostąpili odpuszczenia grzechów i życia wiecznego w królestwie niebieskim.
6. Módlmy się za nas, celebrujących tą świętą Ofiarę, byśmy uważni na natchnienia Ducha Świętego wiernie naśladowali naszego Mistrza i Pana, Jezusa Chrystusa.
Wszechmogący Boże, usłysz, prosimy, głos Twojego ludu i wysłuchaj nas, abyśmy jeszcze pełniej doświadczyli Twojego działania w naszym życiu. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen.

 

XX NIEDZIELA ZWYKŁA, ROK A
1. czytanie (Iz 56, 1. 6-7)

Powszechność zbawienia

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Tak mówi Pan: «Zachowujcie prawo i przestrzegajcie sprawiedliwości, bo moje zbawienie już wnet nadejdzie i moja sprawiedliwość ma się objawić.

Cudzoziemców zaś, którzy się przyłączyli do Pana, ażeby Mu służyć i aby miłować imię Pana i zostać Jego sługami – wszystkich zachowujących szabat bez pogwałcenia go i trzymających się mocno mojego przymierza, przyprowadzę na moją świętą górę i rozweselę w moim domu modlitwy. Całopalenia ich oraz ofiary będą przyjęte na moim ołtarzu, bo dom mój będzie nazwany domem modlitwy dla wszystkich narodów».

Psalm (Ps 67 (66), 2-3. 5 i 8 (R.: por. 4))

Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże

Niech Bóg się zmiłuje nad nami i nam błogosławi; *
niech nam ukaże pogodne oblicze.
Aby na ziemi znano Jego drogę, *
Jego zbawienie wśród wszystkich narodów.

Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże

Niech się narody cieszą i weselą, †
bo rządzisz ludami sprawiedliwie *
i kierujesz narodami na ziemi.
Niech nam Bóg błogosławi *
i niech cześć Mu oddają wszystkie krańce ziemi.

Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże

 

2. czytanie (Rz 11, 13-15. 29-32)

Bóg poddał wszystkich nieposłuszeństwu, aby wszystkim okazać miłosierdzie

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia:

Do was, pogan, mówię: «Będąc apostołem pogan, przez cały czas chlubię się posługiwaniem swoim w nadziei, że może pobudzę do współzawodnictwa swoich rodaków i przynajmniej niektórych z nich doprowadzę do zbawienia. Bo jeżeli ich odrzucenie przyniosło światu pojednanie, to czymże będzie ich przyjęcie, jeżeli nie powstaniem ze śmierci do życia?

Bo dary łaski i wezwanie Boże są nieodwołalne. Podobnie bowiem jak wy niegdyś byliście nieposłuszni Bogu, teraz zaś z powodu ich nieposłuszeństwa dostąpiliście miłosierdzia, tak i oni stali się teraz nieposłuszni z powodu okazanego wam miłosierdzia, aby i sami w czasie obecnym mogli dostąpić miłosierdzia. Albowiem Bóg poddał wszystkich nieposłuszeństwu, aby wszystkim okazać swe miłosierdzie».

Aklamacja (Por. Mt 4, 23)

Alleluja, alleluja, alleluja

Jezus głosił Ewangelię o królestwie
i leczył wszelkie choroby wśród ludu.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Mt 15, 21-28)

Wiara niewiasty kananejskiej

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus podążył w okolice Tyru i Sydonu. A oto kobieta kananejska, wyszedłszy z tamtych stron, wołała: «Ulituj się nade mną, Panie, Synu Dawida! Moja córka jest ciężko nękana przez złego ducha». Lecz On nie odezwał się do niej ani słowem.

Na to podeszli Jego uczniowie i prosili Go: «Odpraw ją, bo krzyczy za nami».

Lecz On odpowiedział: «Jestem posłany tylko do owiec, które poginęły z domu Izraela».

A ona przyszła, padła Mu do nóg i prosiła: «Panie, dopomóż mi».

On jednak odparł: «Niedobrze jest zabierać chleb dzieciom, a rzucać szczeniętom».

A ona odrzekła: «Tak, Panie, lecz i szczenięta jedzą okruchy, które spadają ze stołu ich panów».

Wtedy Jezus jej odpowiedział: «O niewiasto, wielka jest twoja wiara; niech ci się stanie, jak pragniesz!» Od tej chwili jej córka była zdrowa.

 

 

 

Modlitwa powszechna

Obejmijmy teraz naszą myślą i modlitwą wszystkich ludzi, których zbawił Chrystus i których chce zgromadzić jak nas w jednym Kościele i przy jednym stole eucharystycznym.

