W zakładce GALERIA są NOWE ZDJĘCIA!!!

W niedzielę (25 lipca 2021) Dzień Solidarności z poszkodowanymi w nawałnicach w Polsce, Niemczech, Belgii i Holandii" – zbiórka ofiar do puszek dla poszkodowanych.

 

 

Hasło: „Wszystko postawiłem na Maryję” (kard. Stefan Wyszyński)

 

Część I

· 10.30 – Śniadanie i odprawa dla spowiedników (sala kamionkowa)

· 10.30 – Różaniec

· od 11.00 – Okazja do spowiedzi

· ok. 11.15 Konferencja Maryjna – ks. Piotr Gniewaszewski, ojciec duchowny Diecezjalnej Pielgrzymki Rolników na Jasną Górę

Część II

· 12.00 – Suma odpustowa na placu przed bazyliką

 

Część III

· Koncert Lubuskiego Zespołu Pieśni i Tańca im. Ludwika Figasa

· Posiłek dla pielgrzymów

· Animacje i strefa relaksu dla dzieci i rodziców

 

Uwaga!

· Obchodom diecezjalnych dożynek towarzyszy Lubuskie Centrum Produktu Regionalnego. Będzie można skosztować i nabyć wiele ciekawych produktów z naszego regionu.

1. Diecezjalny Dzień Skupienia

 

W dniu 7 sierpnia  br. (sobota) w Sanktuarium Matki Bożej Wychowawczyni Powołań Kapłańskich w Paradyżu odbędzie się Diecezjalny Dzień Skupienia dla  Parafialnych Zespołów Caritas. Na spotkanie zapraszamy wszystkich tworzących Wspólnotę Caritas w swojej parafii. Prosimy również Księży Proboszczów parafii, w których jeszcze nie istnieje PZC, by zachęcili swoich parafian do uczestnictwa w spotkaniu. Będzie ono miało charakter formacyjno-informacyjny.

 

Program dnia:

10:00 – zawiązanie wspólnoty (kawa, herbata, ciasto)

10:30 – Modlitwa Różańcowa w intencji wszystkich, którzy tworzą Caritas w swoich parafiach

11:00 – Eucharystia pod przewodnictwem bp. Tadeusza Lityńskiego

12:15 – obiad

13:00 – spotkanie z przedstawicielami Diecezjalnej Caritas

14:00 – zakończenie

 

W celach organizacyjnych prosimy zgłaszanie swojego udziału telefonicznie lub za pośrednictwem poczty elektronicznej do dnia 5 sierpnia.

Kontakt: Sylwia Grzyb – tel. 600 990 394, e-mail: 

Jeśli nie wiesz kiedy i gdzie msze święte - kliknij w zakładkę INTENCJE MSZALNE

 Francesco Forgione, czyli właśnie o. Pio z Pietrelciny, otrzymał wiele darów, które podporządkowane były miłości Boga i bliźniego. Niezwykłe umiejętności pojawiały się u niego już od najmłodszych lat. Nie ze wszystkich zdawał sobie sprawy i nie umiał nadać im właściwego znaczenia. Mimo wszystko jego zdolności zadziwiały.

Wizja o. Pio zapowiadająca powołanie

W grudniu 1902 roku, medytując nad swoim powołaniem, miał wizję, w której to odwiedził go pewien dostojny mężczyzna odziany w światło. Postać wzięła go za rękę i wypowiedziała słowa: „Pójdź za mną i walcz jak dobry żołnierz”.

Widział wówczas wielu ludzi podzielonych na dwie grupy: o ładnych twarzach i o brzydkich. W pewnym momencie człowiek o brzydkiej twarzy próbował go zaatakować. Zakonnik jednak nie uległ. Otrzymał od tajemniczej jaśniejącej postaci zapewnienie, że takie walki będzie musiał toczyć już zawsze i by się nie obawiał, bowiem będzie miał w nim wsparcie.

Po takich wizjach następowały starcia z szatanem, a o. Pio, wielokrotnie przez niego dręczony, musiał się im przeciwstawić.

Wizje z duszami czyśćcowymi

Pewnego wieczoru, gdy o. Pio odpoczywał na swoim łóżku w klasztorze, zjawił się u niego człowiek ubrany w czarny płaszcz. Powiedział, że jest duszą czyśćcową i nazywa się Pietro di Mauro. Zginął w pożarze 18 sierpnia 1908 roku, kiedy klasztor sprawował funkcję hospicjum dla osób starszych. Leżał wówczas na tym samym miejscu co zakonnik. Prosił ojca o odprawienie mszy świętej za niego.

Po konsultacji z przełożonym o. Paolino z Casacalenda, Eucharystia została sprawowana. Po zweryfikowaniu danych okazało się, że taki pożar rzeczywiście miał miejsce w przeszłości.

Znany jest także przypadek, gdy jedna z córek duchowych zakonnika – Cleonice Marcaldi z San Giovanni Rotondo – przyszła do spowiedzi i wyraziła zaniepokojenie tym, gdzie po śmierci znajduje się jej mama. Ojciec Pio powiedział jej, żeby się nie martwiła, bo kobieta jest już w niebie.

Proroctwo o. Pio dotyczące przyszłości i końca świata

Wielokrotnie w swoich wizjach zakonnik z Pietrelciny zapowiadał przyszłe losy świata i dzień sądu ostatecznego. Jedno z najbardziej znanych widzeń mistycznych miało miejsce 15 stycznia 1957 r. Apokaliptyczna wizja trwała 3 dni i 3 noce.

W książce „Świat objawiony” Zbigniew Kozłowski przywołuje wizję o. Pio, w której ukazuje mu się Jezus Chrystus zapowiadający koniec świata. Wszystko rozpocznie się burzą i ognistym deszczem:

Godzina mego przyjścia, czyli sądu dla jednej trzeciej ludności, jest bliska. (…) Przy tym przyjściu będzie jednak Boże miłosierdzie, a równocześnie twarda i straszna kara.

Powstaną snopy ognistych strumieni padających na ziemię. Po sobie będą następować trzęsienia ziemi, ulewy. Noc będzie bardzo mroźna, wiatr będzie huczał, po pewnym czasie nastąpią grzmoty.

Dalej czytamy, że na ziemię zostaną zesłani Aniołowie Pokoju, którzy przyniosą ducha pokoju ze sobą. Wcześniejsza jednak kara będzie nieporównywalna z żadną inną. „Powaga czasu skłania Mnie do zwrócenia uwagi wszystkim, że to wielkie niebezpieczeństwo grozi ludzkości, jeżeli się ona nie zmieni” – zapowiada Chrystus. Świat nawiedzą wojny:

Od Budapesztu do Norymbergi i od Drezna do Berlina linie te zajęte będą wojskiem. (…) Wskutek powodzi zginą wsie i miasta. Południowa Anglia z północnym brzegiem zniknie, Szkocja ocaleje. Na zachodzie ziemia zniknie, a powstaną nowe lądy. Zginą Nowy Jork i Marsylia. Paryż będzie zniszczony w dwóch trzecich. Reisten, Augsburg, Wiedeń zostaną oszczędzone. Augsburg i kraje na południe od Dunaju nie odczują skutków wojny.

Jezus jednak obiecuje, że nie opuści tych, którzy Jemu powierzyli swoje życie. Słowa w wizji o. Pio są szczegółowe, skłaniają do refleksji i oczekiwania w łasce uświęcającej na przyjście Zbawiciela. Mogą być różnie odczytane: jako proroctwo, ostrzeżenie lub absurd. Cel jednak jest jeden: metanoia – nawrócenie człowieka, zauważenie Boga i zaproszenie Go do swojego życia.



W proponowanych zajęciach można wziąć udział drogą internetową:

3.1. Letnia Szkoła Biblijna

Termin: 26-30 lipca

Temat: Życie i listy Apostoła Pawła. Część 1

Tegoroczną edycję Letniej Szkoły Biblijnej poprowadzi Ks. dr hab. Marcin Kowalski.

Ks. Marcin Kowalski jest członkiem Papieskiej Komisji Biblijnej. W skład Komisji wchodzi 20 biblistów z całego świata powoływanych do Komisji przez papieża na okres 5 lat. Papieska Komisja Biblijna decyduje o stanowisku Kościoła wobec Biblii i nauk biblijnych.

Informacje: https://hermanice.dominikanie.pl/instytucje/v-edycja-letniej-szkoly-biblijnej/

3.2. Letnia Szkoła Duchowości Chrześcijańskiej

Temat: Jak modlić się na Mszy Św.?

Termin: 29-31 sierpnia

Prowadzący: o. Dominik Jurczak OP

O. Dominik Jurczak w 2011 r. uzyskał licencjat kościelny z teologii dogmatycznej na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie, a w 2017 r. obronił doktorat z nauk liturgicznych w Papieskim Instytucie Liturgicznym w Rzymie. Jest wicedyrektorem czasopisma naukowego Ecclesia Orans, wykładowcą w Papieskim Instytucie Liturgicznym „Anselmianum” i na Papieskim Uniwersytecie „Angelicum” w Rzymie, oraz promotorem liturgii Polskiej Prowincji Dominikanów.

Informacje: https://hermanice.dominikanie.pl/2021/06/10/letnia-szkola-duchowosci-chrzescijanskiej-ii/

3.3. Lekcje angielskiego dla duchownych

W czasie epidemii COVID-19 zaproponowaliśmy naukę online języka angielskiego dla duchownych. Nasza propozycja została bardzo dobrze przyjęta przez księży, siostry zakonne oraz osoby świeckie związane z Kościołem. Bardzo dziękujemy za docenienie naszych starań. Jednocześnie widząc dużą potrzebę takiej działalności, proponujemy dalszą naukę języka angielskiego online.

Informacje i zapisy: https://dommariam.com/kursy-online-dla-ksiezy-i-siostr-zakonnych/

Kontakt:

www.hermanice.dominikanie.pl

www.facebook.com/dominikanie.hermanice/

 

Z Chrystusowym pozdrowieniem

ks. Piotr Kubiak

kanclerz Kurii

Instytut Filozoficzno-Teologiczny im. Edyty Stein w Zielonej Górze prowadzi nabór na studia magisterskie z teologii katolickiej w trybie popołudniowym (wykłady od poniedziałku do czwartku) dla posiadających egzamin maturalny – dla świeckich oraz osób zakonnych – bez względu na wiek kandydata. Studia są bezpłatne. Istnieje też możliwość wyboru indywidualnych ścieżek tematycznych w trybie wolnego słuchacza. Szczegóły na plakacie oraz na stronie internetowej ift.zgora.pl.

W kontekście licznych pytań dotyczących stanowiska Kościoła katolickiego odnośnie do kwestii szczepień przeciw Covid-19, chciałbym przypomnieć, że Kościół już wielokrotnie wypowiadał się w tej sprawie.


1. „Kościół podkreślał najpierw, że wynalezienie szczepionek może być uznane ‒ z perspektywy medycyny prewencyjnej ‒ za szczególny owoc daru udzielonego człowiekowi przez Boga, któremu nie jest obojętny los człowieka i zagrożenia związane z chorobami, w tym także z chorobami zakaźnymi. […] Właśnie dzięki tej ojcowskiej dobroci Boga ‒ objawiającej się również w dostępnych szczepionkach – udało się wyeliminować wiele chorób zakaźnych, które wcześniej miały charakter letalny (tzn. prowadziły do śmierci), lub stawały się przyczyną niepełnosprawności i cierpienia człowieka” (Stanowisko Zespołu Ekspertów ds. Bioetycznych Konferencji Episkopatu Polski dotyczące szczepionek, 1).


2. Ponadto, „życie i zdrowie są cennymi darami udzielonymi człowiekowi i powierzonymi jego roztropnej odpowiedzialności. Jest to odpowiedzialność, która przekracza ramy wyłącznej troski o samego siebie. Międzyludzka solidarność, motywowana ewangeliczną miłością bliźniego, przypomina – w kontekście zagrożenia pandemią i dostępnych szczepień – obowiązek troski także o drugiego człowieka, o wspólnotę ludzką. Taka postawa winna znamionować i być wnoszona przez kulturę chrześcijańską, w kręgu której żyjemy” (Stanowisko Zespołu Ekspertów ds. Bioetycznych Konferencji Episkopatu Polski dotyczące szczepionek, 23).


3. Decyzja o szczepieniu winna uwzględniać wymogi dobra wspólnego, ale szczepienie powinno być dobrowolne. Zgodnie z Notą Kongregacji Nauki Wiary z 21 grudnia 2020 r. „szczepienie nie jest, co do zasady (di norma) obowiązkiem moralnym” (Kongregacja Nauki Wiary, Nota na temat moralnej oceny stosowania niektórych szczepionek przeciw Covid19, 5).


4. Szczepienia przeciw Covid-19 są ważnym narzędziem ograniczania rozprzestrzeniania się zakażeń i przez bardzo wiele osób postrzegane są jako nadzieja na możliwość powrotu do normalnego funkcjonowania społeczeństw. Stąd też Kościół ‒ będąc w kontakcie z właściwymi służbami medycznymi i sanitarnymi ‒ wspiera edukacyjne i informacyjne inicjatywy społeczne i publiczne, których celem jest zwiększenie świadomości wiernych w kwestii szczepień. Ponadto Kościół wspiera wszystkich, którzy podejmują decyzję o zaszczepieniu się. Przykład papieża Franciszka, który nie tylko sam się zaszczepił, ale wielokrotnie apelował o szczepienie się i sprawiedliwą dystrybucję szczepionek do biedniejszych krajów, jest zachętą do szczepienia się dla tych, którym jest bliskie nie tylko dobro własne, ale również dobro wspólne.


5. Szczepienia nie powinny prowadzić do zaniedbania innych elementów ważnych dla ograniczania rozprzestrzeniania się zakażeń SARS-COV-2 oraz leczenia choroby COVID-19, w tym dbałości o higienę, odpowiedzialności w kontaktach międzyludzkich, dostępności do świadczeń ochrony zdrowia, w tym do skutecznej farmakoterapii, a także rozwijania badań podstawowych i klinicznych ukierunkowanych na lepszą profilaktykę, diagnostykę i leczenie.


Warszawa, dnia 8 lipca 2021 roku


✠ Stanisław Gądecki

Arcybiskup Metropolita Poznański

Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski

Wiceprzewodniczący Rady Konferencji Episkopatów Europy (CCEE)

15 czerwca 2021 r., w domu, w Adelinie, w 90 roku życia, zakończył swoją ziemską pielgrzymkę śp. Jan Wielgolaski, tato ks. kan. Tadeusza Wielgolaskiego, proboszcza parafii pw. św. Bartłomieja w Ołoboku. 
Msza św. pogrzebowa zostanie odprawiona w piątek 18 czerwca br., o godz. 12.00 w kościele pw. św. Miłosierdzia Bożego w Mostówce (diecezja Warszawsko-Praska), a po niej przejazd na cmentarz parafialny w Niegowie i dalsze obrzędy pogrzebowe. 
Śp. Jana Wielgolaskiego polecajmy Bożemu Miłosierdziu.