 

1. Niech Kościół Chrystusa obejmie wszystkich ludzi.  Ciebie prosimy, wysłuchaj nas, Panie.

2. Niech miłość i pokój łączy wszystkie narody.

3. Niech misjonarze niosą Ewangelię ludziom szukającym prawdy.

4. Niech prawa mniejszości narodowych będą szanowane we wszystkich krajach świata.

5. Niech zbawienia dostąpi naród kiedyś wybrany i ukochany przez Boga.

6. Niech zmarli wiecznie chwalą Boga razem z ludźmi, wszystkich narodów, ras i pokoleń.

7. Niech umacnia się nasza wiara i świadomość naszej łączności z wszystkimi ludźmi, którzy wierzą w Jezusa Chrystusa.

 

Przyjmij, Panie, tę modlitwę, umocnij naszą wiarę, aby wszyscy którzy należą do Twego Kościoła otrzymali w nim przebaczenie i miłosierdzie oraz wypraszali zbawienie dla ludzi całego świata. Przez Chrystusa Pana naszego.

 

1. czytanie (1 Krn 15, 3-4. 15-16; 16, 1-2)

Wprowadzenie Arki do Miasta Świętego

Czytanie z Księgi Kronik

Dawid zgromadził wszystkich Izraelitów w Jerozolimie celem przeniesienia Arki Pana na jej miejsce, które dla niej przygotował. Zebrał Dawid synów Aarona i lewitów.

Lewici zaś nieśli Arkę Bożą na drążkach na swoich ramionach, jak przykazał Mojżesz zgodnie ze słowem Pana. I rzekł Dawid naczelnikom lewitów, aby ustanowili swoich braci śpiewakami przy instrumentach muzycznych: cytrach, harfach, cymbałach, aby rozbrzmiewał głos donośny i radosny.

Przyniesiono więc Arkę Bożą i ustawiono ją w środku namiotu, jaki rozpiął dla niej Dawid, po czym złożono całopalenia i ofiary pojednania.

Gdy zaś Dawid skończył składanie całopaleń i ofiar pojednania, pobłogosławił lud w imieniu Pana.

Psalm (Ps 132, 6-7. 9-10. 13-14 (R.: por. 8))

Wyrusza z Panem Arka Jego chwały

Słyszeliśmy o Arce w Efrata, *
znaleźliśmy ją na polach Jaaru.
Wejdźmy do Jego mieszkania, *
padnijmy przed podnóżkiem stóp Jego.

Wyrusza z Panem Arka Jego chwały

Niech Twoi kapłani odzieją się w sprawiedliwość, *
a Twoi wierni niech śpiewają z radości.
Przez wzgląd na sługę Twego, Dawida, *
nie odtrącaj oblicza Twojego pomazańca.

Wyrusza z Panem Arka Jego chwały

Pan bowiem wybrał Syjon, *
tej siedziby zapragnął dla siebie.
«Oto miejsce mego odpoczynku na wieki, *
tu będę mieszkał, bo wybrałem go sobie».

Wyrusza z Panem Arka Jego chwały

2. czytanie (1 Kor 15, 54-57)

Zwycięstwo nad śmiercią

Czytanie z Pierwszego listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:

Kiedy już to, Co zniszczalne, przyodzieje się w niezni-szczalność, a to, co śmiertelne, przyodzieje się w nieśmiertelność, wtedy sprawdzą się słowa, które zostały napisane: «Zwycięstwo pochłonęło śmierć. Gdzież jest, o śmierci, twoje zwycięstwo? Gdzież jest, o śmierci, twój oścień?» Ościeniem zaś śmierci jest grzech, a siłą grzechu Prawo. Bogu niech będą dzięki za to, że dał nam odnieść zwycięstwo przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Aklamacja (Łk 11, 28)

Alleluja, alleluja, alleluja

Błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego
i zachowują je wiernie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Łk 11, 27-28)

Błogosławione łono, które Cię nosiło

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Gdy Jezus mówił do tłumów, jakaś kobieta z tłumu głośno zawołała do Niego: «Błogosławione łono, które Cię nosiło, i piersi, które ssałeś».

Lecz On rzekł: «Owszem, ale również błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je».

 

Modlitwa wiernych

Otwórzmy nasze serca przed Bogiem Ojcem i przez wstawiennictwo Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej przedstawmy Mu nasze prośby:


1. Módlmy się za Kościół powszechny, aby w mocy Ducha Świętego przez dzieło Nowej Ewangelizacji prowadził ludzi do poznania Jezusa Chrystusa.