Z dniem 20 czerwca 2021 (niedziela) biskupi polscy znoszą dyspensę, czyli zwolnienie, od udziału w niedzielnej i świątecznej mszy świętej z powodu pandemii. Od tego dnia każdy katolik na mocy przykazania Bożego i kościelnego ma obowiązek i przywilej uczestniczenia we mszy świętej. Jeżleli ktoś jest zdrowy, nie ma przymusu pracy w niedzielę, powinien uczestniczyć we mszy.

 

Trzecie przykazanie dekalogu brzmi:’ Pamiętaj, abyś dzień święty święcił”. Dla chrześcijanina takim dniem jest Niedziela i święta nakazane Uczestnictwo w niedzielnej Mszy Świętej dla pierwszych chrześcijan było czymś naturalnym i wynikało z potrzeby serca. Eucharystia stanowiła centrum życia pierwszych wspólnot i istotę świętowania Niedzieli. Dla uczniów Chrystusa było oczywiste, że w Niedzielę nie może nikogo zabraknąć przy stole Pańskim. W 304 roku w Abitene –  Tunezja-  czterdziestu dziewięciu chrześcijan zostało skazanych na śmierć za to, że gromadzili się na niedzielnej Mszy świętej. — Musimy obchodzić dzień Pański — odpowiedział jeden z nich — bo takie jest nasze prawo, my nie możemy żyć bez sprawowania Wieczerzy Pańskiej.

Kodeks Prawa Kanonicznego z 1983 roku stwierdza: „Nakazowi uczestniczenia we Mszy Świętej czyni zadość ten, kto bierze w niej udział, gdziekolwiek jest odprawiana w obrządku katolickim bądź w sam dzień świąteczny, bądź też wieczorem dnia poprzedzającego” (KPK, kan. 1248, § 1).

Katechizm Kościoła Katolickiego w nr 2181 wyraźnie precyzuje obowiązek uczestnictwa we Mszy Świętej w Niedzielę i święta nakazane, natomiast: „Ci, którzy dobrowolnie zaniedbują ten obowiązek, popełniają grzech ciężki”.

 

Jan Paweł II w Liście Apostolskim Dies Domini – „O świętowaniu Niedzieli” (nr 54) napisał, że: „Ci wierni, którzy z powodu choroby, niesprawności lub innej ważnej przyczyny nie mogą wziąć udziału w Eucharystii, winni dołożyć starań, aby jak najpełniej uczestniczyć z oddalenia w liturgii niedzielnej Mszy Świętej, najlepiej przez lekturę czytań i modlitw mszalnych przewidzianych na ten dzień, a także przez wzbudzenie w sobie pragnienia Eucharystii”.

I dalej Papież naucza, że dla tych jednak, którzy z różnych przyczyn nie mogą uczestniczyć w Eucharystii – i są tym samym zwolnieni z obowiązku niedzielnego – cenną pomoc może stanowić telewizyjna, internetowa czy radiowa transmisja Mszy Świętej, zwłaszcza połączona z posługą kapłanów, którzy przynoszą im Eucharystię do domu.

Świętami nakazanymi dla terytorium Polski, w których wierni mają obowiązek uczestniczenia we Mszy Świętej, są: uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki (1 stycznia), uroczystość Objawienia Pańskiego (6 stycznia), uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (czwartek po uroczystości Trójcy Przenajświętszej), uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (15 sierpnia), uroczystość Wszystkich Świętych (1 listopada), uroczystość Narodzenia Pańskiego (25 grudnia), natomiast uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego obchodzona jest w VII Niedzielę Wielkanocy.

 

 

 

Najświętsze Serce Jezusa, objawiłeś życzenie swoje św. Marii Małgorzacie, że chcesz panować w chrześcijańskich rodzinach. Przychodzimy więc dzisiaj, by uznać całkowite panowanie Twoje nad naszą rodziną. Chcemy odtąd Twoim życiem żyć, chcemy w sobie te cnoty pielęgnować, za które już tu na ziemi pokój obiecałeś, chcemy daleko od siebie odeprzeć ducha tego świata, na którego rzuciłeś przekleństwo.


Panuj więc nad naszym rozumem przez prostotę wiary, panuj też przez swą miłość nad sercami naszymi, które niech całkowicie nią zapłoną. Chcemy je w Twojej żarliwej miłości utrzymywać przez częste przyjmowanie Komunii św.

Racz, Boskie Serce, przewodzić naszym zebraniom, błogosław nasze duchowne i doczesne przedsięwzięcia, rozpraszaj nasze troski, uświęcaj nasze pociechy i łagódź nasze cierpienia. Gdyby zaś który z nas miał kiedyś nieszczęście Cię zasmucić, to przypomnij mu, że Ty, Serce Jezusowe, jesteś dobrotliwe i miłosierne dla grzeszników żalem przejętych. A gdy przyjdzie godzina rozłąki, gdy śmierć przyjdzie i okryje nas żałobą, chcemy wszyscy, tak ci, co umierają, jak ci, co na tym świecie zostają, poddać się Twym odwiecznym wyrokom. Chcemy pocieszać się tą myślą, że przyjdzie dzień, kiedy cała nasza rodzina w niebie złączona, na zawsze sławę Twoją i Twe dobrodziejstwa wychwalać będzie.

Niepokalane Serce Maryi i chwalebny Patriarcha, Józef św., niech Ci przedłożą to poświęcenie, a nam je przypominają przez wszystkie dni życia naszego. Niech żyje Serce Jezusa, naszego Króla i Ojca. Amen.

 

Odpust zupełny w dzień pierwszego wspólnego poświęcenia się rodziny (po spowiedzi i Komunii św.). Benedykt XV

 27 kwietnia 1915 r.

 

 

W piątek 11 czerwca br. w Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, w bazylice Serca Pana Jezusa w Krakowie, biskupi Kościoła w Polsce odnowią Akt Poświęcenia Narodu Polskiego Najświętszemu Sercu Pana Jezusa, którego dokonał Polski Episkopat przed stu laty.

W nawiązaniu do tego wydarzeniem, w tym samym dniu, ten sam gest powtórzą duszpasterze i wierni wszystkich parafii w Polsce, zgodnie z postanowieniem Zebrania Plenarnego KEP.

Papież Franciszek zadecydował, iż beatyfikacja kard. Stefana Wyszyńskiego oraz Róży Marii Czackiej odbędzie się 12 września w Warszawie – poinformował kard. Kazimierz Nycz Arcybiskup Metropolita Warszawski.

Trwa Narodowy Spis Powszechny. Udział w spisie jest obowiązkiem obywatelskim. Urząd Statystyczny zachęca do wypełnienia tego obowiązku przez samospis w Internecie lub kontakt z infolinią spisową (nr 22 279 99 99)

 

Biura i Koła Radia Maryja działające w diecezji proszą o udzielenie wsparcia fundacji Lux Veritatis „w związku z bezpodstawnymi atakami, które mogą zniszczyć Radio Maryja i Telewizję Trwam”, prowadzonymi przez organizację Watchdog Polska. Wsparcia można udzielić podpisując i wysyłając list do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Tekst listu znajduje się w załączniku oraz pod adresem: www.radiomaryja.pl/informacje/w-obronie-lux-veritatis-podpisz-list-do-prezydenta-rp/

 

 

          Drodzy Diecezjanie!

 

          W nocy z 3 na 4 maja tego roku w zabudowaniach sanktuarium św. Jakuba Apostoła w Jakubowie wybuchł pożar. Chociaż na skutek żywiołu nie ucierpiał kościół parafialny, to jednak ogień poczynił poważne szkody w domu parafialnym.

          Jakubów, leżący na ziemi głogowskiej, to ważne miejsce na duchowej mapie diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Pierwsze wzmianki o istnieniu w tej miejscowości parafii i kościoła pochodzą już z 991 r., a więc z samych początków chrześcijaństwa w Polsce. W roku 2007 kościół parafialny w Jakubowie uzyskał status sanktuarium. Położony na słynnym szlaku pielgrzymkowym do Santiago de Compostela stał się ośrodkiem kultu św. Jakuba Apostoła, odwiedzanym przez pielgrzymów i turystów.

          W imieniu całej wspólnoty Kościoła zielonogórsko-gorzowskiego przekazuję parafii w Jakubowie wyrazy współczucia oraz zapewniam o modlitwie i braterskiej pomocy.

          Niech ta pomoc znajdzie swój konkretny wyraz w ofierze materialnej. Zbiórka do puszek, z przeznaczeniem na odbudowę domu parafialnego w Jakubowie, zostanie przeprowadzona we wszystkich kościołach naszej diecezji w przyszłą niedzielę 16 maja.

Za każdy dar materialny i duchowy, będący znakiem solidarności ze wspólnotą parafialną w Jakubowie, już teraz składam wszystkim Ofiarodawcom serdeczne podziękowanie.

 

                                                      Z pasterskim błogosławieństwem

 

 

 

 

+Tadeusz Lityński

Biskup Zielonogórsko-Gorzowski

Zielona Góra, 5 maja 2021 r.

W dniu 3 maja zebraliśmy 912 złotych na pomoc dla Domu Pomocy Społecznej w Wielkiej Wsi koło Kargowej. Bóg zapłać za hojność serc!

Kto nie czytał jeszcze świadectwa dr Glorii Polo, to zachęcam do otworzenia zakładki ŚWIADECTWO DR GLORII POLO. 

Pokorna miłośc jest sposobem na ataki zła. Dzięki Ci, Panie Boże, że mamy takie kochające babcie!

Słuchanie BOGA

 

Słowo Pouczenia nr 1 - (Po uwagach do Alicji Lenczewskiej) ... Słyszenie w sercu Mojego głosu nie jest darem nadzwyczajnym, wyjątkowym. Każdy go otrzymał w chrzcie świętym i każdy może rozpoznać pouczenia Moje, jeśli będzie ich pragnął i oczekiwał. Jeśli będzie usiłował żyć według nich.

 

Wtedy dam obfitość wielką, bo jestem Ojcem kochającym i troszczącym się o zbawienie każdego dziecka Mojego. Za każdego przecież oddałem życie Moje na Krzyżu, aby ocalać, aby prowadzić, aby zbawić.

 

ŚDD 141 - Alicja: Jak odróżnić Twoje słowa od moich własnych myśli?

JEZUS: Nie trzeba odróżniać. Jeśli przychodzisz do Mnie na rozmowę i prosisz o nią, wszystkie myśli, jakie pojawiają się w twoim umyśle, są ode Mnie.

Twoje pytania także są z Mojego natchnienia. Ja kieruję całością rozmowy i pokazuję ci sprawy, o które powinnaś pytać. Tym bardziej odpowiedzi są Moje.

Nie obawiaj się. Twoje zaufanie i twoja wiara sprawiają, że mówię. I ponoszę odpowiedzialność za słowa i rozumienie ich przez ciebie.

ŚDD 198 - Powinnaś słuchać. Słuchać zarówno, aby usłyszeć jak, i aby być posłuszną. Mój głos jest cichy, jest zaproszeniem, propozycją. Potrzeba dobrej woli i pewnego wysiłku, aby go usłyszeć. Wymaga przede wszystkim zawierzenia.

Przyjdź. Ja ciągle czekam i wołam. I ciągle jestem nazbyt opuszczony. Tyle chcę ci powiedzieć i tyle dać. Nie odkładaj naszych spotkań na potem.

Przyjdzie taki czas, że "potem" już nie będzie. I bliski jest ten czas. 

Nota Kongregacji Nauki Wiary na temat moralnej oceny stosowania niektórych szczepionek przeciw Covid-19.

Kwestia stosowania szczepień jako taka pojawia się często w centrum nieustających debat w opinii publicznej. W ostatnich miesiącach do naszej Kongregacji dotarły różne prośby o wydanie opinii na temat stosowania niektórych szczepionek przeciwko wirusowi SARS-CoV-2 powodującemu Covid-19, które zostały otrzymane z wykorzystaniem, podczas procesu badań naukowych i produkcji, linii komórkowych pochodzących z tkanek pobranych podczas dwóch aborcji przeprowadzonych w zeszłym stuleciu. Jednocześnie także w środkach masowego przekazu pojawiły się rozmaite wypowiedzi biskupów, stowarzyszeń katolickich oraz ekspertów, które będąc rozbieżne a czasem sprzeczne, wzbudziły wątpliwości co do moralnej dopuszczalności stosowania tych szczepionek.

Na ten temat ukazała się już ważna wypowiedź Papieskiej Akademii Życia pt. „Rozważania moralne o szczepionkach przygotowanych na bazie komórek pochodzących z abortowanych płodów ludzkich” (5 czerwca 2005). Następnie w tej materii zabrała głos nasza Kongregacja wydając Instrukcję Dignitas Personae (8 września 2008) (por. nr 34 i 35). W 2017 roku Papieska Akademia Życia wróciła do tej sprawy w specjalnej Nocie. Dokumenty te podają już pewne ogólne kryteria rozstrzygające.

Ponieważ w różnych krajach są już dostępne do dystrybucji i stosowania pierwsze szczepionki przeciwko Covid-19, nasza Kongregacja pragnie udzielić pewnych wskazówek dla wyjaśnienia w tej kwestii. Nie mamy zamiaru oceniać bezpieczeństwa i skuteczności tych szczepionek, choć jest ona również istotna i potrzebna z punktu widzenia etycznego, a których ocena należy do kompetencji naukowców w dziedzinie biomedycyny i agencji farmaceutycznych . Chodzi nam jedynie o refleksję nad moralnym aspektem stosowania tych szczepionek przeciwko Covid-19, które opracowano na podstawie linii komórkowych z tkanek pobranych z dwóch płodów poddanych wymuszonej aborcji.

Jak potwierdza instrukcja Dignitas Personae, w przypadkach użycia komórek pochodzących z abortowanych płodów dla stworzenia linii komórkowych do badań naukowych, "istnieje zróżnicowana odpowiedzialność"[1] co do współdziałania w złu. Na przykład "w firmach wykorzystujących linie komórkowe niegodziwego pochodzenia nie jest taka sama odpowiedzialność tych, którzy decydują o kierunkach produkcji, i tych którzy nie mają żadnej władzy decyzyjnej"[2].

W tym sensie, gdy nie są dostępne takie szczepionki przeciwko Covid-19, które nie budzą zastrzeżeń etycznych (na przykład w krajach, w których lekarzom i pacjentom nie są udostępniane szczepionki wolne od problemów etycznych lub w których dystrybucja jest trudniejsza ze względu na szczególne warunki przechowywania i transportu lub też gdy różne typy szczepionek są wprawdzie rozprowadzane w tym samym kraju, ale służby ochrony zdrowia nie pozwalają obywatelom wybierać szczepionki do zaszczepienia) jest moralnie dopuszczalne stosowanie szczepionek przeciwko Covid-19, które wykorzystały linie komórkowe z abortowanych płodów w procesie badawczym i produkcyjnym.

Podstawowym powodem dla uznania za godziwe moralnie stosowania tych szczepionek jest to, że współdziałanie (bierna współpraca materialna) w złu aborcji, z której pochodzą wspomniane linie komórkowe, ze strony osób, które używają powstałych z nich szczepionek, jest odległe. Moralny obowiązek unikania takiej biernej współpracy materialnej nie jest wiążący, jeśli istnieje poważne zagrożenie, takie jak niepohamowane w inny sposób rozprzestrzenianie się groźnego patogenu[3]: w tym przypadku pandemiczne rozprzestrzenianie się wirusa SARS-CoV-2, który powoduje Covid-19. Należy zatem uważać, że w tym przypadku można używać wszystkich szczepionek uznanych za klinicznie bezpieczne i skuteczne z sumieniem pewnym, że ich stosowanie nie oznaczałoby formalnej współpracy przy aborcji, z której pochodzą komórki do ich produkcji. Należy podkreślić jednakże, że godziwe moralnie używanie tego typu szczepionek, ze względu na szczególne warunki czyniące go takim, nie może stanowić samo z siebie legitymizacji, również pośredniej, dla praktyki aborcji, i zakłada sprzeciw wobec tej praktyki ze strony tych, którzy te szczepienia stosują.

Istotnie, dozwolony użytek takich szczepionek nie zakłada i nie może zakładać w żaden sposób moralnej akceptacji dla użycia linii komórkowych pochodzących z abortowanych płodów[4]. Zachęca się zatem zarówno firmy farmaceutyczne jak i rządowe agencje ochrony zdrowia o to, aby "produkowały, zatwierdzały, rozprowadzały i oferowały szczepionki etycznie akceptowalne, które nie stworzą problemów sumienia", ani dla pracowników ochrony zdrowia, ani dla samych osób szczepionych.

Jednocześnie jawi się jako ewidentne dla rozumu praktycznego, że szczepienie nie jest w sposób normalny obowiązkiem moralnym i że, z tego powodu, powinno być dobrowolne. W każdym przypadku, z punktu widzenia etycznego, moralność szczepienia "zależy nie tylko od obowiązku troski o własne zdrowie, ale także od obowiązku dążenia do dobra wspólnego". Przy braku innych środków służących powstrzymaniu lub choćby jedynie zapobieżeniu epidemii, dobro wspólne może zalecać szczepienie, zwłaszcza w trosce o najsłabszych i najbardziej narażonych na niebezpieczeństwo. Ci jednakże, którzy ze względu na sumienie, odrzucają szczepionki wyprodukowane z linii komórkowych pochodzących od abortowanych płodów, powinni innymi sposobami profilaktycznymi i właściwymi zachowaniami powziąć kroki dla uniknięciastania się nośnikami transmisji czynnika infekcyjnego. W sposób szczególny powinni oni unikać wszelkiego zagrożenia dla zdrowia tych, którzy nie mogą zostać zaszczepieni z powodów medycznych lub innej natury, a którzy są osobami najbardziej wrażliwymi.

Wreszcie istnieje także imperatyw moralny dla przemysłu farmaceutycznego, rządów i organizacji międzynarodowych zapewnienia, aby szczepionki, które są skuteczne i bezpieczne z medycznego punktu widzenia, a także etycznie akceptowalne, były dostępne także dla krajów najbiedniejszych,i to w taki sposób, który dla nich nie będzie uciążliwy. Wprzeciwnym razie brak dostępu do szczepionek, stałby się kolejnym motywem dyskryminacji i niesprawiedliwości, który skazuje kraje biedne na trwanie w ubóstwie sanitarnym, ekonomicznym i społecznym[5].

Jego Świątobliwość Papież Franciszek, w czasie audiencji udzielonej niżej podpisanemu Prefektowi Kongregacji Nauki Wiary w dniu 17 grudnia 2020, zapoznał się z niniejszą Notą i zatwierdził jej publikację.

Dano w Rzymie, w siedzibie Kongregacji Nauki Wiary, dnia 21 grudnia 2020, w liturgiczne wspomnienie Św. Piotra Kanizjusza.

Luis F. Kard. Ladaria, SI

Prefekt

+ Giacomo Morandi

Arcybiskup tytularny Cerveteri

Sekretarz

[1] KONGREGACJA NAUKI WIARY, Instrukcja Dignitas personae (8 grudnia 2008), num. 35; AAS (100), s. 884. [Tekst polski: L'Osservatore Romao (wydanie polskie), 2009 nr 1, s. 18.]

[2] Tamże, s. 885 [wersja polska: s. 18].

[3] Por. PAPIESKA AKADEMIA ŻYCIA, Rozważania moralne o szczepionkach przygotowanych na bazie komórek pochodzących z abortowanych płodów ludzkich, 5 czerwca 2005 [tytuł spolszczony na podst. tytułu oryginalnego].

[4] Por. KONGREGACJA NAUKI WIARY, Instrukcja Dignitas personae, num. 35: "Kiedy to, co niegodziwe, jest popierane przez ustawodawstwo regulujące system ochrony zdrowia i naukę, należy wyrażać sprzeciw wobec niegodziwych aspektów owego systemu, by nie sprawiać wrażenia, że się w pewnym stopniu toleruje lub milcząco akceptuje głęboko niesprawiedliwe działania. Przyczyniłoby się to bowiem do wzrostu obojętności, jeśli nie wręcz poparcia dla takich działań, z jakimi spotykają się one w niektórych środowiskach medycznych i politycznych".

[5] Por. Papież FRANCISZEK, Przemówienie do wolontariuszy i przyjaciół fundacji "Banco Farmaceutico", 19 września 2020 [tytuł spolszczony na podst. tytułu oryginalnego].

(tłum. z języka włoskiego ks. D. Ostrowski / Biuro ds. Komunikacji Zagranicznej KEP)

st (KAI/BP KEP) / Watykan

W 2019 r. Sejm RP ustanowił dzień 14 kwietnia Świętem Chrztu Polski. Jest to upamiętnienie chrztu Mieszka I, władcy Polan, który – zgodnie z tradycją – odbył się w Wielką Sobotę 14 kwietnia 966 r. „I to wtedy też narodziła się Polska. Narodziła się z wód chrzcielnych do nowego, chrześcijańskiego życia. Narodziła się dla świata, wychodząc z epoki przedhistorycznej i wkraczając na arenę dziejów Europy. Narodziła się dla siebie, jako wspólnota narodowa i polityczna, bowiem przyjęcie chrztu w obrządku łacińskim określiło naszą polską tożsamość. Odtąd zaczęliśmy o sobie samych myśleć i mówić: my, Polacy.” (Przemówienie prezydenta RP, Andrzeja Dudy, wygłoszone w 1050. rocznicę Chrztu Polski w Poznaniu, 15.04.2016).

W celu kultywowania pamięci o tak ważnym dla Kościoła i narodu wydarzeniu bp Tadeusz Lityński polecił, aby w dniu 14 kwietnia br. kościoły i domy parafialne zostały udekorowane flagami narodowymi i papieskimi, a podczas mszy św. w modlitwie powszechnej pojawiło się stosowne wezwanie w intencji Ojczyzny, Kościoła w Polsce oraz rodaków w kraju i zagranicą.

Więcej informacji na temat Święta Chrztu Polski na stronie http://swietochrztu.pl.

Wspierajmy działania Caritas naszej diecezji: https://caritaszg.pl/1-procent-pit/

Ks. Dariusz TUŁOWIECKI

Potęga miłosierdzia i przebaczenia

Kiedy Jezus wszedł mimo drzwi zamkniętych do Wieczernika, zobaczył przestraszonych uczniów. Nie chciał, by byli niedowiarkami, lecz by wierzyli. Podstawą ich wiary miało być przebaczenie. Oni zaparli się, zapomnieli, zawstydzili się, w lęku wyparli. Jezus im to wybaczył.

Podstawą naszej wiary nie jest moja wierność, lecz Jego miłosierdzie i przebaczenie. „Nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym”. „Pan mój i Bóg mój”.

W roku Wielkiego Prymasa Tysiąclecia spójrzmy właśnie na niego i umiejętność przebaczenia, jaką wykazywał.

Swą wielkość Prymas Tysiąclecia okazał w momencie aresztowania. Decyzja o uwięzieniu Prymasa Polski zapadła jeszcze w roku 1950. Miało to miejsce podczas tajnego posiedzenia Biura Politycznego KC PZPR. Wszystko odbyło się za aprobatą Józefa Stalina. Późniejsze decyzje w tej sprawie były powieleniem tej decyzji: poszukiwaniem okazji oraz wyborem najlepszych okoliczności.

W ogóle należy stwierdzić, że od samego początku obecności komunistów w Polsce powojennej, Służba Bezpieczeństwa obserwowała Stefana Wyszyńskiego. Najpierw jako księdza, potem biskupa, arcybiskupa i kardynała. Już w 1949 roku jeden z esbeków pisał o pierwszym liście pasterskim nowego arcybiskupa w Warszawie: Już jego pierwszy list (...) tchnie wrogością do władzy ludowej. List ten wzywał rodziców, aby nie posyłali dzieci do szkół, w których wychowanie opiera się na podstawach sprzecznych z moralnością chrześcijańską. Zwracając się do młodzieży, kardynał wołał: nie bierzcie udziału w zebraniach bezbożnych, nie wchodźcie między bluźnierców, nie zasiadajcie w ich radzie, nie bierzcie do ręki pism wrogich Bogu”. Komuniści już od maja 1946 roku zbierali materiały i donosy dotyczące biskupa Wyszyńskiego. W jednym z pierwszych dowiedzieli się, że w czasie wojny – gdy ks. Wyszyński ukrywał się na Lubelszczyźnie – jego brat przyrodni Tadeusz należał do „faszystowskich” Narodowych Sił Zbrojnych. Przyszły prymas miał o tym wiedzieć i aprobować. UB uznało, że jest to wiadomość ważna i należy Wyszyńskiego nadal obserwować, zbierać materiały, szukać ludzi, którzy go zdradzą i ujawnią „kompromitujące materiały”.

Znamienne jest to, że bp Wyszyński nigdy się nie bał. Wiedział, jakie są jego zadania jako biskupa, wiedział, czego od niego oczekuje Bóg, wiedział, że jego siła jest w Bogu, a nie w donosach ludzi upadłych. Archiwa IPN-u zawierają wymowny opis autorstwa Marii Wójtowicz: „W latach 1946–48 wielokrotnie wizytował swoją diecezję, docierając przez lasy i zagajniki czy nierówne drogi do najmniejszych gniazd ludzkich: Opowiadano, że kiedyś miejscowy starosta powiedział: Do tej miejscowości proszę nie jechać, bo nie jestem w stanie zapewnić księdzu biskupowi bezpieczeństwa. To niech Pan Starosta ze mną jedzie. Ja Panu zapewnię bezpieczeństwo – odpowiedział bp Wyszyński”.

Bóg odbiera lęk przed przemocą zła

Kardynał Wyszyński nie bał się więzienia. Niektórzy twierdzą natomiast, że obawiał się jedynie makabrycznych przesłuchań, tortur i podawania środków psychotropowych, pod wpływem których mógłby zachować się nienaturalnie a jego potencjalne wypowiedzi zostaną uznane przez wiernych za zdradę i odstępstwo od Prawdy. Stefan Wyszyński wiedział, że komuniści są zdolni do każdej manipulacji i każdego kłamstwa. Znał historię bpa Czesława Kaczmarka, którego aresztowano, gdy nie chciał przyjąć do seminarium duchownego w Kielcach podstawionych szpiegów i potencjalnych gorszycieli kandydatów na księży. Aresztowanego bpa Kaczmarka kilka lat przetrzymywano w więzieniu na Rakowieckiej, torturowano, odbierano możliwość snu, podawano środki odurzające i psychotropowe, a w rezultacie – decyzją Bolesława Bieruta – rozpoczęto proces pokazowy. Oskarżono go o „współpracę z hitlerowskim okupantem w czasie II wojny światowej, antypolską i szpiegowską działalność”. Proces bpa Czesława Kaczmarka zakończył się trzy dni przed aresztowaniem Prymasa. Władze komunistyczne skazały go na 12 lat więzienia za rzekome szpiegostwo na rzecz Watykanu oraz współpracę z gestapo. Ale – co przeczuwał Prymas – sprawa Kaczmarka była przygotowaniem do innego procesu. Tym razem na ławie oskarżonych miał zasiąść Kardynał Stefan Wyszyński. Przygotowywano proces pokazowy, który miał ostatecznie złamać kręgosłup Episkopatu i Kościoła w Polsce. Przez jakiś czas wszystkie działania UB zmierzały do przygotowania dowodów, że prymas jest szpiegiem Watykanu.

Wiedząc o tym, w dniu swego aresztowania Prymas powiedział w kazaniu: „Gdy będę w więzieniu, a powiedzą Wam, że Prymas zdradził sprawy Boże – nie wierzcie. Gdyby mówili, że Prymas ma nieczyste ręce – nie wierzcie. Gdyby mówili, że Prymas stchórzył – nie wierzcie. Gdy będą mówili, że Prymas działa przeciwko Narodowi i własnej Ojczyźnie – nie wierzcie. Kocham Ojczyznę więcej niż własne serce i wszystko, co czynię dla Kościoła, czynię dla niej”.

Wierny Jezusowi

W okresie więziennym Prymas był otoczony oficerami służb komunistycznych oraz szpiegami. W Stoczku obok Prymasa osadzono siostrę Leonię Graczyk ze Zgromadzenia Sióstr Rodziny Maryi oraz ks. Stanisława Skorodeckiego. Oboje pod wpływem nacisków psychicznych ze strony służby bezpieczeństwa załamali się i dla pewnych korzyści wyrazili zgodę na inwigilację Prymasa. Sporządzali też pisemne donosy. Siostra w zamian dostawała cytrusy i nylonowe rajstopy, które były ekskluzywną odzieżą w nieogrzewanym klasztorze. Ks. Skorodecki natomiast po uwolnieniu prezentował się jako towarzysz więzienny Prymasa, jego spowiednik i przyjaciel. Jak kilka lat spędził Prymas Tysiąclecia, wiedząc że relacja z każdego słowa i gestu jest przekazywana komunistycznym służbom – trudno powiedzieć. Ci, którzy go dobrze znali, zauważyli, że po okresie izolacji stał się bardziej nieufny i lubił przebywać sam. Jedno jest pewne: nigdy swoich zdrajców nie znienawidził. Nie znienawidził ani tych, którzy na niego donosili, ani oficerów komunistycznych, którzy go obserwowali i przygotowywali proces pokazowy. „Nie zmuszą mnie, bym ich nienawidził” – ta wymagająca dewiza prowadziła Prymasa przez okres internowania.

Tragiczny los zdrajców

Los zdrajców nigdy nie jest pełen blasku. Także ci, którzy przez lata prześladowali, śledzili, donosili na Prymasa, nie odnieśli sukcesu a w większości umarli w wielkim rozdarciu. Siostra Leonia wystąpiła ze zgromadzenia, a prymas osobiście podpisał zgodę na zwolnienie jej ze ślubów zakonnych, która to umożliwiała jej normalne życie w stanie świeckim. Ks. Skorodecki natomiast próbował zaprzeczać swoim donosom, usiłował kreować się na bohaterskiego towarzysza z okresu więziennego. Był nawet konsultantem filmu Teresy Kotlarczyk „Prymas. Trzy lata z tysiąca”. Jak mówił sekretarz Prymasa ks. Józef Glemp, ks. Skorodecki „nadużywał sławy współwięźnia, przy czym stracił w tym rachubę i postępował wprost głupio”. Sam Prymas Wyszyński jednak nie okazywał mu serdeczności współwięźnia. W 2001 roku historyk prof. Wiesław Jan Wysocki ujawnił, że z odtajnionych materiałów dawnego Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego wynika, że ks. Skorodecki w okresie izolacji Prymasa był agentem UB i nosił pseudonim „Krystyna”. Prawdopodobnie prymas mógł się tego domyślać, a po wyjściu z więzienia wiedział o tym na pewno. W sierpniu 2002 roku antyreligijny i antyklerykalny tygodnik „Nie” na pierwszej kolumnie zamieścił artykuł, w którym oskarżono ks. Skorodeckiego o molestowanie seksualne ministrantów. Dwa dni później na plaży w Rewalu znaleziono jego ciało. Utonął podczas kąpieli w Bałtyku. Jedni mówili, że nie wytrzymało serce, inni, że okoliczności zdarzenia wskazywały na samobójstwo.

Przebaczenie

Zdrada jest wielką winą. Ale miłosierdzie jest większe niż grzech. Większą winą od grzechu, jest trwanie w nim, w cynizmie, kłamstwie, w poczuciu wyższości, wysługując się innymi i próbując przekuć swoje grzechy na legendę. Jest jednak wyjście: miłosierdzie Boga. Doświadczył tego Piotr. Wyznał zaparcie się. Przyznał, że opuścił i przeciwstawił się Jezusowi. Został Opoką – dzięki łasce i miłosierdziu Boga.

Wielki Prymas nie nosił w sobie zemsty ani chęci odwetu. „Nie ma takiej krzywdy, której nie można by przebaczyć!” – mówił Stefan Wyszyński. „Nie zmuszą mnie niczym do tego, bym ich nienawidził” – pisał w innym miejscu. A w ostatnim roku swego życia, robiąc rachunek sumienia z „przewodniej cnoty – miłości”, wyznał: „Pragnę być jasny. Mam głębokie poczucie wyrządzonej mi przez rząd krzywdy. (...) Pomimo tego nie czuję uczuć nieprzyjaznych do nikogo z tych ludzi. Nie umiałbym zrobić im najmniejszej nawet przykrości. Wydaje mi się, że jestem w pełnej prawdzie, że nadal jestem w miłości, że jestem chrześcijaninem i dzieckiem mojego Kościoła, który nauczył mnie miłować ludzi i nawet tych, którzy chcą uważać mnie za swoich nieprzyjaciół, zamieniać w uczuciach na braci”. Czyż nie był to heroizm? Czyż Kardynał Wyszyński nie jest dziś dla nas apostołem i przykładem miłosierdzia?

Trwa Narodowy Spis Powszechny Ludności i Mieszkań. Udział w spisie jest obowiązkowy. Obowiązkową oraz najbardziej wygodną i bezpieczną metodą jest samospis internetowy. Wypełnienie formularza zabiera ok. 15-20 min. Informacje i formularz na stronie: www.spis.gov.pl
W sytuacji braku możliwości samodzielnego spisania się przez Internet, można spisać się pod numerem infolinii  22 279 99 99 lub w Urzędzie Gminy. Z mieszkańcami mogą kontaktować się także rachmistrzowie spisowi - telefonicznie lub osobiście. Ich tożsamość z identyfikatora można zweryfikować przez infolinię, na stronie spis.gov.pl i stronach urzędów statystycznych.

#SpowiadamySię – to najważniejsze zadanie Kościoła na Wielki Post 2021. Podobnie jak masowo szczepimy się, tak też masowo powinniśmy wrócić do spowiadania się.
Czy tak się stanie, czy do konfesjonałów znów ustawią się długie kolejki, z zachowaniem oczywiście dystansu społecznego, trudno dziś powiedzieć. Na pewno biskupi i księża muszą wzywać wiernych i mniej wiernych do pokuty, w tym również oczywiście siebie. To święty obowiązek duchownych. Jeżeli tego nie zrobią, będą jak nieme psy.

A wierni – zarówno ci bardziej jak i mniej wierni – muszą zdobyć się na zgięcie kolan przed Bogiem. 


ŹRÓDŁO: https://spowiadamysie.opoka.org.pl

https://gloria.tv/post/ZrwmzeDHyXqh2PZkZafoXtw8a 

W związku ze wzrastającą liczbą zakażeń koronawirusem i nowymi obostrzeniami sanitarnymi, dotyczącymi liczby wiernych podczas zgromadzeń religijnych, na podstawie kan. 87 Kodeksu Prawa Kanonicznegoudzielam ogólnej dyspensy od obowiązku uczestnictwa we Mszy świętej w niedziele i święta nakazane wszystkim przebywającym w tzw. „strefie czerwonejw okresie jej obowiązywania. Dyspensa dotyczy wiernych Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej, a także katolików przebywających na jej terytorium.

Skorzystanie z dyspensy oznacza, że nieobecność na Eucharystii we wskazanym czasie nie jest grzechem. Jednocześnie zachęcam, aby osoby korzystające z dyspensy trwały na osobistej i rodzinnej modlitwie. Zachęcam także do duchowej łączności ze wspólnotą Kościoła poprzez transmisje radiowe, telewizyjne lub internetowe.

Dziękując Duszpasterzom, Osobom Konsekrowanym i Wiernym Świeckim za codzienny wysiłek budowania wspólnoty Kościoła w trudnych czasach epidemii, życzę obfitości Bożego błogosławieństwa oraz zdrowia duszy i ciała na każdy dzień.

Ogarniam wszystkich moją modlitwą i z serca b ł o g o s ł a w i ę.

 

ks. Piotr Kubiak

kanclerz Kurii 

 

+ Tadeusz Lityński

Biskup Zielonogórsko-Gorzowski

 

 Zielona Góra, 16 października 2020 r.

"Za pośrednictwem Konferencji Episkopatu Polski, Prezes Naczelnej Rady Lekarskiej, zwraca się z gorącym apelem do wszystkich osób, które przeszły chorobę COVID-19 o oddawanie osocza.

Jak czytamy w Apelu „Badania naukowe potwierdzają, że osocze ozdrowieńców, podane we wczesnej fazie choroby, może zmniejszyć ryzyko zgonu […]. Dawcą może być każdy ozdrowieniec. Wystarczy zgłosić się – nie wcześniej niż po miesiącu od wyzdrowienia –  do regionalnego centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa […]”.

 

Jak informuje Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Zielonej Górze, zgodnie z aktualnie obowiązującym Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 października br. nie ma zakazu wnoszenia trumny do wnętrza kościoła podczas ceremonii pogrzebowej. Natomiast otwieranie trumny i dotykanie zwłok jest niedozwolone.W kościołach, kaplicach i domach przedpogrzebowych przebywać może 1 osoba na 7 m2 powierzchni, oprócz osób sprawujących kult religijny, dokonujących ceremonii pogrzebowej lub zatrudnionych przez zakład pogrzebowy. Podczas pogrzebu należy zachować dystans społeczny 1,5 m. oraz obowiązek zakrywania ust i nosa w budynku i na zewnątrz (nakaz nie obowiązuje osób sprawujących kult religijny).W celu zwiększenia bezpieczeństwa Inspektor Sanitarny w Zielonej Górze zaleca stały reżim sanitarny przez napominanie wiernych i podejmowanie działań higienicznych oraz monitorowanie informacji na stronie Głównego Inspektora Sanitarnego (gis.gov.pl).

 

 

           

1. Dzisiaj, kiedy przez nasz kraj przetacza się fala ulicznych protestów, Papież Franciszek w czasie audiencji ogólnej skierował ważne i znaczące słowa do Polaków. Przypomniał w nich św. Jana Pawła II, który „zawsze wzywał do szczególnej miłości wobec słabych i bezbronnych, i do ochrony każdego życia ludzkiego od poczęcia aż do naturalnej śmierci”. Słowa te wpisują się w nieustanne wołanie Kościoła o ochronę, także prawną, życia każdego człowieka, również nienarodzonego, zgodnie z przykazaniem „Nie zabijaj”.

2. Papież Franciszek prosił dzisiaj Boga, „aby obudził w sercach wszystkich szacunek dla życia naszych braci, zwłaszcza najsłabszych i bezbronnych, i dał siłę tym, którzy je przyjmują i troszczą się o nie, także wtedy, gdy wymaga to heroicznej miłości”. Przykazanie miłości nakłada na nas ważny obowiązek troski, pomocy i ochrony, której potrzebują matki i rodziny przyjmujące i wychowujące chore dzieci. Dziękujemy wszystkim wspólnotom i instytucjom, które od lat to robią i zwracamy się z apelem do parafii, ruchów katolickich i innych organizacji kościelnych, o podejmowanie konkretnych inicjatyw wychodzących naprzeciw tym, którzy takiej pomocy, tak indywidualnej, jak i instytucjonalnej, potrzebują i będą potrzebować. Kościół zawsze będzie opowiadał się za życiem i wspierał chroniące je inicjatywy.

3. Z wielkim bólem obserwujemy eskalację napięcia społecznego i agresji. Niepokojem napawają również wulgarny język, którym posługuje się część protestujących, niszczenie mienia społecznego, przypadki dewastacji kościołów, profanacji miejsc świętych czy uniemożliwianie sprawowania w nich liturgii. Wzywamy wszystkich do podjęcia rzeczowego dialogu społecznego, do wyrażania poglądów bez użycia przemocy i do poszanowania godności każdego człowieka. Polityków i wszystkich uczestników debaty społecznej prosimy, w tym dramatycznej czasie, o dogłębne analizowanie przyczyn zaistniałej sytuacji i szukanie dróg wyjścia w duchu prawdy i dobra wspólnego, bez instrumentalizowania spraw wiary i Kościoła.

Dziękujemy duszpasterzom i wszystkim wiernym świeckim, którzy odważnie stają w obronie swoich kościołów. Nikt nie potrafi lepiej obronić Kościoła i obiektów sakralnych niż wspólnota wierzących. Dziękujemy także służbom porządkowym. Kościół chce pozostać otwarty dla wszystkich ludzi, niezależnie od ich przynależności w życiu społecznym i politycznym.

4. Przeżywamy jednocześnie bardzo trudny czas obostrzeń związanych z pandemią koronawirusa. To ogromne wyzwanie dla nas wszystkich. W imię troski o bezpieczeństwo i zdrowie niezmiennie apelujemy o solidarność i przestrzeganie zasad bezpieczeństwa sanitarnego. Wyrażamy wdzięczność wszystkim służbom medycznym za ich pracę i heroiczne poświęcenie.

5. Prosimy również wszystkich wierzących o post, jałmużnę i modlitwę o pokój społeczny, w intencji ochrony życia, zakończenia trwającego kryzysu, a także o ustanie rozwijającej się pandemii. Przekazujemy tekst modlitwy przygotowanej na ten czas.

 

Wszystkim rodakom z serca błogosławimy.

 

Członkowie Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski

 

28 października 2020 roku

Apel Biskupa Zielonogórsko-Gorzowskiego dotyczący wolontariatu w placówkach medycznych na terenie diecezji

 

Drodzy w Panu,

od kilku miesięcy wszyscy stoimy przed szczególnym wyzwaniem, jakim jest pandemia koronawirusa. Nasilająca się fala zachorowań na Covid-19 coraz bardziej obciąża pracowników służby zdrowia, którzy służą często z narażeniem samych siebie. Coraz częściej dowiadujemy się także o pilnej potrzebie wolontariuszy, którzy w różnych placówkach na terenie naszej diecezji wspieraliby wykwalifikowany personel w pielęgnacji chorych.

Z tego powodu zwracam się do wszystkich diecezjan: duszpasterzy, osób konsekrowanych i świeckich oraz do wszystkich ludzi dobrej woli o to, aby rozważyli własną gotowość do podjęcia takiej misji. Wierzę, że sam Duch Święty wzbudza w wielu z nas – wierzących i tych poszukujących Boga – dobre natchnienia, daje moc do ich realizacji i przygotowuje nagrodę.

O tym, gdzie, kiedy i jak można tę misję podjąć, informujemy na stronach internetowych diecezjalnej Caritas i oraz diecezjalnego Duszpasterstwa Chorych i Służby Zdrowia.

Udzielam pasterskiego błogosławieństwa i w osobistej modlitwie polecam Bogu, przez wstawiennictwo Pani Rokitniańskiej, tych, którzy jak Miłosierny Samarytanin, „opuszczą swoją drogę, by pomóc choremu” (Kongregacja Nauki Wiary, List Samaritanus bonus, por. Łk 10, 30-37).

 

                                                                                     + Tadeusz Lityński

  Biskup Zielonogórsko-Gorzowski

Zielona Góra, 23.10.2020 r.

https://ocalenie.info 

https://episkopat.pl/powstala-lista-transmisji-mszy-swietych-z-calej-polski/

W związku z rokitniańskim Rokiem Jubileuszowym redakcja TVP3 Gorzów Wielkopolski będzie realizować transmisje Mszy św. z Sanktuarium Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej w Rokitnie w każdą pierwszą sobotę miesiąca poczynając od 7 lipca br. aż do zakończenia Roku Jubileuszowego. Początek transmisji o godz. 11.00.

TVP3 Gorzów Wielkopolski można oglądać dzięki Naziemnej Telewizji Cyfrowej oraz na stronie internetowej gorzow.tvp.pl i w aplikacji TVP Stream na urządzeniach mobilnych.

Pracownikom TVP3 Gorzów Wielkopolski oraz wszystkim, którzy z ich pomocą łączyć się będą z sanktuarium rokitniańskim, biskup zielonogórsko-gorzowski Tadeusz Lityński udziela swego pasterskiego błogosławieństwa.